کامیار کیان
اول: هیچ وقت نتوانستم کاری از وودی آلن را ببینم و از شدت تلخی بی‌حد و حصرش بتوانم با فراغ بال بخندم.«ویکی، کریستینا، بارسلونا» وودی آلن که جزو فیلم‌های اروپایی چند سال اخیر او پس از فاصله گرفتن از شهر محبوبش نیویورک است هم، دقیقا همین حس را در بیننده بر می‌انگیزد که اصولا چیزی برای جدی گرفتن وجود دارد؟ مگر نه اینکه ما مدتی دور هم جمع شده‌ایم، کار‌ها و تصمیماتی برای خالی نبودن عریضه از ما سر می‌زند؟ و...
دوم: از زاویه نگاه وودی آلن هر پدیده‌ای در این دنیا به غایت مضحک و تمسخر آمیز است. روابط، ضوابط، تعاملات و... هیچ پدیده‌ای نیست که بتوان آن را ارزشمند تلقی کرد (نه به دلیل بی‌ارزشی ذاتی آن بلکه به دلیل بی‌ارزش شدن آنها در طول زمان منتهی به شرایط حاضر)، در دنیای او حتی ارزش‌های اخلاقی را می‌توان با عینک شکاکی بررسی کرد. بیشترین میزان تمرکز آلن روی نحوه برقراری ارتباطات اجتماعی بروز پیدا می‌کند. ارزش‌های حاکم میان زن و مرد، ساختار زندگی خانوادگی، قواعد بعضا مضحک حاکم بر آن، نوع تعامل انسان‌ها در اجتماع، خواسته‌ها و توقعات متقابل مرد و زن از هم، تعامل افراد در سطح اجتماع کارمند با رئیس، رئیس با مدیر بالا دستی و... و در کل انسان به مثابه تاثیرگذار‌ترین عضو جانداران روی کره زمین این پتانسیل را دارد که به تمسخر گرفته شود، اما تمسخر نه از سرلودگی بلکه از سر غیر قابل تحمل شدن زندگی تراژیک امروزی بشر و سر درگمی بی‌حد و حصری که شاید ریشه در ذات و سرشت و غرایز دارد. به عقیده آلن(شاید) ما همگی موجوداتی هستیم که در ساختاری باعنوان جهان و با تعریفی تحت عنوان زندگی قرار گرفته‌ایم و با یکسری قوانین و قواعد من درآوردی و شاید از پیش تعیین شده که به طرز غیر قابل انکاری با تمایلات، توقعات و خواسته‌های غریزی ما عجین شده در حال گذران زمان هستیم و به عبارتی دور هم جمع شده‌ایم و سرگرمیم و... در این میان هم سعی می‌کنیم زمان در اختیارمان را مهم تلقی کنیم (با تلقین) و مهم جلوه دهیم و با تعریف یکسری خط و خطوط برای خودمان روز به روز به خیال خودمان رشد کنیم و... در این راه به خیال خودمان مدتی را صرف دسته‌ای ارتباطات، عواطف، لذت ها، تمایلات، دوست داشتن‌ها و نفرت‌ها کنیم و... در عین اینکه خبر نداریم همه این مراودات در عین اینکه بسیار مهم و پیچیده به نظر می‌آید بشدت ساده
و مسخره است... .
سوم: ویکی و کریستینا(اسکارلت یوهانسن) 2دوست آمریکایی برای سفری تفریحی- تحقیقی به اسپانیا سفر می‌کنند و در آنجا با نقاشی به نام خوآن (خاویر باردم) آشنا می‌شوند... این آشنایی پایه طرح موضوعات بسیاری را شکل می‌دهد بویژه وقتی پای همسر سابق خوآن (پنه لوپه کروز) به داستان باز می‌شود. شاید براحتی بتوان گفت که این 4 شخصیت به نوعی نماینده 4 طیف اصلی از تفکرات و تمایلات انسان امروزی هستند و یکی نماینده تفکرات منطقی و بیشتر سنتی که پایبند دسته‌ای حد و حدود و قواعدی است که اتفاقا خودش هم نمی‌داند چرا به آنها پایبند است و همواره با ترس و هراس و دودلی سر می‌کند.حتی به اسپانیا سفر کردنش هم به‌دلیل تحصیلش است و تحقیقش درباره کاتالان(ایالتی در اسپانیا). در مقابل کریستینا دختری است که به قول خودش نمي‌داند چه مي‌خواهد. او دختري است كه در لحظه تصمیم می‌گیرد و بشدت تابع احساسات است. در کنار اینها خوآن قرار دارد که معتقد است دنیا زمان زیادی را در اختیار ما نگذاشته پس ما باید به بهترین نحو از این زمان بهره ببریم. او به هیچ خط قرمزی برای زندگی کردن و مدل رفتاری‌اش قائل نیست. همسر سابق خوآن هم نماینده طیف دیگری است. او که مانند خوآن نقاشی می‌کند، زنی است بشدت عصبی که اصولا چیزی تحت عنوان ثبات رفتاری برایش تعریف نشده است. اقدام به خودکشی وخشونت برای او تبدیل به عادت شده است. در کنار اینها شخصیت‌های مکملی مثل نامزد ویکی یا زوج پیری که شاید نمایش‌دهنده آینده ویکی و نامزدش باشند، حضور دارند...
آخر: این همه روابط و تعاملات انسان امروزی را به تصویر می‌کشند با تمام حماقت‌ها، نواقص و البته سردرگمی و ولگردی فکری‌اش چیزی شبیه
«زن و شوهرها»،«آنی هال»،«اسکوپ»،«مچ پوینت» و.... «ویکی، کریستینا، بارسلونا» تلخ است و شیرین. شاید بد نباشد گاهی رویه واقعی زندگی را با صراحت آلنی ببینیم! این بار هم وودی آلن تصویری شاید بشدت واقعی از داستان مسخره زندگی را با ادبیات خودش به تصویر کشیده است. نوشته‌ای درباره« ویکی، کریستینا، بارسلونا» ساخته وودی آلن
داستان مسخره زندگی
کامیار کیان
اول: هیچ وقت نتوانستم کاری از وودی آلن را ببینم و از شدت تلخی بی‌حد و حصرش بتوانم با فراغ بال بخندم.«ویکی، کریستینا، بارسلونا» وودی آلن که جزو فیلم‌های اروپایی چند سال اخیر او پس از فاصله گرفتن از شهر محبوبش نیویورک است هم، دقیقا همین حس را در بیننده بر می‌انگیزد که اصولا چیزی برای جدی گرفتن وجود دارد؟ مگر نه اینکه ما مدتی دور هم جمع شده‌ایم، کار‌ها و تصمیماتی برای خالی نبودن عریضه از ما سر می‌زند؟ و...
دوم: از زاویه نگاه وودی آلن هر پدیده‌ای در این دنیا به غایت مضحک و تمسخر آمیز است. روابط، ضوابط، تعاملات و... هیچ پدیده‌ای نیست که بتوان آن را ارزشمند تلقی کرد (نه به دلیل بی‌ارزشی ذاتی آن بلکه به دلیل بی‌ارزش شدن آنها در طول زمان منتهی به شرایط حاضر)، در دنیای او حتی ارزش‌های اخلاقی را می‌توان با عینک شکاکی بررسی کرد. بیشترین میزان تمرکز آلن روی نحوه برقراری ارتباطات اجتماعی بروز پیدا می‌کند. ارزش‌های حاکم میان زن و مرد، ساختار زندگی خانوادگی، قواعد بعضا مضحک حاکم بر آن، نوع تعامل انسان‌ها در اجتماع، خواسته‌ها و توقعات متقابل مرد و زن از هم، تعامل افراد در سطح اجتماع کارمند با رئیس، رئیس با مدیر بالا دستی و... و در کل انسان به مثابه تاثیرگذار‌ترین عضو جانداران روی کره زمین این پتانسیل را دارد که به تمسخر گرفته شود، اما تمسخر نه از سرلودگی بلکه از سر غیر قابل تحمل شدن زندگی تراژیک امروزی بشر و سر درگمی بی‌حد و حصری که شاید ریشه در ذات و سرشت و غرایز دارد. به عقیده آلن(شاید) ما همگی موجوداتی هستیم که در ساختاری باعنوان جهان و با تعریفی تحت عنوان زندگی قرار گرفته‌ایم و با یکسری قوانین و قواعد من درآوردی و شاید از پیش تعیین شده که به طرز غیر قابل انکاری با تمایلات، توقعات و خواسته‌های غریزی ما عجین شده در حال گذران زمان هستیم و به عبارتی دور هم جمع شده‌ایم و سرگرمیم و... در این میان هم سعی می‌کنیم زمان در اختیارمان را مهم تلقی کنیم (با تلقین) و مهم جلوه دهیم و با تعریف یکسری خط و خطوط برای خودمان روز به روز به خیال خودمان رشد کنیم و... در این راه به خیال خودمان مدتی را صرف دسته‌ای ارتباطات، عواطف، لذت ها، تمایلات، دوست داشتن‌ها و نفرت‌ها کنیم و... در عین اینکه خبر نداریم همه این مراودات در عین اینکه بسیار مهم و پیچیده به نظر می‌آید بشدت ساده
و مسخره است... .
سوم: ویکی و کریستینا(اسکارلت یوهانسن) 2دوست آمریکایی برای سفری تفریحی- تحقیقی به اسپانیا سفر می‌کنند و در آنجا با نقاشی به نام خوآن (خاویر باردم) آشنا می‌شوند... این آشنایی پایه طرح موضوعات بسیاری را شکل می‌دهد بویژه وقتی پای همسر سابق خوآن (پنه لوپه کروز) به داستان باز می‌شود. شاید براحتی بتوان گفت که این 4 شخصیت به نوعی نماینده 4 طیف اصلی از تفکرات و تمایلات انسان امروزی هستند و یکی نماینده تفکرات منطقی و بیشتر سنتی که پایبند دسته‌ای حد و حدود و قواعدی است که اتفاقا خودش هم نمی‌داند چرا به آنها پایبند است و همواره با ترس و هراس و دودلی سر می‌کند.حتی به اسپانیا سفر کردنش هم به‌دلیل تحصیلش است و تحقیقش درباره کاتالان(ایالتی در اسپانیا). در مقابل کریستینا دختری است که به قول خودش نمي‌داند چه مي‌خواهد. او دختري است كه در لحظه تصمیم می‌گیرد و بشدت تابع احساسات است. در کنار اینها خوآن قرار دارد که معتقد است دنیا زمان زیادی را در اختیار ما نگذاشته پس ما باید به بهترین نحو از این زمان بهره ببریم. او به هیچ خط قرمزی برای زندگی کردن و مدل رفتاری‌اش قائل نیست. همسر سابق خوآن هم نماینده طیف دیگری است. او که مانند خوآن نقاشی می‌کند، زنی است بشدت عصبی که اصولا چیزی تحت عنوان ثبات رفتاری برایش تعریف نشده است. اقدام به خودکشی وخشونت برای او تبدیل به عادت شده است. در کنار اینها شخصیت‌های مکملی مثل نامزد ویکی یا زوج پیری که شاید نمایش‌دهنده آینده ویکی و نامزدش باشند، حضور دارند...
آخر: این همه روابط و تعاملات انسان امروزی را به تصویر می‌کشند با تمام حماقت‌ها، نواقص و البته سردرگمی و ولگردی فکری‌اش چیزی شبیه
«زن و شوهرها»،«آنی هال»،«اسکوپ»،«مچ پوینت» و.... «ویکی، کریستینا، بارسلونا» تلخ است و شیرین. شاید بد نباشد گاهی رویه واقعی زندگی را با صراحت آلنی ببینیم! این بار هم وودی آلن تصویری شاید بشدت واقعی از داستان مسخره زندگی را با ادبیات خودش به تصویر کشیده است. ارسال نظر
پربیننده