ولادت حضرت «فاطمه زهرا» (س) (5 بعثت)
حضرت فاطمه زهرا، دختر نبیمکرم اسلام در سال پنجم بعثت، هشت سال قبل از هجرت در مکه به دنیا آمد. ام ابیها، ام‌الحسنین، ام‌السبطین و ام‌الائمه از کنیههای آن بانو و صدیقه، کبری، بتول، سیده نساءالعالمین، مطهره، راضیه، مرضیه، طاهره، محدثه و... از القاب آن حضرت است. مادرش، خدیجه بنت خویلد میباشد. فاطمه زهرا، فرزند رسول الله، همسر ولی‌الله و مادر اوصیاء‌الله است که خداوند در آیه تطهیر به پاکی او شهادت میدهد. او بهترین زنان از گذشتگان و آیندگان تا روز قیامت میباشد و سیده همه زنان عالم است. صدیقه طاهره در مقام تقوا و عصمت و طهارت به جایی رسید که رسول خدا(ص) غضب و خشنودی آن بانو را غضب و خشنودی خداوند معرفی میکند. یکی از یادگارهای حضرت زهرای مرضیه(س) تسبیح آن بزرگوار در تعقیب نمازها است که در روایات امامان(ع) به نام تسبیح حضرت زهرا آمده است.
تولد رهبر عظیم‌الشأن انقلاب اسلامی ایران حضرت «امام خمینی» (1320 ق)
حضرت آیتالله العظمی سیدروحالله موسوی معروف به امام خمینی(ره) در 20 جمادیالثانی سال 1320 قمری برابر با اول مهر سال 1281 شمسی و مصادف با میلاد باسعادت حضرت فاطمه زهرا(س) از پدری به نام «سیدمصطفی موسوی» و مادری به نام «هاجر احمدی» متولد گردید. در کودکی پدر را از دست داد چرا که سید مصطفی پدر ارجمند امام خمینی(ره) که از روحانیون مبارز و دارای نفوذ کلمه بود، از سوی جعفرقلی خان و رضاقلی سلطان خمینی(از اشرار منطقه) مورد سوءقصد قرار گرفت و به شهادت رسید. پس از مدتی حضرت امام(ره) دروس ابتدایى خود را در زادگاه خود گذراند. سپس در محضر آیتالله شیخ عبدالکریم حائری در اراک حاضر شد و سالها از معظم له بهره برد. پس از تأسیس حوزه علمیه قم به همراه استاد، راهی آن شهر گردید. با ارتحال آیتالله العظمی بروجردی فعالیتهای سیاسی خود را آغاز نمود و پس از چندی به عنوان دشمن سرسخت رژیم پهلوی در برابر شاه ایستاد. رژیم نیز ایشان را به ترکیه تبعید نموده و سرانجام پس از نزدیک 15 سال دوری از وطن در حالی که کشور، مشتاق حضور معظم له بود، وارد تهران گردید و رهبری انقلاب اسلامی ایران را به عهده گرفت.
رحلت حکیم، ادیب و فقیه فرزانه «آقا نجفی قوچانی» (1323 ش)
سیدمحمدحسن بن سیدمحمد، معروف به آقانجفی قوچانی در حدود سال 1256 ش (1295ق) در روستای خسرویه از توابع قوچان در استان خراسان به دنیا آمد. وی در سی سالگی به درجه اجتهاد رسید و پس از 20 سال توقف در نجف اشرف، به زادگاه خود بازگشت. آقانجفی از آن پس متجاوز از بیست و پنج سال از عمر خود را در مقام فقاهت و حاکمیت شرع در قوچان گذراند و به اداره حوزه علوم دینی شهر پرداخت. از این شخصیت دانشمند، آثار برجستهای به جای مانده که سیاحت غرب در کیفیت عالم برزخ و سیر ارواح پس از مرگ؛ سیاحت شرق که مهم‌ترین اثر او و در شرح حال خود او از کودکی تا مقام اجتهاد است، اثبات رجعت و نیز شرح و ترجمه رساله تُفّاحیه ارسطو از آن جمله است. این عالم ربانی سرانجام در 31 فروردین 1323 ش (26 ربیعالثانی 1363ق) در 67 سالگی درگذشت و در حسینیه خود به خاک سپرده شد. آرامگاه او اکنون زیارتگاه مردم است.
تهاجم وهابیون حجاز به شهر مقدس کربلا (1802م)
با قدرت یافتن وهابیون در حجاز، مناقشات و زد و خوردهایى بین آنان و دیگر مسلمانان بویژه شیعیان روی میداد که یکی از این موارد، تجاوز وهابیون به شهرهای مقدس نجف و کربلا در بیستم آوریل سال 1802م است. وهابیان به تهمت مشرک بودن مردم کربلا به این شهر حمله کرده و پس از تخریب گنبد و بارگاه و ضریح مقدس امام حسین(ع) خزانه حرم را غارت نمودند. در جریان این تهاجم وحشیانه، بیش از 2 هزار نفر از شیعیان کربلا به شهادت رسیدند. وهابیان پس از روی کار آمدن دولت سعودی نیز به اعمال ضدشیعی خود ادامه داده و در حرکتی ضددینی، بارگاه ملکوتی ائمه بقیع و خاندان پیامبر را تخریب کردند.