گابریله مارکوتی
ادامه قسمت پنجم: آن گل ومبلی
یوونتوس از هرنظر تیمی سازمان‌یافته بود. آنها از ترکیبی استوار بهره می‌بردند و به این ترتیب یوونتوسی‌ها باز هم در فصل پیش‌رو جزو مدعیان قهرمانی به شمار می‌رفتند. با پیوستن اوسکار دامیانی هافبک کناری تیزهوش به ترکیب تیم، خط میانی یوونتوس از تعادل بیشتری برخوردار شد. در خط دفاعی هم 2 بازیکن جدید به چشم می‌خوردند. هردوی آنها بعدها به مدافعان نامداری تبدیل شدند هرچند اختلاف آشکاری میان سبک بازی آنها وجود داشت. کلادیو جنتيله یکی از خشن‌ترین و سرسخت‌ترین مدافعان یارگیر در طول تاریخ فوتبال به شمار می‌رود. زمانی که چندسال بعد کوین کیگان جهت دریافت جایزه بهترین بازیکن جهان در این مراسم حضور یافت جنتیله که در میان حاضران به چشم می‌خورد خطاب به کیگان گفت: «اگر در طول فصل، من تو را یارگیری می‌کردم، هرگز قادر نبودی این جایزه را از آن خود کنی.» اینکه آیا این ماجرا حقیقت دارد یا نه مشخص نیست، اما بدون شک به رفتارهای سرسختانه جنتیله اشاره دارد که او را از وجود هواداران بسیاری برخوردار ساخته و بر محبوبیت او می‌افزود. گایتانو سیریا قطب مخالف جنتیله بود. او مدافع پوشش‌دهنده ظریفی بود که ظرافت و زیبایی در همه حرکات وی به چشم می‌خورد. او از اینکه هرگز در همه دوران بازی خود از داوران کارت قرمز دریافت نکرده بود به خود می‌بالید؛ دستاوردی که در آن روزها کمتر مدافعی می‌توانست به دست آورد. پس از آغازی آرام در فصل 75-1974، یوونتوس در هفته ششم و در روز 10 نوامبر 1974 صدر جدول را از آن خود کرد و از آن تاریخ به بعد هرگز رده نخست را از دست نداد. ناپولی که مکان دوم را به خود اختصاص داده بود بزرگ‌ترین خطر برای قهرمانی یووه به شمار می‌رفت، اما آنها طی هر 2دیدار رفت و برگشت در طول فصل مقابل یوونتوس متحمل شکست شدند. دیدار نخست 2 تیم در ماه دسامبر و در خانه ناپولی با پیروزی 6 بر 2 یوونتوس خاتمه یافت. 4ماه بعد 2تیم در تورین به مصاف یکدیگر رفتند که یوونتوس با نتیجه 2 بر یک حریف خود را از پیش‌رو برداشت. در آن دیدار، آلفاتینی 36ساله که پیش‌تر به عنوان قهرمان ناپولی شناخته می‌شد به عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شد و 2 دقیقه مانده به پایان بازی، گل پیروزی‌بخش یووه را مقابل باشگاه سابق خود به ثمر رساند.
از آن پس تا همیشه همه در ناپل او را با نام مستعار Core ‘ngrato به معنی قلب ناسپاس می‌شناختند. در هفته یکی مانده به آخر فصل، یوونتوس کمی افت کرده و به شکل غیرمنتظره‌ای در برابر فیورنتینا که یک تیم میانه جدولی بود شکست سنگین 4 بر یک را متحمل شد، اما آنها در روز آخر با درهم کوبیدن ویچنزا با نتیجه 5 بر صفر عنوان قهرمانی را از آن خود کردند. سقوط ویچنزا به دسته پایین‌تر پیش‌تر قطعی شده بود.
در چارچوب رقابت‌های جام یوفا، یوونتوس تیم‌هایی همچون آژاکس و هامبورگ را از پیش رو برداشته بود. آنها با پیروزی مقابل آژاکس به نوعی انتقام شکست سنگین 3 سال قبل را هم گرفتند. با این حال، پس از شکست آژاکس و هامبورگ، یوونتوس باید به مصاف توئنته می‌رفت. یووه در دیدار رفت که توئنته میزبانی آن را بر عهده داشت با نتیجه 3 بر یک مغلوب تیم هلندی شد و آنها در تورین هم با یک گل مقابل میهمان خود شکست خوردند. کاسیو در این‌باره می‌گوید: «قهرمانی در جام یوفا موجب خوشحالی ما می‌شد، اما ناکامی در این رقابت‌ها موجب ناراحتی بیش از حد ما نشد. آنچه برای ما اهمیت داشت قهرمانی مجدد در اسکودتو بود. هنگامی که ما در صدر جدول بسر می‌بردیم، ناپولی همواره خطر بزرگی برای قهرمانی ما به شمار می‌رفت. در جام یوفا، توئنته بهتر از ما عمل کرد، اما در هر حال قهرمانی در جام یوفا هدف اصلی ما نبود. ما بیش از هرچیز به دنبال موفقیت در سری A بودیم».
در عین حال، علاقه کاپلو نسبت به هنرهای معاصر خارج از میدان فوتبال روز به روز بیشتر می‌شد. او یک بار دیگر همان‌طوری که با چیناگلیا موفق به برقراری ارتباط شده بود، توانست با یک نفر که اخلاقی کاملاً متفاوت با خودش داشت ارتباط برقرار کند. این شخص فردی به نام دامیانی بود که از تازه‌واردهای یوونتوس به شمار می‌رفت. دامیانی یک هافبک بی‌پروا و برون‌گرا بود. شاید جای تعجب نداشته باشد که دامیانی بعدها به یک مدیربرنامه موفق تبدیل شد و این روزها هم با کت و شلوارهای سفارشی و شیک خود در گفت‌وگوهای تلویزیونی فوتبال ایتالیا حضور پیدا می‌کند.
دامیانی می‌گوید: «من مرد شیک‌پوشی هستم و حتی در آن زمان‌ها هم همین‌طور بودم. البته فابیو بیشتر گوشه‌نشین بود، اما ما با همدیگر به خرید می‌رفتیم».
ترجمه: رشید سعدلو
کاپلو؛ تصویری از یک برنده
گابریله مارکوتی
ادامه قسمت پنجم: آن گل ومبلی
یوونتوس از هرنظر تیمی سازمان‌یافته بود. آنها از ترکیبی استوار بهره می‌بردند و به این ترتیب یوونتوسی‌ها باز هم در فصل پیش‌رو جزو مدعیان قهرمانی به شمار می‌رفتند. با پیوستن اوسکار دامیانی هافبک کناری تیزهوش به ترکیب تیم، خط میانی یوونتوس از تعادل بیشتری برخوردار شد. در خط دفاعی هم 2 بازیکن جدید به چشم می‌خوردند. هردوی آنها بعدها به مدافعان نامداری تبدیل شدند هرچند اختلاف آشکاری میان سبک بازی آنها وجود داشت. کلادیو جنتيله یکی از خشن‌ترین و سرسخت‌ترین مدافعان یارگیر در طول تاریخ فوتبال به شمار می‌رود. زمانی که چندسال بعد کوین کیگان جهت دریافت جایزه بهترین بازیکن جهان در این مراسم حضور یافت جنتیله که در میان حاضران به چشم می‌خورد خطاب به کیگان گفت: «اگر در طول فصل، من تو را یارگیری می‌کردم، هرگز قادر نبودی این جایزه را از آن خود کنی.» اینکه آیا این ماجرا حقیقت دارد یا نه مشخص نیست، اما بدون شک به رفتارهای سرسختانه جنتیله اشاره دارد که او را از وجود هواداران بسیاری برخوردار ساخته و بر محبوبیت او می‌افزود. گایتانو سیریا قطب مخالف جنتیله بود. او مدافع پوشش‌دهنده ظریفی بود که ظرافت و زیبایی در همه حرکات وی به چشم می‌خورد. او از اینکه هرگز در همه دوران بازی خود از داوران کارت قرمز دریافت نکرده بود به خود می‌بالید؛ دستاوردی که در آن روزها کمتر مدافعی می‌توانست به دست آورد. پس از آغازی آرام در فصل 75-1974، یوونتوس در هفته ششم و در روز 10 نوامبر 1974 صدر جدول را از آن خود کرد و از آن تاریخ به بعد هرگز رده نخست را از دست نداد. ناپولی که مکان دوم را به خود اختصاص داده بود بزرگ‌ترین خطر برای قهرمانی یووه به شمار می‌رفت، اما آنها طی هر 2دیدار رفت و برگشت در طول فصل مقابل یوونتوس متحمل شکست شدند. دیدار نخست 2 تیم در ماه دسامبر و در خانه ناپولی با پیروزی 6 بر 2 یوونتوس خاتمه یافت. 4ماه بعد 2تیم در تورین به مصاف یکدیگر رفتند که یوونتوس با نتیجه 2 بر یک حریف خود را از پیش‌رو برداشت. در آن دیدار، آلفاتینی 36ساله که پیش‌تر به عنوان قهرمان ناپولی شناخته می‌شد به عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شد و 2 دقیقه مانده به پایان بازی، گل پیروزی‌بخش یووه را مقابل باشگاه سابق خود به ثمر رساند.
از آن پس تا همیشه همه در ناپل او را با نام مستعار Core ‘ngrato به معنی قلب ناسپاس می‌شناختند. در هفته یکی مانده به آخر فصل، یوونتوس کمی افت کرده و به شکل غیرمنتظره‌ای در برابر فیورنتینا که یک تیم میانه جدولی بود شکست سنگین 4 بر یک را متحمل شد، اما آنها در روز آخر با درهم کوبیدن ویچنزا با نتیجه 5 بر صفر عنوان قهرمانی را از آن خود کردند. سقوط ویچنزا به دسته پایین‌تر پیش‌تر قطعی شده بود.
در چارچوب رقابت‌های جام یوفا، یوونتوس تیم‌هایی همچون آژاکس و هامبورگ را از پیش رو برداشته بود. آنها با پیروزی مقابل آژاکس به نوعی انتقام شکست سنگین 3 سال قبل را هم گرفتند. با این حال، پس از شکست آژاکس و هامبورگ، یوونتوس باید به مصاف توئنته می‌رفت. یووه در دیدار رفت که توئنته میزبانی آن را بر عهده داشت با نتیجه 3 بر یک مغلوب تیم هلندی شد و آنها در تورین هم با یک گل مقابل میهمان خود شکست خوردند. کاسیو در این‌باره می‌گوید: «قهرمانی در جام یوفا موجب خوشحالی ما می‌شد، اما ناکامی در این رقابت‌ها موجب ناراحتی بیش از حد ما نشد. آنچه برای ما اهمیت داشت قهرمانی مجدد در اسکودتو بود. هنگامی که ما در صدر جدول بسر می‌بردیم، ناپولی همواره خطر بزرگی برای قهرمانی ما به شمار می‌رفت. در جام یوفا، توئنته بهتر از ما عمل کرد، اما در هر حال قهرمانی در جام یوفا هدف اصلی ما نبود. ما بیش از هرچیز به دنبال موفقیت در سری A بودیم».
در عین حال، علاقه کاپلو نسبت به هنرهای معاصر خارج از میدان فوتبال روز به روز بیشتر می‌شد. او یک بار دیگر همان‌طوری که با چیناگلیا موفق به برقراری ارتباط شده بود، توانست با یک نفر که اخلاقی کاملاً متفاوت با خودش داشت ارتباط برقرار کند. این شخص فردی به نام دامیانی بود که از تازه‌واردهای یوونتوس به شمار می‌رفت. دامیانی یک هافبک بی‌پروا و برون‌گرا بود. شاید جای تعجب نداشته باشد که دامیانی بعدها به یک مدیربرنامه موفق تبدیل شد و این روزها هم با کت و شلوارهای سفارشی و شیک خود در گفت‌وگوهای تلویزیونی فوتبال ایتالیا حضور پیدا می‌کند.
دامیانی می‌گوید: «من مرد شیک‌پوشی هستم و حتی در آن زمان‌ها هم همین‌طور بودم. البته فابیو بیشتر گوشه‌نشین بود، اما ما با همدیگر به خرید می‌رفتیم».
ترجمه: رشید سعدلو
ارسال نظر
پربیننده