امام آنقدرها هم که «VOA» می‌گوید خوب نیست!

حسین قدیانی: من یکی که خسته شدم؛ پس کی این جمهوری اسلامی سقوط می‌کند؟... آخراین انقلاب برایم شب و روز نگذاشته. مثلا همین دیشب، بی‌خواب شده بودم؛ بی تاب. یک خواب بد دیدم. خواب دیدم رفته‌ام در جلد یک آقازاده و در شناسنامه‌ام دست برده‌ام تا ببینم این حضرات «دهک یک»، دنیا را چگونه می‌بینند. بهشت، جلوی ویلای من در «جواهرده» باید لنگ بیندازد. ویلای من در جواهرده از خود ده بزرگ‌تر است! سایت چی‌چی‌نیوز کور خوانده، ویلای من 4 طبقه نیست. 5 طبقه هم نیست. 6 طبقه هم نیست. ویلای من 7 طبقه است که با احتساب پنت هاوس، دو- سه متری هم از «جنات برین» بلندتر می‌شود، فقط برای «تحت الانهار»ش یک فکری باید بکنم! و من چون اسلام به اسب‌سواری سفارش کرده یک اسب شاسی‌بلند خریده‌ام که نسلش برمی‌گردد به الاغ طلحه. من شب‌های جمعه در «یزیدیه ویلا»ی جواهرده، «دعای زبیر» می‌خوانم و به «قو علی خیانتک جوارحی» که می‌رسم از حال می‌روم؛ «ظلمت نفسی»! ! امام در انقلاب خیلی به پدرم کمک کرد و الان چون زحمت می‌شود برایش، بهتر است درهمان پاریس بماند، کجا می‌خواهد بیاید؟! ... در ثانی الان هوای اروپا خیلی خراب است و «پرواز انقلاب» بهتر است به تعویق بیفتد. مسؤول برج مراقبت فرودگاه مارشال دوگل با من دوست است؛ به او گفته‌ام امسال خمینی، نیامد هم نیامد! در نیاوران هم دوستان پاپا اینقدر برج‌های شاسی‌بلند ساخته‌اند که همه‌شان بر حسینیه جماران اشراف دارند و این از نظر امنیتی اصلا درست نیست! وانگهی؛ امام بیاید، یکی باید از امام حفاظت کند یا نه؟! الان نصفی از محافظان، مراقب جان شیخ‌اند، نصف دیگر هم دارند از مهندس حفاظت می‌کنند! از انقلاب هم بالاخره خدا بزرگ است؛ یکی پیدا می‌شود که حفاظت کند! امام همان پاریس بماند امن‌تر است؛ از همان جا با کنترل از راه دور انقلاب را هدایت کند! سخنرانی هم خواست کند با ویدئو کنفرانس! در چت روم هم می‌شود بر دست و بازوی بسیجیان بوسه زد و غبطه خورد از چهره نورانی رزمنده‌ها! من که می‌گویم آیت‌الله همان جا بماند بهتر است؛ ولایت فقیه هم می‌شود ولایت پاریس! ولایت عشق هم می‌شود ایالت عیش! امام اگر در همان پاریس بماند، من قول می‌دهم این دفعه، بعد از فتح خرمشهر کرکره را بکشیم پایین! پاریس، هم «جام» هایش بهتر است، هم اینکه هر مدل «زهر»ی بخواهی پیدا می‌شود! نوفل لوشاتو هم هر چه باشد از حسینیه جماران باکلاس‌تر است. 22 بهمن هم به جای برج آزادی، می‌رویم کنار برج ایفل! و با آدمک عموسام عکس انقلاب رنگی می‌گیریم؛ فالوده می‌خوریم و دوتایی می‌رویم سینما تا «سنگسار ثریا» را ببینیم. گور بابای «آژانس شیشه‌ای». ما چکار داریم به رابطه حاج کاظم و عباس. مهم رابطه ما با دنیاست که باید بهتر بشود! بعد در پاریس هم خب امام، یحتمل یک خورده محتاط‌تر عمل می‌کند و دیگر نمی‌گوید ما آمریکا را زیر پا می‌گذاریم! حالا اینکه آیت‌الله می‌خواهند در خیابان صبر کنند اول مورچه‌ها رد شوند، بعد حرکت کنند؛ این اتفاقا چیز خوبی است و با بند «ج» بیانیه حقوق بشر سازگار است؛ مورد تایید ما هم هست. این طوری، وجهه ایران هم در جهان، کلی بهتر می‌شود. بالاخره ما مگر چند تا امام داریم؟ آقای خامنه‌ای، ولی فقیه است، احترام‌شان واجب! اما برای ما که امام نمی‌شود! بعد تازه، چه کسی انقلاب کرد؛ پدر من! چه کسی زمان امام، محور «عبور از بحران» بود؛ مادر من! آن زمان که ما در تورنتو بودیم چه کسی بچه‌های مردم را به جنگ با دشمن تشویق کرد؛ عموی من! کشور با پول چه کسی آباد شد؛ جد و آباء من! چه کسی هزینه جنگ را می‌داد؛ عمه من! حالا یادشان رفته این نالوطی‌ها آن حرف‌ها را می‌زنند!! آن تهمت‌ها را بار می‌کنند! البته یک چیز من بگویم:آن جایی هم که ما بودیم کمتر از جنگ نبود! در تورنتو لامذهب آنقدر برف می‌آمد که بعضی وقت‌ها تا 2 متر هم می‌رسید و آنقدر صفا داشت که هر روز می‌شد اسکی کرد! متاسفانه در اسلام به اسکی سفارش نشده، که آن‌هم به خاطر عدم بارش برف و باران در جزیرهًْ‌العرب است! من حالا مانده‌ام که این اسلام چقدر دین مترقی و باکلاسی است؛ در آن برهوت بی‌آب و علف، فکر آلاف و الوف ما بوده و توصیه کرده به شنا و من به خاطر همین توصیه سالی چند بار می‌روم سواحل مدیترانه و البته گفته باشم، همان جا هم مسائل شرعی را رعایت می‌کنم و هرچند که خیلی سخت است ولی به جای لخت شدن، با همان کت و شلوار پیر گاردن می‌پرم توی آب و بعد زمانی که می‌خواهم آفتاب بگیرم به جای جاز، ترانه‌های مجاز می‌خوانم و خودم را برنزه می‌کنم! نوشابه‌ای هم که می‌خورم «کوکاکولای لایت» است که گازش اشک‌آور نیست و اشک احدی را نه در غزه، نه در لبنان در نمی‌آورد؛ «جانم فدای ایران»، البته شعار «مرگ بر اصل ولایت فقیه» یک مقدار زود بود! و هزینه‌ها را برد بالا، هرچند که درباره هزینه‌ها، من معتقدم؛ جیب من و بیت‌المال ندارد، اما به حضرت الیاس، همه هزینه مسافرت‌هایم را از جیب خودم می‌دهم؛ ما کلا از قبل انقلاب که هیچ، از همان زمان «شعب ابوطالب» وضع‌مان خوب بود و در حالی که مسلمین یک دانه خرما را بین 40 نفر تقسیم می‌کردند، خانواده ما باغ خرما داشت و هر کدام‌مان یک نفری، 40 خرما می‌خوردیم! ما اهل زهدفروشی و این حرف‌ها نبودیم؛ ما حتی از حضرت خدیجه هم وضع‌مان بهتر بود! ایشان دهک یک بود اما برای ما کلا یک دهک مجزا تعیین کرده بودند! «بنی‌هاشم» هم جزو اقشار آسیب‌پذیر جامعه بود؛ با احتساب ویلای ابوسفیان، 2 کیلومتر زیر خط فقر! اما الان دیگر گداپروری جواب نمی‌دهد؛ با من بود حسینیه جماران را تعطیل نمی‌کردم؛ کمپلت، خراب می‌کردم و در همان جا برای موسسه تنظیم یک برج بلند به بلندای نام امام، 2 متر هم بلندتر(!) می‌ساختم که آثار امام را آنقدر قشنگ نشر بدهد که حتی هیلاری کلینتون هم خوشش بیاید! ما باید امام را در راستای شعار تنش‌زدایی، طوری به دنیا معرفی کنیم که BBC هم خوشش بیاید، نه اینکه اوباما از امام زده شود! اتفاقا نظر رهبری هم بر «جذب حداکثری» است! حالا باز عده‌ای بگویند ما با ولایت فقیه مشکل داریم! جان شما، من هر وقت دلم برای امام تنگ می‌شود می‌روم بالای یکی از این برج‌های نیاوران و رویم را می‌کنم طرف نوفل لوشاتو، دقیقا پشت به این پابرهنه‌ها و شهید داده‌ها و برای رعایت اصول دیپلماسی قبل از اینکه به خمینی سلام دهم تا کمر برای سارکوزی خم می‌شوم: «السلام علیک یا مهد آزادی»! خوب ما را اسیر خودت کردی. کارت درست است؛ «بابی انت و امی»! بله، ما می‌توانیم هم امام را داشته باشیم هم غرب را ! و خلاصه از همان بالای برج، حرف‌هایم را به خمینی می‌زنم: ببین آقای خمینی! به ما می‌گویند مرفه بی‌درد، در حالی که به عشق خانه ساده تو آمدیم جماران و چون دیگر خانه ساده‌ای آن دور و بر نبود مجبور شدیم در ویلا زندگی کنیم! ببین امام! به ما می‌گویند طلحه و زبیر، در حالی که از مرگ این دو بزرگوار 1400 سال است که می‌گذرد! آقای خمینی! به ما می‌گویند سران فتنه، در حالی که ما داشتیم یک اعتراض مدنی می‌کردیم! نگاه کن خمینی! به ما می‌گویند برانداز، در حالی که قصدمان مخملی بود، آن‌هم در چارچوب همین قانون اساسی! مردم هم بد شده‌اند امام! به امر تو آمدند در خیابان‌ها و انقلاب کردند اما به دستور ما گوش ندادند و انقلاب نکردند؛ چند روزی البته عده‌ای آمدند خیابان‌ها و بعد هیچی به هیچی! مظلومیت ما را می‌بینی؟کم‌غربتی نیست‌ها! ببین آیت‌الله خمینی! من هم قبول دارم ملاک، ملک و املاک آدم‌ها نیست اما اینکه شما گفتی ملاک، حال فعلی افراد است؛ این طوری‌ها هم نیست دیگر! با این حساب یعنی خود شما هم قبول داری که ما طلحه و زبیریم ، در حالی که اصلا این طور نیست. آن زمان که بچه‌های مردم در شلمچه داشتند شهید می‌شدند ما هم چند بار موقع اسکی روی کوه‌های آلپ نزدیک بود بیفتیم ته دره! البته الان با «آنت» آشتی کرده‌ام. شب‌ها با هم در فضای مجازی بازی می‌کنیم. «لوسین» هم هست. حجت‌الامسال هرمنوتیک گفته: اینترنتی اشکالی ندارد! *** خمینی‌ای امام! سرهمین حرف‌هاست که همین چند روز پیش برایت نوشتم: «امسال زودتر بیا». ما عاشق سادگی‌ات بودیم، صمیمیتت، اما اینها 20 سال است که می‌خواهند برای تو «حرم» درست کنند و هنوز تمام نشده! گنبد به آن قشنگی را که یادگار «شهید صنیع‌خانی» بود برداشتند و به جای آن گنبدی سپید گذاشته‌اند و هنوز هم دارند روی آن کار می‌کنند تا مزار تو جای از ما بهتران باشد! و به کلاس ما پابرهنه‌ها و شهیدداده‌ها نخورد! عجبا که آرمان تو «ولایت فقیه» را انکار می‌کنند و به جایش روی پروژه حرم کار می‌کنند! نصف این پول را خرج بصیرت‌شان کرده بودند، این غائله بر پا نشده بود. خمینی‌ای امام! حالا مجری «صدای آمریکا» دم از اسلام ناب می‌زند و می‌خواهد تو را به ما معرفی کند! نه، ما بیگانه‌ایم با حسینی که هیچ خطری برای یزید نداشته باشد. خمینی‌ای امام! تویی که می‌شناختیمت؛ روح بودی چون نوح، ابراهیم بت‌شکن بودی، ضدظلم چون موسی و دمت مثل عیسی، مسیحایی بود. تو پیامبری بودی که پیام همه پیامبران، رسالتت بود و معجزه‌ات احیای اشک شوق بود در دیده‌های به خون‌نشسته و زنده کردن فریاد بر حنجره‌های خاموش و به گل نشسته و دمیدن روح امید بر جان‌های دست از حیات شسته. اعجاز تو، ابراز وجود ما بود بعد از قرن‌ها عدم. تو ما را نه از خواب که از مرگ، از زندگی ذلت‌بار بیرون کشاندی و دگر بار طعم «باور» را به کام ما چشاندی. «کسرای کفر» با ظهور تو دوباره چهارستونش شکست و این بار محکم‌تر شکست؛ گویی از «حرای دوران» مردی از تبار «محمد» پایین آمده است؛ بخوان‌ای خمینی! به نام پروردگارت بخوان. بخوان که «از تبار حسین شهیدی» و من در عجبم از یزیدیان که چرا بی‌وضو نام امام ما را می‌برند؛ شست و شو نکرده می‌خواهند به خرابات خمینی بخرامند؛ عرض خود می‌برند و زحمت ما می‌دارند. نه، «مجمع حواریون» این یکی را اشتباه کرده. آقازاده قصه ما خودش را زده به آن راه. «روح‌الله» روح خدا بود، نه روح کدخدای دهکده جهانی «مک لوهان». خواص ما بصیرت‌شان کم شده. سرشان شلوغ است نمی‌فهمند که خمینی، آنقدرها هم که VOA می‌گوید خوب نیست! من چه کنم که خواص بی‌بصیرت، دوست و دشمن را قاطی کرده‌اند و می‌خواهند از خمینی، حتی برای BBC هم، امام درست کنند! و به بهانه جذب حداکثری، که «آقا» گفت، بوش کوچک را بزرگ بدارند اما خود ولایت فقیه را دفع کنند! آری! قصه ما پرغصه‌تر از این حرف‌هاست؛ اینها در برابر رهبر ما «نومن ببعض و نکفر ببعض»‌اند؛ «خامنه‌ای» را فقط تا جایی قبول دارند که حرفی از «مرّقانون» نزند و امام را تا وقتی که مزاحم حال فعلی‌شان نباشد. . خمینی‌ای امام! انقلاب تو هنوز هم خواب را بر چشمان شب‌پرستان حرام کرده و اینک سال‌هاست که به هذیان افتاده‌اند. رویای من‌ اما صادقه بود و دادم یوسف پیامبر برایم تعبیر کرد: «ومن الناس من یقول ءامنا بالله و بالیوم الاخر و ما هم بمومنین. یخادعون الله و الذین ءامنوا و ما یخدعون الا انفسهم و ما یشعرون. فی قلوبهم مرض فزادهم الله مرضا و لهم عذاب الیم بما کانوا یکذبون. واذا قیل لهم لا تفسدوا فی‌الارض قالوا انما نحن مصلحون. الا انهم هم المفسدون ولکن لا یشعرون. واذا لقوا الذین ءامنوا کما ءامن الناس قالوا انومن کما ءامن السفهاء الا انهم هم السفهاء ولکن لا یعلمون. واذا لقوا الذین ءامنوا قالوا ءامنا و اذا خلوا الی شیاطینهم قالوا انا معکم انما نحن مستهزءون. اولیک الذین اشتروا الضلاله بالهدی فما ربحت تجارتهم و ما کانوا مهتدین. مثلهم کمثل الذی استوقد نارا فلما اضاءت ما حوله ذهب الله بنورهم و ترکهم فی ظلمات لا یبصرون. صم بکم عمی فهم لا یرجعون. . . وبشرالذین ءامنو و عملوا الصالحات... ». *** خمینی‌ای امام! ‌ای عبد صالح خدا! 30 سال است که می‌گویند جمهوری اسلامی هفته بعد سقوط می‌کند! از 22 بهمن 57 چند هفته گذشته؟! هزار‌و‌ششصد و شانزدهمین هفته هم آمد و رفت و من دارم برای دشمن رجز می‌خوانم:پس کی جمهوری اسلامی سقوط می‌کند؟! الان می‌گویند کار نظام، 22 بهمن تمام است. 22 بهمن می‌گویند چهارشنبه سوری. چهارشنبه‌سوری می‌گویند 13 بدر! ما اما این «سبزه ناسبز»، را سال‌هاست که به زلف جویباران گره زده و به دور انداخته‌ایم. خمینی‌ای امام! تو امام مایی نه امام آمریکا. این ما بودیم که 12 بهمن آمدیم استقبالت و از فرودگاه تا بهشت زهرا یکسره دویدیم. این ما هستیم که انتظار آمدنت را می‌کشیم تا باز هم برایت در «مهرآباد»، «خمینی‌ای امام» بخوانیم: «این تویی، این تویی پاسدار حق». قسم به «فجر» که اینها می‌خواهند در خلوت‌شان با شیاطین، حکم قتل سلمان رشدی را به ناحق وتو کنند تا «آمریکای هیروشیما»، «اسرائیل غزه» و «انگلیس عراق» گناهان ما را ببخشند. خمینی‌ای امام! تو امام مایی و «دجال»، امامBBC، کاش این را رجال انقلاب می‌فهمیدند. خمینی‌ای امام! وصف تو را از زبان من باید شنید. آقازاده قصه ما مدعی است من تو را بد «تعریف» می‌کنم اما دشمن را نمی‌بیند که تو را بخوبی دارد «تحریف» می‌کند! خمینی‌ای امام! اینها به لج ما حاضرند عکس تو را پاره کنند ولی به لج دشمن حاضر نیستند به وصایای تو عمل کنند! اینها دروغ می‌گویند که تورا دوست دارند؛ هیچ مزدوری به عشق نوفل لوشاتو پناهنده پاریس نشد! جلوی اینها را نگیری، به دست پست سارکوزی هوسران و مست بوسه خواهند زد. آنکه بر دستان زیبای تو بوسه عشق می‌زد ما بودیم. اینها با دستکش مخملین بر سینه انقلاب تو دست رد زدند و به نااهلان و نامحرمان چراغ سبز نشان دادند. خمینی‌ای امام! این دستان مهربان تو بود که وقتی صورت ما را نوازش می‌کرد غم یتیمی فراموش‌مان می‌شد. در این روزگار بی‌تویی، چرخ گردون بر ما سخت گرفته است؛ تنها دلخوشی ما دیدن حسینیه ساده‌ات بود، که آن‌ را هم از ما، این برج‌های باشکوه و بلندبالا دریغ کرده‌اند؛ این روزها‌ ای امام! سایه برج‌های نیاوران بر سر جمارانت سنگینی می‌کند! زودتر بیا امسال، خانه خورشید در فراق نور، هوس حضورآفتاب کرده است. بتاب ‌ای حضرت آفتاب. ای بت شکن! ابر فتنه را بشکن. «ای مجاهد ‌ای مظهر شرف»! ای نماد اسلام ناب! الان اینجا فاصله طبقاتی زیاد شده و دهک حسینیه یک‌طبقه تو، زیر خط فقر است؛ آخر‌ ای بزرگمرد! الان برج می‌سازند از طبقات بهشت بالاتر. یک طبقه بالاتر از خانه نکیر و منکر! به اینها رو بدهی می‌خواهند «عزرائیل» را هم نمک‌گیر کنند و میان خدا و شیطان رجیم، راهی به آشتی، به میانجی‌گری باز کنند! الان‌ای خمینی! تا چشم کار می‌کند کاخی است که از چپ و راست، جلوی دیده ما را گرفته است و نمی‌گذارد ما جماران را ببینیم؛ امسال زودتر بیا خمینی. الان هنوز این فتنه جمع نشده، فتنه بعدی در راه است. الان همه جا صحبت از رئیس‌جمهور دوره بعد است. الان نه به دار است و نه به بار، عده‌ای نامزد ریاست‌جمهوری دولت یازدهم شده‌اند. الان بار انقلاب افتاده روی دوش مردم؛ البته روی دوش مردم بود و روی دوش مردم خواهد ماند. الان خواص، بصیرت‌شان کمتر از عوام است. الان همین خواص بی‌بصیرت، صف کشیده‌اند تا «رئیس جمهور» شوند. الان کمتر کسی است که بخواهد «سرباز جمهور» شود. الان حضرات، سربار ملت شده‌اند و می‌گویند: «24 از 13 بزرگ‌تر است اما شاید خب، البته ببینید راستش یعنی لب کلام گور پدر جمهوریت! » زودتر بیا خمینی! الان «علی» تنهاست. الان «علمدار» و «شیرودی» و «کاظمی» و «صیاد» همگی پر کشیده‌اند. الان عده‌ای از خواص راه تو را رها کرده و به آرامگاهت چسبیده‌اند. الان خواص، دوپهلو موضع می‌گیرند؛ طوری که نه معاویه ناراحت شود، نه علی، نه زن اوباما و نه گلیم‌بافی که در روستای «شهیدآباد» مازندران، مادر 3 شهید است. اینها هم حسین را دارند، هم یزید را و هم بایزید را. الان ملائکی که روی شانه‌های اینها نشسته‌اند گاوگیجه گرفته‌اند که اینها کدام طرفی‌اند! بیچاره آن فرشته‌ای که می‌خواهد در پل صراط به پرونده اینها رسیدگی کند؛ سوت می‌کشد مخش! از این شاخه به آن شاخه، از آن شاخه به این شاخه! . . . نه عزیزمن! الان جای خنده نیست. الان وقت گریه است. ضجه باید زد. الان خمینی باید زودتر بیاید. الان «مطهری» و «بهشتی» نیستند. الان همت و باکری به شهادت رسیده‌اند. الان از سرنوشت «متوسلیان» خبری در دست نیست. الان دست خرازی کمی آنسوتر از گودی قتلگاه قطع شده. الان «آوینی» رفته روی مین. این عمار؟ کجایی امام؟کجایی خمینی؟ الان بعد از ظهر عاشوراست؛ ملائکهًْ‌الله دیر کرده‌اند. «ذوالجناح» بریده. «ثارالله» تنها مانده. زودتر بیا؛ «الان انکسر ظهری»!