و اما کمپانی‌های نفتی
روزنامه سیاست روز در سرمقاله خود با عنوان «شراره فتنه‌ها و کمپانی‌های نفتی» به قلم سیدعبدالعزیز رضوانی آورده است: اگر این فضای سنگین علیه مرحوم کردان ساخته نشده بود... و اگر نرم و آهسته به سراغ مرحوم کردان می‌رفتیم، صدای نازک تنهایی او، دست کمپانی‌های نفتی را در ناآرامی‌های اخیر رو می‌کرد. کردان در ناگفته‌هایی که اسفندماه گذشته و در پی استیضاح و خانه نشینی‌اش بیان می‌کرد به «اراده کمپانی‌های نفتی برای دخالت در امور داخلی ایران» اشاره می‌کرد. اما او بعد از انتخابات فرصتی نیافت- یا بهتر است بگویم به او فرصتی ندادند- تا اظهارنظری بکند و در این‌باره سخنی بگوید. جرم یک مدرک جعلی برای او آن قدر سنگین بود که دیگر حق نداشت هیچ سخن حقی بر زبان براند! گو اینکه دیگر مردان این وادی که او را به دیار خفقان فرا خواندند، جملگی عابد و زاهد و مسلمان بودند.
کردان فقط بر یک جمله ظریف تکیه داشت و دیگر هیچ نمی‌گفت؛ «هنوز نیمی از پایتخت نفت ایران در لندن است!» نویسنده در بخش دیگری از این مطلب می‌نویسد: به عنوان یک روزنامه‌نگار، از مدت‌ها پیش با این صورت مساله مواجه بودم که چرا مردم حق دانستن محتوای قراردادهای نفتی دولتهای سازندگی و اصلاحات را نداشتند. حتی خبر انعقاد این قراردادها ابتدا در خبرگزاری‌های خارجی مخابره می‌شد و مردم کشور ما نامحرم تلقی می‌شدند. یکی از محققان تاریخ معاصر مبدأ آشتی پنهان کمپانی‌های نفتی با دولتهای ایران را به ورود حسنا بولکیا[حسن ابوالکیا]، پادشاه برونئی به ایران می‌داند.
درحالی که رسانه‌های داخلی آن روزها به جنبه‌های فرهنگی و اسلامی حضور یک پادشاه مسلمان در ایران و حضور او در نمازجمعه آقای هاشمی اشاره می‌کردند، رسانه‌های خارجی از بازشدن درهای ایران به روی کمپانی شل، خبر می‌دادند!
در بخشی از این مطلب می‌خوانیم: با گذر زمان، غول‌های نفتی دوباره امیدوار شدند به سرمایه‌های این ملت دست‌اندازی کنند و متاسفانه تا حدودی هم موفق شدند. تا جايی که طی 2 دهه آرام آرام، وجود یک مافیای نفتی در قراردادها، تعلل در استقلال کشور در زمینه تولید بنزین، کارشکنی در برابر پالایش نفت و تولید فراورده‌های نفتی و در مقابل اصرار بر فروش نفت خام، بر همگان واضح و مبرهن شد. هنوز غوغاهای سیاسی اجازه نداده است ملت ترجمان هماهنگی کارگزاران اصلاح‌طلب و کمپانی‌های نفتی را دریابد. اگر فرصتی مهیا شد در آینده به برخی از این هماهنگی‌ها اشاره خواهیم کرد.
قدیمی‌ترین زندانی دینی جهان
روزنامه جمهوری اسلامی در ستون جهت اطلاع خود اینگونه می‌نویسد: قدیمی‌ترین زندانی دینی جهان وارد هفدهمین سال اسارت خود در زندان‌های عربستان شد. نام این زندانی هادی المطیف است که در سال 1372 دستگیر شد و تا به حال در زندان به سر می‌برد. وی که از شیعیان عربستان است در دادگاه یکی از قاضیان وهابی به نام عبدالله المخلف به اتهام کفر به اعدام محکوم شد که بعدها این حکم تعدیل شد.
این شهروند سعودی همچنین به دلیل مصاحبه با شبکه الحره به عنوان قدیمی‌ترین زندانی دینی و بازگو کردن وضع اسفبار خود در اسارت، به زندان انفرادی منتقل و 5 سال دیگر به مدت اسارت وی اضافه شد. رسانه‌های عربی همسو با سیاست‌های وهابیت از انتشار این رخداد جلوگیری کرده‌اند. گفتنی است حداقل 10درصد از جمعیت 28 میلیونی عربستان شیعه هستند که شیعیان اثنی عشری در شرق این کشور و شیعیان اسماعیلی در منطقه نجران زندگی می‌کنند.
حمایت از سبزها برای مقابله با شیعه‌ها
روزنامه کیهان در ستون اخبار ویژه خود آورده است: یک مستخدم صدای اسرائیل و سرویس جاسوسی موساد که با عناصر ضدانقلاب در داخل ایران مرتبط است می‌گوید، مخالفان در ایران از اعمال تحریم‌های جدید علیه جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند و خواستار تشدید این تحریم‌ها هستند.
در ادامه این مطلب می‌خوانیم: منوشه امیر طی سخنانی در مرکز روابط همگانی تل‌آویو تاکید کرد: مخالفان امیدوارند تحریم‌های جدید و شدیدی علیه ایران از سوی جامعه جهانی وضع شود. این درحالی است که به عنوان مثال با وجود موضع آشکار آنجلا مرکل، صدراعظم آلمان علیه جمهوری اسلامی، شرکت‌های آلمانی به تجارت با ایران در حجم بالا ادامه می‌دهند.
در بخش دیگری از این مطلب می‌خوانیم: این مهره صهیونیست با حمایت از آشوبگرانی که در حوادث پس از انتخابات به خیابان آمده و به تحرکات ضدانقلابی پرداختند، گفت: این افراد از ناتوانی قدرت‌های بزرگ در اعمال تحریم علیه ایران ناراحتند و از اینکه تحریم موثری اعمال شود، ناامید شده‌اند اما در مقابل حکومت اسلامی، امیدوار و تقویت شده است.
قدرت‌های بزرگ چون خطر ایران و تشکیل امپراتوری شیعی را درک نمی‌کنند، موفق به در پیش گرفتن اقدام موثر علیه ایران و توقف برنامه هسته‌ای آن نشده‌اند. همکار سازمان جاسوسی و وزارت خارجه رژیم صهیونیستی در این سخنرانی، به برنامه‌ریزی عوامل این رژیم برای ایجاد تنش در راهپیمایی باشکوه و ملی 22 بهمن اشاره کرد و گفت: می‌توان انتظار داشت مخالفان در 11 فوریه (22 بهمن) به خیابان بیایند و به درگیری بپردازند.
گفتنی است منوشه امیر (منوچهر ساچمه‌چی) که پشت پرده برخی سایت‌های اینترنتی ضدانقلاب نظیر بالاترین قرار دارد، همچنین خواستار بمباران پایگاه‌های سپاه در کنار تاسیسات هسته‌ای شد و گفت: جامعه جهانی کورکورانه به دنبال یافتن راه حل سیاسی برای برنامه هسته‌ای ایران است در حالی که چاره کار در دادن اولتیماتوم نظامی و سپس حمله به تاسیسات هسته‌ای و پایگاه‌های سپاه است. ویترین
و اما کمپانی‌های نفتی
روزنامه سیاست روز در سرمقاله خود با عنوان «شراره فتنه‌ها و کمپانی‌های نفتی» به قلم سیدعبدالعزیز رضوانی آورده است: اگر این فضای سنگین علیه مرحوم کردان ساخته نشده بود... و اگر نرم و آهسته به سراغ مرحوم کردان می‌رفتیم، صدای نازک تنهایی او، دست کمپانی‌های نفتی را در ناآرامی‌های اخیر رو می‌کرد. کردان در ناگفته‌هایی که اسفندماه گذشته و در پی استیضاح و خانه نشینی‌اش بیان می‌کرد به «اراده کمپانی‌های نفتی برای دخالت در امور داخلی ایران» اشاره می‌کرد. اما او بعد از انتخابات فرصتی نیافت- یا بهتر است بگویم به او فرصتی ندادند- تا اظهارنظری بکند و در این‌باره سخنی بگوید. جرم یک مدرک جعلی برای او آن قدر سنگین بود که دیگر حق نداشت هیچ سخن حقی بر زبان براند! گو اینکه دیگر مردان این وادی که او را به دیار خفقان فرا خواندند، جملگی عابد و زاهد و مسلمان بودند.
کردان فقط بر یک جمله ظریف تکیه داشت و دیگر هیچ نمی‌گفت؛ «هنوز نیمی از پایتخت نفت ایران در لندن است!» نویسنده در بخش دیگری از این مطلب می‌نویسد: به عنوان یک روزنامه‌نگار، از مدت‌ها پیش با این صورت مساله مواجه بودم که چرا مردم حق دانستن محتوای قراردادهای نفتی دولتهای سازندگی و اصلاحات را نداشتند. حتی خبر انعقاد این قراردادها ابتدا در خبرگزاری‌های خارجی مخابره می‌شد و مردم کشور ما نامحرم تلقی می‌شدند. یکی از محققان تاریخ معاصر مبدأ آشتی پنهان کمپانی‌های نفتی با دولتهای ایران را به ورود حسنا بولکیا[حسن ابوالکیا]، پادشاه برونئی به ایران می‌داند.
درحالی که رسانه‌های داخلی آن روزها به جنبه‌های فرهنگی و اسلامی حضور یک پادشاه مسلمان در ایران و حضور او در نمازجمعه آقای هاشمی اشاره می‌کردند، رسانه‌های خارجی از بازشدن درهای ایران به روی کمپانی شل، خبر می‌دادند!
در بخشی از این مطلب می‌خوانیم: با گذر زمان، غول‌های نفتی دوباره امیدوار شدند به سرمایه‌های این ملت دست‌اندازی کنند و متاسفانه تا حدودی هم موفق شدند. تا جايی که طی 2 دهه آرام آرام، وجود یک مافیای نفتی در قراردادها، تعلل در استقلال کشور در زمینه تولید بنزین، کارشکنی در برابر پالایش نفت و تولید فراورده‌های نفتی و در مقابل اصرار بر فروش نفت خام، بر همگان واضح و مبرهن شد. هنوز غوغاهای سیاسی اجازه نداده است ملت ترجمان هماهنگی کارگزاران اصلاح‌طلب و کمپانی‌های نفتی را دریابد. اگر فرصتی مهیا شد در آینده به برخی از این هماهنگی‌ها اشاره خواهیم کرد.
قدیمی‌ترین زندانی دینی جهان
روزنامه جمهوری اسلامی در ستون جهت اطلاع خود اینگونه می‌نویسد: قدیمی‌ترین زندانی دینی جهان وارد هفدهمین سال اسارت خود در زندان‌های عربستان شد. نام این زندانی هادی المطیف است که در سال 1372 دستگیر شد و تا به حال در زندان به سر می‌برد. وی که از شیعیان عربستان است در دادگاه یکی از قاضیان وهابی به نام عبدالله المخلف به اتهام کفر به اعدام محکوم شد که بعدها این حکم تعدیل شد.
این شهروند سعودی همچنین به دلیل مصاحبه با شبکه الحره به عنوان قدیمی‌ترین زندانی دینی و بازگو کردن وضع اسفبار خود در اسارت، به زندان انفرادی منتقل و 5 سال دیگر به مدت اسارت وی اضافه شد. رسانه‌های عربی همسو با سیاست‌های وهابیت از انتشار این رخداد جلوگیری کرده‌اند. گفتنی است حداقل 10درصد از جمعیت 28 میلیونی عربستان شیعه هستند که شیعیان اثنی عشری در شرق این کشور و شیعیان اسماعیلی در منطقه نجران زندگی می‌کنند.
حمایت از سبزها برای مقابله با شیعه‌ها
روزنامه کیهان در ستون اخبار ویژه خود آورده است: یک مستخدم صدای اسرائیل و سرویس جاسوسی موساد که با عناصر ضدانقلاب در داخل ایران مرتبط است می‌گوید، مخالفان در ایران از اعمال تحریم‌های جدید علیه جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند و خواستار تشدید این تحریم‌ها هستند.
در ادامه این مطلب می‌خوانیم: منوشه امیر طی سخنانی در مرکز روابط همگانی تل‌آویو تاکید کرد: مخالفان امیدوارند تحریم‌های جدید و شدیدی علیه ایران از سوی جامعه جهانی وضع شود. این درحالی است که به عنوان مثال با وجود موضع آشکار آنجلا مرکل، صدراعظم آلمان علیه جمهوری اسلامی، شرکت‌های آلمانی به تجارت با ایران در حجم بالا ادامه می‌دهند.
در بخش دیگری از این مطلب می‌خوانیم: این مهره صهیونیست با حمایت از آشوبگرانی که در حوادث پس از انتخابات به خیابان آمده و به تحرکات ضدانقلابی پرداختند، گفت: این افراد از ناتوانی قدرت‌های بزرگ در اعمال تحریم علیه ایران ناراحتند و از اینکه تحریم موثری اعمال شود، ناامید شده‌اند اما در مقابل حکومت اسلامی، امیدوار و تقویت شده است.
قدرت‌های بزرگ چون خطر ایران و تشکیل امپراتوری شیعی را درک نمی‌کنند، موفق به در پیش گرفتن اقدام موثر علیه ایران و توقف برنامه هسته‌ای آن نشده‌اند. همکار سازمان جاسوسی و وزارت خارجه رژیم صهیونیستی در این سخنرانی، به برنامه‌ریزی عوامل این رژیم برای ایجاد تنش در راهپیمایی باشکوه و ملی 22 بهمن اشاره کرد و گفت: می‌توان انتظار داشت مخالفان در 11 فوریه (22 بهمن) به خیابان بیایند و به درگیری بپردازند.
گفتنی است منوشه امیر (منوچهر ساچمه‌چی) که پشت پرده برخی سایت‌های اینترنتی ضدانقلاب نظیر بالاترین قرار دارد، همچنین خواستار بمباران پایگاه‌های سپاه در کنار تاسیسات هسته‌ای شد و گفت: جامعه جهانی کورکورانه به دنبال یافتن راه حل سیاسی برای برنامه هسته‌ای ایران است در حالی که چاره کار در دادن اولتیماتوم نظامی و سپس حمله به تاسیسات هسته‌ای و پایگاه‌های سپاه است. ارسال نظر
پربیننده