میررسول رئیسی
برخی‌ها چشم دیدن اعضای خانواده وزنه‌برداری را ندارند. حالا که یک نفر از خانواده وزنه‌برداری با آن افتخارات بزرگ روی کار آمده مدام چوب لای چرخش می‌گذارند و اجازه نمی‌دهند تا اهدافش را بخوبی پیش ببرد. آنها‌یی که می‌خواهند اسطوره‌ای مثل حسین رضازاده را خراب کنند چشم دیدن این اتفاق را ندارند که یک قهرمان از روی تخته به پشت میز بنشیند و ریاست کند. آنها فقط می‌خواهند خودشان مشهور باشند. فقط می‌خواهند خودشان همیشه روی صحنه باشند و امثال رضازاده را نابود کنند. آخر به چه قیمت؟ در طول 60سالی که در عرصه وزنه‌برداری بوده‌ام با روسای مختلفی کار کردم که به جز برومند و مرادی، هیچکدام از روسای فدراسیون از اهالی این رشته نبودند. خوشبختانه این بار هم فردی از خانواده وزنه‌برداری به عنوان سرپرست فدراسیون انتخاب شد که با اشراف کامل بر اوضاع می‌تواند گام‌های مثبتی در این رشته بردارد. طبیعی است برخی از اهالی این رشته با حضور رضازاده در فدراسیون مخالفند، چراکه او
بر همه زیر‌و‌بم‌های این رشته آگاه است و نمی‌توان بسادگی او را از مشکلات و کاستی‌های این رشته دور نگه داشت. رضازاده سال‌ها در اردوهای تیم ملی و میادین بزرگ المپیک و جهان حضور داشته و بر همه امور داخلی و بین‌المللی این رشته اشراف کامل دارد. معتقدم باید برخی طرزتفکر‌ها را دور ریخت و اگر اشتباهی رخ می‌دهد آن را به گردن کسی نینداخت. به عقیده بنده اگر ورزشکاری پدیده می‌شود و برای کشورش افتخار می‌آفریند به خاطر خودش و زحماتی که کشیده، است. اگر هم مساله دوپینگ پیش می‌آید و نتیجه آن رسانه‌ای می‌شود باز هم مقصر خود ورزشکار است. فکر می‌کنید تمام اتفاقاتی که با نام دوپینگ در وزنه‌برداری می‌افتد از روی ناآگاهی است؟حرف من این است که چرا اشتباه بزرگ خود را سر دیگری خراب می‌کنند و نمی‌خواهند قبول کنند که از ماده‌های ممنوعه استفاده کرده‌اند؟ متاسفانه اسطوره‌کشی در جامعه ما رو به افزایش است و نه تنها در وزنه‌برداری بلکه در رشته‌های دیگر هم شاهد هستیم که چه برخورد‌های زننده‌ای با قهرمانان، مدال‌آوران و افتخارآفرینان ایران می‌شود. مگر چند نفر مثل رضازاده، دایی، ساعی و. . . در ایران وجود دارند؟ متاسفانه این روندی که برخی‌ها در پیش گرفته‌اند اصلا به صلاح جامعه ورزشی نیست و در آینده صدمه بزرگی را به پیکره سازمان ورزش وارد خواهد کرد. اسطوره‌ها را نکشیم
میررسول رئیسی
برخی‌ها چشم دیدن اعضای خانواده وزنه‌برداری را ندارند. حالا که یک نفر از خانواده وزنه‌برداری با آن افتخارات بزرگ روی کار آمده مدام چوب لای چرخش می‌گذارند و اجازه نمی‌دهند تا اهدافش را بخوبی پیش ببرد. آنها‌یی که می‌خواهند اسطوره‌ای مثل حسین رضازاده را خراب کنند چشم دیدن این اتفاق را ندارند که یک قهرمان از روی تخته به پشت میز بنشیند و ریاست کند. آنها فقط می‌خواهند خودشان مشهور باشند. فقط می‌خواهند خودشان همیشه روی صحنه باشند و امثال رضازاده را نابود کنند. آخر به چه قیمت؟ در طول 60سالی که در عرصه وزنه‌برداری بوده‌ام با روسای مختلفی کار کردم که به جز برومند و مرادی، هیچکدام از روسای فدراسیون از اهالی این رشته نبودند. خوشبختانه این بار هم فردی از خانواده وزنه‌برداری به عنوان سرپرست فدراسیون انتخاب شد که با اشراف کامل بر اوضاع می‌تواند گام‌های مثبتی در این رشته بردارد. طبیعی است برخی از اهالی این رشته با حضور رضازاده در فدراسیون مخالفند، چراکه او
بر همه زیر‌و‌بم‌های این رشته آگاه است و نمی‌توان بسادگی او را از مشکلات و کاستی‌های این رشته دور نگه داشت. رضازاده سال‌ها در اردوهای تیم ملی و میادین بزرگ المپیک و جهان حضور داشته و بر همه امور داخلی و بین‌المللی این رشته اشراف کامل دارد. معتقدم باید برخی طرزتفکر‌ها را دور ریخت و اگر اشتباهی رخ می‌دهد آن را به گردن کسی نینداخت. به عقیده بنده اگر ورزشکاری پدیده می‌شود و برای کشورش افتخار می‌آفریند به خاطر خودش و زحماتی که کشیده، است. اگر هم مساله دوپینگ پیش می‌آید و نتیجه آن رسانه‌ای می‌شود باز هم مقصر خود ورزشکار است. فکر می‌کنید تمام اتفاقاتی که با نام دوپینگ در وزنه‌برداری می‌افتد از روی ناآگاهی است؟حرف من این است که چرا اشتباه بزرگ خود را سر دیگری خراب می‌کنند و نمی‌خواهند قبول کنند که از ماده‌های ممنوعه استفاده کرده‌اند؟ متاسفانه اسطوره‌کشی در جامعه ما رو به افزایش است و نه تنها در وزنه‌برداری بلکه در رشته‌های دیگر هم شاهد هستیم که چه برخورد‌های زننده‌ای با قهرمانان، مدال‌آوران و افتخارآفرینان ایران می‌شود. مگر چند نفر مثل رضازاده، دایی، ساعی و. . . در ایران وجود دارند؟ متاسفانه این روندی که برخی‌ها در پیش گرفته‌اند اصلا به صلاح جامعه ورزشی نیست و در آینده صدمه بزرگی را به پیکره سازمان ورزش وارد خواهد کرد. ارسال نظر
پربیننده