حسین جوادی
این ماه باید بی‌خیال هیاهوی هفتاد و پنجمین سالروز تولد «الویس پریسلی»، شویم، چون برگ‌هایی از تقویم تاریخ نوستالژی با اهمیت‌تری را به یادمان می‌آورد، صحنه‌ای از نمایش «سلطان»، بله، 15 سال از ضربه به یاد ماندنی اریک کانتونا به آن هوادار نگون‌بخت کریستال پالاس می‌گذرد،لگدی که بیشتر ما را به یاد فنون کاراته می‌اندازد. این موضوع به دیدار «من‌یو» ـ
کریستال پالاس در ورزشگاه «سلهوست پارک» بازمی‌گردد، زمانی که «متئو سیمسون» به حالت ریشخند،زننده‌ترین لفظی را که می‌توانست به زبان بیاورد، نثار اریک کانتونا کرد؛ «فرانسوی آشغال...!» این دیگر بستگی به شما دارد که چگونه باور کنید که چه بلایی سرتان می‌آورد؟ اریک با ضربه لگد جانبی پرشی [که در ورزش‌های رزمی به آن «تیچاگی» یا یتاپرنده می‌گویند] سیمسون را نوازش می‌کند! در همان 15 سال پیش سرخط خبر‌های تلویزیون به این موضوع می‌پرداخت که «وحشت تمام آنهایی را که شاهد ماجرا بودند فرا گرفته!» در حقیقت خیلی‌ها از جمله هواداران «من‌یو» و باشگاه از اریک حمایت می‌کردند. شاید اگر ما هم آنجا بودیم از اریک حمایت می‌کردیم، چرا؟ چون مردی که مانند «الویس پریسلی» یقه پیراهنش را بالا می‌زند در همان سال باعث شد تا «من‌یو» پس از 26 سال دوباره به عنوان قهرمانی دست پیدا کند. این خاصیت فوتبال است، شاید این روز‌ها خیلی‌ها به دنبال تماشای فوتبالی زیبا هستند، حالا می‌خواهد از آن چیزی سر در بیاورند یا نه!
فوتبال چیزی شبیه عقاید فروید است، با همان پیچیدگی‌های خاص و احساساتی که می‌توانیم در زندگی روزمره‌مان با آن درگیر باشیم، البته بعضی اوقات همه‌چیز کاملاً متفاوت می‌شود، درست مانند اریک کانتونا که براساس حکم دادگاه 9 ماه محروم شد، مردی که خیلی‌ها اعتقاد داشتند آنقدر مرموز است که نمی‌توانید سر از کارش دربیاورید. در همان زمان بود که یکی از روزنامه‌ها نوشت: «مرد دیوانه به پایان راه رسیده» اما اریک خیلی زود توانست دوباره افتخاراتش را با «من‌یو» در فصل‌های بعدی تکرار کند. این عناوین قبل از اینکه او در سال 1997 کفش‌هایش را بیاویزد و سر از فوتبال ساحلی و سینمای فرانسه دربیاورد اتفاق افتاد. اما آیا فکر می‌کنید اریک این روز‌ها تغییر کرده؟ جالب اینجاست وقتی از او درباره آن حادثه سوال می‌کنند، می‌گوید: «باید او را محکم‌تر می‌زدم!» درست همین سال پیش بود که او در فیلم «به دنبال اریک» به کارگردانی کن‌لوچ ایفای نقش کرد. اثری که داستانش حول زندگی یک مرد پستچی اهل منچستر می‌گذرد، مردی که دچار افسردگی روحی شده و اریک کانتونا در فصلی از این فیلم برای کمک کردن به او وارد ماجرا می‌شود. حالا سوال اینجاست آیا واقعا می‌توانیم شخصیت واقعی کانتونا را در این فیلم مشاهده کنیم؟ مردی که هنوز اعتقاد دارد سیمسون که در آن زمان تنها 20 سال داشت را باید محکم‌تر می‌زد! کانتونا بار‌ها درباره رفتارهایش می‌گوید: «من هرگز نمی‌خواهم مدلی برای شما باشم یا اینکه نقش یک معلم را بازی کنم، من فقط به شما می‌گویم که چگونه رفتار کنید». از آن ماجرا 15سال می‌گذرد و خیلی‌ها به دنبال یک کانتونای جدید هستند، چیزی که حالا هیچ‌کدام از ما نمی‌خواهیم او را مانند گذشته‌اش ببینیم. سالروز ضربه اریک کانتونا به هوادار کریستال پالاس
بايد او را محكم‌تر مي‌زد
حسین جوادی
این ماه باید بی‌خیال هیاهوی هفتاد و پنجمین سالروز تولد «الویس پریسلی»، شویم، چون برگ‌هایی از تقویم تاریخ نوستالژی با اهمیت‌تری را به یادمان می‌آورد، صحنه‌ای از نمایش «سلطان»، بله، 15 سال از ضربه به یاد ماندنی اریک کانتونا به آن هوادار نگون‌بخت کریستال پالاس می‌گذرد،لگدی که بیشتر ما را به یاد فنون کاراته می‌اندازد. این موضوع به دیدار «من‌یو» ـ
کریستال پالاس در ورزشگاه «سلهوست پارک» بازمی‌گردد، زمانی که «متئو سیمسون» به حالت ریشخند،زننده‌ترین لفظی را که می‌توانست به زبان بیاورد، نثار اریک کانتونا کرد؛ «فرانسوی آشغال...!» این دیگر بستگی به شما دارد که چگونه باور کنید که چه بلایی سرتان می‌آورد؟ اریک با ضربه لگد جانبی پرشی [که در ورزش‌های رزمی به آن «تیچاگی» یا یتاپرنده می‌گویند] سیمسون را نوازش می‌کند! در همان 15 سال پیش سرخط خبر‌های تلویزیون به این موضوع می‌پرداخت که «وحشت تمام آنهایی را که شاهد ماجرا بودند فرا گرفته!» در حقیقت خیلی‌ها از جمله هواداران «من‌یو» و باشگاه از اریک حمایت می‌کردند. شاید اگر ما هم آنجا بودیم از اریک حمایت می‌کردیم، چرا؟ چون مردی که مانند «الویس پریسلی» یقه پیراهنش را بالا می‌زند در همان سال باعث شد تا «من‌یو» پس از 26 سال دوباره به عنوان قهرمانی دست پیدا کند. این خاصیت فوتبال است، شاید این روز‌ها خیلی‌ها به دنبال تماشای فوتبالی زیبا هستند، حالا می‌خواهد از آن چیزی سر در بیاورند یا نه!
فوتبال چیزی شبیه عقاید فروید است، با همان پیچیدگی‌های خاص و احساساتی که می‌توانیم در زندگی روزمره‌مان با آن درگیر باشیم، البته بعضی اوقات همه‌چیز کاملاً متفاوت می‌شود، درست مانند اریک کانتونا که براساس حکم دادگاه 9 ماه محروم شد، مردی که خیلی‌ها اعتقاد داشتند آنقدر مرموز است که نمی‌توانید سر از کارش دربیاورید. در همان زمان بود که یکی از روزنامه‌ها نوشت: «مرد دیوانه به پایان راه رسیده» اما اریک خیلی زود توانست دوباره افتخاراتش را با «من‌یو» در فصل‌های بعدی تکرار کند. این عناوین قبل از اینکه او در سال 1997 کفش‌هایش را بیاویزد و سر از فوتبال ساحلی و سینمای فرانسه دربیاورد اتفاق افتاد. اما آیا فکر می‌کنید اریک این روز‌ها تغییر کرده؟ جالب اینجاست وقتی از او درباره آن حادثه سوال می‌کنند، می‌گوید: «باید او را محکم‌تر می‌زدم!» درست همین سال پیش بود که او در فیلم «به دنبال اریک» به کارگردانی کن‌لوچ ایفای نقش کرد. اثری که داستانش حول زندگی یک مرد پستچی اهل منچستر می‌گذرد، مردی که دچار افسردگی روحی شده و اریک کانتونا در فصلی از این فیلم برای کمک کردن به او وارد ماجرا می‌شود. حالا سوال اینجاست آیا واقعا می‌توانیم شخصیت واقعی کانتونا را در این فیلم مشاهده کنیم؟ مردی که هنوز اعتقاد دارد سیمسون که در آن زمان تنها 20 سال داشت را باید محکم‌تر می‌زد! کانتونا بار‌ها درباره رفتارهایش می‌گوید: «من هرگز نمی‌خواهم مدلی برای شما باشم یا اینکه نقش یک معلم را بازی کنم، من فقط به شما می‌گویم که چگونه رفتار کنید». از آن ماجرا 15سال می‌گذرد و خیلی‌ها به دنبال یک کانتونای جدید هستند، چیزی که حالا هیچ‌کدام از ما نمی‌خواهیم او را مانند گذشته‌اش ببینیم. ارسال نظر
پربیننده