هادي قبادي‌نمين: یکی از رویکردهای مناسب رسانه ملی پرداخت به تولید برنامه‌های ترکیبی است بویژه آنکه این برنامه‌ها به طور زنده روی آنتن برود. در سال‌های اخیر اغلب این برنامه‌های ترکیبی مورد اقبال مخاطب واقع شده است و شاید یکی از موفق‌ترین آنها در جذب مخاطب، 90 باشد. برنامه‌ای که چند سالی است با اجرای عادل فردوسی‌پور به فوتبال ایران می‌پردازد.
90 از آنجا که به فوتبال می‌پردازد که خود مقوله‌ای جذاب است، جاذبه دارد. 90 از آنجا که به فوتبال ایرانی می‌پردازد جذاب‌تر می‌شود و خلاصه اینکه 90 برنامه پرمخاطبی شده است چرا که بیش از آنکه به متن فوتبال بپردازد به حاشیه‌ها می‌پردازد و فوتبال ایرانی که سراسر حاشیه است خوراک خوبی است برای این برنامه تلویزیونی. و جالب‌تر اینکه مخاطب ایرانی هم حاشیه‌ها را بیشتر از متن می‌پسندد.
1ـ چند سال پیش، در دوره اوج افتخار‌آفرینی‌های حسین‌رضازاده، فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری تصمیم گرفت بهترین وزنه‌بردار جهان را انتخاب کند و تصمیم گرفت این موضوع را از طریق سایت فدراسیون بین مردم دنیا به رای بگذارد. همه ایران به تکاپو افتاد تا با اطلاع‌رسانی درباره این موضوع، آمار رای حسین رضازاده را بالا ببرد تا با انتخاب پهلوان جوان ایرانی افتخار تازه‌ای برای ایران اسلامی رقم بخورد. دوستان در تماس با دست‌اندرکاران برنامه 90 از آنها خواستند تا با زیرنویس کردن آدرس سایت فدراسیون جهانی وزنه‌برداری و اطلاع‌رسانی درباره رای‌گیری این فدراسیون، زمینه رای دادن به حسین رضازاده را فراهم کنند. آن روز دست‌اندرکاران برنامه 90 پاسخ جالبی به این درخواست دادند: «90 یک برنامه فوتبالی است و مسائل دیگر ورزشی ربطی به این برنامه ندارد و ما از پرداختن به آن پرهیز می‌کنیم».
2- در 2 هفته اخیر برنامه 90 دچار حاشیه تازه‌ای شده است که خودساخته دست‌اندرکاران این برنامه است. انتخاب پرطرفدار‌ترین تیم ایران به عنوان سؤال نظرسنجی برنامه 2 هفته پیش 90 و حواشی آن، زمینه اعتراض هواداران و مسؤولان تیم‌های تراکتورسازی، استقلال و سپاهان و دیگر تیم‌ها را فراهم کرد و در این میان اعتراض آذریها بسیار چشمگیر‌تر بود و همین اعتراض‌ها باعث شد مجری 90 در برنامه این هفته تمام تلاش خود را برای پاسخگویی به اعتراضات بی‌شمار هواداران تراکتور به کار بندد. جدای از اینکه آنچه در این برنامه پخش شد چه قضاوتی را در بین آذریها داشته است، اتفاق جذابی در ابتدای آن رخ‌داد که چند سؤال اساسی را میان علاقه‌مندان برنامه 90 ایجاد کرده است. مجری برنامه آن هنگام که درباره بحث اخلاق در فوتبال با محمود یاوری، مربی خوشنام شاهین بوشهر گفت‌و‌گو می‌کرد، با بهانه کردن ادعای غیرطبیعی بودن حرکات بازیکنان بوشهر که از سوی مربی تیم پرسپولیس نقل شده بود، فرصتی را برای خود فراهم کرد تا مشکلات شخصی خود را با یکی از اسطوره‌های ورزشی ایران رفع و رجوع کند.
فردوسی‌پور با اشاره به بحث دوپینگ در فوتبال ضمن تسری دادن این موضوع به همه ورزش کشور با ایراد اتهام به یکی از بزرگان ورزش کشور، انتصاب یک متهم به دوپینگ را به عنوان سرپرست یک فدراسیون از اتفاقات جالب ورزش کشور خواند! اما سؤالاتی که بد نیست متولیان صدا و سیما و دست‌اندرکاران برنامه 90 برای تنویر افکار عمومی به آن پاسخ دهند:
1- اگر به ادعای قدیم آقایان 90 برنامه‌ای مختص ورزش فوتبال است، مجری آن با چه توجیهی درباره دیگر ورزش‌ها به بحث و ابراز نظر می‌پردازد و از فرصت یک برنامه فوتبالی برای حمله به مسؤولان دیگر ورزش‌ها استفاده می‌کند؟
2- آیا دوستان برنامه 90 که در یکی از برنامه‌ها با دعوت از یکی از مدیران سابق فدراسیون فوتبال زمینه وارد کردن اتهاماتی یک‌سویه از طرف ایشان به مسؤولان ورزش کشور را فراهم کردند و چه در آن هنگام و چه پس از آن مدام بر دعوت از مسؤولان برای پاسخگویی به این ادعاها تاکید کردند و پس از آن هم آمادگی خود را برای شنیدن پاسخ‌های آنها اعلام کردند و در دیگر برنامه‌ها نیز بر بی‌طرف بودن خود می‌نازند، رفتار سؤال‌برانگیز مجری برنامه در ایراد اتهام به حسین رضازاده را هم در منش بی‌طرفی خود توجیه می‌کنند؟ (البته فردوسی‌پور در برنامه مذکور اسمی از حسین رضازاده نبرد اما شاید اسم نبردن وی همانند اسم نبردن صمد مرفاوی از امیر قلعه‌نویی و اسم نبردن محمد دادگان از محمد علی‌آبادی در همین برنامه بود!)
3- آیا هموطنان آذری و دیگر ایرانی‌ها اجازه ندارند این رفتار برنامه 90 با یکی از اسطوره‌های ورزش کشور را که بر حسب اتفاق آذری‌زبان هم هست به نوعی تسویه‌حساب مجری برنامه با طرفداران آذری‌زبان تراکتورسازی بدانند؟
آيا طرفداران تيم‌هاي شهرستاني نبايد اين رفتارهاي برخي شمال تهران‌نشينان را در ادامه نگاه جريان مركز محور به شهرستاني ها و تعريف شهروند درجه يك و دو آنها بدانند؟
سرانجام اینکه این روزها فقط عادل فردوسی‌پور نیست که به حسین رضازاده و ریاستش بر فدراسیون وزنه‌برداری کشور می‌تازد چرا که در کنار او هم هستند گروه‌هایی از اهالی رسانه که بستگی‌های سیاسی آنها به یک گروه و جناح خاص معلوم و پدیدار است و هر روز به هر بهانه‌ای پهلوان ایرانی را می‌نوازند و سعی در تخریب وی دارند.
راستی! مگر رضازاده غیر از افتخارآفرینی برای این کشور و مردمانش چه کرده است؟ راستی! اگر رضازاده نبود سرانجام فعالیت فدراسیون وزنه‌برداری ایران که این روزها با هزار و یک مشکل دست و پنجه نرم می‌کند چه می‌شد؟ آیا آنهایی که این روزها از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنند تا ورزش وزنه‌برداری ایران را نابود کنند تا بتوانند در کنار آن رضازاده را هم به زمین بزنند دوستدار ایران و ایرانی هستند؟
راستی! آیا گناه رضازاده و رضازاده‌ها این نیست که اسطوره بودند، افتخار آفریدند و همه اینها را زیر سایه ولایت و پرچم جمهوری اسلامی آوردند تا نظام سرافراز باشد و در این میان آنگاه که احساس تکلیف کردند در انتخابات از کاندیدایی حمایت کردند که مورد علاقه آقای فردوسی‌پور و همپالگی‌هایش در خبر آنلاین و روزنامه‌های اصلاح‌طلب نبوده و نیست؟!
و حرف آخر اينكه مرور اتفاقات اين روزها خاطره تلخ سستي مسؤولان در پاسخ گويي به ادعاهاي مطرح شده در ساحت ورزش كشور و در كنار آن تلاش تأسف برانگيز برخي براي تحريم و تعليق فوتبال ايران را به خاطر مي‌آورد،ماجرايي كه سرانجام آن تخريب منافع ملي و اُفت چشمگير فوتبال ايران بود. حمله به اسطوره‌ها؛تسويه حساب با شهرستاني‌ها
هادي قبادي‌نمين: یکی از رویکردهای مناسب رسانه ملی پرداخت به تولید برنامه‌های ترکیبی است بویژه آنکه این برنامه‌ها به طور زنده روی آنتن برود. در سال‌های اخیر اغلب این برنامه‌های ترکیبی مورد اقبال مخاطب واقع شده است و شاید یکی از موفق‌ترین آنها در جذب مخاطب، 90 باشد. برنامه‌ای که چند سالی است با اجرای عادل فردوسی‌پور به فوتبال ایران می‌پردازد.
90 از آنجا که به فوتبال می‌پردازد که خود مقوله‌ای جذاب است، جاذبه دارد. 90 از آنجا که به فوتبال ایرانی می‌پردازد جذاب‌تر می‌شود و خلاصه اینکه 90 برنامه پرمخاطبی شده است چرا که بیش از آنکه به متن فوتبال بپردازد به حاشیه‌ها می‌پردازد و فوتبال ایرانی که سراسر حاشیه است خوراک خوبی است برای این برنامه تلویزیونی. و جالب‌تر اینکه مخاطب ایرانی هم حاشیه‌ها را بیشتر از متن می‌پسندد.
1ـ چند سال پیش، در دوره اوج افتخار‌آفرینی‌های حسین‌رضازاده، فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری تصمیم گرفت بهترین وزنه‌بردار جهان را انتخاب کند و تصمیم گرفت این موضوع را از طریق سایت فدراسیون بین مردم دنیا به رای بگذارد. همه ایران به تکاپو افتاد تا با اطلاع‌رسانی درباره این موضوع، آمار رای حسین رضازاده را بالا ببرد تا با انتخاب پهلوان جوان ایرانی افتخار تازه‌ای برای ایران اسلامی رقم بخورد. دوستان در تماس با دست‌اندرکاران برنامه 90 از آنها خواستند تا با زیرنویس کردن آدرس سایت فدراسیون جهانی وزنه‌برداری و اطلاع‌رسانی درباره رای‌گیری این فدراسیون، زمینه رای دادن به حسین رضازاده را فراهم کنند. آن روز دست‌اندرکاران برنامه 90 پاسخ جالبی به این درخواست دادند: «90 یک برنامه فوتبالی است و مسائل دیگر ورزشی ربطی به این برنامه ندارد و ما از پرداختن به آن پرهیز می‌کنیم».
2- در 2 هفته اخیر برنامه 90 دچار حاشیه تازه‌ای شده است که خودساخته دست‌اندرکاران این برنامه است. انتخاب پرطرفدار‌ترین تیم ایران به عنوان سؤال نظرسنجی برنامه 2 هفته پیش 90 و حواشی آن، زمینه اعتراض هواداران و مسؤولان تیم‌های تراکتورسازی، استقلال و سپاهان و دیگر تیم‌ها را فراهم کرد و در این میان اعتراض آذریها بسیار چشمگیر‌تر بود و همین اعتراض‌ها باعث شد مجری 90 در برنامه این هفته تمام تلاش خود را برای پاسخگویی به اعتراضات بی‌شمار هواداران تراکتور به کار بندد. جدای از اینکه آنچه در این برنامه پخش شد چه قضاوتی را در بین آذریها داشته است، اتفاق جذابی در ابتدای آن رخ‌داد که چند سؤال اساسی را میان علاقه‌مندان برنامه 90 ایجاد کرده است. مجری برنامه آن هنگام که درباره بحث اخلاق در فوتبال با محمود یاوری، مربی خوشنام شاهین بوشهر گفت‌و‌گو می‌کرد، با بهانه کردن ادعای غیرطبیعی بودن حرکات بازیکنان بوشهر که از سوی مربی تیم پرسپولیس نقل شده بود، فرصتی را برای خود فراهم کرد تا مشکلات شخصی خود را با یکی از اسطوره‌های ورزشی ایران رفع و رجوع کند.
فردوسی‌پور با اشاره به بحث دوپینگ در فوتبال ضمن تسری دادن این موضوع به همه ورزش کشور با ایراد اتهام به یکی از بزرگان ورزش کشور، انتصاب یک متهم به دوپینگ را به عنوان سرپرست یک فدراسیون از اتفاقات جالب ورزش کشور خواند! اما سؤالاتی که بد نیست متولیان صدا و سیما و دست‌اندرکاران برنامه 90 برای تنویر افکار عمومی به آن پاسخ دهند:
1- اگر به ادعای قدیم آقایان 90 برنامه‌ای مختص ورزش فوتبال است، مجری آن با چه توجیهی درباره دیگر ورزش‌ها به بحث و ابراز نظر می‌پردازد و از فرصت یک برنامه فوتبالی برای حمله به مسؤولان دیگر ورزش‌ها استفاده می‌کند؟
2- آیا دوستان برنامه 90 که در یکی از برنامه‌ها با دعوت از یکی از مدیران سابق فدراسیون فوتبال زمینه وارد کردن اتهاماتی یک‌سویه از طرف ایشان به مسؤولان ورزش کشور را فراهم کردند و چه در آن هنگام و چه پس از آن مدام بر دعوت از مسؤولان برای پاسخگویی به این ادعاها تاکید کردند و پس از آن هم آمادگی خود را برای شنیدن پاسخ‌های آنها اعلام کردند و در دیگر برنامه‌ها نیز بر بی‌طرف بودن خود می‌نازند، رفتار سؤال‌برانگیز مجری برنامه در ایراد اتهام به حسین رضازاده را هم در منش بی‌طرفی خود توجیه می‌کنند؟ (البته فردوسی‌پور در برنامه مذکور اسمی از حسین رضازاده نبرد اما شاید اسم نبردن وی همانند اسم نبردن صمد مرفاوی از امیر قلعه‌نویی و اسم نبردن محمد دادگان از محمد علی‌آبادی در همین برنامه بود!)
3- آیا هموطنان آذری و دیگر ایرانی‌ها اجازه ندارند این رفتار برنامه 90 با یکی از اسطوره‌های ورزش کشور را که بر حسب اتفاق آذری‌زبان هم هست به نوعی تسویه‌حساب مجری برنامه با طرفداران آذری‌زبان تراکتورسازی بدانند؟
آيا طرفداران تيم‌هاي شهرستاني نبايد اين رفتارهاي برخي شمال تهران‌نشينان را در ادامه نگاه جريان مركز محور به شهرستاني ها و تعريف شهروند درجه يك و دو آنها بدانند؟
سرانجام اینکه این روزها فقط عادل فردوسی‌پور نیست که به حسین رضازاده و ریاستش بر فدراسیون وزنه‌برداری کشور می‌تازد چرا که در کنار او هم هستند گروه‌هایی از اهالی رسانه که بستگی‌های سیاسی آنها به یک گروه و جناح خاص معلوم و پدیدار است و هر روز به هر بهانه‌ای پهلوان ایرانی را می‌نوازند و سعی در تخریب وی دارند.
راستی! مگر رضازاده غیر از افتخارآفرینی برای این کشور و مردمانش چه کرده است؟ راستی! اگر رضازاده نبود سرانجام فعالیت فدراسیون وزنه‌برداری ایران که این روزها با هزار و یک مشکل دست و پنجه نرم می‌کند چه می‌شد؟ آیا آنهایی که این روزها از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنند تا ورزش وزنه‌برداری ایران را نابود کنند تا بتوانند در کنار آن رضازاده را هم به زمین بزنند دوستدار ایران و ایرانی هستند؟
راستی! آیا گناه رضازاده و رضازاده‌ها این نیست که اسطوره بودند، افتخار آفریدند و همه اینها را زیر سایه ولایت و پرچم جمهوری اسلامی آوردند تا نظام سرافراز باشد و در این میان آنگاه که احساس تکلیف کردند در انتخابات از کاندیدایی حمایت کردند که مورد علاقه آقای فردوسی‌پور و همپالگی‌هایش در خبر آنلاین و روزنامه‌های اصلاح‌طلب نبوده و نیست؟!
و حرف آخر اينكه مرور اتفاقات اين روزها خاطره تلخ سستي مسؤولان در پاسخ گويي به ادعاهاي مطرح شده در ساحت ورزش كشور و در كنار آن تلاش تأسف برانگيز برخي براي تحريم و تعليق فوتبال ايران را به خاطر مي‌آورد،ماجرايي كه سرانجام آن تخريب منافع ملي و اُفت چشمگير فوتبال ايران بود. ارسال نظر
پربیننده