آزاده شهرياري: کنفرانس بینالمللی ـ امنیتی آینده افغانستان که روز پنجشنبه در سالن لنکستر لندن با حضور بیش از 60 کشور برگزار شد با صدور بیانیهای به کار خود پایان داد. مقامات شرکتکننده در این اجلاس در پایان تصویب کردند تا 140میلیون دلار برای ترغیب طالبان به ترک جنگ، تسلیم سلاحها و شرکت در اداره کشور هزینه شود. آمریکا و انگلیس انتظار دارند که نتیجه اجلاس لندن، مصالحه و مذاکره با طالبان باشد. این در حالی است که رهبران طالبان در نخستین واکنش، کنفرانس بینالمللی لندن را «مانوری تبلیغاتی» دانستند و اعلام کردند که درباره مذاکرات برای پیوستن به دولت افغانستان مشورت و تصمیمگیری خواهند کرد. گروههای سیاسی قومی و مذهبی هم با تلاشهای غرب مخالف بوده و این کنفرانس را شکست خورده میدانند. مردم افغانستان نیز معتقدند که این تلاشها پیامدهای خوبی را برای آنها رقم نخواهد زد. در همین راستا عبدالله عبدالله اصلیترین رقیب حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرد که مذاکره با طالبان بینتیجه و محکوم به شکست است و دولت کابل اگر میخواهد مشکل طالبان را حل کند باید در ابتدا به نظر و وضع مردم توجه نشان دهد زیرا هنگامی که مردم از سوی دولت حمایت و توجه ببینند دیگر طالبان قادر نخواهد بود از میان آنها به جذب نیرو بپردازد. این در حالی است که شرکتکنندگان در اجلاس لندن تاکید کردند که سازمانهای بینالمللی و دولت افغانستان وارد فاز جدیدی از سپردن این کشور به دست دولت شدهاند. حامد کرزی رئیسجمهور افغانستان در مصاحبهای با بیبیسی اعلام کرد: من انتظار دارم که طی 5 سال آینده بیشتر پلیس افغانستان از طرف نیروهای بینالمللی آموزش دیده و کنترل اوضاع را به دست گیرند. اوضاع اقتصادی بهتر شده و مرزهای مشترک به حالت آرامش بازگردد. گوردون براون، نخستوزیر انگلیس هم در مصاحبه جداگانهای با بیبیسی گفت: منتظر تصمیم قاطعی هستیم تا در سال 2010، 200 هزار نفر و در سال 2011، 300 هزار نفر از افراد پلیس، نیروهای امنیتی و همچنین نیروهای نظامی و انتظامی بتوانند دولت محلی قدرتمندی را ساخته و کنترل اجتماع را بهدست بگیرند. این شعارها در حالی از طرف مقامات شرکتکننده ایراد میشد که فعالان ضدجنگ با برگزاری تظاهراتهای گستردهای این نشست را محکوم کردند. آنها با سردادن شعارهایی خروج نظامیان انگلیس را از افغانستان خواستار شدند. سخنگوی ائتلاف «جنگ را متوقف کنید» هم پیامدهای این کنفرانس را غیرقابل جبران دانسته و برگزاری این نشست را توجیه سیاستهای جنگطلبانه در افغانستان و ادامه جنگ و ناامنی در این کشور دانست و این کنفرانس در حالی بینتیجه به پایان رسید که اساسا به نظر میرسد، عدم حضور برخی همسایههای تأثیرگذار افغانستان، نظیر جمهوری اسلامی یکی از دلایل اصلی شکست این کنفرانس بوده است. بدون شک حضور کشوری نظیر ایران با توجه به تعاملات فرهنگی، سیاسی و اقتصادی تهران و کابل میتوانست تأثیر بسزایی در به نتیجه رسیدن این اجلاس داشته باشد. بویژه که جمهوری اسلامی از نفوذی سنتی در این کشور برخوردار است که این نفوذ منشأ کاریزماتیک دارد. به واقع به نظر میرسد که تصمیمگیری برای افغانستان در دیگر مناطق جهان و بدون در نظر گرفتن همسایگان این کشور، اشتباهی استراتژیک است که مشکلات این کشور بحرانزده را عمیقتر خواهد کرد. کنفرانس لندن درباره افغانستان بینتیجه به پایان رسید
آزاده شهرياري: کنفرانس بینالمللی ـ امنیتی آینده افغانستان که روز پنجشنبه در سالن لنکستر لندن با حضور بیش از 60 کشور برگزار شد با صدور بیانیهای به کار خود پایان داد. مقامات شرکتکننده در این اجلاس در پایان تصویب کردند تا 140میلیون دلار برای ترغیب طالبان به ترک جنگ، تسلیم سلاحها و شرکت در اداره کشور هزینه شود. آمریکا و انگلیس انتظار دارند که نتیجه اجلاس لندن، مصالحه و مذاکره با طالبان باشد. این در حالی است که رهبران طالبان در نخستین واکنش، کنفرانس بینالمللی لندن را «مانوری تبلیغاتی» دانستند و اعلام کردند که درباره مذاکرات برای پیوستن به دولت افغانستان مشورت و تصمیمگیری خواهند کرد. گروههای سیاسی قومی و مذهبی هم با تلاشهای غرب مخالف بوده و این کنفرانس را شکست خورده میدانند. مردم افغانستان نیز معتقدند که این تلاشها پیامدهای خوبی را برای آنها رقم نخواهد زد. در همین راستا عبدالله عبدالله اصلیترین رقیب حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرد که مذاکره با طالبان بینتیجه و محکوم به شکست است و دولت کابل اگر میخواهد مشکل طالبان را حل کند باید در ابتدا به نظر و وضع مردم توجه نشان دهد زیرا هنگامی که مردم از سوی دولت حمایت و توجه ببینند دیگر طالبان قادر نخواهد بود از میان آنها به جذب نیرو بپردازد. این در حالی است که شرکتکنندگان در اجلاس لندن تاکید کردند که سازمانهای بینالمللی و دولت افغانستان وارد فاز جدیدی از سپردن این کشور به دست دولت شدهاند. حامد کرزی رئیسجمهور افغانستان در مصاحبهای با بیبیسی اعلام کرد: من انتظار دارم که طی 5 سال آینده بیشتر پلیس افغانستان از طرف نیروهای بینالمللی آموزش دیده و کنترل اوضاع را به دست گیرند. اوضاع اقتصادی بهتر شده و مرزهای مشترک به حالت آرامش بازگردد. گوردون براون، نخستوزیر انگلیس هم در مصاحبه جداگانهای با بیبیسی گفت: منتظر تصمیم قاطعی هستیم تا در سال 2010، 200 هزار نفر و در سال 2011، 300 هزار نفر از افراد پلیس، نیروهای امنیتی و همچنین نیروهای نظامی و انتظامی بتوانند دولت محلی قدرتمندی را ساخته و کنترل اجتماع را بهدست بگیرند. این شعارها در حالی از طرف مقامات شرکتکننده ایراد میشد که فعالان ضدجنگ با برگزاری تظاهراتهای گستردهای این نشست را محکوم کردند. آنها با سردادن شعارهایی خروج نظامیان انگلیس را از افغانستان خواستار شدند. سخنگوی ائتلاف «جنگ را متوقف کنید» هم پیامدهای این کنفرانس را غیرقابل جبران دانسته و برگزاری این نشست را توجیه سیاستهای جنگطلبانه در افغانستان و ادامه جنگ و ناامنی در این کشور دانست و این کنفرانس در حالی بینتیجه به پایان رسید که اساسا به نظر میرسد، عدم حضور برخی همسایههای تأثیرگذار افغانستان، نظیر جمهوری اسلامی یکی از دلایل اصلی شکست این کنفرانس بوده است. بدون شک حضور کشوری نظیر ایران با توجه به تعاملات فرهنگی، سیاسی و اقتصادی تهران و کابل میتوانست تأثیر بسزایی در به نتیجه رسیدن این اجلاس داشته باشد. بویژه که جمهوری اسلامی از نفوذی سنتی در این کشور برخوردار است که این نفوذ منشأ کاریزماتیک دارد. به واقع به نظر میرسد که تصمیمگیری برای افغانستان در دیگر مناطق جهان و بدون در نظر گرفتن همسایگان این کشور، اشتباهی استراتژیک است که مشکلات این کشور بحرانزده را عمیقتر خواهد کرد. ارسال نظر
پربیننده