نیلوفر کنگرانی
حضور مجید نامجو مطلق در استقلال با حرف و حدیث‌های زیادی همراه بود. حرف و حدیث‌هایی که به خاطر سابقه حضور این مربی در پرسپولیس و رابطه بسیارخوبش با پرویز مظلومی به وجود آمد.
این شایعات باعث شده بود تا حضور نامجومطلق در کنار مرفاوی آن هم در شرایطی که استقلال بیش از هر چیز به اتحاد و همدلی و صداقت احتیاج دارد کمی ناخوشایند به نظر برسد. به سراغ این مربی رفتیم تا شاید او با جواب‌ها و استدلال هایش بتواند هواداران را از این شک و دودلی نجات بدهد، اتفاقی که فکر می‌کنيم بعد از خواندن این مصاحبه خواهد افتاد.
از نخستین تجربه سرمربیگری‌تان شروع کنیم. در تیم شهرداری بندرعباس که نتایج بسیار خوبی گرفتيد و در چند قدمی صعود به لیگ برتر قرار داشتید. چه شد که در آن شرایط تیم را رها کردید؟
در آن برهه 2 بازی مانده بود، 2 بازی بسیار راحت که من در پیروزی در آنها شک نداشتم و بعد از این 2 برد راهی پلی آف شده بودیم اما در آن زمان مدیرعامل تیم در کار من دخالت کرد و من هم فقط به خاطر همین مساله بعد از اینکه تیم صنایع اراک را در خانه بردیم استعفا دادم و به تهران آمدم و حتی منتظر نشدم که ببینم استعفایم قبول می‌شود یا نه. بعد از من تیم نتایج ضعیفی گرفت و از صعود به لیگ برتر بازماند.
با این شرایط چرا 2 بازی دیگر را تحمل نکردید تا حداقل به لیگ برتر راه پیدا کنید و بعد استعفا دهید. این مساله می‌توانست بسیار در کارنامه کاری‌تان موثر باشد.
من در مربیگری برای خودم اصولی دارم و آن اصول را به هیچ قیمتی حتی لیگ برتری شدن زیرپا نمی‌گذارم. من سال‌ها شاگرد استاد دهداری بودم و این اصول را از ایشان یادگرفته‌ام و تا آخر عمر به آنها پایبند هستم.
اما در مقاطعی از دنیای بازیگری‌تان به نظر می‌رسد برخی از اصول را زیرپا گذاشتید. رهاکردن استقلال، رفتن به السد قطر و پرسپولیس و....
در آن زمان که من به قطر رفتم فوتبال ما از نظر مالی هیچ چیزی نداشت و حتی استقلالی‌ها هم از رفتن به قطر استقبال کردند چون اعتقاد داشتند که حداقل یکی از میان آنها به چیزی می‌رسد و شرایط مالی خوبی پیدا می‌کند و البته بدشانسی و مصدومیت نگذاشت که سیر این اتفاقات خوب تکمیل شود. بالاخره آسیب‌دیدگی در فوتبال امری طبیعی است. در آن زمان که کسی از فوتبال اروپا اطلاعی نداشت و بحث لژیونر شدن بازیکنان اصلا مطرح نشده بود من کارم با پاری سن ژرمن تمام شده بود اما بدشانسی آوردم و تکل اکبر یوسفی آنقدر کاری بود که من را از فوتبال دور كرد.
و رفتن به پرسپولیس.
من همیشه استقلالی بودم و از بچگی به این تیم عشق می‌ورزیدم. دوران اوج فوتبالم را هم در استقلال گذراندم و از این لحاظ اعتقاد دارم که دینم را به این تیم ادا کرده‌ام. اما بعد از مصدومیتم متاسفانه مسؤولان این تیم هیچ کمکی به من نکردند و به هیچ کدام از وعده‌هایشان عمل نکردند. من اگر آن زمان به تیم دیگری نمی‌رفتم باید فوتبال را کنار می‌گذاشتم. تیم کشاورز 2 بار من را برای عمل فرستاد اما شرایطم بهبود پیدا نکرد تا اینکه عابدینی من را برای عمل فرستاد و یک جورهایی نمک گیرش شدم و چون احتیاج به فوتبال بازی کردن داشتم به پرسپولیس رفتم. فوتبال آن موقع مثل الان نبود که با 3 فصل بازی کردن بارت را ببندی و من مجبور بودم بازی کنم چون کار دیگری به جز فوتبال بازی کردن بلد نبودم.
همین سابقه پرسپولیسی بودن شما باعث شد تا برای مربیگری چند باری از استقلال دور بیفتید، مثل زمان حجازی. درست است؟
زمان ناصر حجازی او با من صحبت کرد و ما به توافق کامل رسیده بودیم تا با همدیگر کار کنیم اما در آن زمان هیات مدیره به دلیل سابقه حضور من در پرسپولیس با این قضیه مخالفت کرد و همین اتفاق برای رضا احدی هم افتاد. آنها هیچ وقت دلیل اینکه چرا من به پرسپولیس رفتم را بررسی نکردند.از من نپرسیدند که به خاطر پول رفتم یا به خاطر ضربه زدن به استقلال یا واقعا دلیل موجهی داشتم. آنها اگر منطقی‌تر تصمیم می‌گرفتند استقلال آن فصل سیزدهم نمی‌شد.
اما مثل اینکه سرنوشت شما با استقلال گره خورده، چون بالاخره به استقلال آمدید آن هم در سالی که گفته بودید به هیچ عنوان حاضر نیستید به عنوان دستیار کار کنید.
من اول فصل گفته بودم که دیگر نمی‌خواهم به عنوان دستیار کار کنم و اول فصل هم که با من صحبت شد قبول نکردم اما شرایط استقلال باعث شد تا من تصمیمم را تغییر بدهم. جلسه‌ای با واعظی و صمد گذاشتم و صحبت‌های منطقی و صادقانه واعظی و درددل‌های صمد باعث شد تا برای کمک تصمیمم را عوض کنم. احساس کردم که در این شرایط دیگر مسؤولیت مهم نیست این عشق و علاقه است که محک زده می‌شود.
نمی‌شود این را گفت که شما در این شرایط به استقلال آمدید چون در این برهه احتمال نفر اول شدن‌تان نسبت به ابتدای فصل بیشتر بود؟
صادقانه می‌گویم که نه و خدا شاهد است که این را از ته دل می‌گویم. نتیجه گرفتن مرفاوی، حفظ اعتبار من است و من اعتقاد دارم که او می‌تواند در این تیم نتیجه بگیرد و حفظ می‌شود و احتیاجی به جانشین ندارد. تعویض مرفاوی یعنی مرگ مربیان سالم و من به هیچ قیمتی حتی نفر اول شدن خودم هم این را نمی‌خواهم. مجيد نامجو مطلق:
برکناری مرفاوی مرگ مربیان سالم است!
نیلوفر کنگرانی
حضور مجید نامجو مطلق در استقلال با حرف و حدیث‌های زیادی همراه بود. حرف و حدیث‌هایی که به خاطر سابقه حضور این مربی در پرسپولیس و رابطه بسیارخوبش با پرویز مظلومی به وجود آمد.
این شایعات باعث شده بود تا حضور نامجومطلق در کنار مرفاوی آن هم در شرایطی که استقلال بیش از هر چیز به اتحاد و همدلی و صداقت احتیاج دارد کمی ناخوشایند به نظر برسد. به سراغ این مربی رفتیم تا شاید او با جواب‌ها و استدلال هایش بتواند هواداران را از این شک و دودلی نجات بدهد، اتفاقی که فکر می‌کنيم بعد از خواندن این مصاحبه خواهد افتاد.
از نخستین تجربه سرمربیگری‌تان شروع کنیم. در تیم شهرداری بندرعباس که نتایج بسیار خوبی گرفتيد و در چند قدمی صعود به لیگ برتر قرار داشتید. چه شد که در آن شرایط تیم را رها کردید؟
در آن برهه 2 بازی مانده بود، 2 بازی بسیار راحت که من در پیروزی در آنها شک نداشتم و بعد از این 2 برد راهی پلی آف شده بودیم اما در آن زمان مدیرعامل تیم در کار من دخالت کرد و من هم فقط به خاطر همین مساله بعد از اینکه تیم صنایع اراک را در خانه بردیم استعفا دادم و به تهران آمدم و حتی منتظر نشدم که ببینم استعفایم قبول می‌شود یا نه. بعد از من تیم نتایج ضعیفی گرفت و از صعود به لیگ برتر بازماند.
با این شرایط چرا 2 بازی دیگر را تحمل نکردید تا حداقل به لیگ برتر راه پیدا کنید و بعد استعفا دهید. این مساله می‌توانست بسیار در کارنامه کاری‌تان موثر باشد.
من در مربیگری برای خودم اصولی دارم و آن اصول را به هیچ قیمتی حتی لیگ برتری شدن زیرپا نمی‌گذارم. من سال‌ها شاگرد استاد دهداری بودم و این اصول را از ایشان یادگرفته‌ام و تا آخر عمر به آنها پایبند هستم.
اما در مقاطعی از دنیای بازیگری‌تان به نظر می‌رسد برخی از اصول را زیرپا گذاشتید. رهاکردن استقلال، رفتن به السد قطر و پرسپولیس و....
در آن زمان که من به قطر رفتم فوتبال ما از نظر مالی هیچ چیزی نداشت و حتی استقلالی‌ها هم از رفتن به قطر استقبال کردند چون اعتقاد داشتند که حداقل یکی از میان آنها به چیزی می‌رسد و شرایط مالی خوبی پیدا می‌کند و البته بدشانسی و مصدومیت نگذاشت که سیر این اتفاقات خوب تکمیل شود. بالاخره آسیب‌دیدگی در فوتبال امری طبیعی است. در آن زمان که کسی از فوتبال اروپا اطلاعی نداشت و بحث لژیونر شدن بازیکنان اصلا مطرح نشده بود من کارم با پاری سن ژرمن تمام شده بود اما بدشانسی آوردم و تکل اکبر یوسفی آنقدر کاری بود که من را از فوتبال دور كرد.
و رفتن به پرسپولیس.
من همیشه استقلالی بودم و از بچگی به این تیم عشق می‌ورزیدم. دوران اوج فوتبالم را هم در استقلال گذراندم و از این لحاظ اعتقاد دارم که دینم را به این تیم ادا کرده‌ام. اما بعد از مصدومیتم متاسفانه مسؤولان این تیم هیچ کمکی به من نکردند و به هیچ کدام از وعده‌هایشان عمل نکردند. من اگر آن زمان به تیم دیگری نمی‌رفتم باید فوتبال را کنار می‌گذاشتم. تیم کشاورز 2 بار من را برای عمل فرستاد اما شرایطم بهبود پیدا نکرد تا اینکه عابدینی من را برای عمل فرستاد و یک جورهایی نمک گیرش شدم و چون احتیاج به فوتبال بازی کردن داشتم به پرسپولیس رفتم. فوتبال آن موقع مثل الان نبود که با 3 فصل بازی کردن بارت را ببندی و من مجبور بودم بازی کنم چون کار دیگری به جز فوتبال بازی کردن بلد نبودم.
همین سابقه پرسپولیسی بودن شما باعث شد تا برای مربیگری چند باری از استقلال دور بیفتید، مثل زمان حجازی. درست است؟
زمان ناصر حجازی او با من صحبت کرد و ما به توافق کامل رسیده بودیم تا با همدیگر کار کنیم اما در آن زمان هیات مدیره به دلیل سابقه حضور من در پرسپولیس با این قضیه مخالفت کرد و همین اتفاق برای رضا احدی هم افتاد. آنها هیچ وقت دلیل اینکه چرا من به پرسپولیس رفتم را بررسی نکردند.از من نپرسیدند که به خاطر پول رفتم یا به خاطر ضربه زدن به استقلال یا واقعا دلیل موجهی داشتم. آنها اگر منطقی‌تر تصمیم می‌گرفتند استقلال آن فصل سیزدهم نمی‌شد.
اما مثل اینکه سرنوشت شما با استقلال گره خورده، چون بالاخره به استقلال آمدید آن هم در سالی که گفته بودید به هیچ عنوان حاضر نیستید به عنوان دستیار کار کنید.
من اول فصل گفته بودم که دیگر نمی‌خواهم به عنوان دستیار کار کنم و اول فصل هم که با من صحبت شد قبول نکردم اما شرایط استقلال باعث شد تا من تصمیمم را تغییر بدهم. جلسه‌ای با واعظی و صمد گذاشتم و صحبت‌های منطقی و صادقانه واعظی و درددل‌های صمد باعث شد تا برای کمک تصمیمم را عوض کنم. احساس کردم که در این شرایط دیگر مسؤولیت مهم نیست این عشق و علاقه است که محک زده می‌شود.
نمی‌شود این را گفت که شما در این شرایط به استقلال آمدید چون در این برهه احتمال نفر اول شدن‌تان نسبت به ابتدای فصل بیشتر بود؟
صادقانه می‌گویم که نه و خدا شاهد است که این را از ته دل می‌گویم. نتیجه گرفتن مرفاوی، حفظ اعتبار من است و من اعتقاد دارم که او می‌تواند در این تیم نتیجه بگیرد و حفظ می‌شود و احتیاجی به جانشین ندارد. تعویض مرفاوی یعنی مرگ مربیان سالم و من به هیچ قیمتی حتی نفر اول شدن خودم هم این را نمی‌خواهم. ارسال نظر
پربیننده