ارنست بووس: هیچ احساسی نمی‌تواند جایگزین وداع مارکو فان باستن از سن‌سیرو در 1995 باشد، درست مثل آن زمانی که دوربین‌های تلویزیونی اشک‌های فابیو کاپلو را به تصویر می‌کشند. اینها همگی فقط برای این بود که ستاره‌ای بی‌نظیر به‌خاطر آن مصدومیت لعنتی زانویش مجبور شد تا زودتر از موعد از فوتبال خداحافظی کند. بدرود مارکو از میلانو آنقدر تاسف‌برانگیز بود که آدریانو گالیانی در وصفش می‌گوید: «فوتبال، لئوناردو داووینچی‌اش را از دست داد». حالا از آن زمان 15 سال می‌گذرد و این بار در سانتیاگو برنابئو ستاره هلندی دیگری قصد خداحافظی دارد. رود فاننیستلروی با لباس کاملا شخصی، قبل از بازی رئال ـ مالاگا پا به برنابئو می‌گذارد تا در تصویری دراماتیک با هواداران وداع کند. او نیز مانند مارکو به خاطر مصدومیتش از حضور در ترکیب اصلی رئال جا ماند و حالا با قراردادی به هامبورگ خواهد پیوست. اما نکته اصلی اینجاست؛ با اینکه هیچکس او را لئوناردو داوینچی خطاب نمی‌کند ولی با تمام این تفاصیل، «رود» جزو یکی از 5 مهاجم برتر دنیا به حساب می‌آید اما یک حادثه سبب می‌شود تا او نتواند دوباره به همان مهاجم طلایی رئال تبدیل شود. شاید یکی از دلایلی که او مادرید را به مقصد هامبورگ ترک می‌کند این است که می‌خواهد به همان روزهای اوج گلزنی بازگردد اما آیا واقعا هدف اصلی او همین است؟ چون در مادرید کسی او را اخراج نکرد و اگر «رود» کمی طاقت داشت می‌توانست بماند و برای به‌دست آوردن جایگاه اصلی‌اش مبارزه کند اما تمام تلاش‌های او در این اواخر تبدیل به شکست شد و خودش نیز به این واقعیت
پی برد که نمی‌تواند مانند روزهای گذشته باشد. او شانسش برای حضور در ترکیب اصلی خیلی پایین بود و این موضوع به آن 18 ماه دوری‌اش از میادین بازمی‌گردد و درست زمانی که به زمین تمرینات رئال بازگشت خیلی‌ها فکر می‌کردند او دوباره می‌تواند همان فاننیستلروی همیشگی باشد، حتی خودش علاقه‌مند بود تا در تمام بازی‌ها حضور داشته باشد ولی خب، این اتفاق نیفتاد تا او به این نتیجه برسد که اگر می‌خواهد همراه تیم ملی هلند در آفریقای جنوبی حضور داشته باشد باید در تیمی بازی کند که از او در ترکیب اصلی استفاده می‌کند. حضور در جام‌جهانی برای هر مهاجمی مانند او یک رویاست و رود بیش از هر چیز می‌خواهد در آفریقای جنوبی آن خاطرات تلخ حذف از رقابت‌های مقدماتی جام جهانی 2002 کره و ژاپن را پاک کند. در جام جهانی بعدی، 2006 آلمان او دیگر به مرز 30 سالگی رسیده بود و از طرف دیگر هرگز نتوانست با تاکتیک‌های مارکو فان باستن در تیم ملی کنار بیاید. حتی در آلمان نیز آن طور که باید موفق نشد و حالا شاید حق داشته باشد آخرین رویایش را با حضور در آفریقای جنوبی و درخشش در تورنمنت مهم پایانی زندگی حرفه‌اي‌اش تحقق بخشد. البته موضوع دیگری در پشت پرده انتقال او به هامبورگ نهفته است و آن چیزی نیست جز مسائل مالی. فان نیستلروی خودش عنوان کرده بود که می‌خواهد از لحاظ مالی به شرایط بهتری در باشگاهی دیگر دست پیدا کند. هامبورگ می‌تواند شرایط طبیعی را برای این مهاجم از دست رفته هلندی دوباره بازسازی کند و آن دقیقا راهی است که او را به حضور در آفریقا نزدیک‌تر می‌سازد. به بهانه پیوستن فاننیستلروی به هامبورگ
بدرود رود
ارنست بووس: هیچ احساسی نمی‌تواند جایگزین وداع مارکو فان باستن از سن‌سیرو در 1995 باشد، درست مثل آن زمانی که دوربین‌های تلویزیونی اشک‌های فابیو کاپلو را به تصویر می‌کشند. اینها همگی فقط برای این بود که ستاره‌ای بی‌نظیر به‌خاطر آن مصدومیت لعنتی زانویش مجبور شد تا زودتر از موعد از فوتبال خداحافظی کند. بدرود مارکو از میلانو آنقدر تاسف‌برانگیز بود که آدریانو گالیانی در وصفش می‌گوید: «فوتبال، لئوناردو داووینچی‌اش را از دست داد». حالا از آن زمان 15 سال می‌گذرد و این بار در سانتیاگو برنابئو ستاره هلندی دیگری قصد خداحافظی دارد. رود فاننیستلروی با لباس کاملا شخصی، قبل از بازی رئال ـ مالاگا پا به برنابئو می‌گذارد تا در تصویری دراماتیک با هواداران وداع کند. او نیز مانند مارکو به خاطر مصدومیتش از حضور در ترکیب اصلی رئال جا ماند و حالا با قراردادی به هامبورگ خواهد پیوست. اما نکته اصلی اینجاست؛ با اینکه هیچکس او را لئوناردو داوینچی خطاب نمی‌کند ولی با تمام این تفاصیل، «رود» جزو یکی از 5 مهاجم برتر دنیا به حساب می‌آید اما یک حادثه سبب می‌شود تا او نتواند دوباره به همان مهاجم طلایی رئال تبدیل شود. شاید یکی از دلایلی که او مادرید را به مقصد هامبورگ ترک می‌کند این است که می‌خواهد به همان روزهای اوج گلزنی بازگردد اما آیا واقعا هدف اصلی او همین است؟ چون در مادرید کسی او را اخراج نکرد و اگر «رود» کمی طاقت داشت می‌توانست بماند و برای به‌دست آوردن جایگاه اصلی‌اش مبارزه کند اما تمام تلاش‌های او در این اواخر تبدیل به شکست شد و خودش نیز به این واقعیت
پی برد که نمی‌تواند مانند روزهای گذشته باشد. او شانسش برای حضور در ترکیب اصلی خیلی پایین بود و این موضوع به آن 18 ماه دوری‌اش از میادین بازمی‌گردد و درست زمانی که به زمین تمرینات رئال بازگشت خیلی‌ها فکر می‌کردند او دوباره می‌تواند همان فاننیستلروی همیشگی باشد، حتی خودش علاقه‌مند بود تا در تمام بازی‌ها حضور داشته باشد ولی خب، این اتفاق نیفتاد تا او به این نتیجه برسد که اگر می‌خواهد همراه تیم ملی هلند در آفریقای جنوبی حضور داشته باشد باید در تیمی بازی کند که از او در ترکیب اصلی استفاده می‌کند. حضور در جام‌جهانی برای هر مهاجمی مانند او یک رویاست و رود بیش از هر چیز می‌خواهد در آفریقای جنوبی آن خاطرات تلخ حذف از رقابت‌های مقدماتی جام جهانی 2002 کره و ژاپن را پاک کند. در جام جهانی بعدی، 2006 آلمان او دیگر به مرز 30 سالگی رسیده بود و از طرف دیگر هرگز نتوانست با تاکتیک‌های مارکو فان باستن در تیم ملی کنار بیاید. حتی در آلمان نیز آن طور که باید موفق نشد و حالا شاید حق داشته باشد آخرین رویایش را با حضور در آفریقای جنوبی و درخشش در تورنمنت مهم پایانی زندگی حرفه‌اي‌اش تحقق بخشد. البته موضوع دیگری در پشت پرده انتقال او به هامبورگ نهفته است و آن چیزی نیست جز مسائل مالی. فان نیستلروی خودش عنوان کرده بود که می‌خواهد از لحاظ مالی به شرایط بهتری در باشگاهی دیگر دست پیدا کند. هامبورگ می‌تواند شرایط طبیعی را برای این مهاجم از دست رفته هلندی دوباره بازسازی کند و آن دقیقا راهی است که او را به حضور در آفریقا نزدیک‌تر می‌سازد. ارسال نظر
پربیننده