گروه فرهنگ و هنر: پس از ماهها حاشیهسازی و هفتهها نامهنگاری عوامل تولید پروژه «زمهریر»، این فیلم فرصت مواجهه بیواسطه با جامعه منتقدان سینمایی و اهالی رسانه را یافت تا صحت آنچه ظلم رفته بر این فیلم دفاعمقدسی(!) از سوی مسؤولان جشنواره اعلام شده بود، به محک گذاشته شود. فیلم که به واسطه روزها خبرسازی توانست بیشترین آمار تماشاگران حاضر در سینمای رسانه را به نام خود ثبت کند اما به همین واسطه بیشترین فریاد اعتراض را هم شنید. نشستی هم که احتمالاً برای اعاده حیثیت عوامل فیلم در واکنش به حذف فیلم از بخش اصلی جشنواره، با اصرار کارگردان و اندکی پس از نیمه شب برگزار شد، به محلی برای تخلیه حاضران و امتداد اعتراضات از سالن تاريک به فضایی روشن و رسانهای تبدیل شد. حاضران در این نشست که تا ساعت 5/2 بامداد ادامه یافت، شاهد حاشیههای بینظیری بودند که بیتردید تا مدتها سوژه بحث در محافل سینمایی خواهد بود. اعتراض حاضران نسبت به محتوا و کیفیت ضعیف این فیلم، متن اصلی این نشست بود و همین واکنشها که با هوکردن فیلم در سالن نمایش کلید خورده بود، واکنش علی روئینتن را به همراه داشت تا ضمن قرائت چند بیت شعر از حاضران بخواهد بزرگواری کنند و ضعفهای فیلم را هشدار دهند. در این نشست ایرج رامینفر طراح صحنه و لباس،
سید ابراهیم بحرالعلومی، وحید جلیلوند، مهرداد صدیقیان، دانیال عبادی و بیتا بادران بازیگران فیلم، علی روئین تن را همراهی میکردند. کارگردان «زمهریر» در پاسخ به اولین سوال خبرنگاران درباره واقعیبودن داستان فیلمش، گفت: هنگامی که کار هنری میکنیم حقیقتی در ذهن ما شکل میگیرد که یکسری این اتفاقات مستند و یکسری تخیلات من است. این کارگردان در پاسخ به سوالی درباره استفاده زیاد از شمع در فیلم با بیان این جمله طعن گونه که «لابد پارافین بدنم کم شده است(!)» ادامه داد: شمع نماد سوختن است و در ادبیات و فرهنگ ما المانهای زیادی دارد و مهمترین المان روشنایی محسوب میشود که هم میسوزد و هم روشن میکند. وی درباره عدم حضور فیلمش در بخش مسابقه جشنواره هم به این بسنده کرد که تلاش میکنیم این سوءتفاهم را از بین ببریم. رویینتن در پاسخ به سوالی که قول او را مبنی بر اینکه؛ «اگر فیلمم مورد قبول منتقدان نباشد کفشهایم را درمیآورم و پابرهنه از برج میلاد بیرون میروم» را یادآوری کرده بود، ابتدا از حضار پرسید «چه کسانی میگویند کیفیت خوب نبوده و معتقدند من باید این کار را بکنم؟» پس از آنکه اکثریت قریب به اتفاق حضار دستشان را به نشانه تأیید بالاگرفتند، اظهار داشت: قول میدهم بعد از پایان جلسه کفشهایم را دربیاورم و از اینجا بیرون بروم!
وحید جلیلوند بازیگر اصلی این فیلم هم در بخشی از این نشست با اشاره به سوالات مطرحشده و فضای ملتهب سالن کنفرانس، گفت: خواهش میکنم در شرایطی که همه دارند همدیگر را میزنند، شما اگر نقد دارید نزنید. رویینتن در ادامه اظهار داشت: در قدیم برای اینکه خودشان را نشان دهند قمهکشی میکردند، حرمت نقد بسیار بیشتر از یقهگیری است، من مخلص همه شما هستم و بهتر است با هم صافتر باشیم. در ادامه محمود گبرلو که اجرای جلسه را برعهده داشت، مطلبی را در خصوص کار خوب جواد شمقدری مبنیبر عدم حضور فیلم در بخش اصلی جشنواره قرائت کرد که رویینتن گفت: اگر چنین وفاقی بین شما منتقدان و مسؤولان سینمایی باشد، بسیارخوب است.
این صحبت رویینتن اعتراض شدید کیوان کثیریان دبیر انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران را به همراه داشت که از انتهای سالن فریاد زد: آنکه جواد شمقدری را سر صحنه فیلمش دعوت میکند، وابسته به معاونت سینمایی است نه منتقدان! او اشاره داشت به اینکه تنها فیلمی که معاونت سینمایی به سر صحنهاش رفته «زمهریر» است. رویینتن با بیان اینکه قصد توهین به منتقدان را نداشته است،گفت: من یک فیلم ساختم، مثل همه کسان دیگری که فیلم میسازند و آمدهام در اندازه همان فیلم صحبت کنم. این اظهارات اما شدت اعتراض کثیريان را کم نکرد و او کماکان و البته با همراهی حضار اعتراضات خود را بیان میکرد. روئینتن در ادامه پرسش و پاسخ رسانهها در پاسخ به سوال دیگری درباره شخصیت «حاج مریم» اظهار داشت: ما در جنگ خانمهای بهیار زیادی داشتیم که با آمبولانس مجروح حمل میکردند. این کارگردان خطاب به حاضران علت عصبانیتشان را پرسید، که یکی از جمع پاسخ داد: به خاطر توهینهایی که در فیلمت به ما داشتی. و شخص دیگری نیز این فیلم را توهین به همه دانست. در ادامه ایرج رامینفر طراح صحنه و لباس جلسه را ترک و علت آن را عدم صحبت درباره فیلم اعلام کرد. با ادامه اعتراض کثیریان؛ او توسط مهدی مسعودشاهی و محسن علیاکبری به بیرون از سالن هدایت شد. علی معلم هم با درخواست پایان این جلسه گفت: جایی که وفاق برای صحبتکردن وجود ندارد، عقل میگوید بفرمایید بیرون و ادامه این جلسه باعث توهین بیشتر خواهد شد. با صحبت معلم عدهای جلسه را ترک کردند، اما گبرلو همچنان بر ادامه جلسه تأکید کرد.
در ادامه مسعودشاهی دبیر جشنواره پشت تریبون رفت و برای تلطیف فضای حاکم بر نشست با تشکر از کسانی که تا دیروقت در جلسه حاضر شدهاند، گفت: اینجا یکی از جاهایی است که تمرین کنیم و عجله و شتاب برای پاسخدادن نداشته باشیم. دوستان فیلم ساختند و برای اثرشان احترام قائلند و مقداری به کار هم احترام بگذاریم. وی افزود: ما بهعنوان دوستان اهل قلم و سینمایی به این جلسات نیاز داریم و خواهش میکنم، همدیگر را تحمل کنیم. رویینتن در ادامه گفت: فتوت در جامعه ما نیاز است.
آ سیدعلی «زمهریر» فتوت داشت و پای آرمانش ایستاد و به خاطر آن روزه سکوت گرفت. من تلاش کردم تجربه شریفی داشته باشم و میخواستم درد بچههای جنگ را بگویم و اینکه در سال 88 هنوز جنگ تازه است و اگر اینقدر بد و غیرقابل قبول بوده، شرمندهام که باورتان را به درد آوردهام. وی افزود: میخواستم بگویم قدر آسید علیها را بدانیم و در گوششان نزنیم. خواستم بگویم اینها را تنها نگذاریم و نسل جوان ما بدون نفس آسیدعلی لکنت میگیرد.
رویینتن همچنین گفت:خاک بر دهان من اگر گفتم منتقدان باجبگیر معاونت سینمایی هستند. من در این فیلم اظهار ارادتی به آغاسی خواننده «لب کارون» نکردم، بلکه اداي دين به کارون کردم. بیتا بادران بازیگر فیلم هم که در نشست حاضر بود، گفت: من سالیان سال است که افتخار شاگردی رویینتن را دارم و درس زندگی و بازیگری از ایشان یاد گرفتم و یاد گرفتم در مقابل قهر به شما مهر بدهم و خدا را شکر روسفید شدم.همچنان فریادهای اعتراض در سالن و بحثهای حاضران با هم ادامه داشت. رویینتن گفت: شما در واژهها مشکل دارید؛ اگر جنگی نشان دادم میخواستم غیرمتعارف باشد و اگر خانمی در جنگ آوردم نمیخواستم مانکن نشان دهم و اگر اینچنین بود چهرهاش را نزدیک به مردها نمیکردم. در ادامه علیرضا غفاری یکی از منتقدان حاضر در جلسه پشت میکروفون رفت و خطاب به رویینتن اظهار داشت: شما با فضاسازی غیرمعقول و غیرمنطقی در رسانهها اشتیاقی برای دیدن «زمهریر» به وجود آوردید که اینچنین جوابی را برایتان به همراه داشت، هنرمندان باید جامعه را به سمت روشنگری ببرند اما این فیلم روشنگری نداشت.
در پایان جلسه که بیش از یکساعت ادامه داشت، رویینتن از مسؤولان جشنواره که این فیلم را نمایش دادند، تشکر کرد و گفت: روسیاهم اگر به ارزشها توهین کردم و دست همه شما را میبوسم. اگر در این فیلم نتوانم ضعفم را برطرف کنم، تلاش میکنم اگر عمری بود در فیلم بعدیام جبران کنم. دانیال عبادی و مهرداد صدیقیان از دیگر بازیگران فیلم هم در نشست حاضر بودند که فرصت صحبتکردن پیدا نکردند. ضمن آنکه سیدءضیا هاشمی تهیهکننده، محمد متوسلانی، افسانه بایگان، شیلا خداداد، نیوشا ضیغمی، محمود پاکنیت و مهوش صبرکن بازیگران، از دیگر عوامل فیلم هنگام نمایش آن بودند که حاضر به حضور در جلسه پرسش و پاسخ نشدند. در پایان جلسه همه منتظر عملیکردن قول رویینتن بودند و درحالیکه میخواست اقدام به درآوردن کفشهایش کند، جلوگیری کردند تا او نه طبق قرار با پای برهنه که با کفش مرکز همایشهای برج میلاد را ترک کند. در نمایش «زمهریر» تعداد زیادی مهمان توسط عوامل فیلم دعوت شده بودند و اکثر صندلیهای سالن پُر بود. پرحاشیهترین نشست خبری جشنواره به بهانه اکران فیلم تأسفبرانگیز علی رويینتن برگزار شد
کارگردان «زمهریر»: روسیاهم اگر به ارزشها توهین کردم
گروه فرهنگ و هنر: پس از ماهها حاشیهسازی و هفتهها نامهنگاری عوامل تولید پروژه «زمهریر»، این فیلم فرصت مواجهه بیواسطه با جامعه منتقدان سینمایی و اهالی رسانه را یافت تا صحت آنچه ظلم رفته بر این فیلم دفاعمقدسی(!) از سوی مسؤولان جشنواره اعلام شده بود، به محک گذاشته شود. فیلم که به واسطه روزها خبرسازی توانست بیشترین آمار تماشاگران حاضر در سینمای رسانه را به نام خود ثبت کند اما به همین واسطه بیشترین فریاد اعتراض را هم شنید. نشستی هم که احتمالاً برای اعاده حیثیت عوامل فیلم در واکنش به حذف فیلم از بخش اصلی جشنواره، با اصرار کارگردان و اندکی پس از نیمه شب برگزار شد، به محلی برای تخلیه حاضران و امتداد اعتراضات از سالن تاريک به فضایی روشن و رسانهای تبدیل شد. حاضران در این نشست که تا ساعت 5/2 بامداد ادامه یافت، شاهد حاشیههای بینظیری بودند که بیتردید تا مدتها سوژه بحث در محافل سینمایی خواهد بود. اعتراض حاضران نسبت به محتوا و کیفیت ضعیف این فیلم، متن اصلی این نشست بود و همین واکنشها که با هوکردن فیلم در سالن نمایش کلید خورده بود، واکنش علی روئینتن را به همراه داشت تا ضمن قرائت چند بیت شعر از حاضران بخواهد بزرگواری کنند و ضعفهای فیلم را هشدار دهند. در این نشست ایرج رامینفر طراح صحنه و لباس،
سید ابراهیم بحرالعلومی، وحید جلیلوند، مهرداد صدیقیان، دانیال عبادی و بیتا بادران بازیگران فیلم، علی روئین تن را همراهی میکردند. کارگردان «زمهریر» در پاسخ به اولین سوال خبرنگاران درباره واقعیبودن داستان فیلمش، گفت: هنگامی که کار هنری میکنیم حقیقتی در ذهن ما شکل میگیرد که یکسری این اتفاقات مستند و یکسری تخیلات من است. این کارگردان در پاسخ به سوالی درباره استفاده زیاد از شمع در فیلم با بیان این جمله طعن گونه که «لابد پارافین بدنم کم شده است(!)» ادامه داد: شمع نماد سوختن است و در ادبیات و فرهنگ ما المانهای زیادی دارد و مهمترین المان روشنایی محسوب میشود که هم میسوزد و هم روشن میکند. وی درباره عدم حضور فیلمش در بخش مسابقه جشنواره هم به این بسنده کرد که تلاش میکنیم این سوءتفاهم را از بین ببریم. رویینتن در پاسخ به سوالی که قول او را مبنی بر اینکه؛ «اگر فیلمم مورد قبول منتقدان نباشد کفشهایم را درمیآورم و پابرهنه از برج میلاد بیرون میروم» را یادآوری کرده بود، ابتدا از حضار پرسید «چه کسانی میگویند کیفیت خوب نبوده و معتقدند من باید این کار را بکنم؟» پس از آنکه اکثریت قریب به اتفاق حضار دستشان را به نشانه تأیید بالاگرفتند، اظهار داشت: قول میدهم بعد از پایان جلسه کفشهایم را دربیاورم و از اینجا بیرون بروم!
وحید جلیلوند بازیگر اصلی این فیلم هم در بخشی از این نشست با اشاره به سوالات مطرحشده و فضای ملتهب سالن کنفرانس، گفت: خواهش میکنم در شرایطی که همه دارند همدیگر را میزنند، شما اگر نقد دارید نزنید. رویینتن در ادامه اظهار داشت: در قدیم برای اینکه خودشان را نشان دهند قمهکشی میکردند، حرمت نقد بسیار بیشتر از یقهگیری است، من مخلص همه شما هستم و بهتر است با هم صافتر باشیم. در ادامه محمود گبرلو که اجرای جلسه را برعهده داشت، مطلبی را در خصوص کار خوب جواد شمقدری مبنیبر عدم حضور فیلم در بخش اصلی جشنواره قرائت کرد که رویینتن گفت: اگر چنین وفاقی بین شما منتقدان و مسؤولان سینمایی باشد، بسیارخوب است.
این صحبت رویینتن اعتراض شدید کیوان کثیریان دبیر انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران را به همراه داشت که از انتهای سالن فریاد زد: آنکه جواد شمقدری را سر صحنه فیلمش دعوت میکند، وابسته به معاونت سینمایی است نه منتقدان! او اشاره داشت به اینکه تنها فیلمی که معاونت سینمایی به سر صحنهاش رفته «زمهریر» است. رویینتن با بیان اینکه قصد توهین به منتقدان را نداشته است،گفت: من یک فیلم ساختم، مثل همه کسان دیگری که فیلم میسازند و آمدهام در اندازه همان فیلم صحبت کنم. این اظهارات اما شدت اعتراض کثیريان را کم نکرد و او کماکان و البته با همراهی حضار اعتراضات خود را بیان میکرد. روئینتن در ادامه پرسش و پاسخ رسانهها در پاسخ به سوال دیگری درباره شخصیت «حاج مریم» اظهار داشت: ما در جنگ خانمهای بهیار زیادی داشتیم که با آمبولانس مجروح حمل میکردند. این کارگردان خطاب به حاضران علت عصبانیتشان را پرسید، که یکی از جمع پاسخ داد: به خاطر توهینهایی که در فیلمت به ما داشتی. و شخص دیگری نیز این فیلم را توهین به همه دانست. در ادامه ایرج رامینفر طراح صحنه و لباس جلسه را ترک و علت آن را عدم صحبت درباره فیلم اعلام کرد. با ادامه اعتراض کثیریان؛ او توسط مهدی مسعودشاهی و محسن علیاکبری به بیرون از سالن هدایت شد. علی معلم هم با درخواست پایان این جلسه گفت: جایی که وفاق برای صحبتکردن وجود ندارد، عقل میگوید بفرمایید بیرون و ادامه این جلسه باعث توهین بیشتر خواهد شد. با صحبت معلم عدهای جلسه را ترک کردند، اما گبرلو همچنان بر ادامه جلسه تأکید کرد.
در ادامه مسعودشاهی دبیر جشنواره پشت تریبون رفت و برای تلطیف فضای حاکم بر نشست با تشکر از کسانی که تا دیروقت در جلسه حاضر شدهاند، گفت: اینجا یکی از جاهایی است که تمرین کنیم و عجله و شتاب برای پاسخدادن نداشته باشیم. دوستان فیلم ساختند و برای اثرشان احترام قائلند و مقداری به کار هم احترام بگذاریم. وی افزود: ما بهعنوان دوستان اهل قلم و سینمایی به این جلسات نیاز داریم و خواهش میکنم، همدیگر را تحمل کنیم. رویینتن در ادامه گفت: فتوت در جامعه ما نیاز است.
آ سیدعلی «زمهریر» فتوت داشت و پای آرمانش ایستاد و به خاطر آن روزه سکوت گرفت. من تلاش کردم تجربه شریفی داشته باشم و میخواستم درد بچههای جنگ را بگویم و اینکه در سال 88 هنوز جنگ تازه است و اگر اینقدر بد و غیرقابل قبول بوده، شرمندهام که باورتان را به درد آوردهام. وی افزود: میخواستم بگویم قدر آسید علیها را بدانیم و در گوششان نزنیم. خواستم بگویم اینها را تنها نگذاریم و نسل جوان ما بدون نفس آسیدعلی لکنت میگیرد.
رویینتن همچنین گفت:خاک بر دهان من اگر گفتم منتقدان باجبگیر معاونت سینمایی هستند. من در این فیلم اظهار ارادتی به آغاسی خواننده «لب کارون» نکردم، بلکه اداي دين به کارون کردم. بیتا بادران بازیگر فیلم هم که در نشست حاضر بود، گفت: من سالیان سال است که افتخار شاگردی رویینتن را دارم و درس زندگی و بازیگری از ایشان یاد گرفتم و یاد گرفتم در مقابل قهر به شما مهر بدهم و خدا را شکر روسفید شدم.همچنان فریادهای اعتراض در سالن و بحثهای حاضران با هم ادامه داشت. رویینتن گفت: شما در واژهها مشکل دارید؛ اگر جنگی نشان دادم میخواستم غیرمتعارف باشد و اگر خانمی در جنگ آوردم نمیخواستم مانکن نشان دهم و اگر اینچنین بود چهرهاش را نزدیک به مردها نمیکردم. در ادامه علیرضا غفاری یکی از منتقدان حاضر در جلسه پشت میکروفون رفت و خطاب به رویینتن اظهار داشت: شما با فضاسازی غیرمعقول و غیرمنطقی در رسانهها اشتیاقی برای دیدن «زمهریر» به وجود آوردید که اینچنین جوابی را برایتان به همراه داشت، هنرمندان باید جامعه را به سمت روشنگری ببرند اما این فیلم روشنگری نداشت.
در پایان جلسه که بیش از یکساعت ادامه داشت، رویینتن از مسؤولان جشنواره که این فیلم را نمایش دادند، تشکر کرد و گفت: روسیاهم اگر به ارزشها توهین کردم و دست همه شما را میبوسم. اگر در این فیلم نتوانم ضعفم را برطرف کنم، تلاش میکنم اگر عمری بود در فیلم بعدیام جبران کنم. دانیال عبادی و مهرداد صدیقیان از دیگر بازیگران فیلم هم در نشست حاضر بودند که فرصت صحبتکردن پیدا نکردند. ضمن آنکه سیدءضیا هاشمی تهیهکننده، محمد متوسلانی، افسانه بایگان، شیلا خداداد، نیوشا ضیغمی، محمود پاکنیت و مهوش صبرکن بازیگران، از دیگر عوامل فیلم هنگام نمایش آن بودند که حاضر به حضور در جلسه پرسش و پاسخ نشدند. در پایان جلسه همه منتظر عملیکردن قول رویینتن بودند و درحالیکه میخواست اقدام به درآوردن کفشهایش کند، جلوگیری کردند تا او نه طبق قرار با پای برهنه که با کفش مرکز همایشهای برج میلاد را ترک کند. در نمایش «زمهریر» تعداد زیادی مهمان توسط عوامل فیلم دعوت شده بودند و اکثر صندلیهای سالن پُر بود. ارسال نظر
پربیننده