غضنفر سبز!
روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود آورده است: یک سایت وابسته به سازمان «سیا» موضع اخیر مهدی کروبی مبنی بر اینکه احمدینژاد را رئیسجمهور میداند، گل زدن به دروازه خودی خواند!
هر چند مسعود بهنود سلطنتطلب مقیم لندن تلاش کرده بود به توجیه و مصادره به مطلوب موضع غافلگیرکننده کروبی بپردازد اما سایت گویانیوز اصرار دارد که اقدام کروبی گل به دروازه خود (ضدانقلاب) بوده است. گویانیوز در کاریکاتوری، کروبی را در کنار بهنود و چند نفر از عناصر ضدانقلاب دیگر و در وسط زمین فوتبال به تصویر کشیده است. در این کاریکاتور، کروبی توپ را به دروازه ضدانقلاب زده و بهنود در گوشی به او میگوید: حالا ما گفتیم پاس به عقب بود ولی خودمونیم... زدی توی گل خودمون. سایت ضدانقلابی رادیو زمانه که هماهنگ با رادیو فردا (دیگر ارگان رسمی سازمان سیا) فعالیت میکند، از قول جمشید اسدی (از عناصر ضدانقلاب مقیم خارج از کشور) به تخطئه اقدام کروبی پرداخت. اسدی با بیان اینکه توضیحات بعدی از قول کروبی چیزی را حل نمیکند، گفت: اینکه ایشان از خرداد 88 تا به امروز منتظر ماندند که امروز اعلام کنند به علت تنفیذ مقام رهبری، این دولت را میپذیرند، موجب کمال تعجب است و از موضعگیریهای شیردلانه آقای کروبی به دور است. وی درباره «لطمه موضعگیری کروبی به جنبش (فتنه) سبز» هم اظهارداشت: این موضع، نفس مبارزه جنبش سبز را زیر سوال میبرد. اگر این حرف درست است پس جنبش سبز، آقای کروبی و همه ما باید عذرخواهی کنیم که از 22 خرداد تا به امروز جنجال آفریدهایم. این عنصر ضدانقلاب در پاسخ خبرنگاری که میگفت «آقای کروبی و آقای موسوی همیشه گفتهاند جنبش را در چارچوب قانون اساسی راه میبرند، الان هم مطابق همین قانون اساسی، احمدینژاد رئیسجمهور است»، اظهارداشت: همین جاست که با کمال تاسف باید از وقوع یک شکاف در جنبش، بیمناک و هراسناک بود. مگر آقای کروبی و آقایان موسوی و خاتمی نمیدانستند دولت احمدینژاد تنفیذ شده است؟ حس تسلیمطلبی نگرانکننده است. این مواضع دقیقا تسلیمطلبی است. اما علی کشتگر از اعضای گروهک فدائیان خلق و همکار دایمی رادیو فردا در اظهاراتی متناقض از یکسو مدعی شد «هیچ چیز عوض نشده و حرفهای آقای کروبی چیز تازهای نیست» و از طرف دیگر گفت «آقای کروبی این مساله را مطرح کرده تا راه گفتوگو و میانجیگری هاشمی بسته نشود البته کروبی تهدید به ترور هم شده بود. فوراً نمیتوان روی این نوع مانورها قضاوت کرد. مسلم است در 8 ماه گذشته آقای کروبی و آقای موسوی خیلی رشیدانه مقاومت کردند». سایت ضدانقلابی روز نت هم از قول سعید رضوی فقیه نوشت: شاید آقایان کروبی، موسوی و خاتمی در بیان ضمیر خود دچار سوءتعبیر ناخواسته شده باشند[!] لحن کیهان به عنوان اصلیترین و رسمیترین مفسر خواستههای نظام، حکایت از آن دارد که نظام این مواضع را حمل بر ضعف و سستی و عقبنشینی کرده است. سایت یاد شده در عین حال در مطلب دیگری به نقل از یکی از اعضای گروهک ادوارتحکیم نوشت: کتمان نمیکنم که اولین واکنش من پس از شنیدن سخنان مهدی کروبی مبنی بر «پذیرش احمدینژاد به عنوان رئیس دولت»، حس خوبی نبود. شبیه چنین حالتی را اندکی قبلتر نیز پس از خواندن بند اول بیانیه میرحسین موسوی تجربه کردهام. واقعیت عریان و در عین حال تلخ اکنون ایران، بر سر کار بودن دولتی است که ریاستش را محمود احمدینژاد برعهده دارد، واقعیتی اینچنین آشکار، نیاز به تایید یا پذیرش امثال موسوی و کروبی و نه هیچکس دیگر نخواهد داشت. پس چه میشود بیان واقعیتی چنین خاطر دلسپردگان به 2 کاندیدای معترض را مکدر میکند؟ یا چگونه است که اپوزیسیون لمیده بر جای گرم و نرم خارج نشین، با نهایت حق به جانبی در بوق و کرنا میکنند «سازش» اصلاحطلبان داخل را؟ اما کنش سیاسی آنگاه بر میدهد که منطبق بر واقعیت پیرامون بوده و به دور از وهم و خیال باشد. نامبرده البته توضیح نداد که حضرات چرا پس از 8 ـ 7ماه تاختن در بنبست و سر کوبیدن به دیوار ملت و نظام، تازه به واقعیت پی بردهاند. سایت اخبار روز وابسته به گروهک فدائیان خلق هم طی تحلیلی تاکید کرد: متاسفانه در روزهای اخیر از زبان بعضی از رهبران اصلاحطلب بدون در نظر گرفتن مسیرهای یک مصالحه از موضع قدرت و مبتنی بر هدف موفقیت جنبش، اظهاراتی ایراد شده است که در ذهن اکثریت تودهها نشانههایی از تسلیم و بازگشت به نقطه صفر بوده است. بعضی از این دوستان ظاهراً از رخدادهای روز عاشورا تا حدودی دچار وحشت شدهاند.
گزینههای رابطه با انگلیس
روزنامه رسالت در سرمقاله خود با عنوان «گزینههای رابطه با انگلیس؛ از کاهش تا قطع رابطه» میآورد: اگر در ابتدای سال جاری موضوع رابطه ایران - آمریکا، موضوع داغ سیاست خارجی بود، اکنون در ماههای پایانی سال موضوع رابطه با انگلیس به موضوع اصلی مباحث سیاست خارجی در کشور تبدیل شده است. آغاز مذاکرات مربوط به کاهش رابطه با انگلیس در کمیسیون امنیت ملی مجلس و در جلسه مشترک ماهانه کمیسیون و وزارت امور خارجه و امضای یک فوریت طرح الزام دولت به قطع رابطه سیاسی با دولت انگلیس در مجلس شورای اسلامی و سرانجام جلسه مشترک کمیسیون امنیت، وزارت امور خارجه، دیگر وزارتخانههای مرتبط و نمایندگان اتاق بازرگانی کشور درباره موضوع کاهش رابطه از جمله تحولات مرتبط با این موضوع است. نویسنده در ادامه مینویسد: به اعتقاد نگارنده با تحلیل همه تحولات، در شرایط کنونی راهکار بهتر برای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، کاهش رابطه است نه قطع رابطه. البته این امر به معنای تطهیر نقش و جایگاه «لندن» در تحولات بینالمللی و منطقهای موجود نبوده و حتی دلیل اصلی آن تردید به نقش تازهای است که این دولت در تحولات مرتبط با ایران بازی میکند، به هر حال سیاستمداران امروز انگلستان، وارثان سیاستمداران استعمار پیر هستند. در پایان این مطلب میخوانیم: این رابطه نیازمند مدیریت و در عین حال کاهش برنامهریزی شده است... بنابراین اجرای سیاست و کاهش مدیریت شده روابط میتواند در طول یک دوره زمانی در دستور کار قرار گیرد. اگر در این مدت برخورد جدی ایران منجر به تعدیل سیاستهای لندن شد، دست وزارتخانه برای تعدیل رابطه باز است؛ در غیراین صورت موضوع قطع رابطه با توجه به ملاحظات فوق قابل بررسی است. ویترین
غضنفر سبز!
روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود آورده است: یک سایت وابسته به سازمان «سیا» موضع اخیر مهدی کروبی مبنی بر اینکه احمدینژاد را رئیسجمهور میداند، گل زدن به دروازه خودی خواند!
هر چند مسعود بهنود سلطنتطلب مقیم لندن تلاش کرده بود به توجیه و مصادره به مطلوب موضع غافلگیرکننده کروبی بپردازد اما سایت گویانیوز اصرار دارد که اقدام کروبی گل به دروازه خود (ضدانقلاب) بوده است. گویانیوز در کاریکاتوری، کروبی را در کنار بهنود و چند نفر از عناصر ضدانقلاب دیگر و در وسط زمین فوتبال به تصویر کشیده است. در این کاریکاتور، کروبی توپ را به دروازه ضدانقلاب زده و بهنود در گوشی به او میگوید: حالا ما گفتیم پاس به عقب بود ولی خودمونیم... زدی توی گل خودمون. سایت ضدانقلابی رادیو زمانه که هماهنگ با رادیو فردا (دیگر ارگان رسمی سازمان سیا) فعالیت میکند، از قول جمشید اسدی (از عناصر ضدانقلاب مقیم خارج از کشور) به تخطئه اقدام کروبی پرداخت. اسدی با بیان اینکه توضیحات بعدی از قول کروبی چیزی را حل نمیکند، گفت: اینکه ایشان از خرداد 88 تا به امروز منتظر ماندند که امروز اعلام کنند به علت تنفیذ مقام رهبری، این دولت را میپذیرند، موجب کمال تعجب است و از موضعگیریهای شیردلانه آقای کروبی به دور است. وی درباره «لطمه موضعگیری کروبی به جنبش (فتنه) سبز» هم اظهارداشت: این موضع، نفس مبارزه جنبش سبز را زیر سوال میبرد. اگر این حرف درست است پس جنبش سبز، آقای کروبی و همه ما باید عذرخواهی کنیم که از 22 خرداد تا به امروز جنجال آفریدهایم. این عنصر ضدانقلاب در پاسخ خبرنگاری که میگفت «آقای کروبی و آقای موسوی همیشه گفتهاند جنبش را در چارچوب قانون اساسی راه میبرند، الان هم مطابق همین قانون اساسی، احمدینژاد رئیسجمهور است»، اظهارداشت: همین جاست که با کمال تاسف باید از وقوع یک شکاف در جنبش، بیمناک و هراسناک بود. مگر آقای کروبی و آقایان موسوی و خاتمی نمیدانستند دولت احمدینژاد تنفیذ شده است؟ حس تسلیمطلبی نگرانکننده است. این مواضع دقیقا تسلیمطلبی است. اما علی کشتگر از اعضای گروهک فدائیان خلق و همکار دایمی رادیو فردا در اظهاراتی متناقض از یکسو مدعی شد «هیچ چیز عوض نشده و حرفهای آقای کروبی چیز تازهای نیست» و از طرف دیگر گفت «آقای کروبی این مساله را مطرح کرده تا راه گفتوگو و میانجیگری هاشمی بسته نشود البته کروبی تهدید به ترور هم شده بود. فوراً نمیتوان روی این نوع مانورها قضاوت کرد. مسلم است در 8 ماه گذشته آقای کروبی و آقای موسوی خیلی رشیدانه مقاومت کردند». سایت ضدانقلابی روز نت هم از قول سعید رضوی فقیه نوشت: شاید آقایان کروبی، موسوی و خاتمی در بیان ضمیر خود دچار سوءتعبیر ناخواسته شده باشند[!] لحن کیهان به عنوان اصلیترین و رسمیترین مفسر خواستههای نظام، حکایت از آن دارد که نظام این مواضع را حمل بر ضعف و سستی و عقبنشینی کرده است. سایت یاد شده در عین حال در مطلب دیگری به نقل از یکی از اعضای گروهک ادوارتحکیم نوشت: کتمان نمیکنم که اولین واکنش من پس از شنیدن سخنان مهدی کروبی مبنی بر «پذیرش احمدینژاد به عنوان رئیس دولت»، حس خوبی نبود. شبیه چنین حالتی را اندکی قبلتر نیز پس از خواندن بند اول بیانیه میرحسین موسوی تجربه کردهام. واقعیت عریان و در عین حال تلخ اکنون ایران، بر سر کار بودن دولتی است که ریاستش را محمود احمدینژاد برعهده دارد، واقعیتی اینچنین آشکار، نیاز به تایید یا پذیرش امثال موسوی و کروبی و نه هیچکس دیگر نخواهد داشت. پس چه میشود بیان واقعیتی چنین خاطر دلسپردگان به 2 کاندیدای معترض را مکدر میکند؟ یا چگونه است که اپوزیسیون لمیده بر جای گرم و نرم خارج نشین، با نهایت حق به جانبی در بوق و کرنا میکنند «سازش» اصلاحطلبان داخل را؟ اما کنش سیاسی آنگاه بر میدهد که منطبق بر واقعیت پیرامون بوده و به دور از وهم و خیال باشد. نامبرده البته توضیح نداد که حضرات چرا پس از 8 ـ 7ماه تاختن در بنبست و سر کوبیدن به دیوار ملت و نظام، تازه به واقعیت پی بردهاند. سایت اخبار روز وابسته به گروهک فدائیان خلق هم طی تحلیلی تاکید کرد: متاسفانه در روزهای اخیر از زبان بعضی از رهبران اصلاحطلب بدون در نظر گرفتن مسیرهای یک مصالحه از موضع قدرت و مبتنی بر هدف موفقیت جنبش، اظهاراتی ایراد شده است که در ذهن اکثریت تودهها نشانههایی از تسلیم و بازگشت به نقطه صفر بوده است. بعضی از این دوستان ظاهراً از رخدادهای روز عاشورا تا حدودی دچار وحشت شدهاند.
گزینههای رابطه با انگلیس
روزنامه رسالت در سرمقاله خود با عنوان «گزینههای رابطه با انگلیس؛ از کاهش تا قطع رابطه» میآورد: اگر در ابتدای سال جاری موضوع رابطه ایران - آمریکا، موضوع داغ سیاست خارجی بود، اکنون در ماههای پایانی سال موضوع رابطه با انگلیس به موضوع اصلی مباحث سیاست خارجی در کشور تبدیل شده است. آغاز مذاکرات مربوط به کاهش رابطه با انگلیس در کمیسیون امنیت ملی مجلس و در جلسه مشترک ماهانه کمیسیون و وزارت امور خارجه و امضای یک فوریت طرح الزام دولت به قطع رابطه سیاسی با دولت انگلیس در مجلس شورای اسلامی و سرانجام جلسه مشترک کمیسیون امنیت، وزارت امور خارجه، دیگر وزارتخانههای مرتبط و نمایندگان اتاق بازرگانی کشور درباره موضوع کاهش رابطه از جمله تحولات مرتبط با این موضوع است. نویسنده در ادامه مینویسد: به اعتقاد نگارنده با تحلیل همه تحولات، در شرایط کنونی راهکار بهتر برای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، کاهش رابطه است نه قطع رابطه. البته این امر به معنای تطهیر نقش و جایگاه «لندن» در تحولات بینالمللی و منطقهای موجود نبوده و حتی دلیل اصلی آن تردید به نقش تازهای است که این دولت در تحولات مرتبط با ایران بازی میکند، به هر حال سیاستمداران امروز انگلستان، وارثان سیاستمداران استعمار پیر هستند. در پایان این مطلب میخوانیم: این رابطه نیازمند مدیریت و در عین حال کاهش برنامهریزی شده است... بنابراین اجرای سیاست و کاهش مدیریت شده روابط میتواند در طول یک دوره زمانی در دستور کار قرار گیرد. اگر در این مدت برخورد جدی ایران منجر به تعدیل سیاستهای لندن شد، دست وزارتخانه برای تعدیل رابطه باز است؛ در غیراین صورت موضوع قطع رابطه با توجه به ملاحظات فوق قابل بررسی است. ارسال نظر
پربیننده