مهدی غبرایی*: «ناتور دشت» سلینجر یکی از نامی‌ترین آثار او در حوزه ادبیات داستانی به شمار می‌رود. در واقع او توانست با همین یک کتاب شهره آفاق شود. هرچند در کنار این اثر، 2 کتاب دیگر با عناوین «فرانی و زویی» و «تیرها را بالاتر بگذارید نجاران» را هم نوشت اما «ناتور دشت» او همچنان یکی از محبوب‌ترین آثار داستانی آمریکاست که هنوز هم بعد از گذشت سال‌ها پرفروش است. سلینجر سال‌ها سکوت کرد و در محاق فرو رفت و در همان سکوت هم به فعالیت خود ادامه داد. از جار و جنجال بیزار بود، در حالی که مردم همیشه کنجکاو بودند در زندگی خصوصی او سرک بکشند.
با این اوصاف، «ناتور دشت» را می‌توان شروع یک جریان در ادبیات آمریکا و جهان دانست؛ کتابی که تا امروز ترجمه‌های مختلفی از آن شده است.
شخصیت هولدن کالفیلد هرچند توانست با اقبال مناسبی از سوی مخاطبان مواجه شود اما موجب برانگیختن اختلافات زیادی نیز شد. شاید به این خاطر که کالفیلدی که سلینجر در رمان خود ترسیم کرد، کاراکتری بود که با معیارهای زمان خود درافتاد. از این جهت است که کتاب به مثابه باب تازه‌ای در ادبیات داستانی جهان به شمار می‌رود. «ناتور دشت» تا جایی بر نویسندگان بعد از سلینجر تاثیر داشت که نویسنده ژاپنی یعنی موراکامی کتابی با عنوان
«کافکا بر ساحل» را بر اساس همین رمان نوشت. در واقع موراکامی با این کتاب به خلق کالفیلد تازه‌ای پرداخت. به هرحال «ناتور دشت» تاثیر خود را چه در زمان خود و چه بعدها گذاشت؛ تاثیری که هر نسلی می‌تواند برداشت‌های خود را از آن اتخاذ کند. همین برداشت‌های مختلف چه در عرصه سیاسی، فرهنگی و هنری منجر به منشأ زایش هنر می‌شود و همین‌طور شکستن سبک‌های قدیمی و نقض معیارهای پیشین است که ادبیات را جلو می‌برد و سلینجر در این امر موفق بود. برخی بر این باورند که نوشته‌های سلینجر بیش از آنکه به زندگی پهلو زند، رد پایی از مرگ‌اندیشی داشته است. در این باره نیز باید گفت، این مشخصه در نوشتن تنها مختص او نبود و خیلی از نویسندگان مانند ویرجینیا وولف، ارنست همینگوی و... دارای این خصوصیت بوده‌اند، ضمن اینکه سر و کار سلینجر همواره با زندگی آدم‌های اجتماع‌اش بود. روی این اصل، طبیعی است که به زندگی و مرگ این آدم‌ها فکر کند یا حتی درباره این
دو اصل بنویسد.
* مترجم
مردی برای همه نسل‌ها
مهدی غبرایی*: «ناتور دشت» سلینجر یکی از نامی‌ترین آثار او در حوزه ادبیات داستانی به شمار می‌رود. در واقع او توانست با همین یک کتاب شهره آفاق شود. هرچند در کنار این اثر، 2 کتاب دیگر با عناوین «فرانی و زویی» و «تیرها را بالاتر بگذارید نجاران» را هم نوشت اما «ناتور دشت» او همچنان یکی از محبوب‌ترین آثار داستانی آمریکاست که هنوز هم بعد از گذشت سال‌ها پرفروش است. سلینجر سال‌ها سکوت کرد و در محاق فرو رفت و در همان سکوت هم به فعالیت خود ادامه داد. از جار و جنجال بیزار بود، در حالی که مردم همیشه کنجکاو بودند در زندگی خصوصی او سرک بکشند.
با این اوصاف، «ناتور دشت» را می‌توان شروع یک جریان در ادبیات آمریکا و جهان دانست؛ کتابی که تا امروز ترجمه‌های مختلفی از آن شده است.
شخصیت هولدن کالفیلد هرچند توانست با اقبال مناسبی از سوی مخاطبان مواجه شود اما موجب برانگیختن اختلافات زیادی نیز شد. شاید به این خاطر که کالفیلدی که سلینجر در رمان خود ترسیم کرد، کاراکتری بود که با معیارهای زمان خود درافتاد. از این جهت است که کتاب به مثابه باب تازه‌ای در ادبیات داستانی جهان به شمار می‌رود. «ناتور دشت» تا جایی بر نویسندگان بعد از سلینجر تاثیر داشت که نویسنده ژاپنی یعنی موراکامی کتابی با عنوان
«کافکا بر ساحل» را بر اساس همین رمان نوشت. در واقع موراکامی با این کتاب به خلق کالفیلد تازه‌ای پرداخت. به هرحال «ناتور دشت» تاثیر خود را چه در زمان خود و چه بعدها گذاشت؛ تاثیری که هر نسلی می‌تواند برداشت‌های خود را از آن اتخاذ کند. همین برداشت‌های مختلف چه در عرصه سیاسی، فرهنگی و هنری منجر به منشأ زایش هنر می‌شود و همین‌طور شکستن سبک‌های قدیمی و نقض معیارهای پیشین است که ادبیات را جلو می‌برد و سلینجر در این امر موفق بود. برخی بر این باورند که نوشته‌های سلینجر بیش از آنکه به زندگی پهلو زند، رد پایی از مرگ‌اندیشی داشته است. در این باره نیز باید گفت، این مشخصه در نوشتن تنها مختص او نبود و خیلی از نویسندگان مانند ویرجینیا وولف، ارنست همینگوی و... دارای این خصوصیت بوده‌اند، ضمن اینکه سر و کار سلینجر همواره با زندگی آدم‌های اجتماع‌اش بود. روی این اصل، طبیعی است که به زندگی و مرگ این آدم‌ها فکر کند یا حتی درباره این
دو اصل بنویسد.
* مترجم
ارسال نظر
پربیننده