۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۵:۱۸
راهکار ایران برای بی‌اثر کردن لایحه سنا

مبادله نفت خام با بنزین در پالایشگاه‌ها

گروه سیاسی: لایحه تحریم صادرات بنزین به ایران که با وجود ارسال نامه‌‌های هشدارآمیز محافل اقتصادی آمریکا به باراک اوباما و حتی دولتمردان آمریکایی به کنگره، پنجشنبه به بهانه تحت فشار قرار دادن ایران برای توقف فعالیت‌های هسته‌ای‌ کشورمان به تصویب مجلس سنا رسید، با واکنش معاون امور سرمایه‌گذاری شرکت ملی نفت ایران روبه‌رو شد؛ آنجایی که او گفت:‌‌ «طرح تحریم بنزین نمی‌تواند مانع توقف عرضه این محصول به ایران شود». حجت‌الله غنیمی‌فرد که با خبرگزاری اقتصادی بلومبرگ سخن می‌گفت، درباره میزان تاثیرگذاری اعمال اینگونه تحریم‌ها علیه کشورمان با اشاره به اینکه در 30 سال گذشته نیز چنین تحریم‌هایی بر ضد ایران اعمال شده و موضوع جدیدی نیست، اظهار داشت:‌‌ «همه می‌‌دانند تحریم موثر نخواهد بود چراکه اگر به هر دلیلی یک پالایشگاه یا فروشنده که با آمریکا رابطه تجاری دارد از فروش بنزین به ایران خودداری کند ما به پالایشگاه‌های دیگر رجوع و نیاز خود را تامین می‌کنیم». غنیمی‌فرد در تشریح دلایل خود درباره ناکارآمدی تحریم‌های یکجانبه آمریکا علیه ایران به شرایط کنونی بازار جهانی و رکود اقتصادی اشاره کرد و گفت: «به دلیل بحران اقتصادی جهان، پالایشگاه‌ها کمتر از ظرفیت خود تولید می‌کنند با این حال ناگزیر هستند که هزینه‌های ثابتی را پرداخت کنند. با توجه به این موضوع، اگر ما به این پالایشگاه‌ها پیشنهاد کنیم نفت خام بدهیم و در مقابل بنزین دریافت کنیم مسلما خواهند پذیرفت». معاون امور سرمایه‌گذاری شرکت ملی نفت کشورمان در ادامه با اشاره به اینکه ایران با هدف کنترل مصرف بنزین زیادی را ذخیره کرده است، وادار کردن پالایشگاه‌ها به خودداری از فروش بنزین به ایران را عامل بروز بی‌نظمی در بازار و کاهش قیمت بنزین عنوان کرد. اما نکته قابل توجهی که در این میان به چشم می‌خورد حضور سیاستمداران و دیپلمات‌های آمریکایی در جرگه منتقدان و هشداردهندگان نسبت به تحریم صادرات بنزین به ایران است؛ به عنوان مثال در حالی که گری سیک، مشاور امنیت ملی برخی روسای‌جمهور اسبق آمریکا تحریم بنزین به ایران را دومین اشتباه کنگره آمریکا بعد از لایحه خرید آلاسکا عنوان کرده، جان بولتون، نماینده سابق این کشور در سازمان ملل متحد که به موضع گیری‌های خصمانه در قبال ایران شهره است، این لایحه را دارای نواقص و کاستی‌های متعدد دانسته و با اشاره به حذف یارانه دولتی بنزین در ایران گفته است: «این امر منجر به افزایش قیمت بنزین و در نتیجه کاهش مصرف شد كه فشارهای احتمالی ناشی از تحریم واردات بنزین ایران را کاهش داده است». وی در ادامه افزود:‌ «علاوه بر این، ایران به کمک چین در حال ساخت پالایشگاه‌های جدید و توسعه تأسیسات موجود خود است با این هدف که ظرفیت داخلی خود را تا سال 2012 به طور تخمینی به 2برابر افزایش دهد که این امر جبرانی برای کمبود پالایش کنونی ایران خواهد بود». بنابر گزارش خبرگزاری آمریکایی بلومبرگ، بسیاری از کارشناسان غربی نیز بر این باورند که اقدام یک جانبه آمریکا نمی‌تواند مشکلی را برای ایران از جهت تامین بنزین مورد نیاز خود ایجاد کند بویژه اینکه ایران طرحی را به طور آزمایشی راه‌اندازی کرده است که بر اساس آن می‌تواند با استفاده از محصولات پتروشیمی، کمبود بنزین خود را جبران کند. به نظر می‌رسد با توجه به آگاهی از این موضوعات بود که اتاق بازرگانی آمریکا درست یک روز پیش از تصویب این لایحه در سنا با ارسال نامه‌ای به رئیس کاخ سفید درباره به مخاطره افتادن منافع اقتصادی و امنیتی آمریکا در صورت تصویب این لایحه هشدار داد، چراکه به باور این گروه، تحریم‌‌‌های پیشنهادی علیه ایران باعث تحریک چالش‌‌های اقتصادی، دیپلماتیک و قانونی با همپیمانان واشنگتن خواهد شد و در نهایت می‌تواند اقدامات مشترک علیه ایران را تحت تاثیر قرار دهد که به نظر می‌رسد اشاره آنها به بندهایی از این لایحه است که به باراک اوباما اجازه می‌‌دهد شرکت‌‌های فروشنده بنزین به ایران، شرکت‌های بیمه‌‌کننده بنزین وارداتی این کشور و نیز شرکت‌‌هایی را که نفتکش در اختیار ایران می‌گذارند را تحریم کند. در واقع به زعم این گروه‌های اقتصادی که نامه‌ای نیز خطاب به جیمز جونز، مشاور امنیت ملی آمریکا و لاورنس سامرز، مشاور سیاست‌‌گذاری اقتصادی کاخ سفید نوشته‌اند، طرح پیشنهادی سنا برای تحریم بنزین ایران علاوه بر اینکه شرکای تجاری و طرف‌‌های تعامل اقتصادی را بشدت محدود می‌کند، حجم بالایی از مبادلات تجارت جهانی را در بر می‌گیرد. البته این صرفا دغدغه محافل اقتصادی آمریکا نبوده است، چراکه پیش از این جیمز اشتاینبرگ، قائم مقام وزارت خارجه آمریکا نیز در نامه‌ای خطاب به جان کری،‌ رئیس کمیته روابط خارجی سنا خواستار به تعویق افتادن بررسی تحریم‌‌ها علیه ایران شد. طبق استدلال اشتاینبرگ، تصویب تحریم علیه ایران در قالب فعلی آن نه تنها موجب تقویت همگرایی بین‌المللی و حمایت از تلاش‌های واشنگتن نمی‌شود بلکه به تضعیف این راهبرد و واگرایی نیز منجر می‌شود. از سوی دیگر اشتاینبرگ معتقد است علاوه بر مساله زمانبندی، نگرانی‌های جدی دیگری نیز وجود دارد از جمله نبود انعطاف‌پذیری، ناکارآمدی آستانه‌های پولی و درجات تنبیه و نیز الحاق به فهرست سیاه، چراکه به زعم وی این مسائل می‌تواند تبعات منفی ناخواسته‌ای را در عرصه سیاست خارجی به همراه داشته باشد.
ارسال نظر
captcha
پربیننده