صفا صهري: خوردن گوشت سگ و گربه در چین سنتی هزاران ساله است، با این وجود متخصصان قانونگذاری طرح منع قانونی مصرف گوشت این حیوانات را دنبال میکنند. گزارش روزنامه گاردین از چین حاکی است این طرح در نیمه دوم سال جاری میلادی به مقامات عالیرتبه تقدیم میشود تا تصمیم نهایی درباره مبارزه با سوءاستفاده از حیوانات گرفته شود. در زمانهای گذشته چینیها برای گوشت سگ خاصیت درمانی قائل بودند و فکر میکردند گوشت این حیوان انرژیزاست. امروزه گوشت سگ در همه جای چین در دسترس است اما مردم شمال این کشور علاقه بیشتری به مصرف خورشت دارند. اگرچه در سالهای اخیر گروههای حامی حیوانات و طبقه متوسط شهری بشدت از این سنت انتقاد كردهاند و تلاشهای بسیاری در مخالفت با مصرف گوشت سگ و گربه انجام دادهاند اما چینیها دست از خوردن گوشت این حیوانات برنداشتهاند. جمع کردن صدها هزار امضا، تهیه فیلمهای ویدئویی از کشتار سگ و گربه و حتی تعطیل کردن رستورانها و قصابهایی که گوشت این حیوانات را ارائه میکردهاند تاکنون نتوانسته جلوی این سنت غذایی عجیب و مشمئزکننده چینیها را بگیرد. بر اساس پیشنویس قانون پیشنهادی فروش و مصرف غیرقانونی این حیوانات جریمهای بالغ بر 500 هزار یوآن و 15 روز زندان را برای متخلفان به همراه خواهد داشت. همچنین دفتر امنیت عمومی موظف به نظارت بر اجرای این قانون خواهد بود. چانگ جیون، استاد حقوق دانشگاه علوم اجتماعی و رئیس تیم ارائهدهنده پیشنویس اين قانون میگوید:«طرح ما شامل ممنوعیت مصرف گوشت سگ و گربه در همه موارد است. ما معتقدیم مصرف گوشت این حیوانات معضلات اجتماعی فراوانی به همراه دارد». او میگوید:«قتلها و دزدیهای زیادی که در ارتباط با تجارت گوشت سگ گزارش میشود، نشان میدهد مصرف گوشت این حیوان به خودی خود منشأ بروز تنش است و از آنجا که ممنوعیت خوردن گوشت این حیوان تأثیر اقتصادی چندانی بر کسب و کار عموم مردم نخواهد داشت، بنابراین منع قانونی آن به نفع عموم مردم خواهد بود». این طرح که شامل تغییر فرهنگ عمومی مردم چین و در نتیجه تغییر نگاه بینالمللی به این کشور است، در پروژهای یک ساله با همکاری مؤسسه حمایت از حقوق حیوانات بریتانیا و صندوق حمایت از حیوانات در آمریکا در دست مطالعه است؛ اما چینیها برای اجرای این طرح با چالشهای بسیاری روبهرو هستند. زنگ لی، مؤسس پناهگاه گربههای خوشبخت میگوید:«چینیها هیچ نیازی به مصرف گوشت سگ و گربه ندارند». وی میافزاید:«با این وجود ما به اهرمی بیش از فشارهای اخلاقی برای پایان دادن به خوردن گوشت این حیوانات نیازمندیم. بیشتر رستورانهای سگ در پکن، پایتخت چین گوشت خود را با قربانی کردن سگهای ولگرد یا دزدیده شده تأمین میکنند. در حاشیه شهرها نیز شاهد آن هستیم که سگها در مقابل چشمان خریداران سلاخی و فروخته میشوند».
بعضی از مخالفان این طرح میگویند دولت به جای پرداختن به حقوق حیوانات باید به فکر رفاه و آسایش مردم باشد. خبرگزاری شینهوا در این باره مینویسد:«چرا فقط سگ و گربه؟ چرا کسی در دنیا نگران گاو و گوسفندها یا خوکها نیست؟ آیا بهتر نیست گروههایی هم از این حیوانات حفاظت کنند؟!» در واقع موضعگیری خبرگزاری شینهوا به عنوان یک خبرگزاری مطرح در برابر این قانون خود دلیل آشکاری بر چالشبرانگیز بودن این طرح در جامعه چین است. یکی دیگر از مخالفان معتقد است، بهتر است قانونگذاران به جای فکر کردن به حقوق سگ و گربهها سری به سفرههای جامعه کارگری و روستاییان بزنند. این قانون پیش از آنکه به تصویب رسیده باشد خشم بسیاری از مردم را برانگیخته و به نظر میرسد تصویب نهایی آن از سوی دولت عملی نباشد. این در حالی است که بعضی کشورهای آسیایی مانند هنگکنگ، فیلیپین و تایوان مصرف گوشت سگ را از مدتها پیش ممنوع کردهاند. با این وجود چین نهتنها همچنان بزرگترین مصرفکننده گوشت این حیوانات است بلکه روز به روز میزان مصرف خوراک سگ در این کشور افزایش مییابد. آمار نشان میدهد سالانه 10 میلیون سگ در چین سلاخی میشوند. چینیها نهتنها این حیوان را میخورند بلکه معتقدند شکنجه حیوان گوشت آن را لذیذتر میکند و به همین دلیل اغلب با شیوههای غیرانسانی سگها را ذبح میکنند.
یک سایت طرفدار حقوق حیوانات در توصیف چگونگی رفتار چینیها هنگام ذبح سگها مینویسد: «در حالی که بیش از 2 هزار سگ در کامیونها زندانی شدهاند، بارها به صورت کلیفروشی در بازار حیوانات وحشی گانگزو فروخته میشوند. این حیوانات بیچاره 3 روز و 3 شب را در قفسهای بسیار کوچک بدون حرکت، غذا، آب و حتی سرپناه گذراندهاند. فروشندهها سگها را به شیوه ظالمانهای از گردن بلند کرده و به گوشه دیگری پرتاب میکنند. رفتار ظالمانه با سگها موجب تقلیل سیستم دفاعی حیوان شده و به همین دلیل احتمال ابتلا به بیماری یا مرگ آن را بشدت افزایش میدهد، بنابراین چندان عجیب نیست اگر بگوییم بیشتر سگ و گربههایی که در این قفسها نگهداري میشوند، یا میمیرند یا به انواع امراض مبتلا ميشوند. با این وجود تجارت گوشت سگ در چین به سرعت رو به صنعتی شدن است و حتی از سوی دولت مورد تشویق قرار میگیرد. مزارع پرورش سگ در استانهای مختلف این کشور دایر شده و سگها پس از 4 ماه مراقبت و با استفاده از برنامههای ویژه تغذیه برای مصرف پرواربندی میشوند تا آماده سلاخی شوند. پوست و موی این سگها نیز در بازارهای محلی و بینالمللی بهطور جداگانه به فروش میرسد. اما تنها چینیها نیستند که با روشهای ظالمانهای گوشت مورد نظرشان را تأمین میکنند. در فرانسه که به داشتن فرهنگ غذایی غنی شهرت دارد، جگر غاز یکی از غذاهای اعیانی و پرطرفدار است.«فوا گرا» یا همان جگر چرب نام یکی از غذاهای پرطرفدار و اشرافی فرانسوی است که از جگر غاز و اردک تهیه میشود. برای طبخ این غذا غاز را به مدت 3تا 6 هفته پرواربندی میکنند. در واقع آشپزهای فرانسوی برای آنکه جگر اين پرنده 2 تا 3 برابر شود دانههای ذرت را با فشار و از طریق لولههایی که قبلا در دهان حیوان چپانده شده وارد دستگاه گوارش میکنند. با این روش رنگ جگر سفید شده و وزن آن به یک تا 5/1 کیلوگرم نیز افزایش مییابد. مردم فرانسه بدون دقت به روش ظالمانه افزایش حجم جگر حیوان با افتخار از قدمت تاریخی این غذا که به 2 هزار و 500 سال قبل از میلاد بازمیگردد خبر میدهند. غذا دادن اجباری به حیوان از روزی 250گرم شروع میشود و در پایان پروسه در صورت زنده ماندن غاز یا اردک به یکهزار گرم نیز میرسد. جالب اینجاست که غذای اجباری تنها در فاصله 45 تا 60 ثانیه وارد بدن حیوان میشود. آمار نشان میدهد برای تهیه این غذا در سال 2005 بیش از 18 هزار و 450 تن جگر غاز مصرف شده است. فوا گرا پس از فرانسه در مجارستان، بلغارستان و آمریکا نیز بیشترین طرفداران را دارد. در همین راستا گروههای حمایت از حقوق حیوانات برای دفاع از غازها فعالیتهایی را ترتیب دادهاند؛ «فوا گرا نخورید» یا« این یکی غاز را شکنجه کنید» و
« از آزار غاز واقعی چشمپوشی کنید» از انواع تبلیغات این گروهها در مبارزه علیه مصرف این غذا به شمار میرود. چشمباداميها سالانه 10 ميليون سگ را سلاخي ميكنند
ممنوعیت خوردن گوشت سگ و گربه در چین
صفا صهري: خوردن گوشت سگ و گربه در چین سنتی هزاران ساله است، با این وجود متخصصان قانونگذاری طرح منع قانونی مصرف گوشت این حیوانات را دنبال میکنند. گزارش روزنامه گاردین از چین حاکی است این طرح در نیمه دوم سال جاری میلادی به مقامات عالیرتبه تقدیم میشود تا تصمیم نهایی درباره مبارزه با سوءاستفاده از حیوانات گرفته شود. در زمانهای گذشته چینیها برای گوشت سگ خاصیت درمانی قائل بودند و فکر میکردند گوشت این حیوان انرژیزاست. امروزه گوشت سگ در همه جای چین در دسترس است اما مردم شمال این کشور علاقه بیشتری به مصرف خورشت دارند. اگرچه در سالهای اخیر گروههای حامی حیوانات و طبقه متوسط شهری بشدت از این سنت انتقاد كردهاند و تلاشهای بسیاری در مخالفت با مصرف گوشت سگ و گربه انجام دادهاند اما چینیها دست از خوردن گوشت این حیوانات برنداشتهاند. جمع کردن صدها هزار امضا، تهیه فیلمهای ویدئویی از کشتار سگ و گربه و حتی تعطیل کردن رستورانها و قصابهایی که گوشت این حیوانات را ارائه میکردهاند تاکنون نتوانسته جلوی این سنت غذایی عجیب و مشمئزکننده چینیها را بگیرد. بر اساس پیشنویس قانون پیشنهادی فروش و مصرف غیرقانونی این حیوانات جریمهای بالغ بر 500 هزار یوآن و 15 روز زندان را برای متخلفان به همراه خواهد داشت. همچنین دفتر امنیت عمومی موظف به نظارت بر اجرای این قانون خواهد بود. چانگ جیون، استاد حقوق دانشگاه علوم اجتماعی و رئیس تیم ارائهدهنده پیشنویس اين قانون میگوید:«طرح ما شامل ممنوعیت مصرف گوشت سگ و گربه در همه موارد است. ما معتقدیم مصرف گوشت این حیوانات معضلات اجتماعی فراوانی به همراه دارد». او میگوید:«قتلها و دزدیهای زیادی که در ارتباط با تجارت گوشت سگ گزارش میشود، نشان میدهد مصرف گوشت این حیوان به خودی خود منشأ بروز تنش است و از آنجا که ممنوعیت خوردن گوشت این حیوان تأثیر اقتصادی چندانی بر کسب و کار عموم مردم نخواهد داشت، بنابراین منع قانونی آن به نفع عموم مردم خواهد بود». این طرح که شامل تغییر فرهنگ عمومی مردم چین و در نتیجه تغییر نگاه بینالمللی به این کشور است، در پروژهای یک ساله با همکاری مؤسسه حمایت از حقوق حیوانات بریتانیا و صندوق حمایت از حیوانات در آمریکا در دست مطالعه است؛ اما چینیها برای اجرای این طرح با چالشهای بسیاری روبهرو هستند. زنگ لی، مؤسس پناهگاه گربههای خوشبخت میگوید:«چینیها هیچ نیازی به مصرف گوشت سگ و گربه ندارند». وی میافزاید:«با این وجود ما به اهرمی بیش از فشارهای اخلاقی برای پایان دادن به خوردن گوشت این حیوانات نیازمندیم. بیشتر رستورانهای سگ در پکن، پایتخت چین گوشت خود را با قربانی کردن سگهای ولگرد یا دزدیده شده تأمین میکنند. در حاشیه شهرها نیز شاهد آن هستیم که سگها در مقابل چشمان خریداران سلاخی و فروخته میشوند».
بعضی از مخالفان این طرح میگویند دولت به جای پرداختن به حقوق حیوانات باید به فکر رفاه و آسایش مردم باشد. خبرگزاری شینهوا در این باره مینویسد:«چرا فقط سگ و گربه؟ چرا کسی در دنیا نگران گاو و گوسفندها یا خوکها نیست؟ آیا بهتر نیست گروههایی هم از این حیوانات حفاظت کنند؟!» در واقع موضعگیری خبرگزاری شینهوا به عنوان یک خبرگزاری مطرح در برابر این قانون خود دلیل آشکاری بر چالشبرانگیز بودن این طرح در جامعه چین است. یکی دیگر از مخالفان معتقد است، بهتر است قانونگذاران به جای فکر کردن به حقوق سگ و گربهها سری به سفرههای جامعه کارگری و روستاییان بزنند. این قانون پیش از آنکه به تصویب رسیده باشد خشم بسیاری از مردم را برانگیخته و به نظر میرسد تصویب نهایی آن از سوی دولت عملی نباشد. این در حالی است که بعضی کشورهای آسیایی مانند هنگکنگ، فیلیپین و تایوان مصرف گوشت سگ را از مدتها پیش ممنوع کردهاند. با این وجود چین نهتنها همچنان بزرگترین مصرفکننده گوشت این حیوانات است بلکه روز به روز میزان مصرف خوراک سگ در این کشور افزایش مییابد. آمار نشان میدهد سالانه 10 میلیون سگ در چین سلاخی میشوند. چینیها نهتنها این حیوان را میخورند بلکه معتقدند شکنجه حیوان گوشت آن را لذیذتر میکند و به همین دلیل اغلب با شیوههای غیرانسانی سگها را ذبح میکنند.
یک سایت طرفدار حقوق حیوانات در توصیف چگونگی رفتار چینیها هنگام ذبح سگها مینویسد: «در حالی که بیش از 2 هزار سگ در کامیونها زندانی شدهاند، بارها به صورت کلیفروشی در بازار حیوانات وحشی گانگزو فروخته میشوند. این حیوانات بیچاره 3 روز و 3 شب را در قفسهای بسیار کوچک بدون حرکت، غذا، آب و حتی سرپناه گذراندهاند. فروشندهها سگها را به شیوه ظالمانهای از گردن بلند کرده و به گوشه دیگری پرتاب میکنند. رفتار ظالمانه با سگها موجب تقلیل سیستم دفاعی حیوان شده و به همین دلیل احتمال ابتلا به بیماری یا مرگ آن را بشدت افزایش میدهد، بنابراین چندان عجیب نیست اگر بگوییم بیشتر سگ و گربههایی که در این قفسها نگهداري میشوند، یا میمیرند یا به انواع امراض مبتلا ميشوند. با این وجود تجارت گوشت سگ در چین به سرعت رو به صنعتی شدن است و حتی از سوی دولت مورد تشویق قرار میگیرد. مزارع پرورش سگ در استانهای مختلف این کشور دایر شده و سگها پس از 4 ماه مراقبت و با استفاده از برنامههای ویژه تغذیه برای مصرف پرواربندی میشوند تا آماده سلاخی شوند. پوست و موی این سگها نیز در بازارهای محلی و بینالمللی بهطور جداگانه به فروش میرسد. اما تنها چینیها نیستند که با روشهای ظالمانهای گوشت مورد نظرشان را تأمین میکنند. در فرانسه که به داشتن فرهنگ غذایی غنی شهرت دارد، جگر غاز یکی از غذاهای اعیانی و پرطرفدار است.«فوا گرا» یا همان جگر چرب نام یکی از غذاهای پرطرفدار و اشرافی فرانسوی است که از جگر غاز و اردک تهیه میشود. برای طبخ این غذا غاز را به مدت 3تا 6 هفته پرواربندی میکنند. در واقع آشپزهای فرانسوی برای آنکه جگر اين پرنده 2 تا 3 برابر شود دانههای ذرت را با فشار و از طریق لولههایی که قبلا در دهان حیوان چپانده شده وارد دستگاه گوارش میکنند. با این روش رنگ جگر سفید شده و وزن آن به یک تا 5/1 کیلوگرم نیز افزایش مییابد. مردم فرانسه بدون دقت به روش ظالمانه افزایش حجم جگر حیوان با افتخار از قدمت تاریخی این غذا که به 2 هزار و 500 سال قبل از میلاد بازمیگردد خبر میدهند. غذا دادن اجباری به حیوان از روزی 250گرم شروع میشود و در پایان پروسه در صورت زنده ماندن غاز یا اردک به یکهزار گرم نیز میرسد. جالب اینجاست که غذای اجباری تنها در فاصله 45 تا 60 ثانیه وارد بدن حیوان میشود. آمار نشان میدهد برای تهیه این غذا در سال 2005 بیش از 18 هزار و 450 تن جگر غاز مصرف شده است. فوا گرا پس از فرانسه در مجارستان، بلغارستان و آمریکا نیز بیشترین طرفداران را دارد. در همین راستا گروههای حمایت از حقوق حیوانات برای دفاع از غازها فعالیتهایی را ترتیب دادهاند؛ «فوا گرا نخورید» یا« این یکی غاز را شکنجه کنید» و
« از آزار غاز واقعی چشمپوشی کنید» از انواع تبلیغات این گروهها در مبارزه علیه مصرف این غذا به شمار میرود. ارسال نظر
پربیننده