حرّ يا حرمله
روزنامه كيهان در يادداشت روز شماره دیروز «حرّ يا حرمله؟!» به قلم حسين شريعتمداري آورده است: اواخر هفته گذشته- چهارشنبه 7 بهمنماه- در ستون اخبار ويژه كيهان، خبري داشتيم با عنوان «اين خبر را به خاطر بسپاريد». در آن خبر با استناد به فرمول سهضلعي «جرج سوروس، جين شارپ و رابرت هلوي» كه فتنه اخير با پيروي بي كم وكاست سران فتنه از آن صورت گرفته است، پيشبيني كرده بوديم «وقت آن است كه سران فتنه عقبنشيني گام به گام خود را آغاز كنند» و نوشته بوديم «اين روزها در آستانه 22بهمن بايد منتظر صدور بيانيهاي از سوي موسوي يا خاتمي و يا هر دو نفر آنها بود» و بر پايه همان فرمول به 5 محور اصلي كه سران فتنه بايد روي آن تاكيد كنند، اشاره كرده بوديم. نویسنده در ادامه مینویسد: اكنون به نقطه اصلي ماجرا يعني «پروژه نجات سران فتنه از محاكمه و مجازات» نزديك ميشويم. اين بخش از پروژه براي حفظ فتنه به عنوان آتش زير خاكستر و استخوان لاي زخم، طراحي شده است و اجراي آن به «ميانجي» نياز دارد. وظيفه ميانجي آن است كه با استناد به بيانيه سران فتنه و ادعاي توبه و پشيماني و يا -حداقل- عقبنشيني آنها از مواضع اوليه، ساز آشتي!! كوك كند... ميانجيها بهگونهاي از آشتي سخن ميگويند كه انگار حقجويان عدالتخواه بويي از رأفت و محبت و آشتي نبردهاند و حال آنكه، اگر رأفت و محبتي هست- كه هست- در ميان مؤمنان حقجو ديده شده و مي شود، نه خونريزان غارتگر و سنگدل. در بخش دیگری از این مطلب با اشاره به موضوع توبه در حقوق اسلام آمده است: برخي از ميانجيها براي فراري دادن سران فتنه از محاكمه و مجازات به توبه جناب حر(رض) اشاره ميكنند و حال آنكه «حر» از ادامه حضور در لشكر عمرسعد خودداري كرد و بيآنكه گامي به خيانت و دستي به جنايت آلوده كند توبه كرده و به سپاه امام حسين(ع) پيوست و در ركاب آن بزرگوار خالصانه جنگيد و به شهادت رسيد. آيا سران فتنه- با آنهمه جنايت و خيانت- بر فرض كه توبه كنند با حضرت حر قابل مقايسهاند؟ توبه سران فتنه فقط با توبه «حرمله» قابل مقايسه است كه وقتي دست انتقام جناب مختار ثقفي را بر گريبان خويش ديد، ادعاي توبه!! كرد. يعني آقايان ميانجي! فرق ميان حر و حرمله را نميدانند؟! برخي از آنان در كسوت مقدس روحاني هستند و بعيد است از درك اين نكته بديهي عاجز باشند! در پایان این مطلب می خوانیم: پروژه نجات سران فتنه از محاكمه و مجازات با بيانيهاي كه قرار است سران فتنه صادر كنند، رابطه مستقيم دارد. چرا كه حلقه بعدي اين زنجيره ميانجيگري برخي از خواص شناخته شده است و شواهد موجود حكايت از آن دارد كه موسوي و خاتمي براي صدور بيانيه كذايي با سردرگمي دوجانبهاي روبهرو هستند. اگر از صدور بيانيه خودداري كنند، خواص ميانجي، براي- به قول خودشان- چانهزني! در بستر
به اصطلاح آشتي! بهانه و دستاويزي ندارند و از سوي ديگر، صدور بيانيه، پرده ديگري از پيروي بيكم و كاست آنان از فرمول ديكته شده مثلث سيا، موساد و
اينتليجنت سرويس را برملا ميكند.
توجیه فرار اصلاحطلبان از مناظره
شبکه ایران در گزارشی آورده است: عدم حضور افراد شاخص اصلاحات در مناظرات تلویزیونی که نام برخی از آنها از سوی مجری این برنامه نیز اعلام شد، روزنامه اعتماد را به تلاش برای توجیه این مساله واداشت. ادعای رسانهها و شخصیتهای اصلاحطلب مبنیبر اینکه از آنها برای حضور در رسانه ملی و شرکت در مناظرات دعوتی به عمل نیامده باعث شد تا شب گذشته (شنبهشب) وحید یامینپور در برنامه
«ديروز، امروز، فردا» اسامی اصلاحطلبانی که از آنها دعوت شده اما قبول نکردهاند را اعلام کند. در ادامه این مطلب میخوانیم: اما به دنبال مشخص شدن اسامی اصلاح طلبانی که از شرکت در مناظره امتناع کردهاند، عباس عبدی روزنامهنگار اصلاحطلب و مشاور آقای کروبی در انتخابات دهم ریاست جمهوری، تلاش کرد تا عدم حضور این افراد در مناظرات تلویزیونی را توجیه کند. در بخش دیگری از این مطلب آمده است: عبدی در گفتوگو با روزنامه اعتماد، مناظرات تلویزیونی را به حالتی تشبیه کرد که اسلحه بر روی شقیقه یک فرد گذاشته شده است و از او خواسته میشود که منطقی صحبت کند! این فعال سیاسی اصلاحطلب در ادامه صحبتهای خود، به مجری این برنامه نیز ایراد گرفت و وی را به طرفداری از یک دیدگاه خاص متهم کرد. وی همچنین رسانهها را مهمترین کانال ایجاد گفتوگو در دنیای امروزی خواند و در عین حال مدعی شد که در کشور ما، رسانهها کارکرد بوقی دارند! در این مصاحبه، عبدی «توازن قوا» را شرط اصلی گفتوگو دانست و با بیان مطالبی درباره مسائل اقتصادی و درآمدی دولت، این گفتوگوها را میان مردم و دولت خواند و اشارهای به حضور جناحهای سیاسی مختلف در مناظرات نکرد.
میراث بزرگ امام(ره)
روزنامه رسالت در یادداشتی با عنوان «میراث بزرگ امام(ره)» آورده است: امام(ره) که مبارزه بیامان خود را به کمک مردم، جوانان و یاران همراه در پانزدهم خرداد 42 آغاز نمودند با تحمل سختترین مرارتها در ظرف 15 سال، در22 بهمن57 به رژیم سلطه داخلی خاتمه دادند و جمهوریاسلامی را بنیان نهادند. در بخش دیگری از این مطلب میخوانیم: قانون اساسی ایران، برآیند تفکر اسلامشناسانی مبارز و خودساخته میباشد که شرایط و زمان را با همه معادلات شناختی درک کردند و برای معماری در ساخت جمهوری اسلامی، همراه و همنظر امام راحل بودند. همه اصول و فرازهای قانون اساسی، چون ریشه در جهانبینی الهی دارد و سرچشمه از فرامین و احکام الهی میگیرد، اصولی همیشه پویا و تعالیبخش خواهد بود. روح حاکم بر قانون اساسی، تربیت انسان و تعالی انسان در ایران و جهان است که هدف آفرینش نیز بر این محور قرار گرفته است. نویسنده در پایان مینویسد: بنابراین بزرگترین میراث گرانسنگ امام راحل که این روزها و در دهه فجر عظمت این بزرگمرد تاریخ ایران و اسلام را گرامی خواهیم داشت، حکمرانی خوب با رویکرد اسلامی است که مبانی طراحی برای ساخت و معماری آن قانون اساسی آن میباشد.
ویترین
حرّ يا حرمله
روزنامه كيهان در يادداشت روز شماره دیروز «حرّ يا حرمله؟!» به قلم حسين شريعتمداري آورده است: اواخر هفته گذشته- چهارشنبه 7 بهمنماه- در ستون اخبار ويژه كيهان، خبري داشتيم با عنوان «اين خبر را به خاطر بسپاريد». در آن خبر با استناد به فرمول سهضلعي «جرج سوروس، جين شارپ و رابرت هلوي» كه فتنه اخير با پيروي بي كم وكاست سران فتنه از آن صورت گرفته است، پيشبيني كرده بوديم «وقت آن است كه سران فتنه عقبنشيني گام به گام خود را آغاز كنند» و نوشته بوديم «اين روزها در آستانه 22بهمن بايد منتظر صدور بيانيهاي از سوي موسوي يا خاتمي و يا هر دو نفر آنها بود» و بر پايه همان فرمول به 5 محور اصلي كه سران فتنه بايد روي آن تاكيد كنند، اشاره كرده بوديم. نویسنده در ادامه مینویسد: اكنون به نقطه اصلي ماجرا يعني «پروژه نجات سران فتنه از محاكمه و مجازات» نزديك ميشويم. اين بخش از پروژه براي حفظ فتنه به عنوان آتش زير خاكستر و استخوان لاي زخم، طراحي شده است و اجراي آن به «ميانجي» نياز دارد. وظيفه ميانجي آن است كه با استناد به بيانيه سران فتنه و ادعاي توبه و پشيماني و يا -حداقل- عقبنشيني آنها از مواضع اوليه، ساز آشتي!! كوك كند... ميانجيها بهگونهاي از آشتي سخن ميگويند كه انگار حقجويان عدالتخواه بويي از رأفت و محبت و آشتي نبردهاند و حال آنكه، اگر رأفت و محبتي هست- كه هست- در ميان مؤمنان حقجو ديده شده و مي شود، نه خونريزان غارتگر و سنگدل. در بخش دیگری از این مطلب با اشاره به موضوع توبه در حقوق اسلام آمده است: برخي از ميانجيها براي فراري دادن سران فتنه از محاكمه و مجازات به توبه جناب حر(رض) اشاره ميكنند و حال آنكه «حر» از ادامه حضور در لشكر عمرسعد خودداري كرد و بيآنكه گامي به خيانت و دستي به جنايت آلوده كند توبه كرده و به سپاه امام حسين(ع) پيوست و در ركاب آن بزرگوار خالصانه جنگيد و به شهادت رسيد. آيا سران فتنه- با آنهمه جنايت و خيانت- بر فرض كه توبه كنند با حضرت حر قابل مقايسهاند؟ توبه سران فتنه فقط با توبه «حرمله» قابل مقايسه است كه وقتي دست انتقام جناب مختار ثقفي را بر گريبان خويش ديد، ادعاي توبه!! كرد. يعني آقايان ميانجي! فرق ميان حر و حرمله را نميدانند؟! برخي از آنان در كسوت مقدس روحاني هستند و بعيد است از درك اين نكته بديهي عاجز باشند! در پایان این مطلب می خوانیم: پروژه نجات سران فتنه از محاكمه و مجازات با بيانيهاي كه قرار است سران فتنه صادر كنند، رابطه مستقيم دارد. چرا كه حلقه بعدي اين زنجيره ميانجيگري برخي از خواص شناخته شده است و شواهد موجود حكايت از آن دارد كه موسوي و خاتمي براي صدور بيانيه كذايي با سردرگمي دوجانبهاي روبهرو هستند. اگر از صدور بيانيه خودداري كنند، خواص ميانجي، براي- به قول خودشان- چانهزني! در بستر
به اصطلاح آشتي! بهانه و دستاويزي ندارند و از سوي ديگر، صدور بيانيه، پرده ديگري از پيروي بيكم و كاست آنان از فرمول ديكته شده مثلث سيا، موساد و
اينتليجنت سرويس را برملا ميكند.
توجیه فرار اصلاحطلبان از مناظره
شبکه ایران در گزارشی آورده است: عدم حضور افراد شاخص اصلاحات در مناظرات تلویزیونی که نام برخی از آنها از سوی مجری این برنامه نیز اعلام شد، روزنامه اعتماد را به تلاش برای توجیه این مساله واداشت. ادعای رسانهها و شخصیتهای اصلاحطلب مبنیبر اینکه از آنها برای حضور در رسانه ملی و شرکت در مناظرات دعوتی به عمل نیامده باعث شد تا شب گذشته (شنبهشب) وحید یامینپور در برنامه
«ديروز، امروز، فردا» اسامی اصلاحطلبانی که از آنها دعوت شده اما قبول نکردهاند را اعلام کند. در ادامه این مطلب میخوانیم: اما به دنبال مشخص شدن اسامی اصلاح طلبانی که از شرکت در مناظره امتناع کردهاند، عباس عبدی روزنامهنگار اصلاحطلب و مشاور آقای کروبی در انتخابات دهم ریاست جمهوری، تلاش کرد تا عدم حضور این افراد در مناظرات تلویزیونی را توجیه کند. در بخش دیگری از این مطلب آمده است: عبدی در گفتوگو با روزنامه اعتماد، مناظرات تلویزیونی را به حالتی تشبیه کرد که اسلحه بر روی شقیقه یک فرد گذاشته شده است و از او خواسته میشود که منطقی صحبت کند! این فعال سیاسی اصلاحطلب در ادامه صحبتهای خود، به مجری این برنامه نیز ایراد گرفت و وی را به طرفداری از یک دیدگاه خاص متهم کرد. وی همچنین رسانهها را مهمترین کانال ایجاد گفتوگو در دنیای امروزی خواند و در عین حال مدعی شد که در کشور ما، رسانهها کارکرد بوقی دارند! در این مصاحبه، عبدی «توازن قوا» را شرط اصلی گفتوگو دانست و با بیان مطالبی درباره مسائل اقتصادی و درآمدی دولت، این گفتوگوها را میان مردم و دولت خواند و اشارهای به حضور جناحهای سیاسی مختلف در مناظرات نکرد.
میراث بزرگ امام(ره)
روزنامه رسالت در یادداشتی با عنوان «میراث بزرگ امام(ره)» آورده است: امام(ره) که مبارزه بیامان خود را به کمک مردم، جوانان و یاران همراه در پانزدهم خرداد 42 آغاز نمودند با تحمل سختترین مرارتها در ظرف 15 سال، در22 بهمن57 به رژیم سلطه داخلی خاتمه دادند و جمهوریاسلامی را بنیان نهادند. در بخش دیگری از این مطلب میخوانیم: قانون اساسی ایران، برآیند تفکر اسلامشناسانی مبارز و خودساخته میباشد که شرایط و زمان را با همه معادلات شناختی درک کردند و برای معماری در ساخت جمهوری اسلامی، همراه و همنظر امام راحل بودند. همه اصول و فرازهای قانون اساسی، چون ریشه در جهانبینی الهی دارد و سرچشمه از فرامین و احکام الهی میگیرد، اصولی همیشه پویا و تعالیبخش خواهد بود. روح حاکم بر قانون اساسی، تربیت انسان و تعالی انسان در ایران و جهان است که هدف آفرینش نیز بر این محور قرار گرفته است. نویسنده در پایان مینویسد: بنابراین بزرگترین میراث گرانسنگ امام راحل که این روزها و در دهه فجر عظمت این بزرگمرد تاریخ ایران و اسلام را گرامی خواهیم داشت، حکمرانی خوب با رویکرد اسلامی است که مبانی طراحی برای ساخت و معماری آن قانون اساسی آن میباشد.
ارسال نظر
پربیننده