محمد مهوار: ساعت سوییسی کار می‌کند حتی در فینال اوپن استرالیا. «شاه روجر» شانزدهمین قهرمانی‌اش در رقابت‌های گرنداسلم تنیس را در ملبورن 2010 جشن گرفت تا در دنیای این رشته دست‌نیافتنی شود؛ دست نیافتنی و تسخیرناپذیر، 16 قهرمانی برای فداکسپرس 28 ساله. روجر فدرر پس از 2 ساعت و 41 دقیقه دوئل با اندی ماری اسکاتلندی دست‌هایش را به آسمان بلند کرد اما نه به نشانه تسلیم که به نشانه پیروزی. مرد سوییسی شماره یک تنیس دنیا در حضور 15 هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه لبریز از تماشاگر «رود لاور» حریف بریتانیایی‌اش را 3 بر صفر برد و برای چهارمین بار در استرالیا قهرمانی را جشن گرفت. او پس از «تای بریکی» دراماتیک در ست سوم به این عنوان دست یافت و با خوشحالی فراوان گفت: «نخستین عنوان به عنوان پدر. امروز برایم روزی بسیار ویژه است». ماری 22 ساله در بازی برابر حریف سوییسی خود هرگز نتوانست کاری از پیش ببرد و هرچه تلاش کرد به جایی نرسید. بازی تهاجمی این تنیس‌باز بریتانیایی برابر قهرمان سال‌های 2004، 2006 و 2007 موثر واقع نشد.
هر 2 فینالیست رقابت خود را با دستپاچگی و فشار عصبی آغاز کردند، اما فدرر خیلی زود توانست تنیس عالی خود را ارائه دهد. روجر در ادامه نبض بازی را در دست گرفت و با تغییر سرعت ناگهانی‌اش حریف جوان اسکاتلندی‌اش را بارها و بارها به دردسر انداخت. برگ برنده دیگر مرد شماره یک تنیس جهان سرویس‌های کوبنده و بسیار سریعش بود. فدرر پس از بردش همچنین گفت: «شاید در ست نخست بهترین تنیس عمرم را ارائه دادم».
متس ویلاندر، قهرمان 3 دوره رقابت‌های ملبورن و کارشناس کنونی یورو اسپورت هم با تایید حرف‌های فدرر در تجزیه و تحلیل فینال ملبورن 2010 گفت: «او فوق‌العاده بود و روی هم رفته عالی بازی کرد». همین نمایش فوق‌العاده هم پیروزی در ست نخست را پس از 43 دقیقه از آن فدرر کرد. ریزه‌کاری‌های خاص او زمانی که در کنار اشتباه‌های ماری در «سرو»های نخستش همراه می‌شد، تفاوت و کلاس کار این 2 را بخوبی نشان می‌داد. 55 درصد سرویس‌های اول ماری داخل و صحیح بود. آماری که برای به دردسر انداختن حریف سوییسی بیش از حد ناچیز به نظر می‌رسید. از این گذشته «شجاع دل» اسکاتلندی در این مسابقه بیش از اندازه ساده و معمولی نشان می‌داد. ويلاندر درباره نقطه ضعف بازی او گفت: «او باید بیشتر به سمت توپ می‌رفت تا بتواند سرویس‌هایش را تهاجمی‌تر کند».
نمایش این 2 در ست دوم نیز فرقی نداشت. فدرر چهره برتر زمین بود و ماری هیچ شانسی نداشت. فدرر سرعت بازی را کنترل می‌کرد و در نهایت نیز ست دوم را 6 بر 4 به سود خود به پایان رساند. ماری تازه در ست سوم موتورش روشن شد و توانست با ارائه بازی پایاپای حریف سرشناس خود را به دردسر بیندازد. اما در نهایت فدرر در یک
«تای بر‌یک» دیدنی قهرمانی را از آن خودش کرد.
به این ترتیب ماری و بریتانیایی‌ها باید همچنان منتظر قهرمانی در رقابت‌های گرنداسلم تنیس باشند. ماری تاکنون در هیچ یک از 4 رقابت اصلی تنیس جهانی به قهرمانی دست نیافته است. او پس از شکست با ستایش فراوان از رقیب درباره او گفت: «آنچه تو به آن دست یافته‌ای، باورکردنی نیست. تو امروز بسیار بهتر از من بودی». او که اشک‌ریزان صحبت می‌کرد، ادامه داد: «اگر چه می‌توانم مانند روجر گریه کنم، اما این کار بسیار ساده‌لوحانه است، چرا که چندان خوب بازی نکردم». فدرر هم با تشکر از ماری برای تسکین دادن غم باخت به او گفت: «تو اینجا تورنمنتی باشکوه داشتی. مطمئن هستم که تو در تنیس خودت در گرنداسلم‌ها به قهرمانی‌هایی دست خواهی یافت».
ماری در رقابت‌های اوپن فرانسه در رولان گاروس فرصت دیگری خواهد داشت تا به انتظار 74 ساله بریتانیایی‌ها برای قهرمانی در یک گرنداسلم تنیس پایان دهد. فدرر به هوادارانش در ملبورن وعده داد سال آینده دوباره در این رقابت‌ها حاضر خواهد شد و پس از یک دور افتخار اجباری صحنه را ترک کرد. شانزدهمین قهرمانی فدرر در حالی رقم خورد که در طول رقابت‌ها در استرالیا تنها و تنها 2 ست را در مجموع به رقیبانش واگذار کرد. قدرت روحی بالای او باز هم در طول رقابت‌ها به کمک او آمد. ماری عصر یکشنبه برای دومین بار در فینال یک رقابت گرنداسلم به فدرر می‌باخت. او نخستین بار در US اوپن 2008 برابر فدرر زانو زد و تسلیم شد. آخرین قهرمانی بریتانیایی‌ها در رقابت‌های گرنداسلم به سال 1936 بازمی‌گردد. فرد پری در آن سال در ویمبلدون به قهرمانی رسیده بود.
پدر قهرمان
فدرر پس از موفقیت یکشنبه در پوست خود نمی‌گنجید: «از خود بی‌خود شده‌ام. امروز برایم بسیار ویژه است، چرا که به‌عنوان پدر توانستم قهرمان گرنداسلم شوم». آخرین پدر قهرمان گرنداسلم آندره آغاسی بود که در سال 2003 در ملبورن به قهرمانی رسید. «جیل» پسر او در آن زمان 15 ماهه بود. 2 دختر دوقلوی فدرر 6 ماه پیش چشم به دنیا باز کرده‌اند. فدرر گفت: «شاید آنها سال آینده بتوانند در یکی از لژهای همین ورزشگاه به تماشای مسابقه بنشینند».
قهرمانی در ملبورن برای فداکسپرس 33/1 میلیون یورو جایزه در پی داشت. ماری هم نیمی از این رقم را از آن خود می‌کند. او در تازه‌ترین رده‌بندی تنیس مردان جهان بالاتر از رافائل نادال می‌ایستد اما پس از فدرر و نواک ژوکوویچ صربستانی در رده سوم.
فدرر 12 ماه پیش با غم و اندوه فراوان ملبورن را ترک کرده بود، اما اکنون یک سال بعد از باخت به نادال با شادمانی به خانه بازمی‌گردد. او که پیش از حضور در بازی فینال به تماشای کمدی‌های هالیوودی نشسته بود، بازی‌هایش در ملبورن را در عمرش بی‌سابقه خواند. او برای دویست و شصت و هشتمین هفته پیاپی مرد شماره یک تنیس جهان است: «همیشه پایانی خوب را باور دارم». این پدر قهرمان تسخیرناپذیر
فدرر:همیشه پایان خوب را باور دارم
محمد مهوار: ساعت سوییسی کار می‌کند حتی در فینال اوپن استرالیا. «شاه روجر» شانزدهمین قهرمانی‌اش در رقابت‌های گرنداسلم تنیس را در ملبورن 2010 جشن گرفت تا در دنیای این رشته دست‌نیافتنی شود؛ دست نیافتنی و تسخیرناپذیر، 16 قهرمانی برای فداکسپرس 28 ساله. روجر فدرر پس از 2 ساعت و 41 دقیقه دوئل با اندی ماری اسکاتلندی دست‌هایش را به آسمان بلند کرد اما نه به نشانه تسلیم که به نشانه پیروزی. مرد سوییسی شماره یک تنیس دنیا در حضور 15 هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه لبریز از تماشاگر «رود لاور» حریف بریتانیایی‌اش را 3 بر صفر برد و برای چهارمین بار در استرالیا قهرمانی را جشن گرفت. او پس از «تای بریکی» دراماتیک در ست سوم به این عنوان دست یافت و با خوشحالی فراوان گفت: «نخستین عنوان به عنوان پدر. امروز برایم روزی بسیار ویژه است». ماری 22 ساله در بازی برابر حریف سوییسی خود هرگز نتوانست کاری از پیش ببرد و هرچه تلاش کرد به جایی نرسید. بازی تهاجمی این تنیس‌باز بریتانیایی برابر قهرمان سال‌های 2004، 2006 و 2007 موثر واقع نشد.
هر 2 فینالیست رقابت خود را با دستپاچگی و فشار عصبی آغاز کردند، اما فدرر خیلی زود توانست تنیس عالی خود را ارائه دهد. روجر در ادامه نبض بازی را در دست گرفت و با تغییر سرعت ناگهانی‌اش حریف جوان اسکاتلندی‌اش را بارها و بارها به دردسر انداخت. برگ برنده دیگر مرد شماره یک تنیس جهان سرویس‌های کوبنده و بسیار سریعش بود. فدرر پس از بردش همچنین گفت: «شاید در ست نخست بهترین تنیس عمرم را ارائه دادم».
متس ویلاندر، قهرمان 3 دوره رقابت‌های ملبورن و کارشناس کنونی یورو اسپورت هم با تایید حرف‌های فدرر در تجزیه و تحلیل فینال ملبورن 2010 گفت: «او فوق‌العاده بود و روی هم رفته عالی بازی کرد». همین نمایش فوق‌العاده هم پیروزی در ست نخست را پس از 43 دقیقه از آن فدرر کرد. ریزه‌کاری‌های خاص او زمانی که در کنار اشتباه‌های ماری در «سرو»های نخستش همراه می‌شد، تفاوت و کلاس کار این 2 را بخوبی نشان می‌داد. 55 درصد سرویس‌های اول ماری داخل و صحیح بود. آماری که برای به دردسر انداختن حریف سوییسی بیش از حد ناچیز به نظر می‌رسید. از این گذشته «شجاع دل» اسکاتلندی در این مسابقه بیش از اندازه ساده و معمولی نشان می‌داد. ويلاندر درباره نقطه ضعف بازی او گفت: «او باید بیشتر به سمت توپ می‌رفت تا بتواند سرویس‌هایش را تهاجمی‌تر کند».
نمایش این 2 در ست دوم نیز فرقی نداشت. فدرر چهره برتر زمین بود و ماری هیچ شانسی نداشت. فدرر سرعت بازی را کنترل می‌کرد و در نهایت نیز ست دوم را 6 بر 4 به سود خود به پایان رساند. ماری تازه در ست سوم موتورش روشن شد و توانست با ارائه بازی پایاپای حریف سرشناس خود را به دردسر بیندازد. اما در نهایت فدرر در یک
«تای بر‌یک» دیدنی قهرمانی را از آن خودش کرد.
به این ترتیب ماری و بریتانیایی‌ها باید همچنان منتظر قهرمانی در رقابت‌های گرنداسلم تنیس باشند. ماری تاکنون در هیچ یک از 4 رقابت اصلی تنیس جهانی به قهرمانی دست نیافته است. او پس از شکست با ستایش فراوان از رقیب درباره او گفت: «آنچه تو به آن دست یافته‌ای، باورکردنی نیست. تو امروز بسیار بهتر از من بودی». او که اشک‌ریزان صحبت می‌کرد، ادامه داد: «اگر چه می‌توانم مانند روجر گریه کنم، اما این کار بسیار ساده‌لوحانه است، چرا که چندان خوب بازی نکردم». فدرر هم با تشکر از ماری برای تسکین دادن غم باخت به او گفت: «تو اینجا تورنمنتی باشکوه داشتی. مطمئن هستم که تو در تنیس خودت در گرنداسلم‌ها به قهرمانی‌هایی دست خواهی یافت».
ماری در رقابت‌های اوپن فرانسه در رولان گاروس فرصت دیگری خواهد داشت تا به انتظار 74 ساله بریتانیایی‌ها برای قهرمانی در یک گرنداسلم تنیس پایان دهد. فدرر به هوادارانش در ملبورن وعده داد سال آینده دوباره در این رقابت‌ها حاضر خواهد شد و پس از یک دور افتخار اجباری صحنه را ترک کرد. شانزدهمین قهرمانی فدرر در حالی رقم خورد که در طول رقابت‌ها در استرالیا تنها و تنها 2 ست را در مجموع به رقیبانش واگذار کرد. قدرت روحی بالای او باز هم در طول رقابت‌ها به کمک او آمد. ماری عصر یکشنبه برای دومین بار در فینال یک رقابت گرنداسلم به فدرر می‌باخت. او نخستین بار در US اوپن 2008 برابر فدرر زانو زد و تسلیم شد. آخرین قهرمانی بریتانیایی‌ها در رقابت‌های گرنداسلم به سال 1936 بازمی‌گردد. فرد پری در آن سال در ویمبلدون به قهرمانی رسیده بود.
پدر قهرمان
فدرر پس از موفقیت یکشنبه در پوست خود نمی‌گنجید: «از خود بی‌خود شده‌ام. امروز برایم بسیار ویژه است، چرا که به‌عنوان پدر توانستم قهرمان گرنداسلم شوم». آخرین پدر قهرمان گرنداسلم آندره آغاسی بود که در سال 2003 در ملبورن به قهرمانی رسید. «جیل» پسر او در آن زمان 15 ماهه بود. 2 دختر دوقلوی فدرر 6 ماه پیش چشم به دنیا باز کرده‌اند. فدرر گفت: «شاید آنها سال آینده بتوانند در یکی از لژهای همین ورزشگاه به تماشای مسابقه بنشینند».
قهرمانی در ملبورن برای فداکسپرس 33/1 میلیون یورو جایزه در پی داشت. ماری هم نیمی از این رقم را از آن خود می‌کند. او در تازه‌ترین رده‌بندی تنیس مردان جهان بالاتر از رافائل نادال می‌ایستد اما پس از فدرر و نواک ژوکوویچ صربستانی در رده سوم.
فدرر 12 ماه پیش با غم و اندوه فراوان ملبورن را ترک کرده بود، اما اکنون یک سال بعد از باخت به نادال با شادمانی به خانه بازمی‌گردد. او که پیش از حضور در بازی فینال به تماشای کمدی‌های هالیوودی نشسته بود، بازی‌هایش در ملبورن را در عمرش بی‌سابقه خواند. او برای دویست و شصت و هشتمین هفته پیاپی مرد شماره یک تنیس جهان است: «همیشه پایانی خوب را باور دارم». ارسال نظر
پربیننده