طلوع شمس: حجت قاسم‌زاده اصل، کارگردانی است که بسیاری از فیلمنامه‌های آثار ساخته شده‌اش را خودش نوشته، البته بیشتر از آنکه در کارنامه هنری او فیلمنامه به چشم بخورد در کسوت کارگردان حضور داشته است. چندی پیش اسم او در تیتراژ پایانی سریال «شیخ بهایی» به‌عنوان نویسنده فاز دوم این سریال به چشم می‌خورد. امسال و در بخش آثار ویدئویی بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر حضور او با تله‌فیلم«قصه‌ها و واقعیت‌ها» بهانه‌ای شده تا با او به گفت‌وگو بنشینیم.
کمی راجع به فضای«قصه‌ها و واقعیت‌ها» توضیح می‌دهید؟
این فیلم یک قصه چند داستانی دارد که سرنوشت آدم‌های آن به نوعی به هم گره می‌خورد.
قصه برچه اساسی است؟
فکر کنید تا نیم ساعت دیگر قرار است بمیرید و اگر این را بدانید، فرصت برای جبران گذشته‌تان دارید یا نه؟ فیلمنامه یک مکانیسم زنده و راجع به مرگ‌های اتفاقی است.
یعنی آدم‌های این قصه همگی درگیر این موضوع می‌شوند؟
خیر، برای پرداختن به مرگ اتفاقی بیان یک مورد کافی بود و اینجا تاثیر این مورد را روی زندگی‌های دیگری می‌بینیم. ما معمولا از کنار هم می‌گذریم بدون اینکه بدانیم در زندگی اطرافیان تاثیر می‌گذاریم.
اگر اشتباه نکنم این تله‌فیلم یک کار سفارشی است، نه؟!
بله، سیمافیلم سفارش داده بود و محمدرضا تخت‌کشیان تهیه‌کنندگی این کار را به عهده گرفت.
جایگاه بخش فیلم‌های ویدئویی را در جشنواره چگونه ارزیابی می‌کنید؟
متاسفانه در برخی از مطبوعات گفته شده که تله‌فیلم، فیلم‌های بی‌ارزش است. خیلی دلم می‌خواهد بدانم معیار قیاس ما چیست؟ مگر تمام فیلم‌های سینمایی خوب هستند؟ برخی از فیلم‌ها توهین‌آمیزند. مهم این نیست که با چه فرمتی فیلمسازی می‌شود بلکه مهم این است که فیلم چه حرفی دارد. به نظر من حضور این بخش در جشنواره نه‌تنها ایرادی ندارد بلکه بسیار هم مفید است.
شاید بتوان گفت به علت تلویزیونی بودن این کارها نظرها مساعد نیست! این‌طور فکر نمی‌کنید؟
یعنی در سینما هیچ فیلم نامطلوبی ساخته نمی‌شود؟ خب همان‌طور که در سینما هم فیلم خوب داریم هم بد تلویزیون هم از این قاعده مستثنا نیست. باز هم می‌گویم فرمت ساخت فیلم مهم نیست، اصل این است که فیلم حرفی برای گفتن داشته باشد و خیلی پارامتر کودکانه‌ای است که با توجه به فرمت ساخته شدن روی آثار قضاوت کنیم.
فکر می‌کنید فیلم‌های این بخش چقدر پتانسیل برای دیده شدن دارند؟
ببینید، از بین 170 فیلم فقط 24 فیلم انتخاب شده‌اند. پس حتما پتانسیل لازم برای دیده شدن را دارند، ولی متاسفانه در عرصه رسانه‌ای چیزهایی می‌خوانیم که دل آدم را می‌شکند. مثلا یکی گفته بود شرکت فیلم‌های تلویزیونی شوخی است. کجای این قضیه شوخی است؛ مگر ما با سختی کار نمی‌کنیم؟ یعنی چون فیلم به صورت دیجیتالی ضبط می‌شود و با دوربین 35 میلیمتری فیلمبرداری نمی‌شود شوخی است؟ به نظر من خیلی از فیلم‌هایی که در این بخش هستند پتانسیل دیده شدن دارند.
نظرتان راجع به ماهیت کلی جشنواره چیست؟
هر چند من برای جشنواره نمی‌نویسم و نمی‌سازم بلکه تنها هدف من ساختن و نوشتن برای بینندگان است، اما نفس جشنواره بسیار خوب است و باعث رقابت سالم می‌شود.
جایگاه «قصه‌ها و واقعیت‌ها» را در این بخش چطور می‌بینید؟
فیلم خوبی از آب درآمده و بازیگران خوبی هم دارد. قصه‌اش خوب است و فکر می‌کنم داستان مناسب و خوبی است.
پس نظر مخاطبان را جلب خواهد کرد، نه؟!
هر مخاطبی ارزش سرمایه‌گذاری را دارد و با توجه به این حتما کسانی خواهند بود که نظرشان راجع به این فیلم مثبت باشد.
حجت قاسم‌زاده اصل، کارگردان«قصه‌ها و واقعیت‌ها»:
ارزش هر فیلم به قدر جوهر اوست
طلوع شمس: حجت قاسم‌زاده اصل، کارگردانی است که بسیاری از فیلمنامه‌های آثار ساخته شده‌اش را خودش نوشته، البته بیشتر از آنکه در کارنامه هنری او فیلمنامه به چشم بخورد در کسوت کارگردان حضور داشته است. چندی پیش اسم او در تیتراژ پایانی سریال «شیخ بهایی» به‌عنوان نویسنده فاز دوم این سریال به چشم می‌خورد. امسال و در بخش آثار ویدئویی بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر حضور او با تله‌فیلم«قصه‌ها و واقعیت‌ها» بهانه‌ای شده تا با او به گفت‌وگو بنشینیم.
کمی راجع به فضای«قصه‌ها و واقعیت‌ها» توضیح می‌دهید؟
این فیلم یک قصه چند داستانی دارد که سرنوشت آدم‌های آن به نوعی به هم گره می‌خورد.
قصه برچه اساسی است؟
فکر کنید تا نیم ساعت دیگر قرار است بمیرید و اگر این را بدانید، فرصت برای جبران گذشته‌تان دارید یا نه؟ فیلمنامه یک مکانیسم زنده و راجع به مرگ‌های اتفاقی است.
یعنی آدم‌های این قصه همگی درگیر این موضوع می‌شوند؟
خیر، برای پرداختن به مرگ اتفاقی بیان یک مورد کافی بود و اینجا تاثیر این مورد را روی زندگی‌های دیگری می‌بینیم. ما معمولا از کنار هم می‌گذریم بدون اینکه بدانیم در زندگی اطرافیان تاثیر می‌گذاریم.
اگر اشتباه نکنم این تله‌فیلم یک کار سفارشی است، نه؟!
بله، سیمافیلم سفارش داده بود و محمدرضا تخت‌کشیان تهیه‌کنندگی این کار را به عهده گرفت.
جایگاه بخش فیلم‌های ویدئویی را در جشنواره چگونه ارزیابی می‌کنید؟
متاسفانه در برخی از مطبوعات گفته شده که تله‌فیلم، فیلم‌های بی‌ارزش است. خیلی دلم می‌خواهد بدانم معیار قیاس ما چیست؟ مگر تمام فیلم‌های سینمایی خوب هستند؟ برخی از فیلم‌ها توهین‌آمیزند. مهم این نیست که با چه فرمتی فیلمسازی می‌شود بلکه مهم این است که فیلم چه حرفی دارد. به نظر من حضور این بخش در جشنواره نه‌تنها ایرادی ندارد بلکه بسیار هم مفید است.
شاید بتوان گفت به علت تلویزیونی بودن این کارها نظرها مساعد نیست! این‌طور فکر نمی‌کنید؟
یعنی در سینما هیچ فیلم نامطلوبی ساخته نمی‌شود؟ خب همان‌طور که در سینما هم فیلم خوب داریم هم بد تلویزیون هم از این قاعده مستثنا نیست. باز هم می‌گویم فرمت ساخت فیلم مهم نیست، اصل این است که فیلم حرفی برای گفتن داشته باشد و خیلی پارامتر کودکانه‌ای است که با توجه به فرمت ساخته شدن روی آثار قضاوت کنیم.
فکر می‌کنید فیلم‌های این بخش چقدر پتانسیل برای دیده شدن دارند؟
ببینید، از بین 170 فیلم فقط 24 فیلم انتخاب شده‌اند. پس حتما پتانسیل لازم برای دیده شدن را دارند، ولی متاسفانه در عرصه رسانه‌ای چیزهایی می‌خوانیم که دل آدم را می‌شکند. مثلا یکی گفته بود شرکت فیلم‌های تلویزیونی شوخی است. کجای این قضیه شوخی است؛ مگر ما با سختی کار نمی‌کنیم؟ یعنی چون فیلم به صورت دیجیتالی ضبط می‌شود و با دوربین 35 میلیمتری فیلمبرداری نمی‌شود شوخی است؟ به نظر من خیلی از فیلم‌هایی که در این بخش هستند پتانسیل دیده شدن دارند.
نظرتان راجع به ماهیت کلی جشنواره چیست؟
هر چند من برای جشنواره نمی‌نویسم و نمی‌سازم بلکه تنها هدف من ساختن و نوشتن برای بینندگان است، اما نفس جشنواره بسیار خوب است و باعث رقابت سالم می‌شود.
جایگاه «قصه‌ها و واقعیت‌ها» را در این بخش چطور می‌بینید؟
فیلم خوبی از آب درآمده و بازیگران خوبی هم دارد. قصه‌اش خوب است و فکر می‌کنم داستان مناسب و خوبی است.
پس نظر مخاطبان را جلب خواهد کرد، نه؟!
هر مخاطبی ارزش سرمایه‌گذاری را دارد و با توجه به این حتما کسانی خواهند بود که نظرشان راجع به این فیلم مثبت باشد.
ارسال نظر
پربیننده