علی‌شوشتری : محمد خاتمی روز گذشته در جمع شورای مرکزی خانه احزاب، اظهاراتی را بيان کرد که تنها می‌توان آن را در مسیر «نفاق» تفسیر کرد. وی چنان از اسلامیت و جمهوریت نظام سخن گفت و به مذمت مخالفان این 2 رکن حکومت اسلامی پرداخت که اگر این اظهارات در کنار عملکرد وی در ماه‌های اخیر قرار گیرد، از این قیاس، تفسیر «نفاق» حاصل خواهد شد. حال که جناب آقای خاتمی به جای پیگیری توبه‌نامه‌های پنهان در راستای تفکیک خود از دیگر سران فتنه، در اهانتی آشکار به افکار عمومی، ژست ادعای طرفداری از جمهوری اسلامی به خود می‌گیرد و براساس این ادعای پوچ، حامیان انقلاب را مورد هجمه قرار می‌دهد، ذکر چند موضوع ضرورت پیدا می‌کند تا در پیشگاه «ملت» مشخص شود چه کسانی «منافق» هستند. در مواریث شیعی و بویژه احادیث رسول اکرم(ص) و ائمه، ویژگی‌های منافقین تشریح شده است. اما قرآن کریم بیان بسیار شفافی در توصیف منافقان دارد که این توصیفات از قضا شباهت بسیاری با موضوع این نوشتار دارد. توضیحات بین آیات معروف 8 الی 14 سوره بقره در این باره مورد اشاره قرار می‌گیرد. این آیات از سوی اندیشمندان مسلمان، سندی قطعی برای توصیف ویژگی‌های منافقان است که ترجمه این آیات بدین شرح است: «و گروهی از مردم می‌گویند به خدا و روز قیامت ایمان آوردیم» و حال آنکه ایمان نیاورده‌اند. می‌خواهند تا خدا و اهل ایمان را فریب دهند؛ و حال آنکه فریب ندهند مگر خود را و نمی‌فهمند. دل‌های آنان مریض است؛ پس خدا بر مرض‌شان بیفزاید، و برای ایشان به سبب دروغی که می‌گویند، عذاب دردناکی است. و چون به آنها گویند « در زمین فساد نکنید» می‌گویند «تنها ما کار به صلاح کنیم». آگاه باشید که اینان سخت مفسدند، ولی نمی‌فهمند. و چون به آنان گفته شود «ایمان آورید چنانکه دیگران ایمان آوردند» می‌گویند «آیا مانند بی‌خردان ایمان آوریم؟» آگاه باشید که ایشان خود بی‌خردند؛ ولی نمی‌دانند. چون به اهل ایمان برخورند می‌گویند «ما ایمان آورده‌ایم» و چون با شیطان‌های خود خلوت کنند، می‌گویند «ما باطناً با شماییم؛ (و این نیست) جز اینکه مومنان را استهزا می‌کنیم». با توجه به نص صریح قرآن که بدون هیچگونه دخل و تصرف یا تفسیر آورده شد، چند پرسش از آقای خاتمی قابل طرح است. براساس نص صریح قرآن، دروغگویی از ویژگی‌های منافقان است. متاسفانه محمد‌خاتمي در چند ماه اخیر در چند نوبت مرتکب دروغ‌های بزرگ شد. دروغ‌هایی که در وهله نخست توهین به شعور «ملت» است. پس از انتشار خبر دیدار خاتمی با جورج سوروس، رئیس هیات مدیره موسسه جامعه باز (OSI) و از پیشگامان براندازی نرم در کشورهای مخالف ایالات متحده، دفتر خاتمی این خبر را تکذیب کرد. اما چند روز بعد خبرگزاری‌ها متن اظهارات سوروس را که در مراسمی در هتل «ترامپ» نیویورک به بهانه هشتمین سالگرد 11 سپتامبر بیان شد منتشر کردند. اما اظهارات سوروس در تایید دیدارش با خاتمی: «یکی از بهترین جلساتی که من در ارتباط با پیشبرد دموکراسی در جهان اسلام و بویژه ایران، در آن حضور یافتم، ملاقاتی بود که در روز سه‌شنبه 14 سپتامبر 2006 با محمد خاتمی رئیس‌جمهور سابق ایران برگزار کردم... من به خاتمی گفتم آنان (برخی از حامیان دوم خرداد) از تغییرات اساسی در ساختار سیاسی ایران حمایت خواهند کرد اما آنان هنوز فاقد «گروه‌های سازماندهی شده» برای پشتیبانی از یک انقلاب (براندازی) هستند». سوروس
به اظهارات خاتمی اشاره کرد و گفت: «خاتمی معتقد بود که دموکراسی و رواداری دولت با ساختار کنونی یک حکومت مذهبی که در راس آن رهبر مذهبی حکمرانی می‌کند، به دست نخواهد آمد». سوروس در ادامه از دیدار مجددش با خاتمی در ژانویه 2007 در حاشیه اجلاس داووس خبر داد و گفت، خاتمی در آن یک سال «رادیکال‌تر» شده بود! بنا به اظهارات سوروس، خاتمی «2 بار» با وی دیدار کرد ولی چرا خاتمی این دیدار را تکذیب می‌کند و در واقع با این تکذیبيه‌ها «دروغ» می‌گوید؟
براساس آیه 14 سوره بقره، منافقان به مومنان از ایمان خود می‌گویند و به شیاطین (کافران) از ایمان باطنی خود به آنها (شیاطین) سخن می‌گویند. دیدار و اظهارات خاتمی در دیدار با بازوی اقتصادی انقلاب‌های نرم، آیا جز در چارچوب «خلوت با شیاطین» تفسیر می‌شود؟ و آیا این رفتار، نشان‌دهنده یکی دیگر از خصلت‌های منافقین نیست؟ دروغگویی خاتمی در چند ماه اخیر تنها به این موضوع محدود نمی‌شود (از دروغ‌های قبلی وی مانند مصافحه با زنان ایتالیایی گذشت می‌کنیم).
محمد خاتمی در جمع شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در واکنش به انتشار خبر نامه‌نگاری وی به رهبر انقلاب، اینگونه می‌گوید: «در روزهای اخیر مطالبی را به من نسبت می‌دهند که در نامه‌ای به رهبری نوشته‌ام و بعد هم مطالبی را به رهبری نسبت می‌دهند که فلان موضع را در قبال آن گرفته‌اند، نمی‌دانم به چه دلیلی و با چه جراتی هر دروغی را می‌گویند. آدم باید پناه ببرد به خدا از این دروغ و جعل».
خاتمی اینگونه واکنش نشان داد اما این نامه چندی بعد هم از سوی روزنامه جمهوری اسلامی، نزدیک به هاشمی رفسنجانی و هم از سوی هفته‌نامه «ایران‌دخت» متعلق به حسین کروبی (فرزند مهدی کروبی) و به سردبیری محمد قوچانی، تایید شد و خاتمی نیز در قبال این اتفاق سکوت گزید. آقای خاتمی درباره نامه به رهبری هم به مردم دروغ گفت، چرا؟ در اثبات دروغگویی خاتمی فعلا به همین 2 نکته بسنده می‌شود. اما سوال دیگر از خاتمی این است که وی چگونه و با پشتوانه کدام رفتار معقول و منطقی در 7 ماه اخیر از «جمهوریت» سخن می‌گوید. خاتمی ازجمله افرادی است که با زیر سوال بردن سلامت انتخابات اخیر، نه‌تنها به 25 میلیون رای احمدی‌نژاد بلکه به دیگر آرا نیز اهانت کرد. حال که موسوی و کروبی خود با اظهاراتشان، تلویحا لب به اعتراف می‌گشایند و از دروغ بودن ادعای تقلب می‌گویند، آیا برای خاتمی آبرویی مانده که از جمهوریت و دموکراسی سخن بگوید؟
از سوی دیگر با توجه به بی‌توجهی به فصل‌الخطاب رهبری در نماز جمعه 29 خرداد که با بیانیه مجمع روحانیون در 30 خرداد آشکار شد و همچنین سکوت مدت‌دار در قبال شعار ضداسلامی «جمهوری ایرانی» و نیز شعار ضد تمدن اسلامی «نه غزه، نه لبنان»، آقای خاتمی چگونه می‌تواند سخن از «اسلامیت» نظام بر زبان آورد و چنان درباره این 2 مقوله با هیجان سخن بگوید که گویی وی تنها مدافع این 2 رکن رکین نظام است؟ آیا این رفتار خاتمی مصداق بارز «و اذا قیل لهم لاتفسدوا فی‌الارض...» نیست؟
خاتمی دروغ می‌گوید – البته به کرات- با مخالفان نظام اسلامی در خفا به تبادل نظر می‌پردازد، در مقابل شعارهای ضداسلامی هوادارانش سکوت می‌کند، با جماعت ضددین نرد دوستی می‌بازد و در مقابل به انقلابیون و مدافعان انقلاب تشر می‌زند که به «جمهوریت و اسلامیت» نظام پایبند باشید تا خود را یک انقلابی معرفی کند. آقای خاتمی! شما خود بگویید، منافق کیست؟ ثابت کن منافق نیستی!
علی‌شوشتری : محمد خاتمی روز گذشته در جمع شورای مرکزی خانه احزاب، اظهاراتی را بيان کرد که تنها می‌توان آن را در مسیر «نفاق» تفسیر کرد. وی چنان از اسلامیت و جمهوریت نظام سخن گفت و به مذمت مخالفان این 2 رکن حکومت اسلامی پرداخت که اگر این اظهارات در کنار عملکرد وی در ماه‌های اخیر قرار گیرد، از این قیاس، تفسیر «نفاق» حاصل خواهد شد. حال که جناب آقای خاتمی به جای پیگیری توبه‌نامه‌های پنهان در راستای تفکیک خود از دیگر سران فتنه، در اهانتی آشکار به افکار عمومی، ژست ادعای طرفداری از جمهوری اسلامی به خود می‌گیرد و براساس این ادعای پوچ، حامیان انقلاب را مورد هجمه قرار می‌دهد، ذکر چند موضوع ضرورت پیدا می‌کند تا در پیشگاه «ملت» مشخص شود چه کسانی «منافق» هستند. در مواریث شیعی و بویژه احادیث رسول اکرم(ص) و ائمه، ویژگی‌های منافقین تشریح شده است. اما قرآن کریم بیان بسیار شفافی در توصیف منافقان دارد که این توصیفات از قضا شباهت بسیاری با موضوع این نوشتار دارد. توضیحات بین آیات معروف 8 الی 14 سوره بقره در این باره مورد اشاره قرار می‌گیرد. این آیات از سوی اندیشمندان مسلمان، سندی قطعی برای توصیف ویژگی‌های منافقان است که ترجمه این آیات بدین شرح است: «و گروهی از مردم می‌گویند به خدا و روز قیامت ایمان آوردیم» و حال آنکه ایمان نیاورده‌اند. می‌خواهند تا خدا و اهل ایمان را فریب دهند؛ و حال آنکه فریب ندهند مگر خود را و نمی‌فهمند. دل‌های آنان مریض است؛ پس خدا بر مرض‌شان بیفزاید، و برای ایشان به سبب دروغی که می‌گویند، عذاب دردناکی است. و چون به آنها گویند « در زمین فساد نکنید» می‌گویند «تنها ما کار به صلاح کنیم». آگاه باشید که اینان سخت مفسدند، ولی نمی‌فهمند. و چون به آنان گفته شود «ایمان آورید چنانکه دیگران ایمان آوردند» می‌گویند «آیا مانند بی‌خردان ایمان آوریم؟» آگاه باشید که ایشان خود بی‌خردند؛ ولی نمی‌دانند. چون به اهل ایمان برخورند می‌گویند «ما ایمان آورده‌ایم» و چون با شیطان‌های خود خلوت کنند، می‌گویند «ما باطناً با شماییم؛ (و این نیست) جز اینکه مومنان را استهزا می‌کنیم». با توجه به نص صریح قرآن که بدون هیچگونه دخل و تصرف یا تفسیر آورده شد، چند پرسش از آقای خاتمی قابل طرح است. براساس نص صریح قرآن، دروغگویی از ویژگی‌های منافقان است. متاسفانه محمد‌خاتمي در چند ماه اخیر در چند نوبت مرتکب دروغ‌های بزرگ شد. دروغ‌هایی که در وهله نخست توهین به شعور «ملت» است. پس از انتشار خبر دیدار خاتمی با جورج سوروس، رئیس هیات مدیره موسسه جامعه باز (OSI) و از پیشگامان براندازی نرم در کشورهای مخالف ایالات متحده، دفتر خاتمی این خبر را تکذیب کرد. اما چند روز بعد خبرگزاری‌ها متن اظهارات سوروس را که در مراسمی در هتل «ترامپ» نیویورک به بهانه هشتمین سالگرد 11 سپتامبر بیان شد منتشر کردند. اما اظهارات سوروس در تایید دیدارش با خاتمی: «یکی از بهترین جلساتی که من در ارتباط با پیشبرد دموکراسی در جهان اسلام و بویژه ایران، در آن حضور یافتم، ملاقاتی بود که در روز سه‌شنبه 14 سپتامبر 2006 با محمد خاتمی رئیس‌جمهور سابق ایران برگزار کردم... من به خاتمی گفتم آنان (برخی از حامیان دوم خرداد) از تغییرات اساسی در ساختار سیاسی ایران حمایت خواهند کرد اما آنان هنوز فاقد «گروه‌های سازماندهی شده» برای پشتیبانی از یک انقلاب (براندازی) هستند». سوروس
به اظهارات خاتمی اشاره کرد و گفت: «خاتمی معتقد بود که دموکراسی و رواداری دولت با ساختار کنونی یک حکومت مذهبی که در راس آن رهبر مذهبی حکمرانی می‌کند، به دست نخواهد آمد». سوروس در ادامه از دیدار مجددش با خاتمی در ژانویه 2007 در حاشیه اجلاس داووس خبر داد و گفت، خاتمی در آن یک سال «رادیکال‌تر» شده بود! بنا به اظهارات سوروس، خاتمی «2 بار» با وی دیدار کرد ولی چرا خاتمی این دیدار را تکذیب می‌کند و در واقع با این تکذیبيه‌ها «دروغ» می‌گوید؟
براساس آیه 14 سوره بقره، منافقان به مومنان از ایمان خود می‌گویند و به شیاطین (کافران) از ایمان باطنی خود به آنها (شیاطین) سخن می‌گویند. دیدار و اظهارات خاتمی در دیدار با بازوی اقتصادی انقلاب‌های نرم، آیا جز در چارچوب «خلوت با شیاطین» تفسیر می‌شود؟ و آیا این رفتار، نشان‌دهنده یکی دیگر از خصلت‌های منافقین نیست؟ دروغگویی خاتمی در چند ماه اخیر تنها به این موضوع محدود نمی‌شود (از دروغ‌های قبلی وی مانند مصافحه با زنان ایتالیایی گذشت می‌کنیم).
محمد خاتمی در جمع شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در واکنش به انتشار خبر نامه‌نگاری وی به رهبر انقلاب، اینگونه می‌گوید: «در روزهای اخیر مطالبی را به من نسبت می‌دهند که در نامه‌ای به رهبری نوشته‌ام و بعد هم مطالبی را به رهبری نسبت می‌دهند که فلان موضع را در قبال آن گرفته‌اند، نمی‌دانم به چه دلیلی و با چه جراتی هر دروغی را می‌گویند. آدم باید پناه ببرد به خدا از این دروغ و جعل».
خاتمی اینگونه واکنش نشان داد اما این نامه چندی بعد هم از سوی روزنامه جمهوری اسلامی، نزدیک به هاشمی رفسنجانی و هم از سوی هفته‌نامه «ایران‌دخت» متعلق به حسین کروبی (فرزند مهدی کروبی) و به سردبیری محمد قوچانی، تایید شد و خاتمی نیز در قبال این اتفاق سکوت گزید. آقای خاتمی درباره نامه به رهبری هم به مردم دروغ گفت، چرا؟ در اثبات دروغگویی خاتمی فعلا به همین 2 نکته بسنده می‌شود. اما سوال دیگر از خاتمی این است که وی چگونه و با پشتوانه کدام رفتار معقول و منطقی در 7 ماه اخیر از «جمهوریت» سخن می‌گوید. خاتمی ازجمله افرادی است که با زیر سوال بردن سلامت انتخابات اخیر، نه‌تنها به 25 میلیون رای احمدی‌نژاد بلکه به دیگر آرا نیز اهانت کرد. حال که موسوی و کروبی خود با اظهاراتشان، تلویحا لب به اعتراف می‌گشایند و از دروغ بودن ادعای تقلب می‌گویند، آیا برای خاتمی آبرویی مانده که از جمهوریت و دموکراسی سخن بگوید؟
از سوی دیگر با توجه به بی‌توجهی به فصل‌الخطاب رهبری در نماز جمعه 29 خرداد که با بیانیه مجمع روحانیون در 30 خرداد آشکار شد و همچنین سکوت مدت‌دار در قبال شعار ضداسلامی «جمهوری ایرانی» و نیز شعار ضد تمدن اسلامی «نه غزه، نه لبنان»، آقای خاتمی چگونه می‌تواند سخن از «اسلامیت» نظام بر زبان آورد و چنان درباره این 2 مقوله با هیجان سخن بگوید که گویی وی تنها مدافع این 2 رکن رکین نظام است؟ آیا این رفتار خاتمی مصداق بارز «و اذا قیل لهم لاتفسدوا فی‌الارض...» نیست؟
خاتمی دروغ می‌گوید – البته به کرات- با مخالفان نظام اسلامی در خفا به تبادل نظر می‌پردازد، در مقابل شعارهای ضداسلامی هوادارانش سکوت می‌کند، با جماعت ضددین نرد دوستی می‌بازد و در مقابل به انقلابیون و مدافعان انقلاب تشر می‌زند که به «جمهوریت و اسلامیت» نظام پایبند باشید تا خود را یک انقلابی معرفی کند. آقای خاتمی! شما خود بگویید، منافق کیست؟ ارسال نظر
پربیننده