نوستالژی روزهای انقلاب تا حد زیادی متاثر از موسیقی است. هنرمندان موسیقی در این دوران در کنار انقلاب مردم حرکت کردند تا جایی که گاه مردم با بهره گرفتن از آنها در خیابانها شعارهایشان را سر میدادند. البته حرکتهای انقلابی هنرمندان موسیقی که امروز جزو بزرگان موسیقی هستند، از همان سالهای آغازین دهه 50 در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی شکل گرفت و هر کدام از آنها دست به خلق آثاری ماندگار زدند. به گزارش فارس، یکی از این هنرمندان که از همان سالها شروع به ساختن موسیقی با مضمون انقلاب کرد، حسین علیزاده بود. او که در سال 56-55 دوران سربازیاش را طی میکرد، برای سهیم شدن در مبارزات مردمی قطعه «حصار» را در یادبود زندانیان سیاسی رژیم شاه در دستگاه چهارگاه ساخت و از آن پس همه هنرمندان دست در دست هم به ساخت قطعات انقلابی پرداختند. پس از قیام خونین 17 شهریور علیزاده، مشکاتیان و دیگران به طور دستهجمعی از رادیوی آن زمان استعفا دادند و سپس در زیرزمین خانه محمدرضا لطفی گرد هم آمدند و قطعاتی را ساختند و نواختند که یکی از آنها «ژاله خون شد» با شعری از سیاوش کسرایى و آهنگسازی علیزاده و خوانندگی محمدرضا شجریان بود. اینان بعد از استعفا از رادیو به خاطر کشتار 17 شهریور، کانون موسیقی «چاووش» را تشکیل دادند و شبانه روز دست به ساخت سرودها، تصانیف و موسیقیهای بیکلام زدند که از دل این فعالیتها قطعاتی چون «رزم مشترک» ساخته و سروده پرویز مشکاتیان با صدای محمدرضا شجریان، تصنیف «برادر بیقراره» ساخته لطفی و به خوانندگی شجریان، «ای ایران» با صدای ناظری، «اتحاد» از علیزاده، «شهید» به آهنگسازی علیزاده و خوانندگی ناظری، «تیغ باید خون فشاند» از لطفی، «ایران ای سرای امید» با صدای شجریان، «ای برادر» از لطفی و با صدای ناظری و... ساخته شد که بعدها در قالب آلبومهای «چاووش» در بازار موسیقی منتشر شد. البته آلبوم «چاووش 7» سال 58 به مناسبت نخستین سالگرد انقلاب اسلامی انتشار یافت. هنرمندان متعهد با بهرهگیری از فضای انقلابی در زیرزمینهاي خانههایشان تنها در چند روز قطعهای را میساختند و در دسترس مردم قرار میدادند. همین سرودها در روزهای شکلگیری انقلاب شعارهایی بود که مردم در تظاهرات میخواندند. هماکنون 31 سال از آن روزها میگذرد اما کمتر نوای موسیقی تازهای به گوش میرسد که بیانگر آن اتفاقات و حتی روزگاران پس از پیروزی انقلاب باشد. گزارشی از موسیقیهای انقلابی در آستانه دهه فجر
نوای تازهای نیست
نوستالژی روزهای انقلاب تا حد زیادی متاثر از موسیقی است. هنرمندان موسیقی در این دوران در کنار انقلاب مردم حرکت کردند تا جایی که گاه مردم با بهره گرفتن از آنها در خیابانها شعارهایشان را سر میدادند. البته حرکتهای انقلابی هنرمندان موسیقی که امروز جزو بزرگان موسیقی هستند، از همان سالهای آغازین دهه 50 در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی شکل گرفت و هر کدام از آنها دست به خلق آثاری ماندگار زدند. به گزارش فارس، یکی از این هنرمندان که از همان سالها شروع به ساختن موسیقی با مضمون انقلاب کرد، حسین علیزاده بود. او که در سال 56-55 دوران سربازیاش را طی میکرد، برای سهیم شدن در مبارزات مردمی قطعه «حصار» را در یادبود زندانیان سیاسی رژیم شاه در دستگاه چهارگاه ساخت و از آن پس همه هنرمندان دست در دست هم به ساخت قطعات انقلابی پرداختند. پس از قیام خونین 17 شهریور علیزاده، مشکاتیان و دیگران به طور دستهجمعی از رادیوی آن زمان استعفا دادند و سپس در زیرزمین خانه محمدرضا لطفی گرد هم آمدند و قطعاتی را ساختند و نواختند که یکی از آنها «ژاله خون شد» با شعری از سیاوش کسرایى و آهنگسازی علیزاده و خوانندگی محمدرضا شجریان بود. اینان بعد از استعفا از رادیو به خاطر کشتار 17 شهریور، کانون موسیقی «چاووش» را تشکیل دادند و شبانه روز دست به ساخت سرودها، تصانیف و موسیقیهای بیکلام زدند که از دل این فعالیتها قطعاتی چون «رزم مشترک» ساخته و سروده پرویز مشکاتیان با صدای محمدرضا شجریان، تصنیف «برادر بیقراره» ساخته لطفی و به خوانندگی شجریان، «ای ایران» با صدای ناظری، «اتحاد» از علیزاده، «شهید» به آهنگسازی علیزاده و خوانندگی ناظری، «تیغ باید خون فشاند» از لطفی، «ایران ای سرای امید» با صدای شجریان، «ای برادر» از لطفی و با صدای ناظری و... ساخته شد که بعدها در قالب آلبومهای «چاووش» در بازار موسیقی منتشر شد. البته آلبوم «چاووش 7» سال 58 به مناسبت نخستین سالگرد انقلاب اسلامی انتشار یافت. هنرمندان متعهد با بهرهگیری از فضای انقلابی در زیرزمینهاي خانههایشان تنها در چند روز قطعهای را میساختند و در دسترس مردم قرار میدادند. همین سرودها در روزهای شکلگیری انقلاب شعارهایی بود که مردم در تظاهرات میخواندند. هماکنون 31 سال از آن روزها میگذرد اما کمتر نوای موسیقی تازهای به گوش میرسد که بیانگر آن اتفاقات و حتی روزگاران پس از پیروزی انقلاب باشد. ارسال نظر
پربیننده