علی آبان افتلتی:
قدیمترها این واژه چندان کاربرد نداشت، هرچه که به دوره مدرنیته نزدیک شدیم این کلمه روی زبانها افتاد و ابتدا قبح بیشتر داشت ولی رفته رفته در پی جایگزینی واژه «بیمار» به جای «معتاد» از قبح آن کاسته شد. دوران خردسالی و نوجوانی ما، وقتی کسی به مواد مخدر آن هم به ابتداییترین نوع آن عادت کرده بود، بزرگترها ما را از ارتباط با او و حتی دیدن او در کوچه و خیابان برحذر میداشتند و از بس که قبیح بود، در گوش ما آهسته میگفتند، فلانی معتاد است، یک وقت نکند به سمت او بروی! اما امروز به یمن پیشرفت تکنولوژی که انسان به نابودی خویش برخاسته انواع و اقسام این مواد مثل نقل و نبات همه جای دنیا را فراگرفته است تا آنجا که در برخی از شهرهای کوچک و بزرگ خودمان گروه فراوانی به این آفت دچار شدهاند و اهالی محل و شهر نهتنها از آنها باخبرند بلکه تمام تلاش و سرمایه زندگی خود را یا برای ادامه روند آن کار هزینه میکنند یا برای پیشگیری آن از زندگی و سرمایه خود خرج میکنند و حتی مطبها، کمپها، میتینگها و جلسهها نیز وجود دارد که عدهای برای بازار کار و درآمد و عدهای واقعا برای پیشگیری از نابودی نسل جوان به این امر مبادرت میکنند. هر چه که هست نشانه انحراف فکری جوانان و گرفتاران به این ماده ویرانگر است که مسؤولان امر باید حرکت جدیتری در این راستا انجام دهند.اما معتاد که به یک عادت همیشگی به چیزی است یا کسی که عادت کرده به امری منفی، در بسیاری از انسانها وجود دارد ولی قبح اعتیاد به مواد مخدر را ندارد که البته و صد البته گاهی این نوع اعتیاد خطرناکتر است؛ یکی عادت دارد به دروغ گفتن که اگر دروغ نگوید میمیرد یا دیگری عادت دارد به تفرقه انداختن، سومی معتاد است به دزدی، چهارمی معتاد به خیانت، عدهای به نانبری، حقخوری، حقکشی، زورگویی، تملق، ریا، تقلید، بددهنی، تخریب دیگری، گناه و هزاران آفت دیگر! که در جای خود این معتادان آسیب بیشتری به جامعه میرسانند. این نوع معتادان از همیشه بودهاند؛ آدم حسود از ابتدای خلقت بود، قابیل معتاد به حسادت بود همانگونه که معاویه معتاد به حکومت بود و زئوس معتاد به اینکه هر که آگاه باشد باید بمیرد و آشیل را به عقابها و لاشخورها سپرد. بنابراین لازم است مکانهایی نیز دایر شود که ترک اعتیاد دروغ، ریا، غرور، قدرت و امثالهم به طرز جدیتری صورت بگیرد تا ریشه هر نوع اعتیاد از بیخ و بن نابود شود. معتاد
علی آبان افتلتی:
قدیمترها این واژه چندان کاربرد نداشت، هرچه که به دوره مدرنیته نزدیک شدیم این کلمه روی زبانها افتاد و ابتدا قبح بیشتر داشت ولی رفته رفته در پی جایگزینی واژه «بیمار» به جای «معتاد» از قبح آن کاسته شد. دوران خردسالی و نوجوانی ما، وقتی کسی به مواد مخدر آن هم به ابتداییترین نوع آن عادت کرده بود، بزرگترها ما را از ارتباط با او و حتی دیدن او در کوچه و خیابان برحذر میداشتند و از بس که قبیح بود، در گوش ما آهسته میگفتند، فلانی معتاد است، یک وقت نکند به سمت او بروی! اما امروز به یمن پیشرفت تکنولوژی که انسان به نابودی خویش برخاسته انواع و اقسام این مواد مثل نقل و نبات همه جای دنیا را فراگرفته است تا آنجا که در برخی از شهرهای کوچک و بزرگ خودمان گروه فراوانی به این آفت دچار شدهاند و اهالی محل و شهر نهتنها از آنها باخبرند بلکه تمام تلاش و سرمایه زندگی خود را یا برای ادامه روند آن کار هزینه میکنند یا برای پیشگیری آن از زندگی و سرمایه خود خرج میکنند و حتی مطبها، کمپها، میتینگها و جلسهها نیز وجود دارد که عدهای برای بازار کار و درآمد و عدهای واقعا برای پیشگیری از نابودی نسل جوان به این امر مبادرت میکنند. هر چه که هست نشانه انحراف فکری جوانان و گرفتاران به این ماده ویرانگر است که مسؤولان امر باید حرکت جدیتری در این راستا انجام دهند.اما معتاد که به یک عادت همیشگی به چیزی است یا کسی که عادت کرده به امری منفی، در بسیاری از انسانها وجود دارد ولی قبح اعتیاد به مواد مخدر را ندارد که البته و صد البته گاهی این نوع اعتیاد خطرناکتر است؛ یکی عادت دارد به دروغ گفتن که اگر دروغ نگوید میمیرد یا دیگری عادت دارد به تفرقه انداختن، سومی معتاد است به دزدی، چهارمی معتاد به خیانت، عدهای به نانبری، حقخوری، حقکشی، زورگویی، تملق، ریا، تقلید، بددهنی، تخریب دیگری، گناه و هزاران آفت دیگر! که در جای خود این معتادان آسیب بیشتری به جامعه میرسانند. این نوع معتادان از همیشه بودهاند؛ آدم حسود از ابتدای خلقت بود، قابیل معتاد به حسادت بود همانگونه که معاویه معتاد به حکومت بود و زئوس معتاد به اینکه هر که آگاه باشد باید بمیرد و آشیل را به عقابها و لاشخورها سپرد. بنابراین لازم است مکانهایی نیز دایر شود که ترک اعتیاد دروغ، ریا، غرور، قدرت و امثالهم به طرز جدیتری صورت بگیرد تا ریشه هر نوع اعتیاد از بیخ و بن نابود شود. ارسال نظر
پربیننده