گروه فرهنگ و هنر: نشست بررسی ادبیات انقلاب اسلامی در سرای دائمی اهل قلم با حضور یدالله قائمپناه، فرخنده حقشنو و علیالله سلیمی برگزار شد.در ابتدای این نشست علیالله سلیمی گفت:اغلب کارشناسان معتقدند ادبیات انقلاب با وقفه مواجه بوده و همین امر سبب شده که ادبیات دفاع مقدس که برآمده از ادبیات جنگ است از آن پیشی گرفته و ادبیات انقلاب تا به امروز نتوانسته به جایگاه حقیقی خود دست یابد. سلیمی گفت: این در حالی است که با وقوع انقلاب اسلامی در سال57 به نوعی همه بنیانهای اجتماعی در جامعه ما تغییر کرد و این موضوع باید خود را در ادبیات نیز نشان میداد. به گفته سلیمی ادبیات مسالهای است که از آن به عنوان تاریخ حسی و عاطفی یک ملت یاد میشود چرا که خیلی از مسائلی که در تاریخ مستمر هر کشوری یاد نمیشود در ادبیات متبلور میشود.
حقشنو: بخش اعظمی از ادبیات انقلاب ما شامل ادبیات دفاع مقدس شد
در ادامه، فرخنده حقشنو گفت: یک وجه ادبیات انقلاب به سال 1342بازمیگردد (دهه40) و وجه دیگر از سال 1356 است که درست مطابق با حرکتهای انقلابی است و شروع کارهای نویسندگان است. وی ادامه داد: اما مد نظر ادبیات سال 1357 به بعد است. حتی میتوان ادبیات انقلاب را از سال 1359 به بعد نیز محسوب کرد چرا که شامل دفاع مقدس نیز میشود. این کارشناس حوزه ادبیات معاصر بیان کرد: در ادبیات انقلاب تغییرات فراوانی صورت گرفت. حتی درباره شمارگان، تیراژ، محتوا و مضمون و همه عناصری که در ادبیات موجود است، پیش از انقلاب این ادبیات تغییر کرد. حقشنو با اشاره به سازماندهی این موضوع در هرمی تمثیلی گفت: اصلیترین بخش این هرم با ادبیات رئالیسم یا واقعگرا شکل میگیرد که بخش کوچکی از این ادبیات واقعگرا به ادبیات انقلاب و بلافاصله به ادبیات دفاع مقدس اختصاص مییابد و آن به این دلیل است که ما نتوانستیم ادبیات انقلاب را به آن شکل موجه داشته باشیم. وی افزود: ادبیات انقلاب ما به سبب گرهخوردگی با جنگ نتوانست رخ بنماید و نویسندگان تا آمدند ادبیات انقلاب را بشناسند به ادبیات دفاع مقدس رسیدند. ادبیات دفاع مقدس در شرایطی آغاز شد که هیچ نویسندهای نمیتوانست آن را نادیده بگیرد واز آن چیزی ننویسد و به این دلیل، بخش اعظمی از ادبیات انقلاب ما شامل ادبیات دفاع مقدس شد.
قائمپناه: آیندهاي روشن برای ادبیات انقلاب پیشبینی میکنم
در ادامه یدالله قائمپناه منتقد در این نشست گفت: ملموسترین تغییر در ادبیات ما با رویکرد انقلابی شاید از شعارها آغاز شد، این شعارها آهنگین بود اما وزن و قافیه در آنها رعایت نمیشد. علت هم این بود که این شعارها بداهه و به دست مردم عامی ساخته میشد. وی گفت: گاهی همین شعارها نثر میشد اما بسیار ملموس بود که این ادبیات پایه و اساس انقلاب ما را تشکیل داد. وی بیان کرد: پس از انقلاب هم این مساله کم و زیاد پیگیری شد.اشعار رویکرد انقلابی پیدا کردند و دراین میان نباید از نقش و تاثیرگذاری جبهه غافل شد. وی در خاتمه درباره آینده این ادبیات گفت: پیشبینی میکنم در آینده رمان و داستانهای خوبی در عرصه ادبیات انقلاب داشته باشیم. حتی بنده پیشبینی میکنم شعرهای ارزشمند انقلابی هم در این عرصه سروده شوند. «فرخنده حقشنو» درنشست بررسی ادبیات انقلاب اسلامی:
نویسندگان تا آمدند ادبیات انقلاب را بشناسند به دفاع مقدس رسیدند
گروه فرهنگ و هنر: نشست بررسی ادبیات انقلاب اسلامی در سرای دائمی اهل قلم با حضور یدالله قائمپناه، فرخنده حقشنو و علیالله سلیمی برگزار شد.در ابتدای این نشست علیالله سلیمی گفت:اغلب کارشناسان معتقدند ادبیات انقلاب با وقفه مواجه بوده و همین امر سبب شده که ادبیات دفاع مقدس که برآمده از ادبیات جنگ است از آن پیشی گرفته و ادبیات انقلاب تا به امروز نتوانسته به جایگاه حقیقی خود دست یابد. سلیمی گفت: این در حالی است که با وقوع انقلاب اسلامی در سال57 به نوعی همه بنیانهای اجتماعی در جامعه ما تغییر کرد و این موضوع باید خود را در ادبیات نیز نشان میداد. به گفته سلیمی ادبیات مسالهای است که از آن به عنوان تاریخ حسی و عاطفی یک ملت یاد میشود چرا که خیلی از مسائلی که در تاریخ مستمر هر کشوری یاد نمیشود در ادبیات متبلور میشود.
حقشنو: بخش اعظمی از ادبیات انقلاب ما شامل ادبیات دفاع مقدس شد
در ادامه، فرخنده حقشنو گفت: یک وجه ادبیات انقلاب به سال 1342بازمیگردد (دهه40) و وجه دیگر از سال 1356 است که درست مطابق با حرکتهای انقلابی است و شروع کارهای نویسندگان است. وی ادامه داد: اما مد نظر ادبیات سال 1357 به بعد است. حتی میتوان ادبیات انقلاب را از سال 1359 به بعد نیز محسوب کرد چرا که شامل دفاع مقدس نیز میشود. این کارشناس حوزه ادبیات معاصر بیان کرد: در ادبیات انقلاب تغییرات فراوانی صورت گرفت. حتی درباره شمارگان، تیراژ، محتوا و مضمون و همه عناصری که در ادبیات موجود است، پیش از انقلاب این ادبیات تغییر کرد. حقشنو با اشاره به سازماندهی این موضوع در هرمی تمثیلی گفت: اصلیترین بخش این هرم با ادبیات رئالیسم یا واقعگرا شکل میگیرد که بخش کوچکی از این ادبیات واقعگرا به ادبیات انقلاب و بلافاصله به ادبیات دفاع مقدس اختصاص مییابد و آن به این دلیل است که ما نتوانستیم ادبیات انقلاب را به آن شکل موجه داشته باشیم. وی افزود: ادبیات انقلاب ما به سبب گرهخوردگی با جنگ نتوانست رخ بنماید و نویسندگان تا آمدند ادبیات انقلاب را بشناسند به ادبیات دفاع مقدس رسیدند. ادبیات دفاع مقدس در شرایطی آغاز شد که هیچ نویسندهای نمیتوانست آن را نادیده بگیرد واز آن چیزی ننویسد و به این دلیل، بخش اعظمی از ادبیات انقلاب ما شامل ادبیات دفاع مقدس شد.
قائمپناه: آیندهاي روشن برای ادبیات انقلاب پیشبینی میکنم
در ادامه یدالله قائمپناه منتقد در این نشست گفت: ملموسترین تغییر در ادبیات ما با رویکرد انقلابی شاید از شعارها آغاز شد، این شعارها آهنگین بود اما وزن و قافیه در آنها رعایت نمیشد. علت هم این بود که این شعارها بداهه و به دست مردم عامی ساخته میشد. وی گفت: گاهی همین شعارها نثر میشد اما بسیار ملموس بود که این ادبیات پایه و اساس انقلاب ما را تشکیل داد. وی بیان کرد: پس از انقلاب هم این مساله کم و زیاد پیگیری شد.اشعار رویکرد انقلابی پیدا کردند و دراین میان نباید از نقش و تاثیرگذاری جبهه غافل شد. وی در خاتمه درباره آینده این ادبیات گفت: پیشبینی میکنم در آینده رمان و داستانهای خوبی در عرصه ادبیات انقلاب داشته باشیم. حتی بنده پیشبینی میکنم شعرهای ارزشمند انقلابی هم در این عرصه سروده شوند. ارسال نظر
پربیننده