کامیار کیان
1- بخش عمده تاثیرگذاری «هفت دقیقه تا پاییز» مرهون نوع رخدادها و اتفاقاتی است که فیلم روایتگر آنهاست. «هفت دقیقه تا پاییز» به طور بی‌رحمانه‌ای تم مصیبت و خیانت را روایت می‌کند. روابط در خانواده «میترا» و «مریم» و اتفاقاتی که حول و حوش آنها رخ می‌دهد، بناست بار نمایش مصیبت و خیانت را توامان بر دوش داشته باشد. جالب اینجاست که به نحوی کنایه‌آمیز میترا و مریم خواهر هستند که به‌نوعی نمایش‌دهنده گره‌خوردگی ذاتی تم مصیبت و خیانت و ارتباط تنگاتنگ این دو با هم است. به همان میزان که خیانت و بی‌وفایی می‌تواند باعث بروز مصیبت و تراژدی شود، وقوع تراژدی و مصیبت می‌تواند رسیدن به مرحله خیانت و بی‌وفایی برای فرار از واقعیت را باعث شود. میترا (هدیه تهرانی) از ازدواج قبلی‌اش صاحب دختری شده که حالا با او و همسر دومش (محسن تنابنده) زندگی می‌کند و... مریم (خاطره اسدی) قصد جدایی از همسرش (حامد بهداد) را دارد که حالا به دلیل بدهکاری در زندان است. همه چیز از تصمیم مریم برای جدایی از همسرش و انتقال اسباب و اثاثیه‌اش به خانه خواهرش میترا آغار می‌شود. از همان ابتدا ساز جدایی کوک است، روابط سست است و در حال از هم پاشیدگی. میترا و شوهرش بر سر نوع کار میترا مشکل دارند. مریم و شوهرش بار کج زندگی‌شان را سال‌هاست بر دوش می‌کشند. مصیبت هم از همان ابتدا در جریان است، کارگر همکار شوهر میترا از ارتفاع سقوط کرده و حالا همسر جوانش عزادار است... .
2 - نوعی فرار از واقعیت در فیلم موج می‌زند. میترا و شوهرش از داستان ملاقات مریم با مردی که باعث به زندان افتادن شوهر مریم شده خبر دارند. حتی خود میترا در چند ملاقات آنها حاضر بوده تا شاید بتواند او را راضی به پرداخت بدهی‌اش به شوهر مریم کند و جالب اینکه میترا و شوهرش و کمی بعد شوهر مریم به این باور رسیده‌اند که این ارتباطات با همان اهدافی بوده که مریم می‌گوید (دریافت بدهی‌ها) ولی چک‌پول‌های داخل کیف مریم موید موضوع دیگری است و همین روال درباره ملاقات زن کارگر تازه فوت شده با شوهر میترا صادق است. اما مساله اینجاست که تمام این رخدادها بشدت در لفافه طرح می‌شوند و کارگردان و فیلمنامه‌نویس تنها اشاره‌ای گذرا به این موضوع می‌کنند. گویا کارگردان هم می‌خواهد از حقیقت فرار کند. این نحوه عملکرد درباره شخصیت‌پردازی میترا، شوهرش و البته شوهر مریم و زن بیوه شده نیز رعایت شده و آنها تمام اطلاعات و اخباری را که از اطراف و اکناف دریافت می‌کنند به سمت رد وقوع خیانت سوق می‌دهند و تلاش دارند همه چیز را سر و سامان ببخشند و... .
3 - نکته همینجاست؛ میترا نمی‌تواند با واقعیت مرگ دختر خردسالش روبه‌رو شود و واقعیت را تاب نمی‌آورد. او به همراه جسد دخترش به اتاقی پناه می‌برد و خودش را یک شب تا صبح حبس می‌کند و سپس از سر استیصال تصمیم می‌گیرد مراسم تولد «سارا» را طبق برنامه برپا کند. رفتار شوهر مریم پس از ملاقات با دوستش و دریافت اخبار و اطلاعات درباره ارتباط زنش با مردی که باعث به زندان افتادن او شده و تلاشش برای خودکشی که به طرزی دردناک شکست می‌خورد را هم می‌توان واکنشی از جنس واکنش میترا دانست. در «هفت دقیقه تا پاییز» همه چیز به طرز غیرقابل تحملی عیان است ولی هیچ‌یک از شخصیت‌ها تاب پذیرفتن واقعیت را ندارند، پس همه چیز را آن‌طور که دوست دارند، می‌بینند.
5- برخی سکانس‌های فیلم و پرداخت درست آنها در کنار دور بودنشان از هر نوع ادا و اطوار برای تاثیرگذاری بیشتر را نمی‌توان براحتی فراموش کرد. جدای از سکانس بلند مشاجره مریم و شوهرش مقابل عروسک‌فروشی (خود این انتخاب خالی از کنایه نیست) یا سکانس سانحه رانندگی یا سکانس مواجه شدن پدر سارا با خبر مرگ دخترش و... 2 سکانس کلیدی و طلایی در فیلم وجود دارد که باید از آنها گفت؛ یکی سکانس دیالوگ میترا با شوهر مریم و تلاشش برای قانع کردن او برای حضور در مراسم تولد سارا و البته تلاشش برای توضیح نحوه ارتباط مریم با مردی که باعث به زندان افتادن او شده که به ظن خودش تمام واقعیت است و... که با بازی دوست‌داشتنی حامد بهداد و هدیه تهرانی در نقشی متفاوت با آنچه پیش‌تر از او سراغ داشتیم (به استثنای چهارشنبه‌سوری) و البته جامپ‌کات‌های درست تدوینگر فیلم، نمایش‌دهنده تلاش میترا برای همسو کردن شوهر مریم با واقعیتی خود ساخته است مبنی بر عدم پذیرش مرگ سارا و البته قانع کردن او به وفاداری مریم... و البته تلخ‌تر از آن سکانس برگزاری تولد برای سارا و خاموش کردن شمع تولد او توسط مادرش میترا و... .
6- «هفت دقیقه تا پاییز» فیلم تلخی است اما برخلاف بسیاری از تجربه‌های سینمایی که کارگردان در تلاش است بیچارگی و مصیبت شخصیت‌های فیلمش را با انواع و اقسام تکنیک‌های بصری و حادثه‌سازی‌های گل‌درشت به رخ بکشد و تماشاگر را تحت تاثیر قرار دهد و... تنابنده و امینی در دومین تجربه کاری مشترکشان (به عنوان فیلمنامه‌نویس) به درک فضایی رسیده‌اند که همان تلخی بی‌حد و حصر تنیده شده در واقعیت است؛ تلخی روبه‌رو شدن با هرآنچه خواسته یا ناخواسته با آن روبه‌رو می‌شویم و البته تلخی ناتوانی از پذیرش امور بشدت واقعی و... .
درباره «هفت دقیقه تا پاییز» ساخته علیرضا امینی
طعم تلخ واقعیت
کامیار کیان
1- بخش عمده تاثیرگذاری «هفت دقیقه تا پاییز» مرهون نوع رخدادها و اتفاقاتی است که فیلم روایتگر آنهاست. «هفت دقیقه تا پاییز» به طور بی‌رحمانه‌ای تم مصیبت و خیانت را روایت می‌کند. روابط در خانواده «میترا» و «مریم» و اتفاقاتی که حول و حوش آنها رخ می‌دهد، بناست بار نمایش مصیبت و خیانت را توامان بر دوش داشته باشد. جالب اینجاست که به نحوی کنایه‌آمیز میترا و مریم خواهر هستند که به‌نوعی نمایش‌دهنده گره‌خوردگی ذاتی تم مصیبت و خیانت و ارتباط تنگاتنگ این دو با هم است. به همان میزان که خیانت و بی‌وفایی می‌تواند باعث بروز مصیبت و تراژدی شود، وقوع تراژدی و مصیبت می‌تواند رسیدن به مرحله خیانت و بی‌وفایی برای فرار از واقعیت را باعث شود. میترا (هدیه تهرانی) از ازدواج قبلی‌اش صاحب دختری شده که حالا با او و همسر دومش (محسن تنابنده) زندگی می‌کند و... مریم (خاطره اسدی) قصد جدایی از همسرش (حامد بهداد) را دارد که حالا به دلیل بدهکاری در زندان است. همه چیز از تصمیم مریم برای جدایی از همسرش و انتقال اسباب و اثاثیه‌اش به خانه خواهرش میترا آغار می‌شود. از همان ابتدا ساز جدایی کوک است، روابط سست است و در حال از هم پاشیدگی. میترا و شوهرش بر سر نوع کار میترا مشکل دارند. مریم و شوهرش بار کج زندگی‌شان را سال‌هاست بر دوش می‌کشند. مصیبت هم از همان ابتدا در جریان است، کارگر همکار شوهر میترا از ارتفاع سقوط کرده و حالا همسر جوانش عزادار است... .
2 - نوعی فرار از واقعیت در فیلم موج می‌زند. میترا و شوهرش از داستان ملاقات مریم با مردی که باعث به زندان افتادن شوهر مریم شده خبر دارند. حتی خود میترا در چند ملاقات آنها حاضر بوده تا شاید بتواند او را راضی به پرداخت بدهی‌اش به شوهر مریم کند و جالب اینکه میترا و شوهرش و کمی بعد شوهر مریم به این باور رسیده‌اند که این ارتباطات با همان اهدافی بوده که مریم می‌گوید (دریافت بدهی‌ها) ولی چک‌پول‌های داخل کیف مریم موید موضوع دیگری است و همین روال درباره ملاقات زن کارگر تازه فوت شده با شوهر میترا صادق است. اما مساله اینجاست که تمام این رخدادها بشدت در لفافه طرح می‌شوند و کارگردان و فیلمنامه‌نویس تنها اشاره‌ای گذرا به این موضوع می‌کنند. گویا کارگردان هم می‌خواهد از حقیقت فرار کند. این نحوه عملکرد درباره شخصیت‌پردازی میترا، شوهرش و البته شوهر مریم و زن بیوه شده نیز رعایت شده و آنها تمام اطلاعات و اخباری را که از اطراف و اکناف دریافت می‌کنند به سمت رد وقوع خیانت سوق می‌دهند و تلاش دارند همه چیز را سر و سامان ببخشند و... .
3 - نکته همینجاست؛ میترا نمی‌تواند با واقعیت مرگ دختر خردسالش روبه‌رو شود و واقعیت را تاب نمی‌آورد. او به همراه جسد دخترش به اتاقی پناه می‌برد و خودش را یک شب تا صبح حبس می‌کند و سپس از سر استیصال تصمیم می‌گیرد مراسم تولد «سارا» را طبق برنامه برپا کند. رفتار شوهر مریم پس از ملاقات با دوستش و دریافت اخبار و اطلاعات درباره ارتباط زنش با مردی که باعث به زندان افتادن او شده و تلاشش برای خودکشی که به طرزی دردناک شکست می‌خورد را هم می‌توان واکنشی از جنس واکنش میترا دانست. در «هفت دقیقه تا پاییز» همه چیز به طرز غیرقابل تحملی عیان است ولی هیچ‌یک از شخصیت‌ها تاب پذیرفتن واقعیت را ندارند، پس همه چیز را آن‌طور که دوست دارند، می‌بینند.
5- برخی سکانس‌های فیلم و پرداخت درست آنها در کنار دور بودنشان از هر نوع ادا و اطوار برای تاثیرگذاری بیشتر را نمی‌توان براحتی فراموش کرد. جدای از سکانس بلند مشاجره مریم و شوهرش مقابل عروسک‌فروشی (خود این انتخاب خالی از کنایه نیست) یا سکانس سانحه رانندگی یا سکانس مواجه شدن پدر سارا با خبر مرگ دخترش و... 2 سکانس کلیدی و طلایی در فیلم وجود دارد که باید از آنها گفت؛ یکی سکانس دیالوگ میترا با شوهر مریم و تلاشش برای قانع کردن او برای حضور در مراسم تولد سارا و البته تلاشش برای توضیح نحوه ارتباط مریم با مردی که باعث به زندان افتادن او شده که به ظن خودش تمام واقعیت است و... که با بازی دوست‌داشتنی حامد بهداد و هدیه تهرانی در نقشی متفاوت با آنچه پیش‌تر از او سراغ داشتیم (به استثنای چهارشنبه‌سوری) و البته جامپ‌کات‌های درست تدوینگر فیلم، نمایش‌دهنده تلاش میترا برای همسو کردن شوهر مریم با واقعیتی خود ساخته است مبنی بر عدم پذیرش مرگ سارا و البته قانع کردن او به وفاداری مریم... و البته تلخ‌تر از آن سکانس برگزاری تولد برای سارا و خاموش کردن شمع تولد او توسط مادرش میترا و... .
6- «هفت دقیقه تا پاییز» فیلم تلخی است اما برخلاف بسیاری از تجربه‌های سینمایی که کارگردان در تلاش است بیچارگی و مصیبت شخصیت‌های فیلمش را با انواع و اقسام تکنیک‌های بصری و حادثه‌سازی‌های گل‌درشت به رخ بکشد و تماشاگر را تحت تاثیر قرار دهد و... تنابنده و امینی در دومین تجربه کاری مشترکشان (به عنوان فیلمنامه‌نویس) به درک فضایی رسیده‌اند که همان تلخی بی‌حد و حصر تنیده شده در واقعیت است؛ تلخی روبه‌رو شدن با هرآنچه خواسته یا ناخواسته با آن روبه‌رو می‌شویم و البته تلخی ناتوانی از پذیرش امور بشدت واقعی و... .
ارسال نظر
پربیننده