صفا صهري: در حالی که تکنولوژیهای دیجیتال سالهاست که به کمک صنعت مطبوعات آمده، روزنامه اردوزبان « مسلمان» چاپ چنای شهری در جنوب هندوستان همچنان به شیوههای سنتی منتشر میشود. به گزارش شبکه خبری راشا تودی این روزنامه که از سال 1927 تاکنون منتشر میشود 4 کاتب خطاط دارد که به زبان اردو مسلط هستند. رحمانحسین، سرپرست گروه خوشنویسان میگوید: حداقل 4 ساعت طول میکشد تا خبرها را با جوهر و قلم بنویسم اما این کار ارزش آن را دارد، زیرا لغات دستنویس به مراتب زیباتر از نمونههای تایپ شده هستند. در این روزنامه که متعلق به مسلمانان هندی است، زنان مسلمان و غیرمسلمان فعالیت میکنند و هر کدام مسؤول خوشنویسی یکی از صفحات آن هستند. آنها برای خوشنویسی هر صفحه یک دلار ونیم اجرت دریافت میکنند و در صورتی که یکی از آنها مرخصی بگیرد، دیگری باید کار 2 نفر را انجام دهد. شابانا که 20 سال است به عنوان خوشنویس در این روزنامه کار میکند، میگوید: اگرچه در گذشته آشنایی با زبان اردو نشان دهنده سواد و تشخص بوده است، اما امروزه هیچکس برای یادگیری فنون خوشنویسی اردو داوطلب نیست و به نظر میرسد این روزنامه چارهای جز رو آوردن به شیوههای مدرن نداشته باشد. پس از تکمیل مراحل خوشنویسی نسخه نهایی به صورت نگاتیو سیاه و سفید برای چاپ آماده است. این روزنامه هر روز غروب به قیمت تنها 2 سنت در خیابانهای شهر چنای به فروش میرسد و تیراژ آن حدود 20 هزار نسخه است. روزنامه دستنویس هندی
صفا صهري: در حالی که تکنولوژیهای دیجیتال سالهاست که به کمک صنعت مطبوعات آمده، روزنامه اردوزبان « مسلمان» چاپ چنای شهری در جنوب هندوستان همچنان به شیوههای سنتی منتشر میشود. به گزارش شبکه خبری راشا تودی این روزنامه که از سال 1927 تاکنون منتشر میشود 4 کاتب خطاط دارد که به زبان اردو مسلط هستند. رحمانحسین، سرپرست گروه خوشنویسان میگوید: حداقل 4 ساعت طول میکشد تا خبرها را با جوهر و قلم بنویسم اما این کار ارزش آن را دارد، زیرا لغات دستنویس به مراتب زیباتر از نمونههای تایپ شده هستند. در این روزنامه که متعلق به مسلمانان هندی است، زنان مسلمان و غیرمسلمان فعالیت میکنند و هر کدام مسؤول خوشنویسی یکی از صفحات آن هستند. آنها برای خوشنویسی هر صفحه یک دلار ونیم اجرت دریافت میکنند و در صورتی که یکی از آنها مرخصی بگیرد، دیگری باید کار 2 نفر را انجام دهد. شابانا که 20 سال است به عنوان خوشنویس در این روزنامه کار میکند، میگوید: اگرچه در گذشته آشنایی با زبان اردو نشان دهنده سواد و تشخص بوده است، اما امروزه هیچکس برای یادگیری فنون خوشنویسی اردو داوطلب نیست و به نظر میرسد این روزنامه چارهای جز رو آوردن به شیوههای مدرن نداشته باشد. پس از تکمیل مراحل خوشنویسی نسخه نهایی به صورت نگاتیو سیاه و سفید برای چاپ آماده است. این روزنامه هر روز غروب به قیمت تنها 2 سنت در خیابانهای شهر چنای به فروش میرسد و تیراژ آن حدود 20 هزار نسخه است. ارسال نظر
پربیننده