ثمانه اکوان: قطع رابطه تهران با لندن و تعطیلی سفارت انگلیس پیشنهادی بود که اگرچه مقامات ارشد وزارت امور خارجه کشورمان به دلیل دست داشتن لندن در ناآرامی‌های پس از انتخابات در سخنان‌شان به آن اشاره داشتند اما تصمیم‌شان برای محدود کردن روابط با این کشور مداخله‌گر غربی فراتر از این نوع اظهارات نرفت. با این وجود تعدادی از نمایندگان مجلس بعد از حوادث روز عاشورا و محرز شدن دخالت سفارت انگلستان در حوادث بعد از انتخابات که با اسناد مختلف به دست آمده بود، طرحی را تقدیم هیات رئیسه مجلس کردند تا بتوانند به این طریق اعتراض مردم ایران به دخالت‌های آشکار لندن در اتفاقات داخلی کشورمان را نشان دهند. این طرح با امضای 38 نماینده مجلس و به قید یک فوریت تقدیم هیات رئیسه مجلس شد اما در بررسی‌های اولیه با درخواست جمعی از نمایندگان کمیسیون امنیت ملی و رئیس مجلس شورای اسلامی از دستور کار مجلس خارج و برای بررسی‌های بیشتر به این کمیسیون سپرده شد. گرچه کمیسیون امنیت ملی مجلس قبل از این نیز با برگزاری جلساتی به بررسی کاهش سطح روابط با دولت انگلیس پرداخته بود اما بعد از ارجاع طرح قطع ارتباط با دولت انگلستان بار دیگر با برگزاری جلسه‌ای با مسؤولان وزارت امور خارجه به بررسی این طرح پرداخت.
کاظم جلالی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در گفت‌وگو با «وطن‌امروز» به تشریح ابعاد کاهش سطح روابط سیاسی و اقتصادی تهران با لندن پرداخت و ضمن بیان دلایل نمایندگان مجلس در ارائه طرح قطع ارتباط کامل با دولت انگلستان، یادآور شد، انگلستان جز دخالت آشکارا و مستقیم در مسائل داخلی ایران و حمایت از اغتشاشگران حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری در مسائل مربوط به ایجاد رابطه میان ایران و آمریکا نیز دسیسه می‌کند. جلالی همچنین از نقش آقازاده‌ها و برخی مسؤولان کشور در پیچیدگی‌های رابطه سیاسی ایران و انگلستان گفت.
***
بحث کاهش سطح روابط با انگلستان از چه زمانی در دستور کار مجلس قرار گرفت؟
کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی بحث بررسی کاهش سطح روابط تهران – لندن را بعد از حوادث انتخابات در دستور کار خود قرار داد و در حال رسیدگی به این مساله بود که نمایندگان بحث قطع روابط را مطرح کردند. طرح توسط نمایندگان به مجلس آمد و هیات رئیسه آن را به کمیسیون امنیت ملی ارجاع داد و کمیسیون نیز در جلساتی با حضور مسؤولان وزارت امور خارجه و برخی از مسؤولان دیگر این طرح را بررسی کرد و ان‌شاءالله تا پایان این هفته بررسی‌ها در این‌باره به اتمام رسیده و در اختیار صحن علنی مجلس قرار خواهد گرفت.
اما با این وجود زمانی که طرح یک‌فوریتی قطع ارتباط با این کشور مداخله‌گر در امور داخلی کشورمان به صحن مجلس آمد، نمایندگان کمیسیون امنیت ملی با مطرح شدن آن مخالفت کردند. دلیل این مساله چه بود،آیا این مساله به معنای مخالفت کمیسیون امنیت ملی با این مساله نیست؟
باید گفت این مساله صحیح است که کمیسیون با قطع ارتباط کامل مخالف است و عقیده دارد این طرح، طرح خامی بوده که باید ابعاد آن توسط کمیسیون امنیت ملی به طور کامل و جامع رسیدگی شود تا بعد از آن بتوانیم دولت را موظف به کاهش سطح روابط در ابعاد مختلف اقتصادی، فرهنگی، هنری و سیاسی با انگلیس کنیم.
بررسی کاهش سطح روابط فقط به دلیل مباحثی چون دخالت انگلیس در مسائل داخلی کشور از طریق رسانه‌هایی چون بی‌بی‌سی فارسی و تشویق به اغتشاشات بود یا اسناد دیگری نیز درباره حوادث بعد از انتخابات وجود دارد؟
بحث انگلیس بحثی فراتر از انتخابات و تحولات انتخاباتی است. از زمان استعمار کهنه نوع قراردادهایی که با ایران در دوران قاجاریه و پهلوی بسته شد از قرارداد دارسی و ماجرای تنباکو گرفته تا جلوگیری از پیروزی انقلاب اسلامی در سال 57 و بعد از آن کمک به صدام برای حمله به ایران، از خاطرات تلخ ملت ایران است. تصور این بود پس از پیروزی انقلاب اسلامی بتوان روابط جدیدی تعریف کرد و انگلیسی‌ها از نقش مداخله‌جویانه خود در کشورهای دیگر بویژه ایران خودداری کنند، اما متاسفانه باز این اتفاق نیفتاد و ما در دوران جنگ و پس از آن رفتارهای خوبی از سوی آنان شاهد نبودیم و حتی در حوادث پس از انتخابات دخیل بودند که با گذشت زمان، هر روز اسناد جدیدتری در این‌باره به دست می‌آید. انگلیسی‌ها در روابط با ایران کارشکنی‌های زیادی می‌کنند و حتی در نوع ایجاد روابط بین ایران و آمریکا کارشکنی می‌کنند. کارشکنی انگلیسی‌ها و اعمال بد آنها حتی در مذاکراتی که داریم، وجود دارد.
اگر کمیسیون امنیت ملی به دنبال قطع ارتباط کامل نیست،چه راهکاری را در این زمینه پیشنهاد می‌کند؟
بحث کاهش روابط در اصل همان مدیریت روابط است. یکی از انتقادهایی که به سیاست خارجی کشورمان داریم این است که مولفه اقتصاد در سیاست خارجی ما جایی ندارد. در حال حاضر ما با بسیاری از از کشورهایی که ارتباط سیاسی خوبی نداریم، رابطه اقتصادی خوبی داریم. به طور مثال با کشورهایی نظیر انگلیس و فرانسه رابطه سیاسی خوبی نداریم اما فعالیت‌های اقتصادی و رابطه‌های اقتصادی میان کشور ما با این کشورها بسیار عمیق و پرحجم است. بحث ما این است که باید فضا به گونه‌ای پیش برود که بتوانیم از مولفه‌های اقتصادی در روابط‌مان استفاده کنیم و به عنوان ابزاری در جهت تشکر از کشورهای دوست و تنبیه کشورهایی که از جهت سیاسی با آنها مشکل داریم از این ابزار استفاده شود.
در حال حاضر حتی اگر ما بگوییم که روابط به کل قطع شود، مشکلی از ما حل نمی‌کند. کاهش روابط در سطح سیاسی پاسخگو نیست و حتی اگر سفیر را عوض کرده و به جای سفیر، کاردار نیز قرار دهیم همین روند ادامه پیدا می‌کند، مگر اینکه از مولفه اقتصاد و دیگر مولفه‌های قدرتی و ابزارهایی که داریم استفاده کنیم. به همین دلیل هم‌اکنون بحث قطع رابطه با انگلیس در اولویت نیست بلکه بحث مدیریت روابط مطرح است و باید کار کارشناسی جامعی در مدیریت روابط انجام شود و در این زمینه باید اقتصاد نقش معنی‌داری در روابط داشته باشد.
شما قبل از این از پیچیدگی‌های روابط ایران و انگلستان گفتید؛ عواملی که قبل از این از آنها به عنوان مشکل اصلی سد راه کاهش روابط یاد کردید، هم‌اکنون فشار سیاسی بر مجلس وارد نمی‌کنند که بحث کاهش سطح روابط در مجلس دنبال نشود؟
ما درباره رابطه با انگلیس یکسری مشکلات داخلی داریم و مشکل اینجاست که بسیاری از آقایان فرزندانشان در انگلیس تحصیل می‌کنند و بسیاری هم علاقه‌مند به رابطه با این کشور هستند. این رفتار در میان برخی از مسؤولان و شخصیت‌های سیاسی کشور وجود دارد که ممکن است ژست ضدانگلیسی بگیرند اما در نهان از کاهش روابط با انگلیس بیمناکند زیرا فرزندانشان در این کشور هستند و تحصیل یا زندگی می‌کنند. انگلیسی‌ها در طول چند سال گذشته توانسته‌اند با بهره‌گیری کامل از فرآیند مهاجرت آقازاده‌ها به لندن به مراکز قدرت و حتی در ساختارهای انقلابی و دینی ما نفوذ کنند. با توجه به این وضع، فکر می‌کنیم باید برخورد مناسبی با انگلیس انجام گیرد.
مخالفت این افراد تنها به دلیل تحصیل فرزندانشان است یا ممکن است به دلیل کارهای اقتصادی و منافع اقتصادی این افراد باشد؟
این هم ممکن است باشد، من نمی‌دانم اما این را می‌دانم که تعداد زیادی از آقازاده‌ها هم‌اکنون در انگلیس مشغول به تحصیل هستند یا آقایان برای معالجه‌های گوناگون به این کشور سفر می‌کنند. انگلیسی‌ها در بافت‌های سیاسی و دینی منطقه ما حضور پیدا کرده‌اند و حضور انگلیس در بافت‌های ایرانی مشکلاتی را از جهت کاهش روابط با این کشور به ما تحمیل می‌کند. از همین رو اگر قرار باشد در بحث روابط انگلیس و ایران کار شود باید یک کار عاقلانه و مدبرانه با بررسی سرچشمه‌ها انجام شود و الا صرف کاهش روابط سیاسی از سطح سفیر به کاردار مشکلی را حل نمی‌کند. بررسی طرح قطع رابطه با انگلیس در گفت‌وگو با کاظم جلالی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس
لندن میان تهران و واشنگتن دسیسه می‌کند
ثمانه اکوان: قطع رابطه تهران با لندن و تعطیلی سفارت انگلیس پیشنهادی بود که اگرچه مقامات ارشد وزارت امور خارجه کشورمان به دلیل دست داشتن لندن در ناآرامی‌های پس از انتخابات در سخنان‌شان به آن اشاره داشتند اما تصمیم‌شان برای محدود کردن روابط با این کشور مداخله‌گر غربی فراتر از این نوع اظهارات نرفت. با این وجود تعدادی از نمایندگان مجلس بعد از حوادث روز عاشورا و محرز شدن دخالت سفارت انگلستان در حوادث بعد از انتخابات که با اسناد مختلف به دست آمده بود، طرحی را تقدیم هیات رئیسه مجلس کردند تا بتوانند به این طریق اعتراض مردم ایران به دخالت‌های آشکار لندن در اتفاقات داخلی کشورمان را نشان دهند. این طرح با امضای 38 نماینده مجلس و به قید یک فوریت تقدیم هیات رئیسه مجلس شد اما در بررسی‌های اولیه با درخواست جمعی از نمایندگان کمیسیون امنیت ملی و رئیس مجلس شورای اسلامی از دستور کار مجلس خارج و برای بررسی‌های بیشتر به این کمیسیون سپرده شد. گرچه کمیسیون امنیت ملی مجلس قبل از این نیز با برگزاری جلساتی به بررسی کاهش سطح روابط با دولت انگلیس پرداخته بود اما بعد از ارجاع طرح قطع ارتباط با دولت انگلستان بار دیگر با برگزاری جلسه‌ای با مسؤولان وزارت امور خارجه به بررسی این طرح پرداخت.
کاظم جلالی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در گفت‌وگو با «وطن‌امروز» به تشریح ابعاد کاهش سطح روابط سیاسی و اقتصادی تهران با لندن پرداخت و ضمن بیان دلایل نمایندگان مجلس در ارائه طرح قطع ارتباط کامل با دولت انگلستان، یادآور شد، انگلستان جز دخالت آشکارا و مستقیم در مسائل داخلی ایران و حمایت از اغتشاشگران حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری در مسائل مربوط به ایجاد رابطه میان ایران و آمریکا نیز دسیسه می‌کند. جلالی همچنین از نقش آقازاده‌ها و برخی مسؤولان کشور در پیچیدگی‌های رابطه سیاسی ایران و انگلستان گفت.
***
بحث کاهش سطح روابط با انگلستان از چه زمانی در دستور کار مجلس قرار گرفت؟
کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی بحث بررسی کاهش سطح روابط تهران – لندن را بعد از حوادث انتخابات در دستور کار خود قرار داد و در حال رسیدگی به این مساله بود که نمایندگان بحث قطع روابط را مطرح کردند. طرح توسط نمایندگان به مجلس آمد و هیات رئیسه آن را به کمیسیون امنیت ملی ارجاع داد و کمیسیون نیز در جلساتی با حضور مسؤولان وزارت امور خارجه و برخی از مسؤولان دیگر این طرح را بررسی کرد و ان‌شاءالله تا پایان این هفته بررسی‌ها در این‌باره به اتمام رسیده و در اختیار صحن علنی مجلس قرار خواهد گرفت.
اما با این وجود زمانی که طرح یک‌فوریتی قطع ارتباط با این کشور مداخله‌گر در امور داخلی کشورمان به صحن مجلس آمد، نمایندگان کمیسیون امنیت ملی با مطرح شدن آن مخالفت کردند. دلیل این مساله چه بود،آیا این مساله به معنای مخالفت کمیسیون امنیت ملی با این مساله نیست؟
باید گفت این مساله صحیح است که کمیسیون با قطع ارتباط کامل مخالف است و عقیده دارد این طرح، طرح خامی بوده که باید ابعاد آن توسط کمیسیون امنیت ملی به طور کامل و جامع رسیدگی شود تا بعد از آن بتوانیم دولت را موظف به کاهش سطح روابط در ابعاد مختلف اقتصادی، فرهنگی، هنری و سیاسی با انگلیس کنیم.
بررسی کاهش سطح روابط فقط به دلیل مباحثی چون دخالت انگلیس در مسائل داخلی کشور از طریق رسانه‌هایی چون بی‌بی‌سی فارسی و تشویق به اغتشاشات بود یا اسناد دیگری نیز درباره حوادث بعد از انتخابات وجود دارد؟
بحث انگلیس بحثی فراتر از انتخابات و تحولات انتخاباتی است. از زمان استعمار کهنه نوع قراردادهایی که با ایران در دوران قاجاریه و پهلوی بسته شد از قرارداد دارسی و ماجرای تنباکو گرفته تا جلوگیری از پیروزی انقلاب اسلامی در سال 57 و بعد از آن کمک به صدام برای حمله به ایران، از خاطرات تلخ ملت ایران است. تصور این بود پس از پیروزی انقلاب اسلامی بتوان روابط جدیدی تعریف کرد و انگلیسی‌ها از نقش مداخله‌جویانه خود در کشورهای دیگر بویژه ایران خودداری کنند، اما متاسفانه باز این اتفاق نیفتاد و ما در دوران جنگ و پس از آن رفتارهای خوبی از سوی آنان شاهد نبودیم و حتی در حوادث پس از انتخابات دخیل بودند که با گذشت زمان، هر روز اسناد جدیدتری در این‌باره به دست می‌آید. انگلیسی‌ها در روابط با ایران کارشکنی‌های زیادی می‌کنند و حتی در نوع ایجاد روابط بین ایران و آمریکا کارشکنی می‌کنند. کارشکنی انگلیسی‌ها و اعمال بد آنها حتی در مذاکراتی که داریم، وجود دارد.
اگر کمیسیون امنیت ملی به دنبال قطع ارتباط کامل نیست،چه راهکاری را در این زمینه پیشنهاد می‌کند؟
بحث کاهش روابط در اصل همان مدیریت روابط است. یکی از انتقادهایی که به سیاست خارجی کشورمان داریم این است که مولفه اقتصاد در سیاست خارجی ما جایی ندارد. در حال حاضر ما با بسیاری از از کشورهایی که ارتباط سیاسی خوبی نداریم، رابطه اقتصادی خوبی داریم. به طور مثال با کشورهایی نظیر انگلیس و فرانسه رابطه سیاسی خوبی نداریم اما فعالیت‌های اقتصادی و رابطه‌های اقتصادی میان کشور ما با این کشورها بسیار عمیق و پرحجم است. بحث ما این است که باید فضا به گونه‌ای پیش برود که بتوانیم از مولفه‌های اقتصادی در روابط‌مان استفاده کنیم و به عنوان ابزاری در جهت تشکر از کشورهای دوست و تنبیه کشورهایی که از جهت سیاسی با آنها مشکل داریم از این ابزار استفاده شود.
در حال حاضر حتی اگر ما بگوییم که روابط به کل قطع شود، مشکلی از ما حل نمی‌کند. کاهش روابط در سطح سیاسی پاسخگو نیست و حتی اگر سفیر را عوض کرده و به جای سفیر، کاردار نیز قرار دهیم همین روند ادامه پیدا می‌کند، مگر اینکه از مولفه اقتصاد و دیگر مولفه‌های قدرتی و ابزارهایی که داریم استفاده کنیم. به همین دلیل هم‌اکنون بحث قطع رابطه با انگلیس در اولویت نیست بلکه بحث مدیریت روابط مطرح است و باید کار کارشناسی جامعی در مدیریت روابط انجام شود و در این زمینه باید اقتصاد نقش معنی‌داری در روابط داشته باشد.
شما قبل از این از پیچیدگی‌های روابط ایران و انگلستان گفتید؛ عواملی که قبل از این از آنها به عنوان مشکل اصلی سد راه کاهش روابط یاد کردید، هم‌اکنون فشار سیاسی بر مجلس وارد نمی‌کنند که بحث کاهش سطح روابط در مجلس دنبال نشود؟
ما درباره رابطه با انگلیس یکسری مشکلات داخلی داریم و مشکل اینجاست که بسیاری از آقایان فرزندانشان در انگلیس تحصیل می‌کنند و بسیاری هم علاقه‌مند به رابطه با این کشور هستند. این رفتار در میان برخی از مسؤولان و شخصیت‌های سیاسی کشور وجود دارد که ممکن است ژست ضدانگلیسی بگیرند اما در نهان از کاهش روابط با انگلیس بیمناکند زیرا فرزندانشان در این کشور هستند و تحصیل یا زندگی می‌کنند. انگلیسی‌ها در طول چند سال گذشته توانسته‌اند با بهره‌گیری کامل از فرآیند مهاجرت آقازاده‌ها به لندن به مراکز قدرت و حتی در ساختارهای انقلابی و دینی ما نفوذ کنند. با توجه به این وضع، فکر می‌کنیم باید برخورد مناسبی با انگلیس انجام گیرد.
مخالفت این افراد تنها به دلیل تحصیل فرزندانشان است یا ممکن است به دلیل کارهای اقتصادی و منافع اقتصادی این افراد باشد؟
این هم ممکن است باشد، من نمی‌دانم اما این را می‌دانم که تعداد زیادی از آقازاده‌ها هم‌اکنون در انگلیس مشغول به تحصیل هستند یا آقایان برای معالجه‌های گوناگون به این کشور سفر می‌کنند. انگلیسی‌ها در بافت‌های سیاسی و دینی منطقه ما حضور پیدا کرده‌اند و حضور انگلیس در بافت‌های ایرانی مشکلاتی را از جهت کاهش روابط با این کشور به ما تحمیل می‌کند. از همین رو اگر قرار باشد در بحث روابط انگلیس و ایران کار شود باید یک کار عاقلانه و مدبرانه با بررسی سرچشمه‌ها انجام شود و الا صرف کاهش روابط سیاسی از سطح سفیر به کاردار مشکلی را حل نمی‌کند. ارسال نظر
پربیننده