گروه سیاسی : حجت‌الاسلام و‌المسلمین راشد یزدی، استاد حوزه و دانشگاه در همایش «در سایه‌سار آفتاب» که با موضوع تبیین شخصیت مقام معظم رهبری در هشتمین دوره اردوی آموزشی- تشکیلاتی جهاد اکبر اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل در مشهد مقدس برگزار شد، به بیان خاطراتی از مقام معظم رهبری پرداخت.به گزارش فارس بخشی از این خاطرات به شرح زیر است:
* در سال 56 به اتفاق آقای صدوقی و تعدادی از آقایان دیگر، تصمیم گرفتیم برویم به افرادی که در تبعید هستند، سری بزنیم. چون مقام معظم رهبری به ایرانشهر تبعید شده بودند، خدمت ایشان رسیدیم. به امامت آقای صدوقی نماز مغرب و عشا را خواندیم. من شنیده بودم که در سمت ایرانشهر، کفش‌های خوبی تولید می‌شود، لذا تصمیم گرفتم به بازار بروم و یک جفت کفش بخرم. کارم یک الی 2 ساعت طول کشید. به خانه آقای خامنه‌ای تلفن زدم که دیگر آقای صدوقی و آقای خامنه‌ای برای صرف غذا منتظر من نباشند و شام را میل کنند. وقتی برگشتم دیدم این 2 بزرگوار هنوز مشغول بحث هستند. من وارد که شدم، آقای صدوقی به من گفت: «ماشاءالله، ماشاءالله این آقای سید‌علی‌آقا خیلی مُشت‌شان پُر است». صبح روز بعد رفتیم چابهار برای زیارت آقای مکارم؛ در این فاصله اسم آقای خامنه‌ای از دهان آقای صدوقی نیفتاد؛ از بس مجذوب ایشان شده بود. بعد از زیارت آقای مکارم، گفتم کنار دریا برویم تا مدتی استراحت کنیم. ایشان گفت من می‌خواهم برگردم پیش آقای خامنه‌ای و بعد حدود 2 ساعتی با هم بحث کردند. از لحاظ علمی، آقای خامنه‌ای مورد تایید صددرصد آقای صدوقی بود.
* در زمان انقلاب، بین حزب جمهوری اسلامی و امام جمعه بندر عباس اختلافی در گرفت. آقای صدوقی به من گفتند تا درباره اختلاف آنها گزارشی بیاورم. بعد از تهیه و دادن گزارش آن به آقای صدوقی، ایشان پرسیدند: کی به تهران می‌روی؟ گفتم فردا. ایشان پاکتی را به من دادند. پشت پاکت نوشته بود: «تقدیم به محضر مبارک آیت‌الله‌‌العظمی آقای خامنه‌ای» پسر آقای صدوقی گفتند که آیا ایشان به مقام آیت‌اللهی رسیده‌اند؟ آقای صدوقی از بالای عینک به پسرش نگاه کرد و گفت: «بله که آیت‌الله هستند».
* چهارشنبه شب‌ها، آقا جلسه‌ای دارند که 10 تن از علما جمع می‌شوند. آقایان احمدی گیلانی، خزعلی، بهجتی، امامی‌کاشانی، مومنی، شیخ محمد یزدی، سید‌جعفر کلیمی، آقای شاهرودی و آملی‌لاریجانی حضور دارند. گاهی هم ما آنجا می‌رویم. یک بار خیلی غوغا و سر و صدا شد. بحث پیرامون یک مساله فقهی پیچیده بود. بعد از اتمام جلسه، آقای شاهرودی به من گفت، امشب من
«العلم نور یقضفه الله فی قلب من یشاء» را درک کردم. یعنی «آقا» مچ همه را خوابانده بود.
* زمانی که با مقام معظم رهبری در تبعید بودیم برای ایشان هدیه می‌آوردند و آقا نمی‌پذیرفتند. یک بار به ایشان گفتم با این نپذیرفتن‌ها باعث می‌شوید که ما هم به خاطر شما بسوزیم. در قبل از تبعید اینگونه بودند، الان هم همین گونه‌اند. ایشان از سهم امام، خمس و... استفاده نمی‌کنند. تمام ما‌یملک این مرد یک خانه گلی در مشهد بود و بعد آن را فروخت و با کمی قرض خانه‌ای در خیابان ایران خرید. پاسدارانی که خانه ندارند، برای مدتی در آن زندگی می‌کنند.
* یک بار به ایشان گفتم نرفته‌اید دیدن خانواده شهدا؟ ایشان گفتند: «چند وقت پیش دیدن یکی از خانواده‌های شهدا در شهرری رفتم. پدر شهید بعد از خوش‌آمد گویی به من گفت: خواهشی دارم که نباید نه بگویید. گفتم: هر کاری از دستم بر‌آید انجام می‌دهم. گفت: من 2 پسر دارم که آنها خانه ندارند، کاری کنید که آنها صاحب خانه شوند. گفتم: من 4 تا پسر دارم، هر 4 تای آنها در خانه اجاره‌ای زندگی می‌کنند. بعد که از خانه‌شان بیرون آمدم، گفتم پرس و جو کنند که آیا می‌توانند کرایه و اجاره بدهند، که به من خبر دادند آنها سوپر مارکت دارند و می‌توانند اجاره بدهند».
* تمام چیزهایی که به مقام معظم رهبری هدیه داده‌اند، ایشان به موزه حضرت رضا(ع) تقدیم کرده‌اند. هیچ چیزی برای خودشان نگه نمی‌دارند. چندی قبل به همراه یکی از فرزندان آقا به مراسمی دعوت شدیم. در برگشت چند دست سرویس کامل ظروف به ما هدیه دادند. بعد از چند روز وقتی به دیدن آقا رفتم ایشان درباره هدیه گفتند: «نه به درد ما می‌خورد نه به درد میهمان‌های ما» و بعد قرار شد آن را بفروشند و پولش را به فقیران بدهند.
* یک بار در مراسمی چند خانواده به محضر رهبری آمده بودند و با ایشان دیدار داشتند و ما هم حضور داشتیم. حاج ناصر، چای برای میهمانان آورد. به من که رسید، گفتم قند برایم ضرر دارد، اگر امکان دارد خرما بیاور. او در نعلبکی خرما گذاشت و برایم آورد. وقتی خرما را به پسر آقا تعارف کردم، پسر حضرت آقا گفتند: من خرما نمی‌خورم؛ خرما برای میهمان آقا است. معلوم نیست جایز باشد من هم از آن بخورم.
آیت‌الله صدوقی گفت، این آقای سیدعلی مشت‌شان پُر است
خاطره‌گویی راشد یزدی از رهبر انقلاب
گروه سیاسی : حجت‌الاسلام و‌المسلمین راشد یزدی، استاد حوزه و دانشگاه در همایش «در سایه‌سار آفتاب» که با موضوع تبیین شخصیت مقام معظم رهبری در هشتمین دوره اردوی آموزشی- تشکیلاتی جهاد اکبر اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل در مشهد مقدس برگزار شد، به بیان خاطراتی از مقام معظم رهبری پرداخت.به گزارش فارس بخشی از این خاطرات به شرح زیر است:
* در سال 56 به اتفاق آقای صدوقی و تعدادی از آقایان دیگر، تصمیم گرفتیم برویم به افرادی که در تبعید هستند، سری بزنیم. چون مقام معظم رهبری به ایرانشهر تبعید شده بودند، خدمت ایشان رسیدیم. به امامت آقای صدوقی نماز مغرب و عشا را خواندیم. من شنیده بودم که در سمت ایرانشهر، کفش‌های خوبی تولید می‌شود، لذا تصمیم گرفتم به بازار بروم و یک جفت کفش بخرم. کارم یک الی 2 ساعت طول کشید. به خانه آقای خامنه‌ای تلفن زدم که دیگر آقای صدوقی و آقای خامنه‌ای برای صرف غذا منتظر من نباشند و شام را میل کنند. وقتی برگشتم دیدم این 2 بزرگوار هنوز مشغول بحث هستند. من وارد که شدم، آقای صدوقی به من گفت: «ماشاءالله، ماشاءالله این آقای سید‌علی‌آقا خیلی مُشت‌شان پُر است». صبح روز بعد رفتیم چابهار برای زیارت آقای مکارم؛ در این فاصله اسم آقای خامنه‌ای از دهان آقای صدوقی نیفتاد؛ از بس مجذوب ایشان شده بود. بعد از زیارت آقای مکارم، گفتم کنار دریا برویم تا مدتی استراحت کنیم. ایشان گفت من می‌خواهم برگردم پیش آقای خامنه‌ای و بعد حدود 2 ساعتی با هم بحث کردند. از لحاظ علمی، آقای خامنه‌ای مورد تایید صددرصد آقای صدوقی بود.
* در زمان انقلاب، بین حزب جمهوری اسلامی و امام جمعه بندر عباس اختلافی در گرفت. آقای صدوقی به من گفتند تا درباره اختلاف آنها گزارشی بیاورم. بعد از تهیه و دادن گزارش آن به آقای صدوقی، ایشان پرسیدند: کی به تهران می‌روی؟ گفتم فردا. ایشان پاکتی را به من دادند. پشت پاکت نوشته بود: «تقدیم به محضر مبارک آیت‌الله‌‌العظمی آقای خامنه‌ای» پسر آقای صدوقی گفتند که آیا ایشان به مقام آیت‌اللهی رسیده‌اند؟ آقای صدوقی از بالای عینک به پسرش نگاه کرد و گفت: «بله که آیت‌الله هستند».
* چهارشنبه شب‌ها، آقا جلسه‌ای دارند که 10 تن از علما جمع می‌شوند. آقایان احمدی گیلانی، خزعلی، بهجتی، امامی‌کاشانی، مومنی، شیخ محمد یزدی، سید‌جعفر کلیمی، آقای شاهرودی و آملی‌لاریجانی حضور دارند. گاهی هم ما آنجا می‌رویم. یک بار خیلی غوغا و سر و صدا شد. بحث پیرامون یک مساله فقهی پیچیده بود. بعد از اتمام جلسه، آقای شاهرودی به من گفت، امشب من
«العلم نور یقضفه الله فی قلب من یشاء» را درک کردم. یعنی «آقا» مچ همه را خوابانده بود.
* زمانی که با مقام معظم رهبری در تبعید بودیم برای ایشان هدیه می‌آوردند و آقا نمی‌پذیرفتند. یک بار به ایشان گفتم با این نپذیرفتن‌ها باعث می‌شوید که ما هم به خاطر شما بسوزیم. در قبل از تبعید اینگونه بودند، الان هم همین گونه‌اند. ایشان از سهم امام، خمس و... استفاده نمی‌کنند. تمام ما‌یملک این مرد یک خانه گلی در مشهد بود و بعد آن را فروخت و با کمی قرض خانه‌ای در خیابان ایران خرید. پاسدارانی که خانه ندارند، برای مدتی در آن زندگی می‌کنند.
* یک بار به ایشان گفتم نرفته‌اید دیدن خانواده شهدا؟ ایشان گفتند: «چند وقت پیش دیدن یکی از خانواده‌های شهدا در شهرری رفتم. پدر شهید بعد از خوش‌آمد گویی به من گفت: خواهشی دارم که نباید نه بگویید. گفتم: هر کاری از دستم بر‌آید انجام می‌دهم. گفت: من 2 پسر دارم که آنها خانه ندارند، کاری کنید که آنها صاحب خانه شوند. گفتم: من 4 تا پسر دارم، هر 4 تای آنها در خانه اجاره‌ای زندگی می‌کنند. بعد که از خانه‌شان بیرون آمدم، گفتم پرس و جو کنند که آیا می‌توانند کرایه و اجاره بدهند، که به من خبر دادند آنها سوپر مارکت دارند و می‌توانند اجاره بدهند».
* تمام چیزهایی که به مقام معظم رهبری هدیه داده‌اند، ایشان به موزه حضرت رضا(ع) تقدیم کرده‌اند. هیچ چیزی برای خودشان نگه نمی‌دارند. چندی قبل به همراه یکی از فرزندان آقا به مراسمی دعوت شدیم. در برگشت چند دست سرویس کامل ظروف به ما هدیه دادند. بعد از چند روز وقتی به دیدن آقا رفتم ایشان درباره هدیه گفتند: «نه به درد ما می‌خورد نه به درد میهمان‌های ما» و بعد قرار شد آن را بفروشند و پولش را به فقیران بدهند.
* یک بار در مراسمی چند خانواده به محضر رهبری آمده بودند و با ایشان دیدار داشتند و ما هم حضور داشتیم. حاج ناصر، چای برای میهمانان آورد. به من که رسید، گفتم قند برایم ضرر دارد، اگر امکان دارد خرما بیاور. او در نعلبکی خرما گذاشت و برایم آورد. وقتی خرما را به پسر آقا تعارف کردم، پسر حضرت آقا گفتند: من خرما نمی‌خورم؛ خرما برای میهمان آقا است. معلوم نیست جایز باشد من هم از آن بخورم.
ارسال نظر
پربیننده