سید فرید موسوی:
محمد قوچانی سردبیر مجله ایران‌دخت و سردبیر سابق روزنامه اعتماد ملی که نقش برجسته‌ای در القای مساله تقلب در روزهای قبل و بعد از انتخابات 22 خرداد داشته و به همین خاطر در حلقه «دروغگویان» حوادث پس از انتخابات قرار می‌گیرد، طی یادداشتی در شماره اخیر مجله ایران‌دخت، پیشنهاداتی را برای جریان دوم خرداد مطرح کرده است. البته در کنار این پیشنهادات به انتقاداتی نیز اشاره شده است. البته سردبیر محترم تا توانسته، قلمفرسایی کرده اما از بیان یک نکته سخنی به میان نیاورده و آن مساله «تقلب» در انتخابات است. قوچانی هرچند به این موضوع اشاره کرده که موسوی و کروبی اخیراً از این ادعا عبور کرده‌اند، اما بسیار جالب است قوچانی که خود از مجرمان حوادث قبل و پس از انتخابات است، به این نکته اشاره نمی‌کند که آیا می‌توان از ادعای تقلب براحتی عبور کرد و آیا وی انتظار دارد مخاطب وی براحتی این موضوع را بپذیرد؟ آقای سردبیر، خود بخوبی می‌داند که طی یک فرآیند کاملاً دموکراتیک و آزاد، انتخاباتی برگزار و رئیس‌جمهور مستقر با 25 میلیون رای مجدداً توسط «ملت» انتخاب شد. نکته اساسی اینجاست که با چه دلیل باید این رای و این فرآیند زیرسوال برود و نافرمانی‌ها آغاز شود؟
وی که گویا از سرعت تحولات در ماه‌های پس از انتخابات بی‌اطلاع است و گویا از افزایش آگاهی مردم نسبت به حوادث پس از انتخابات ناآگاه است، در این یادداشت فراموش کرده که اگر سخن از جریان معترض بر زبان می‌آورد، این جریان در پی کدام ادعا مطرح شد و اینک که همه به دروغ بودن این ادعا معترفند، آیا سخن از جریان معترض به میان آوردن بیشتر شبیه به یک «لطیفه» نیست؟
قطعا اراده هدم جمهوریت توسط عده‌ای که فریاد «وادموکراسیا»ي آنها گوش فلک را کر کرده، براحتی قابل چشم‌پوشی نیست و برای اغماض از این گناه بزرگ لااقل الان بسیار زودهنگام است. لذا آقای قوچانی ابتدا برای آسیب‌شناسی اصلاحات و اصلاح آن باید ریشه‌یابی کند که چرا در جریان متبوعش چنین رویکردی اتخاذ می‌شود و قاطبه چهره‌های آن به این «جرم بزرگ» می‌پیوندند و اکنون نامه می‌نویسند و طلب آشتی می‌کنند؟!
آیا می‌توان بدون بررسی ادعای دروغ تقلب و عوامل قانون‌شکنی‌های بعد از آن و عدم اعتنا به همه مراجع قانونی کشور، حرف از اصلاح زد؟
سران اصلاحات چه بخواهند و چه نخواهند دچار یک «دروغ بزرگ» شده‌اند و در پیشگاه ملت ناگزیر به پاسخگویی هستند و قطعا تا این پاسخگویی به سرانجام نرسد و اعتراف به اشتباه صورت نگیرد، هیچ فرآیند سیاسی‌اي بر مدار طبیعی خود نخواهد چرخید. این اعلام برائت‌های دیرهنگام که «بله ما هم جمهوری‌ایرانی را قبول نداریم و...» پوچ و بیهوده است. البته رفتار عناصر دوم خرداد این روزها پر از تناقض است. شما با افعالتان جار زده‌اید که «جمهوری» را قبول ندارید، حالا «ایرانی» آن پیشکش . شما این روزها در وهله نخست برای مردم ثابت کنید که جمهوریت نظام را تمکین می‌کنید، آنگاه درباره «اصلاح»، خروارها مطلب بنویسید. قطعا اگر این‌گونه نباشد، این خود یک تقلب است و باید گفت:
«خسته نباشی سردبیر متقلب». سردبیر متقلب!
سید فرید موسوی:
محمد قوچانی سردبیر مجله ایران‌دخت و سردبیر سابق روزنامه اعتماد ملی که نقش برجسته‌ای در القای مساله تقلب در روزهای قبل و بعد از انتخابات 22 خرداد داشته و به همین خاطر در حلقه «دروغگویان» حوادث پس از انتخابات قرار می‌گیرد، طی یادداشتی در شماره اخیر مجله ایران‌دخت، پیشنهاداتی را برای جریان دوم خرداد مطرح کرده است. البته در کنار این پیشنهادات به انتقاداتی نیز اشاره شده است. البته سردبیر محترم تا توانسته، قلمفرسایی کرده اما از بیان یک نکته سخنی به میان نیاورده و آن مساله «تقلب» در انتخابات است. قوچانی هرچند به این موضوع اشاره کرده که موسوی و کروبی اخیراً از این ادعا عبور کرده‌اند، اما بسیار جالب است قوچانی که خود از مجرمان حوادث قبل و پس از انتخابات است، به این نکته اشاره نمی‌کند که آیا می‌توان از ادعای تقلب براحتی عبور کرد و آیا وی انتظار دارد مخاطب وی براحتی این موضوع را بپذیرد؟ آقای سردبیر، خود بخوبی می‌داند که طی یک فرآیند کاملاً دموکراتیک و آزاد، انتخاباتی برگزار و رئیس‌جمهور مستقر با 25 میلیون رای مجدداً توسط «ملت» انتخاب شد. نکته اساسی اینجاست که با چه دلیل باید این رای و این فرآیند زیرسوال برود و نافرمانی‌ها آغاز شود؟
وی که گویا از سرعت تحولات در ماه‌های پس از انتخابات بی‌اطلاع است و گویا از افزایش آگاهی مردم نسبت به حوادث پس از انتخابات ناآگاه است، در این یادداشت فراموش کرده که اگر سخن از جریان معترض بر زبان می‌آورد، این جریان در پی کدام ادعا مطرح شد و اینک که همه به دروغ بودن این ادعا معترفند، آیا سخن از جریان معترض به میان آوردن بیشتر شبیه به یک «لطیفه» نیست؟
قطعا اراده هدم جمهوریت توسط عده‌ای که فریاد «وادموکراسیا»ي آنها گوش فلک را کر کرده، براحتی قابل چشم‌پوشی نیست و برای اغماض از این گناه بزرگ لااقل الان بسیار زودهنگام است. لذا آقای قوچانی ابتدا برای آسیب‌شناسی اصلاحات و اصلاح آن باید ریشه‌یابی کند که چرا در جریان متبوعش چنین رویکردی اتخاذ می‌شود و قاطبه چهره‌های آن به این «جرم بزرگ» می‌پیوندند و اکنون نامه می‌نویسند و طلب آشتی می‌کنند؟!
آیا می‌توان بدون بررسی ادعای دروغ تقلب و عوامل قانون‌شکنی‌های بعد از آن و عدم اعتنا به همه مراجع قانونی کشور، حرف از اصلاح زد؟
سران اصلاحات چه بخواهند و چه نخواهند دچار یک «دروغ بزرگ» شده‌اند و در پیشگاه ملت ناگزیر به پاسخگویی هستند و قطعا تا این پاسخگویی به سرانجام نرسد و اعتراف به اشتباه صورت نگیرد، هیچ فرآیند سیاسی‌اي بر مدار طبیعی خود نخواهد چرخید. این اعلام برائت‌های دیرهنگام که «بله ما هم جمهوری‌ایرانی را قبول نداریم و...» پوچ و بیهوده است. البته رفتار عناصر دوم خرداد این روزها پر از تناقض است. شما با افعالتان جار زده‌اید که «جمهوری» را قبول ندارید، حالا «ایرانی» آن پیشکش . شما این روزها در وهله نخست برای مردم ثابت کنید که جمهوریت نظام را تمکین می‌کنید، آنگاه درباره «اصلاح»، خروارها مطلب بنویسید. قطعا اگر این‌گونه نباشد، این خود یک تقلب است و باید گفت:
«خسته نباشی سردبیر متقلب». ارسال نظر
پربیننده