رؤياي دختر برفي در ونكوور

سيدحسن صفوي آیا زمستان ونکوور 2010 برای دختر اسکی‌باز ایرانی سخت‌تر از زمستان تهران خواهد بود؟ این نخستین سوالی است که با دیدن مرجان کلهر در لابی هتل المپیک به ذهنت خطور می‌کند. وارد که می‌شویم بچه‌های فدراسیون اسکی را در تب و تاب برگزاری جشن حضور در المپیک زمستانی 2010 ونکوور می‌بینیم و مرجان کلهر که پای صحبت «وطن‌امروز» نشسته چهره ویژه این جشن است. او نخستین بانوی ایرانی است که طی تاریخ 56 ساله حضور ایران در المپیک‌های زمستانی زیر پرچم مقدس 3 رنگ کشورمان رژه خواهد رفت. او در این سفر تنها نخواهد بود، چرا که مربی‌اش در این تورنمنت مثل همیشه برادر خودش «رستم کلهر» است. بانوی اسکی ایران در ونکوور در 2 رشته مارپیچ بزرگ و کوچک بانوان شانس خود را خواهد آزمود که نخستین رقابت او درست یک هفته پس از پرواز از تهران است؛ همین سه‌شنبه هفته آینده بیست و هفتم بهمن‌ماه چهارمین روز از المپیک زمستانی ونکوور که از همین جمعه افتتاح می‌شود. 3 عضو دیگر تیم ملی المپیک زمستانی ایران پوریا ساوه‌شمشکی و حسین ساوه‌شمشکی در قسمت اسکی آلپاین و سیدستار صید در قسمت صحرانوردی هستند در حالی که بهترین مقام ایران در این رقابت‌ها تاکنون رتبه سی و دوم رشته اسکی آلپاین بوده است. فکر می‌کنید با حضور یک بانوی محجبه در المپیک زمستانی می‌توانید به همه دنیا ثابت کنید که حجاب منعی برای ورزش نیست. بله من با حضور خود در این المپیک زمستانی به همه خانم‌های ایرانی ومسلمان در دنیا ثابت می‌کنم که حجاب نمی‌تواند مانع حضور بانوان محجبه درورزش حرفه‌ای باشد وهر خانمی می‌تواند با حجاب هم ورزش را دنبال کند و موفق باشد. چطور شد که شما به عنوان یک بانوی ایرانی به المپیک زمستانی ونکوور کانادا معرفی شدید؟ با صحبت‌هایی که در جریان رقابت‌های آسیایی بین مسؤولان انجام گرفت، قرار شد خانم‌ها هم بتوانند به مسابقات المپیک اعزام شوند. من هم از همان زمان تصمیم گرفتم که اگر قرار باشد کسی به این مسابقات اعزام شود، باید این نفر من باشم واز همان روز تمریناتم را به صورت جدی آغاز کردم. با این حال متاسفانه سال گذشته به دلیل مشکل روحی‌ام نتوانستم خیلی خوب اسکی کنم اما با این وجود باز هم نفر اول اسکی بانوان ایران بودم. اگر چه اصلا از خودم راضی نبودم و برادر بزرگم هم که مربی‌ام بود اصلا از وضع اسکی من راضی نبود. با این وجود، امسال عزم خود را جزم کرده‌ام وبه صورت انفرادی بدنسازی را آغاز کرده‌ام. خانم کلهر خیلی تمرین می‌کنید دلیل این همه پشتکار چه می‌تواند باشد؟ خب من با وجود اینکه فدراسیون تمرین نمی‌گذاشت، خودم به تنهایی ورزش می‌کردم اما با توجه به اینکه برای یک خانم خیلی سخت است که یک مسیر کوهستانی و کوهپایه‌ای را با دوچرخه طی کند، این کار را هر روز انجام می‌دادم ولی این کار یک روز، دو روز که نبود، بالاخره آخرهفته به دلیل تنهایی خسته می‌شدم. با وجود این همیشه زمانی که خستگی به سراغم می‌آمد به هدفم فکر می‌کردم. در واقع به نوک قله نگاه می‌کردم واین باعث شد که هدفم را دنبال کنم. اینکه می‌گویند ورزش اسکی برای افراد خاصی از جامعه است آیا همین‌طور است؟ اینکه در همه جا صحبت از این است که ورزش اسکی بیشتر به یک تفریح شباهت دارد وافراد خاص جامعه از این ورزش به عنوان تفریح استفاده می‌کنند را قبول ندارم. به همین دلیل مثالی برای شما می‌زنم. ببینید در واقع شما اگر بخواهید یک روز درهفته برای شنا به استخر بروید، کمترین هزینه‌ای که شما باید پرداخت کنید حداقل چیزی حدود 5 هزار تومان است وبا این هزینه شما فقط یک سانس می‌توانید از این استخر استفاده کنید و فقط همان 2 ساعت را از آب استفاده کنید؛ اما اگر بخواهید از صبح تا غروب از این استخر استفاده کنید شما باید چند بار این هزینه را پرداخت کنید،اسکی هم همین است. شاید شما برای ورود به پیست اسکی مبلغ 20 هزار تومان پرداخت کنید اما باید این را هم در نظر بگیرید که شما با پرداخت این هزینه می‌توانید از صبح تا غروب از این امکانات بهرمند شوید واز این طبیعت خدادادی استفاده کنید. کمی هم از مسیر سفر صحبت کنیم، از اینکه شما برای رسیدن به ونکوور باید یک مسافت طولانی را با هواپیما طی کنید فکر نمی‌کنید که این بعد مسافت کمی شما را خسته کند؟ بله ما تقریبا 36 ساعت در مسیر هستیم اول باید به لندن پرواز کنیم واز آنجا هم به تورنتو و از آنجا هم به ونکوور کانادا. شاید این طولانی بودن مسیر برای ما کمی مشکل‌ساز باشد اما باید این را هم در نظر بگیریم که ما یک هفته زودتر به این مسابقات اعزام می‌شویم. فکر می‌کنم این خستگی راه را بتوانیم در این یک هفته جبران کنیم و از لحاظ آب و هوا‌یی بتوانیم خودمان را با این شرایط وفق دهیم. شما در ایران روی یک برف کاملاً نرم اسکی می‌کنید (چون در ایران برف را نمی‌کوبند)اما درآنجا چند بار پیست اسکی را می‌کوبند و عملاً مثل یخ می‌شود،فکر نمی‌کنید که برای شما این تفاوت‌ها مشکل‌ساز باشد؟ خوشبختانه امسال تقریبا برف ما به آنها نزدیک‌تر بود ویکی از مهم‌ترین دلایل هم این بود که امسال پیست اسکی کاملا در اختیار تیم ملی بود و تمریناتمان هم جنبه رقابت داشت، چرا که تایم‌گیری هم انجام می‌شد. با این وجود باز هم شرایط خیلی با هم متفاوت است. ما اصلا روی یخ تمرین نداریم وامیدوارم که این خلأ را بتوانیم در این یک هفته زمانی که داریم با استفاده از پیست آنها و تمرینات رفع کنیم. در این المپیک منتظر رکوردی از شما در این گروه 4 نفره باشیم؟ (با خنده) هدف رکورد زدن نیست، همین که بتوانیم در آنجا خوب اسکی کردن را به نمایش بگذاریم برایمان حائز اهمیت است. این برای همه ما افتخار بزرگی است که پرچم کشورمان در آنجا بین کشورهای دیگربه اهتزار درآید اما درباره رکورد زدن هم باید اعتراف کنم که من اصلا نمی‌توانم خودم را با آقایان مقایسه کنم. آنها واقعا بهتر از من هستند وبیشتر از من کار کرده‌اند ودر مسابقات بیشتری شرکت کرده‌اند. امیدوارم که بتوانم فاصله‌ام را با کسانی که امتیازم به آنها نزدیک‌تر است، کمتر کنم وبا دست پر از این رقابت‌ها بازگردم.