7 نماینده کنفدراسیون فوتبال آسیا در بازه زمانی شهریور تا آذر سال آینده با حضور در ایران، شرایط ١٨ باشگاه ایرانی را برای اعطای سهمیه حضور در لیگ قهرمانان آسیا مورد بررسی قرار می‌دهند. به گزارش ایسنا، از شهریور تا آذر سال ٨٩ نمایندگان کنفدراسیون فوتبال آسیا برای بررسی شرایط باشگاه‌های ایرانی به ایران سفر می‌کنند و در مدت زمان حضورشان با حضور در ١٨ باشگاه از نزدیک شرایط حرفه‌ای شدن این باشگاه‌ها را مورد بررسی قرار خواهند داد. این نمایندگان به غیر از جلسه با مدیر باشگاه‌ها از ساختمان، محل تمرین و استادیوم اختصاصی باشگاه‌ها هم دیدن خواهند کرد و به طور دقیق ساختار باشگاه‌ها را مورد ارزیابی قرار می‌دهند تا مطابق با اساسنامه تجاری مورد تایید AFC باشد. نمایندگان AFC حداقل 3 ساعت از زمان حضورشان در ایران را به یک باشگاه اختصاص می‌دهند و در برنامه‌ای که برای فدراسیون فوتبال ایران ارسال کرده‌اند، اعلام داشته‌اند از باشگاه‌های ژاپن، چین، کره‌جنوبی، استرالیا، ایران، قطر، عربستان، امارات و ازبکستان بازدید خواهند کرد. برای بازدید از هر کشور تیمی 7 نفره که شامل نمایندگانی از کمیته‌های اجرایی لیگ، مسابقات، رسانه‌ها، بازاریابی، حقوق و مالی است به این کشورها سفر می‌کنند. این تیم
7 نفره ١٤ روز در ایران حاضر خواهند بود. نمایندگان کنفدراسیون فوتبال آسیا در زمان حضورشان در ایران ١١ معیار اعلام شده AFC برای اعطای سهمیه حضور در لیگ قهرمانان آسیا را می‌سنجند و با امتیازدهی به باشگاه‌ها در مجموع امتیاز کلی یک کشور را تعیین می‌کنند که بر اساس این امتیاز تعداد سهمیه‌های یک کشور مشخص می‌شود.
تماشاگر
بخش تماشاگر از جمله قسمت‌هایی است که پیش‌بینی می‌شود فوتبال ایران بتواند امتیازهای لازم از آن را کسب کند. به عنوان نمونه در میانگین قیمت بلیت که AFC تاکید دارد نباید رایگان باشد، میانگین قیمت بلیت رقابت‌های لیگ ایران ٥/١ دلار است که فاصله چندانی با مبلغ مورد نظر AFC ندارد. ژاپن ٣ دلار، سنگاپور ٥/٣ دلار، چین ٣ دلار، اندونزی ٣ دلار، امارات ٣ دلار، کره جنوبی ١٠ دلار، عربستان ١٢ دلار و استرالیا ١٣ دلار قیمت بلیت‌های ورود به ورزشگاه‌ها در این کشورهاست. در بخش میانگین حضور تماشاگران در هر مسابقه هم فوتبال ایران وضع مناسبی دارد. در شرایطی که مسابقات لیگ کشورهایی همچون ژاپن، چین، استرالیا و
کره جنوبی به ترتیب برای هر بازی ١٩، ١٥، ١٢ و ١١ هزار تماشاگر دارد، به طور میانگین برای هر دیدار فوتبال باشگاهی ایران ٦ هزار تماشاگر به ورزشگاه‌ها می‌آیند که این رقم به میانگین حضور تماشاگر در کشورهایی همچون عربستان و اندونزی نزدیک است؛ برای هر بازی باشگاهی در این کشورها
٦ و 6 هزار و ٥٠٠ تماشاگر به ورزشگاه‌ها می‌روند. AFC می‌خواهد میانگین حضور تماشاگر در بازی‌های باشگاهی کشورها به ٥ هزار نفر در هر بازی برسد که کشورهای نامبرده بالای این رقم تماشاگر دارند.
بازاریابی و پیشرفت
البته در این بخش نکات نهفته‌ای وجود دارد که باید مشخص شود. به‌عنوان نمونهAFC تاکید دارد سازمان لیگ دارای استراتژی برای پیشرفت باشد و در این نکته ابهام وجود دارد که آیا گردانندگان سازمان لیگ برنامه‌ای برای پیشرفت لیگ ایران دارند یا خیر. همچنین کمیته لیگ حرفه‌ای AFC از فدراسیون‌ها خواسته که راهنمای لیگ، برنامه بازی‌ها و سایت اینترنتی دایر کنند که در این بخش هم این سوال مطرح است که آیا چنین توانایی‌اي وجود دارد که راهنمای لیگ و برنامه‌ریزی‌ها به طور کامل برای یک فصل تدوین شود؟
برگزاری مسابقات
در معیار«برگزاری مسابقات» هم به نظر نمی‌رسد که مشکلی ایجاد شود. اگر این اصل را بپذیریم که با همین شیوه برگزاری رقابت‌های لیگ، فوتبال ایران وضع مناسبی نسبت به بسیاری از کشورهای آسیایی دارد باید نسبت به کسب امتیاز لازم از این بخش امیدوار بود اما لازم است نواقصی که در این بخش وجود دارد برطرف شوند.به‌عنوان نمونه برنامه برای سرویس‌دهی به تماشاگران از جمله این بخش‌هاست که نگرانی‌هایی وجود دارد. نگاهی به وضع تماشاگران تبریزی برای حضور در ورزشگاه یادگار امام (ره)که در خارج از شهر ساخته شده و مسافت طولانی‌اي را با پای پیاده مي‌پيمايند نگرانی‌های جدی‌اي در این زمینه یادآور می‌شود.
رسانه
شاید بدون اغراق بتوان این بخش را یکی از معیارهایی دانست که مورد غفلت برگزارکننده رقابت‌های لیگ بوده است. در 13 آیتمی که در بخش رسانه مورد توجه قرار گرفته، ایرادهای اصلی به لیگ ایران وارد است و می‌توان بدون تردید گفت که هیچ باشگاه و هیچ ورزشگاه ایرانی وجود ندارد که بتواند تمام خواسته‌های AFC را برآورده کند. مثلا سیستمی برای نام‌نویسی نمایندگان رسانه‌های گروهی جهت پوشش خبری و تصویری بازی‌های لیگ وجود ندارد. سازمان لیگ بخش رسانه‌ای جداگانه‌ای ندارد و کمتر باشگاهی است که مدیر رسانه‌ای آگاه به وظایفش داشته باشد. نباید فراموش کرد که وظایف مدیر روابط عمومی با مدیر رسانه‌ای تفاوت‌های عمده‌ای دارد. AFC در این بخش تاکید می‌کند که علاوه بر جایگاه خبرنگاران باید اتاقی برای کار خبرنگاران و عکاسان وجود داشته باشد که حتی استادیوم آزادی هم چنین فضایی را ندارد. یکی دیگر از نکاتی که به هیچ‌وجه در فوتبال باشگاهی ایران دیده نمی‌شود برگزاری نشست‌های مطبوعاتی پیش از هر بازی است، اتفاقی که AFC تاکید دارد باید انجام شود و به رسم فوتبال حرفه‌ای باید در لیگ ایران هم چنین شرایطی به وجود بیاید. ارائه گزارش بازی به نمایندگان رسانه‌ها در طول بازی هم از دیگر آیتم‌هایی است که مورد غفلت قرار گرفته است. همه کمبودهای فوتبال باشگاهی
آیا ایران دوباره 4 سهمیه لیگ قهرمانان را می‌گیرد؟
7 نماینده کنفدراسیون فوتبال آسیا در بازه زمانی شهریور تا آذر سال آینده با حضور در ایران، شرایط ١٨ باشگاه ایرانی را برای اعطای سهمیه حضور در لیگ قهرمانان آسیا مورد بررسی قرار می‌دهند. به گزارش ایسنا، از شهریور تا آذر سال ٨٩ نمایندگان کنفدراسیون فوتبال آسیا برای بررسی شرایط باشگاه‌های ایرانی به ایران سفر می‌کنند و در مدت زمان حضورشان با حضور در ١٨ باشگاه از نزدیک شرایط حرفه‌ای شدن این باشگاه‌ها را مورد بررسی قرار خواهند داد. این نمایندگان به غیر از جلسه با مدیر باشگاه‌ها از ساختمان، محل تمرین و استادیوم اختصاصی باشگاه‌ها هم دیدن خواهند کرد و به طور دقیق ساختار باشگاه‌ها را مورد ارزیابی قرار می‌دهند تا مطابق با اساسنامه تجاری مورد تایید AFC باشد. نمایندگان AFC حداقل 3 ساعت از زمان حضورشان در ایران را به یک باشگاه اختصاص می‌دهند و در برنامه‌ای که برای فدراسیون فوتبال ایران ارسال کرده‌اند، اعلام داشته‌اند از باشگاه‌های ژاپن، چین، کره‌جنوبی، استرالیا، ایران، قطر، عربستان، امارات و ازبکستان بازدید خواهند کرد. برای بازدید از هر کشور تیمی 7 نفره که شامل نمایندگانی از کمیته‌های اجرایی لیگ، مسابقات، رسانه‌ها، بازاریابی، حقوق و مالی است به این کشورها سفر می‌کنند. این تیم
7 نفره ١٤ روز در ایران حاضر خواهند بود. نمایندگان کنفدراسیون فوتبال آسیا در زمان حضورشان در ایران ١١ معیار اعلام شده AFC برای اعطای سهمیه حضور در لیگ قهرمانان آسیا را می‌سنجند و با امتیازدهی به باشگاه‌ها در مجموع امتیاز کلی یک کشور را تعیین می‌کنند که بر اساس این امتیاز تعداد سهمیه‌های یک کشور مشخص می‌شود.
تماشاگر
بخش تماشاگر از جمله قسمت‌هایی است که پیش‌بینی می‌شود فوتبال ایران بتواند امتیازهای لازم از آن را کسب کند. به عنوان نمونه در میانگین قیمت بلیت که AFC تاکید دارد نباید رایگان باشد، میانگین قیمت بلیت رقابت‌های لیگ ایران ٥/١ دلار است که فاصله چندانی با مبلغ مورد نظر AFC ندارد. ژاپن ٣ دلار، سنگاپور ٥/٣ دلار، چین ٣ دلار، اندونزی ٣ دلار، امارات ٣ دلار، کره جنوبی ١٠ دلار، عربستان ١٢ دلار و استرالیا ١٣ دلار قیمت بلیت‌های ورود به ورزشگاه‌ها در این کشورهاست. در بخش میانگین حضور تماشاگران در هر مسابقه هم فوتبال ایران وضع مناسبی دارد. در شرایطی که مسابقات لیگ کشورهایی همچون ژاپن، چین، استرالیا و
کره جنوبی به ترتیب برای هر بازی ١٩، ١٥، ١٢ و ١١ هزار تماشاگر دارد، به طور میانگین برای هر دیدار فوتبال باشگاهی ایران ٦ هزار تماشاگر به ورزشگاه‌ها می‌آیند که این رقم به میانگین حضور تماشاگر در کشورهایی همچون عربستان و اندونزی نزدیک است؛ برای هر بازی باشگاهی در این کشورها
٦ و 6 هزار و ٥٠٠ تماشاگر به ورزشگاه‌ها می‌روند. AFC می‌خواهد میانگین حضور تماشاگر در بازی‌های باشگاهی کشورها به ٥ هزار نفر در هر بازی برسد که کشورهای نامبرده بالای این رقم تماشاگر دارند.
بازاریابی و پیشرفت
البته در این بخش نکات نهفته‌ای وجود دارد که باید مشخص شود. به‌عنوان نمونهAFC تاکید دارد سازمان لیگ دارای استراتژی برای پیشرفت باشد و در این نکته ابهام وجود دارد که آیا گردانندگان سازمان لیگ برنامه‌ای برای پیشرفت لیگ ایران دارند یا خیر. همچنین کمیته لیگ حرفه‌ای AFC از فدراسیون‌ها خواسته که راهنمای لیگ، برنامه بازی‌ها و سایت اینترنتی دایر کنند که در این بخش هم این سوال مطرح است که آیا چنین توانایی‌اي وجود دارد که راهنمای لیگ و برنامه‌ریزی‌ها به طور کامل برای یک فصل تدوین شود؟
برگزاری مسابقات
در معیار«برگزاری مسابقات» هم به نظر نمی‌رسد که مشکلی ایجاد شود. اگر این اصل را بپذیریم که با همین شیوه برگزاری رقابت‌های لیگ، فوتبال ایران وضع مناسبی نسبت به بسیاری از کشورهای آسیایی دارد باید نسبت به کسب امتیاز لازم از این بخش امیدوار بود اما لازم است نواقصی که در این بخش وجود دارد برطرف شوند.به‌عنوان نمونه برنامه برای سرویس‌دهی به تماشاگران از جمله این بخش‌هاست که نگرانی‌هایی وجود دارد. نگاهی به وضع تماشاگران تبریزی برای حضور در ورزشگاه یادگار امام (ره)که در خارج از شهر ساخته شده و مسافت طولانی‌اي را با پای پیاده مي‌پيمايند نگرانی‌های جدی‌اي در این زمینه یادآور می‌شود.
رسانه
شاید بدون اغراق بتوان این بخش را یکی از معیارهایی دانست که مورد غفلت برگزارکننده رقابت‌های لیگ بوده است. در 13 آیتمی که در بخش رسانه مورد توجه قرار گرفته، ایرادهای اصلی به لیگ ایران وارد است و می‌توان بدون تردید گفت که هیچ باشگاه و هیچ ورزشگاه ایرانی وجود ندارد که بتواند تمام خواسته‌های AFC را برآورده کند. مثلا سیستمی برای نام‌نویسی نمایندگان رسانه‌های گروهی جهت پوشش خبری و تصویری بازی‌های لیگ وجود ندارد. سازمان لیگ بخش رسانه‌ای جداگانه‌ای ندارد و کمتر باشگاهی است که مدیر رسانه‌ای آگاه به وظایفش داشته باشد. نباید فراموش کرد که وظایف مدیر روابط عمومی با مدیر رسانه‌ای تفاوت‌های عمده‌ای دارد. AFC در این بخش تاکید می‌کند که علاوه بر جایگاه خبرنگاران باید اتاقی برای کار خبرنگاران و عکاسان وجود داشته باشد که حتی استادیوم آزادی هم چنین فضایی را ندارد. یکی دیگر از نکاتی که به هیچ‌وجه در فوتبال باشگاهی ایران دیده نمی‌شود برگزاری نشست‌های مطبوعاتی پیش از هر بازی است، اتفاقی که AFC تاکید دارد باید انجام شود و به رسم فوتبال حرفه‌ای باید در لیگ ایران هم چنین شرایطی به وجود بیاید. ارائه گزارش بازی به نمایندگان رسانه‌ها در طول بازی هم از دیگر آیتم‌هایی است که مورد غفلت قرار گرفته است. ارسال نظر
پربیننده