طناز احدی مقدم: تراژدی مرگ و سایه سیاهش آسمان دوچرخه‌سواری سرزمین چکمه‌ای را درغم و ماتم فرو برد. ورزشی که پیش از این تفریح و سرگرمی جذاب یک قهرمان بزرگ به شمار می‌رفت حالا او را به کام مرگ کشاند تا در آستانه سالگرد مرگ باورنکردنی مارکو پانتانی شاهد حادثه دلخراش دیگری در ورزش دوچرخه‌سواری ایتالیا باشیم. فرانکو بالرینی، مربی 45 ساله تیم ملی دوچرخه‌سواری ایتالیا صبح روز یکشنبه در یک سانحه رانندگی حین مسابقه رالی جان خود را از دست داد تا جامعه ورزش این کشور بویژه دوچرخه‌سواری شوک سنگین و بزرگی را متحمل شود.
بالرینی که از سال 2001 هدایت تیم ملی کشورش را پس از کسب سال‌ها تجربه و افتخار به عهده گرفته بود به همراه چاردی در رقابت رالی که در منطقه لارچانو برگزار می‌شد شرکت کرد زیرا به مسابقات اتومبیلرانی و رالی علاقه‌ای وافر داشت و در مواقعی که حرفه‌اش به او اجازه می‌داد رو به اتومبیلرانی و رالی می‌آورد تا به سرگرمی و لذت مورد علاقه‌اش بپردازد. او در این ورزش نیز یک حرفه‌ای تمام عیار محسوب می‌شد بنابراین در کنار دوستش چاردی و در حالی که با پائولو بتینی، رکابزن مطرح ایتالیایی درباره تمرینات و جلسات تمرینی آینده صحبت کرده بود، قدم به ناحیه لارچانو گذاشت تا همچون همیشه با چهره‌ای شاداب و قبراق در انتظار یک هیجان وصف‌ناپذیر دیگر باشد اما غافل از اینکه این بار سایه مرگ در کمینش نشسته است. یکشنبه ساعت 8:30 صبح شهروندان لارچانو میزبان مسابقات رالی‌ای بودند که فرانکو بالرینی سرمربی تیم ملی دوچرخه‌سواری کشورشان را در اتومبیل جدید رنو با نام کلیو اسپورت R3 می‌دید. فرانکو به عنوان نقشه خوان مسیر را به راننده اهل توسکانو نشان می‌داد اما در یک لحظه در تعیین مسیر دچار اشتباه غیرقابل برگشتی شد تا جان خود را از دست بدهد و جامعه‌ای را غرق ماتم کند. اتومبیل R3 از مسیر جاده خارج شده و با برخورد با دیواره‌ای واژگون می‌شود.
پلیس و نیروهای پزشکی که در فاصله 50 متری این تصادف مستقر بودند خیلی سریع خود را به محل حادثه می‌رسانند اما محل واژگون شدن اتومبیل شرایط را برای حضور تیم پزشکی در صحنه با مشکلاتی همراه کرده بود با این وجود گروه امداد تمام تلاش خود را برای نجات این 2 قهرمان انجام می‌دهد، اما چهره پزشکان نشان از سانحه‌ای دلخراش می‌دهد، نیمه جلوی اتومبیل از بین رفته و وضع جسمی بالرینی بسیار ناامید کننده به نظر می‌رسد با این حال وی به همراه چاردی که هم‌اکنون در شرایط بسیار نامناسب و نگران کننده‌ای به سر می‌برد به بیمارستان پیستوئیا منتقل می‌شود که در این بیمارستان نیز با وجود تلاش پزشکان، فرانکو بالرینی سرمربی و یکی از قهرمانان خوشنام رشته دوچرخه‌سواری جان خود را از دست می‌دهد.
بلافاصله پس از انتشار این خبر، آلفردو مارتینی مربی سابق تیم ملی ایتالیا به همراه پائولو بتینی و لوکا شینتو دوست صمیمی فرانکو در محل حاضر می‌شوند. شرایط و فضای حاکم بر محل بیمارستان بسیار ملتهب است و با حضور سابرینا، همسر فرانکو سکوت و غم سنگینی احساس می‌شود. رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری ایتالیا نیز در بیمارستان حاضر می‌شود و در پیام تسلیتی درباره این قهرمان ملی می‌گوید: غم سنگینی است، فکر کردن درباره فرانکو تنها به عنوان مربی تیم ملی امکان ندارد، او برای من جزئی از خانواده ام بود مانند یک پسر. در بیرون و داخل تیم یک انسان شاداب و مفید بود. روز گذشته در حالی که بسیار خندان و شاد مانند همیشه بود از یکدیگر جدا شدیم. او برای همه ما یک دوست بود نه یک مدیر. فرانکو با تلاش بی‌اندازه از خود ميراث بزرگی را در تیم ملی کشور به جا گذاشت و آینده این ورزش از فرانکو یاد خواهد کرد. اما پت کمیوید، رئیس فدراسیون جهاني دوچرخه‌سواری نیز در پیامی تاکید کرد که مرگ بالرینی تراژدی و غمی بزرگ برای دنیای دوچرخه‌سواری ایتالیا و جهان است، او یک رکابزن بزرگ و یک مربی موفق بود. اما دوست، هم تمرینی و در عین حال شاگرد او، پائولو بتینی قهرمان مسابقات جهانی در سال‌های 2006 و 2007 و قهرمان المپیک 2006 که با مربیگری بالرینی به این افتخارات ارزشمند دست یافته بود، ماتم زده بود: دوست بزرگ و عزیزی را از دست دادم، یک برادر، یک مربی دوست داشتنی. بالرینی پیش از این هزاران مرتبه در رقابت‌های مختلف این ریسک را کرده بود؛ در مسابقات پاریس و دیگر جام‌ها اما هرگز دچار مشکل نشده بود و بارها جاده‌ها را پیموده بود اما سرنوشت چنان رقم خورد که او در لحظه و ورزشی که از آن لذت می‌برد بمیرد. با او در 2 مسابقه حضور داشتم و تاکید می‌کنم که مساله‌ای بود که فرانکو را مطمئن نگاه می‌داشت. این سرنوشت فرانکوست. اما آلفردو مارتینی که بالرینی جانشین وی شده بود نیز فرانکو را همچون پسرش خواند که جزئی از خانواده‌اش به شمار می‌رفت.
هوادار اينتر
اما فرانکو که به فوتبال نیز علاقه زیادی داشت و از تیم فوتبال اینتر هواداری می‌کرد صبح پیش از حضور در خط شروع مسابقه با دوستش برای پیروزی اینتر برابر کالیاری کری خواند و باشگاه اینتر نیز به احترام این طرفدار قهرمان و مشهورش در سایت رسمی خود نوشت یک قهرمان بزرگ در 2 پست، یک هوادار بزرگ اینتر؛ جامعه ورزش در غم از دست دادن فرانکو بالرینی سوگوار است. او یک اینتری واقعی بود و ما از صمیم قلب مرگ سرمربی تیم ملی دوچرخه‌سواری را تسلیت می‌گوییم، در کنار سابرینا، پسران او و افراد خانواده او در این شرایط تلخ هستیم.
پيام تسليت مارچلو لیپی
مارچلو لیپی از دوستان نزدیک فرانکو محسوب می‌شد. فرانكو در آخرین اظهار نظر پیش از مرگ درباره نفرات دعوت شده به تیم ملی برای حضور در جام جهانی گفته بود که خواهان دعوت از ستارگانی نظیر توتی، دل پیرو و نستاست اما تاکید کرده بود که این مارچلو لیپی خواهد بود که تصمیم نهایی را اخذ خواهد کرد، زیرا تجربه‌ای گرانبها در این باره دارد و توانسته آتزوری را قهرمان جهان کند:«فرانکو و من دوستان بسیار نزدیکی بودیم، صبح یکشنبه با شنیدم این خبر غم‌انگیز احساس درد کردم، این یک غم عظیم است. هفته گذشته با یکدیگر تلفنی صحبت کردیم، درباره یک دیدار خیریه با یکدیگر بحث کردیم درست مانند گذشته که بارها در این باره صحبت کرده بودیم. در اکثر مواقع درباره شرایط دشواری که تیم با آن مواجه می‌شد گفت‌وگو می‌کردیم. بالرینی یک شخص اصیل و کامل و محترم بود و مرگش برای من بسیار تلخ است؛ حادثه‌ای دلخراش و بسیار غم‌انگیز اما فراموش نکنیم که او عاشق رالی و اتومبیلرانی بود».
گفتنی است که فرانکو بالرینی یکی از ورزشکاران نامی کشور ایتالیا به شمار می‌رفت که بارها در رشته دوچرخه‌سواری جام قهرمانی را بالای سر برده بود و همواره در کنار رشته اتومبیلرانی حضور داشت. وی توانسته بود در 5 حضور ملی خود 4 مدال طلای مسابقات جهانی و یک مدال طلای المپیک را به گردن بیاویزد. این قهرمانی‌ها تنها افتخارات وی تلقی نمی‌شوند و عناوین ارزنده دیگر از جمله 2 جام قهرمانی در رقابت‌های پاوو، حضور در مسابقات معتبر پاریس – روباکس، تور آمریکا، دور پیه‌مونته، دور ملبرگ و دور رومانی از پیروزی‌های این قهرمان ایتالیایی محسوب می‌شوند و حالا فرانکو در شادی یک رالی که با عشق در آن شرکت می‌کرد، همسرش سابرینا و 2 پسرش جان مارکو و متئو را برای همیشه تنها گذاشت زیرا سرنوشتش چنین بود. به بهانه خاموشي فرانكو بالريني، مربي تيم‌ملي دوچرخه‌سواري ايتاليا
مرگ در دوست داشتنی‌ترین لحظه
طناز احدی مقدم: تراژدی مرگ و سایه سیاهش آسمان دوچرخه‌سواری سرزمین چکمه‌ای را درغم و ماتم فرو برد. ورزشی که پیش از این تفریح و سرگرمی جذاب یک قهرمان بزرگ به شمار می‌رفت حالا او را به کام مرگ کشاند تا در آستانه سالگرد مرگ باورنکردنی مارکو پانتانی شاهد حادثه دلخراش دیگری در ورزش دوچرخه‌سواری ایتالیا باشیم. فرانکو بالرینی، مربی 45 ساله تیم ملی دوچرخه‌سواری ایتالیا صبح روز یکشنبه در یک سانحه رانندگی حین مسابقه رالی جان خود را از دست داد تا جامعه ورزش این کشور بویژه دوچرخه‌سواری شوک سنگین و بزرگی را متحمل شود.
بالرینی که از سال 2001 هدایت تیم ملی کشورش را پس از کسب سال‌ها تجربه و افتخار به عهده گرفته بود به همراه چاردی در رقابت رالی که در منطقه لارچانو برگزار می‌شد شرکت کرد زیرا به مسابقات اتومبیلرانی و رالی علاقه‌ای وافر داشت و در مواقعی که حرفه‌اش به او اجازه می‌داد رو به اتومبیلرانی و رالی می‌آورد تا به سرگرمی و لذت مورد علاقه‌اش بپردازد. او در این ورزش نیز یک حرفه‌ای تمام عیار محسوب می‌شد بنابراین در کنار دوستش چاردی و در حالی که با پائولو بتینی، رکابزن مطرح ایتالیایی درباره تمرینات و جلسات تمرینی آینده صحبت کرده بود، قدم به ناحیه لارچانو گذاشت تا همچون همیشه با چهره‌ای شاداب و قبراق در انتظار یک هیجان وصف‌ناپذیر دیگر باشد اما غافل از اینکه این بار سایه مرگ در کمینش نشسته است. یکشنبه ساعت 8:30 صبح شهروندان لارچانو میزبان مسابقات رالی‌ای بودند که فرانکو بالرینی سرمربی تیم ملی دوچرخه‌سواری کشورشان را در اتومبیل جدید رنو با نام کلیو اسپورت R3 می‌دید. فرانکو به عنوان نقشه خوان مسیر را به راننده اهل توسکانو نشان می‌داد اما در یک لحظه در تعیین مسیر دچار اشتباه غیرقابل برگشتی شد تا جان خود را از دست بدهد و جامعه‌ای را غرق ماتم کند. اتومبیل R3 از مسیر جاده خارج شده و با برخورد با دیواره‌ای واژگون می‌شود.
پلیس و نیروهای پزشکی که در فاصله 50 متری این تصادف مستقر بودند خیلی سریع خود را به محل حادثه می‌رسانند اما محل واژگون شدن اتومبیل شرایط را برای حضور تیم پزشکی در صحنه با مشکلاتی همراه کرده بود با این وجود گروه امداد تمام تلاش خود را برای نجات این 2 قهرمان انجام می‌دهد، اما چهره پزشکان نشان از سانحه‌ای دلخراش می‌دهد، نیمه جلوی اتومبیل از بین رفته و وضع جسمی بالرینی بسیار ناامید کننده به نظر می‌رسد با این حال وی به همراه چاردی که هم‌اکنون در شرایط بسیار نامناسب و نگران کننده‌ای به سر می‌برد به بیمارستان پیستوئیا منتقل می‌شود که در این بیمارستان نیز با وجود تلاش پزشکان، فرانکو بالرینی سرمربی و یکی از قهرمانان خوشنام رشته دوچرخه‌سواری جان خود را از دست می‌دهد.
بلافاصله پس از انتشار این خبر، آلفردو مارتینی مربی سابق تیم ملی ایتالیا به همراه پائولو بتینی و لوکا شینتو دوست صمیمی فرانکو در محل حاضر می‌شوند. شرایط و فضای حاکم بر محل بیمارستان بسیار ملتهب است و با حضور سابرینا، همسر فرانکو سکوت و غم سنگینی احساس می‌شود. رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری ایتالیا نیز در بیمارستان حاضر می‌شود و در پیام تسلیتی درباره این قهرمان ملی می‌گوید: غم سنگینی است، فکر کردن درباره فرانکو تنها به عنوان مربی تیم ملی امکان ندارد، او برای من جزئی از خانواده ام بود مانند یک پسر. در بیرون و داخل تیم یک انسان شاداب و مفید بود. روز گذشته در حالی که بسیار خندان و شاد مانند همیشه بود از یکدیگر جدا شدیم. او برای همه ما یک دوست بود نه یک مدیر. فرانکو با تلاش بی‌اندازه از خود ميراث بزرگی را در تیم ملی کشور به جا گذاشت و آینده این ورزش از فرانکو یاد خواهد کرد. اما پت کمیوید، رئیس فدراسیون جهاني دوچرخه‌سواری نیز در پیامی تاکید کرد که مرگ بالرینی تراژدی و غمی بزرگ برای دنیای دوچرخه‌سواری ایتالیا و جهان است، او یک رکابزن بزرگ و یک مربی موفق بود. اما دوست، هم تمرینی و در عین حال شاگرد او، پائولو بتینی قهرمان مسابقات جهانی در سال‌های 2006 و 2007 و قهرمان المپیک 2006 که با مربیگری بالرینی به این افتخارات ارزشمند دست یافته بود، ماتم زده بود: دوست بزرگ و عزیزی را از دست دادم، یک برادر، یک مربی دوست داشتنی. بالرینی پیش از این هزاران مرتبه در رقابت‌های مختلف این ریسک را کرده بود؛ در مسابقات پاریس و دیگر جام‌ها اما هرگز دچار مشکل نشده بود و بارها جاده‌ها را پیموده بود اما سرنوشت چنان رقم خورد که او در لحظه و ورزشی که از آن لذت می‌برد بمیرد. با او در 2 مسابقه حضور داشتم و تاکید می‌کنم که مساله‌ای بود که فرانکو را مطمئن نگاه می‌داشت. این سرنوشت فرانکوست. اما آلفردو مارتینی که بالرینی جانشین وی شده بود نیز فرانکو را همچون پسرش خواند که جزئی از خانواده‌اش به شمار می‌رفت.
هوادار اينتر
اما فرانکو که به فوتبال نیز علاقه زیادی داشت و از تیم فوتبال اینتر هواداری می‌کرد صبح پیش از حضور در خط شروع مسابقه با دوستش برای پیروزی اینتر برابر کالیاری کری خواند و باشگاه اینتر نیز به احترام این طرفدار قهرمان و مشهورش در سایت رسمی خود نوشت یک قهرمان بزرگ در 2 پست، یک هوادار بزرگ اینتر؛ جامعه ورزش در غم از دست دادن فرانکو بالرینی سوگوار است. او یک اینتری واقعی بود و ما از صمیم قلب مرگ سرمربی تیم ملی دوچرخه‌سواری را تسلیت می‌گوییم، در کنار سابرینا، پسران او و افراد خانواده او در این شرایط تلخ هستیم.
پيام تسليت مارچلو لیپی
مارچلو لیپی از دوستان نزدیک فرانکو محسوب می‌شد. فرانكو در آخرین اظهار نظر پیش از مرگ درباره نفرات دعوت شده به تیم ملی برای حضور در جام جهانی گفته بود که خواهان دعوت از ستارگانی نظیر توتی، دل پیرو و نستاست اما تاکید کرده بود که این مارچلو لیپی خواهد بود که تصمیم نهایی را اخذ خواهد کرد، زیرا تجربه‌ای گرانبها در این باره دارد و توانسته آتزوری را قهرمان جهان کند:«فرانکو و من دوستان بسیار نزدیکی بودیم، صبح یکشنبه با شنیدم این خبر غم‌انگیز احساس درد کردم، این یک غم عظیم است. هفته گذشته با یکدیگر تلفنی صحبت کردیم، درباره یک دیدار خیریه با یکدیگر بحث کردیم درست مانند گذشته که بارها در این باره صحبت کرده بودیم. در اکثر مواقع درباره شرایط دشواری که تیم با آن مواجه می‌شد گفت‌وگو می‌کردیم. بالرینی یک شخص اصیل و کامل و محترم بود و مرگش برای من بسیار تلخ است؛ حادثه‌ای دلخراش و بسیار غم‌انگیز اما فراموش نکنیم که او عاشق رالی و اتومبیلرانی بود».
گفتنی است که فرانکو بالرینی یکی از ورزشکاران نامی کشور ایتالیا به شمار می‌رفت که بارها در رشته دوچرخه‌سواری جام قهرمانی را بالای سر برده بود و همواره در کنار رشته اتومبیلرانی حضور داشت. وی توانسته بود در 5 حضور ملی خود 4 مدال طلای مسابقات جهانی و یک مدال طلای المپیک را به گردن بیاویزد. این قهرمانی‌ها تنها افتخارات وی تلقی نمی‌شوند و عناوین ارزنده دیگر از جمله 2 جام قهرمانی در رقابت‌های پاوو، حضور در مسابقات معتبر پاریس – روباکس، تور آمریکا، دور پیه‌مونته، دور ملبرگ و دور رومانی از پیروزی‌های این قهرمان ایتالیایی محسوب می‌شوند و حالا فرانکو در شادی یک رالی که با عشق در آن شرکت می‌کرد، همسرش سابرینا و 2 پسرش جان مارکو و متئو را برای همیشه تنها گذاشت زیرا سرنوشتش چنین بود. ارسال نظر
پربیننده