عزتالله انتظامی، آقای بازیگر سینمای ایران در نشستی که درباره مستند زندگیاش «...و آسمان آبی» برگزار شد، این مستند را یادگاری از خودش برای نسل جوان دانست و گفت: سالها بود که ساخت مستندی درباره فعالیتها، زندگی و آثارم از طریق افراد مختلف پیشنهاد میشد اما طرحها را که میخواندم، میدیدم مانند کارهای دیگران است و مینشینند و تنها از آدم تعریف میکنند و چیز جدیدی نداشت. معنی ندارد از فیلمهایی که کار کردم استفاده شود و از همکارانم درباره من پرسیده شود، در این جور مواقع تنها باید تعریف کرد که من نمیپسندم. «... و آسمان آبی» برای نسل جوان یادگار خوبی است و نشان میدهد چگونه میشود به کجاها رسید. وی در نشست خبرگزاری ایسنا درباره چگونگی آغاز و ساخت این مستند گفت: 2 سال و نیم پیش غزاله سلطانی دانشجوی مدرسه سینمایی ونکوور طرح این مستند را در 15 صفحه آورد و یک هفته وقت خواستم تا جواب دهم. چند بار خواندم دیدم با آنچه قبلا بوده متفاوت است و به من و کارهای شخصیام مربوط میشود. در واقع ضمن نو بودن، استشهاد محلی برای آدم نبود و با صحبتی که با ایشان داشتم احساس کردم فرهنگی دارد که آدم میتواند اعتماد کند بنابراین جواب مثبت دادم. البته شرطی هم گذاشتم که اگر بعد از اتمام رضایت من حاصل شد، پخش شود وگرنه هزینه را بدهم و کار را بگیرم. انتظامی درباره استفاده از تصاویر و صداهای قدیمی در این مستند اظهار داشت: بخشی از صداها به سال 1343 مربوط میشود به نوروز و بچههایم که با ضبط صوت نوار پُر کرده بودم. صدایی هم مربوط به آوازی است که در ابتدای نمایش «امیرارسلان» میخواندم که در سال 43 با آن تماشاخانه «سنگلج» افتتاح شد. تصاویر پدر و مادرم را هم با دوربین 8 میلیمتری روسی قدیمی که داشتم در خانه گرفته بودم و خارج چاپ شده بود و در فیلم استفاده شد. عزتالله انتظامی مستند «...وآسمان آبی» را زندگی واقعی خودش دانست و گفت: کارهایی است که در خانه میکنم و هیچ بازیای صورت نگرفته است. حتی جاهایی که مشغول تمرین کردن هستم از پشت سر گرفته شده و خبر نداشتم. کار با فعالیتهای تئاتریام شروع میشود و جلو میرود و در آخر هم به موزه سینما و پخش عکسها و دیالوگهای برجسته آثار سینماییام میرسد و بسیار با سلیقه کار شده است. انتظامی درباره حضور ژان کلود کارییر فیلمنامهنویس مشهور فرانسوی و حمید سمندریان در بخشهایی از این مستند، اظهار داشت: نمیخواستم کسی دربارهام صحبت کند و تنها این دو نفر هستند. ژان کلود، کلاسی در تهران داشت و از همسرش خواستیم و با میل و اشتیاق پذیرفت و پیشش رفتیم که تحلیل زیبایی از بازی من کرده و به ایرانی بودن آن اشاره داشته است و با سمندریان هم که استاد ما بود به تالار فردوسی دانشگاه تهران میرویم جایی که در سال 50 نمایش «کرگدن» را در آخرین سال تحصیلم اجرا کردم و به این بهانه تحلیلی ارائه میشود.عزتالله انتظامی درباره استقبال مخاطبان از فیلمش گفت: من استقبال، تشویق و نگاه تماشاگر را تشخیص میدهم که راضی است یا نه. تا قبل از نخستین نمایش فیلم در سینما «آزادی» استرس زیادی داشتم و حتی از خواب میپریدم اما استقبالی که شد راحتم کرد و آنقدر سرحال بودم که متوجه نشدم از پلههای سینما چگونه پایین آمدم و شبش این بار از خوشحالی خوابم نبرد.
بزرگی انتظامی اتفاقی نیست
قاسم قلیپور تهیهکننده این مستند هم که به همراه انتظامی در این نشست حضور داشت، گفت: «...و آسمان آبی» نشان میدهد بزرگی ایشان اتفاقی نیست و برایش زحمت کشیده است. پویایی استاد انتظامی در این کار مشهود است و حتی میبینید که از لپتاپ استفاده میکنند و از اینترنت و ایمیل بهره میبرند. وی درباره نام این مستند اظهار داشت: اسم فیلم ترجمه متن به تصویر است و نام این فیلم هم تصویری است و به جای آن 3 نقطه هر چیزی میتوان نوشت، میتوان نام عزتالله انتظامی یا سینما را گذاشت. در واقع آسمان آبی هیچ وقت از بین نمیرود. در پایان این نشست قلیپور از عوامل این مستند بویژه مجید انتظامی سازنده موسیقی متن و مستانه مهاجر تدوینگر فیلم قدردانی کرد. عزتالله انتظامی در نشست نقد و بررسی «... و آسمان آبی»:
این مستند یادگاری من برای جوانان است
عزتالله انتظامی، آقای بازیگر سینمای ایران در نشستی که درباره مستند زندگیاش «...و آسمان آبی» برگزار شد، این مستند را یادگاری از خودش برای نسل جوان دانست و گفت: سالها بود که ساخت مستندی درباره فعالیتها، زندگی و آثارم از طریق افراد مختلف پیشنهاد میشد اما طرحها را که میخواندم، میدیدم مانند کارهای دیگران است و مینشینند و تنها از آدم تعریف میکنند و چیز جدیدی نداشت. معنی ندارد از فیلمهایی که کار کردم استفاده شود و از همکارانم درباره من پرسیده شود، در این جور مواقع تنها باید تعریف کرد که من نمیپسندم. «... و آسمان آبی» برای نسل جوان یادگار خوبی است و نشان میدهد چگونه میشود به کجاها رسید. وی در نشست خبرگزاری ایسنا درباره چگونگی آغاز و ساخت این مستند گفت: 2 سال و نیم پیش غزاله سلطانی دانشجوی مدرسه سینمایی ونکوور طرح این مستند را در 15 صفحه آورد و یک هفته وقت خواستم تا جواب دهم. چند بار خواندم دیدم با آنچه قبلا بوده متفاوت است و به من و کارهای شخصیام مربوط میشود. در واقع ضمن نو بودن، استشهاد محلی برای آدم نبود و با صحبتی که با ایشان داشتم احساس کردم فرهنگی دارد که آدم میتواند اعتماد کند بنابراین جواب مثبت دادم. البته شرطی هم گذاشتم که اگر بعد از اتمام رضایت من حاصل شد، پخش شود وگرنه هزینه را بدهم و کار را بگیرم. انتظامی درباره استفاده از تصاویر و صداهای قدیمی در این مستند اظهار داشت: بخشی از صداها به سال 1343 مربوط میشود به نوروز و بچههایم که با ضبط صوت نوار پُر کرده بودم. صدایی هم مربوط به آوازی است که در ابتدای نمایش «امیرارسلان» میخواندم که در سال 43 با آن تماشاخانه «سنگلج» افتتاح شد. تصاویر پدر و مادرم را هم با دوربین 8 میلیمتری روسی قدیمی که داشتم در خانه گرفته بودم و خارج چاپ شده بود و در فیلم استفاده شد. عزتالله انتظامی مستند «...وآسمان آبی» را زندگی واقعی خودش دانست و گفت: کارهایی است که در خانه میکنم و هیچ بازیای صورت نگرفته است. حتی جاهایی که مشغول تمرین کردن هستم از پشت سر گرفته شده و خبر نداشتم. کار با فعالیتهای تئاتریام شروع میشود و جلو میرود و در آخر هم به موزه سینما و پخش عکسها و دیالوگهای برجسته آثار سینماییام میرسد و بسیار با سلیقه کار شده است. انتظامی درباره حضور ژان کلود کارییر فیلمنامهنویس مشهور فرانسوی و حمید سمندریان در بخشهایی از این مستند، اظهار داشت: نمیخواستم کسی دربارهام صحبت کند و تنها این دو نفر هستند. ژان کلود، کلاسی در تهران داشت و از همسرش خواستیم و با میل و اشتیاق پذیرفت و پیشش رفتیم که تحلیل زیبایی از بازی من کرده و به ایرانی بودن آن اشاره داشته است و با سمندریان هم که استاد ما بود به تالار فردوسی دانشگاه تهران میرویم جایی که در سال 50 نمایش «کرگدن» را در آخرین سال تحصیلم اجرا کردم و به این بهانه تحلیلی ارائه میشود.عزتالله انتظامی درباره استقبال مخاطبان از فیلمش گفت: من استقبال، تشویق و نگاه تماشاگر را تشخیص میدهم که راضی است یا نه. تا قبل از نخستین نمایش فیلم در سینما «آزادی» استرس زیادی داشتم و حتی از خواب میپریدم اما استقبالی که شد راحتم کرد و آنقدر سرحال بودم که متوجه نشدم از پلههای سینما چگونه پایین آمدم و شبش این بار از خوشحالی خوابم نبرد.
بزرگی انتظامی اتفاقی نیست
قاسم قلیپور تهیهکننده این مستند هم که به همراه انتظامی در این نشست حضور داشت، گفت: «...و آسمان آبی» نشان میدهد بزرگی ایشان اتفاقی نیست و برایش زحمت کشیده است. پویایی استاد انتظامی در این کار مشهود است و حتی میبینید که از لپتاپ استفاده میکنند و از اینترنت و ایمیل بهره میبرند. وی درباره نام این مستند اظهار داشت: اسم فیلم ترجمه متن به تصویر است و نام این فیلم هم تصویری است و به جای آن 3 نقطه هر چیزی میتوان نوشت، میتوان نام عزتالله انتظامی یا سینما را گذاشت. در واقع آسمان آبی هیچ وقت از بین نمیرود. در پایان این نشست قلیپور از عوامل این مستند بویژه مجید انتظامی سازنده موسیقی متن و مستانه مهاجر تدوینگر فیلم قدردانی کرد. ارسال نظر
پربیننده