عباس عسکری
ملت در سی و یکمین سال اعجاز بزرگ خمینی کبیر و پیروزی انقلابی دینی در اوج دوره دین‌ستیزی، حماسه‌ای دیگر آفرید که همچون 31 سال پيش همه را مات کرد. حتی خودمان هم هنوز از بهت آنچه روز پنجشنبه رخ داد، بیرون نیامده‌ایم. حرکت 22بهمن یکی از دلایل ایمان آن پیر سفر کرده و خلف صالحش به این ملت است. هیچ بیانی نمی‌تواند عظمت این ملت را تصویر کند. دولتمردان برای همیشه باید پیشانی بندگی به آستان این ملت بسایند. بی‌دلیل نبود که حضرت روح‌الله و سید خراسانی همه این سال‌ها به این ملت فخر می‌کردند و آنها را برتر از امت‌هاي همه اعصار می‌دانستند. سوی دیگر حماسه روز پنجشنبه عظمت انقلابی است که خمینی کبیر با اتکال به خدا و همراهی همت این ملت پایه گذاشت و توانسته این مردم را همراه و همگام خود نگه دارد. نقل است از مرحوم آيت الله آقای بهاءالدینی که بعد از رحلت امام، ایشان را در خواب می‌بیند و از ایشان سؤال می‌کند که در آنجا به چه کاری مشغولی؟ حضرت امام می‌فرمایند، به امور انقلاب اسلامی. چند ماه گذشته ذهنم به این خواب خیلی مشغول بود. روز پنجشنبه دیدیم که چشم نگران امام چگونه هنوز ملتش را همراهی می‌کند. راهی نیست جز اینکه باور کنیم این انقلاب آمده است تا آینده تاریخ را ترسیم کند؛ هرچند دیگران ما را به شعار متهم کنند. کچوئیان در سال83 قشنگ گفته:
« باور کنیم این یک انقلاب دائمی است که تاریخ متفاوتی را برای جهان معاصر رقم می‌زند. آیا این عجیب نیست که هگل در چهره ناپلئون، ورود فاتحانه وی و ارتش انقلاب فرانسه به سایر کشورها، رژه و مارش تاریخ را می‌دید اما ما نمی‌توانیم در گام‌های میلیونی مردم و حضور توفانی پایدار و مستمر آنها ببینیم که تاریخ، سمت و سویی متفاوت یافته است؟ اگر روشنفکران چشمان متناسب با این حضور داشتند، درک این چرخش تاریخی باید سال‌ها پیش از این حاصل می‌شد. اما اگر کسی باور ندارد که تاریخ جدیدی آغاز شده است، به آن سو نگاه کند! به سمت و سوی 22 بهمن‌ماه.سال‌های زیادی است که تاریخ به راهی متفاوت با آن راهی که هگل و متجددان تصور می‌کردند به راه افتاده است، حداقل 25 سال! اگر باید برای این سخن دلیلی آورد، نفس حادثه‌ای که از 25 سال پیش هر سال با ناباوری تمام و به‌رغم تمام تلاش‌ها برای عدم تحقق آن با تازگی خاص خود در عظمتی بی‌نظیر تکرار شده، دلیلی باکفایت برای آن است.
چگونه واقعه‌ای که از عمق جامعه سر بر نیاورده، تنها در سطح زندگی می‌کند و نسبتی با باطن عالم ندارد، می‌تواند برای این مدت مدید استمرار یافته و تکرار شود؟ چه کسی جز دست خدا می‌تواند ملتی را در صورت جمعی‌اش به مدت 25 سال در صحنه نگه دارد و با آن تاریخ بسازد؟»(کندوکاو در ماهیت معمایی ایران، ۱۳۸۳،صفحه۱۱۶)
چشم تنگ نگاه سیاسی یعنی دوباره ٢٢ بهمن را مثل ٢٢ خرداد اشتباه بفهمی. عظمت ٢٢ خرداد ۴٠ میلیون رای بود که برخي دوستان ساده‌انگار ما در 2 جناح در اندازه یک دعوای سیاسی بین ٢ نفر دیدند. ٢٢ بهمن هم اگر پاسخی به کوتوله‌های عقده‌ای سیاسی دیده شود، جفای بزرگی در حق این ملت بزرگ است. ٢٢ بهمن قدرتنمایی ملتی بزرگ بود در برابر یک دنیای استکباری بسیج شده که تلاش کرد از خطای سیاسی سیاستمداران کوتوله ما یک شکست برای نظام تدارک ببیند.
انقلاب دائمی برای ترسیم تاریخ متفاوتی برای جهان معاصر
عباس عسکری
ملت در سی و یکمین سال اعجاز بزرگ خمینی کبیر و پیروزی انقلابی دینی در اوج دوره دین‌ستیزی، حماسه‌ای دیگر آفرید که همچون 31 سال پيش همه را مات کرد. حتی خودمان هم هنوز از بهت آنچه روز پنجشنبه رخ داد، بیرون نیامده‌ایم. حرکت 22بهمن یکی از دلایل ایمان آن پیر سفر کرده و خلف صالحش به این ملت است. هیچ بیانی نمی‌تواند عظمت این ملت را تصویر کند. دولتمردان برای همیشه باید پیشانی بندگی به آستان این ملت بسایند. بی‌دلیل نبود که حضرت روح‌الله و سید خراسانی همه این سال‌ها به این ملت فخر می‌کردند و آنها را برتر از امت‌هاي همه اعصار می‌دانستند. سوی دیگر حماسه روز پنجشنبه عظمت انقلابی است که خمینی کبیر با اتکال به خدا و همراهی همت این ملت پایه گذاشت و توانسته این مردم را همراه و همگام خود نگه دارد. نقل است از مرحوم آيت الله آقای بهاءالدینی که بعد از رحلت امام، ایشان را در خواب می‌بیند و از ایشان سؤال می‌کند که در آنجا به چه کاری مشغولی؟ حضرت امام می‌فرمایند، به امور انقلاب اسلامی. چند ماه گذشته ذهنم به این خواب خیلی مشغول بود. روز پنجشنبه دیدیم که چشم نگران امام چگونه هنوز ملتش را همراهی می‌کند. راهی نیست جز اینکه باور کنیم این انقلاب آمده است تا آینده تاریخ را ترسیم کند؛ هرچند دیگران ما را به شعار متهم کنند. کچوئیان در سال83 قشنگ گفته:
« باور کنیم این یک انقلاب دائمی است که تاریخ متفاوتی را برای جهان معاصر رقم می‌زند. آیا این عجیب نیست که هگل در چهره ناپلئون، ورود فاتحانه وی و ارتش انقلاب فرانسه به سایر کشورها، رژه و مارش تاریخ را می‌دید اما ما نمی‌توانیم در گام‌های میلیونی مردم و حضور توفانی پایدار و مستمر آنها ببینیم که تاریخ، سمت و سویی متفاوت یافته است؟ اگر روشنفکران چشمان متناسب با این حضور داشتند، درک این چرخش تاریخی باید سال‌ها پیش از این حاصل می‌شد. اما اگر کسی باور ندارد که تاریخ جدیدی آغاز شده است، به آن سو نگاه کند! به سمت و سوی 22 بهمن‌ماه.سال‌های زیادی است که تاریخ به راهی متفاوت با آن راهی که هگل و متجددان تصور می‌کردند به راه افتاده است، حداقل 25 سال! اگر باید برای این سخن دلیلی آورد، نفس حادثه‌ای که از 25 سال پیش هر سال با ناباوری تمام و به‌رغم تمام تلاش‌ها برای عدم تحقق آن با تازگی خاص خود در عظمتی بی‌نظیر تکرار شده، دلیلی باکفایت برای آن است.
چگونه واقعه‌ای که از عمق جامعه سر بر نیاورده، تنها در سطح زندگی می‌کند و نسبتی با باطن عالم ندارد، می‌تواند برای این مدت مدید استمرار یافته و تکرار شود؟ چه کسی جز دست خدا می‌تواند ملتی را در صورت جمعی‌اش به مدت 25 سال در صحنه نگه دارد و با آن تاریخ بسازد؟»(کندوکاو در ماهیت معمایی ایران، ۱۳۸۳،صفحه۱۱۶)
چشم تنگ نگاه سیاسی یعنی دوباره ٢٢ بهمن را مثل ٢٢ خرداد اشتباه بفهمی. عظمت ٢٢ خرداد ۴٠ میلیون رای بود که برخي دوستان ساده‌انگار ما در 2 جناح در اندازه یک دعوای سیاسی بین ٢ نفر دیدند. ٢٢ بهمن هم اگر پاسخی به کوتوله‌های عقده‌ای سیاسی دیده شود، جفای بزرگی در حق این ملت بزرگ است. ٢٢ بهمن قدرتنمایی ملتی بزرگ بود در برابر یک دنیای استکباری بسیج شده که تلاش کرد از خطای سیاسی سیاستمداران کوتوله ما یک شکست برای نظام تدارک ببیند.
ارسال نظر
پربیننده