منابع الهام دویل برای خلق شخصیت هولمز، مورد بحث‌های بسیاری است. گفته می‌شود که دویل هولمز را با الهام از یکی از استادان سابق خود با نام جوزف بل نگاشت که همانند این کاراکتر از مشاهدات کوچک نتایج بزرگی را استدلال می‌کرد. برخی دیگر نیز شخصیت «آگوست دوپین» که توسط ادگار آلن‌پو خلق شد را در الهام‌گیری دویل بی‌تاثیر نمی‌دیدند. در عین حال مطالبی نیز درباره الهام‌پذیری نویسندگان دیگری چون آگاتا کریستی از کانن دویل نیز به چشم می‌خورد. اما صرفنظر از چنین مسائلی، داستان‌های شرلوک هولمز و شخصیت او دارای هویتی تقریبا مشخص است. بیشتر داستان‌ها توسط واتسون و تعداد معدودی توسط خود هولمز یا شخص سوم روایت می‌شود. این کارآگاه ساکن خیابان بیکر در لندن است. یک کلاه دولبه مخصوص که گفته می‌شود برای نخستین‌بار نقاش معروف، «سیدنی پاجت» در نقاشی خود آن را برای هولمز تعریف کرد، در کنار پیپ و ذره‌بین نمادهای او هستند. برادر او مایکرافت و دوست و همکارش دکتر واتسون است. زنی که بیش از هر فرد دیگری توجه او را به خود جلب کرده، خانم ایرن ادلر است. خانم هادسون نیز امور منزل را برعهده دارد. بزرگ‌ترین دشمن او نیز پروفسور موریارتی باهوش است. هولمز عادت‌های ویژه‌ای مانند نگهداشتن تنباکوهایش در داخل و نوک یک کفش راحتی ایرانی دارد.
او ویولن می‌نوازد، از شیمی اطلاع عمیق و از تشریح، حقوق و زمین‌شناسی آگاهی دارد اما در عین حال با زمینه‌هایی مانند فلسفه و نجوم چندان آشنا نیست. مهارت‌های فیزیکی او در مشت‌زنی و شمشیر بازی مثال‌زدنی است. او از تغییر ظاهر و نقش بازی کردن در جهت حل معماها با مهارت استفاده کرده است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های هولمز روش‌های او در حل معماست. مطالعه او از صحنه به کشف کلیدهایی برای وقایع دقیق و سلسله‌وار می‌انجامد. او از ردپا، اثر انگشت، تحلیل دستخط و بسیاری دیگر از تکنیک‌ها استفاده می‌کند. اهمیت این امر در آن است که این موارد که در زمان حاضر از ارکان تحقیقات هستند، در زمان نگارش دویل تقریبا نوپا بودند. هولمز به اهمیت دست نخورده ماندن صحنه جرم واقف بود و در مواردی از به هم خوردگی آن گلایه می‌کرد. او همچنین به تحلیل موارد ریزی همچون خاکستر تنباکو و مو نیز توجه داشت. هولمز اعتقاد دارد: «وقتی همه غیرممکن‌ها را حذف کردی، هرچه باقی بماند، هرچند غیرمحتمل، باید حقیقت باشد».
«شرلوک هولمز» کیست؟
منابع الهام دویل برای خلق شخصیت هولمز، مورد بحث‌های بسیاری است. گفته می‌شود که دویل هولمز را با الهام از یکی از استادان سابق خود با نام جوزف بل نگاشت که همانند این کاراکتر از مشاهدات کوچک نتایج بزرگی را استدلال می‌کرد. برخی دیگر نیز شخصیت «آگوست دوپین» که توسط ادگار آلن‌پو خلق شد را در الهام‌گیری دویل بی‌تاثیر نمی‌دیدند. در عین حال مطالبی نیز درباره الهام‌پذیری نویسندگان دیگری چون آگاتا کریستی از کانن دویل نیز به چشم می‌خورد. اما صرفنظر از چنین مسائلی، داستان‌های شرلوک هولمز و شخصیت او دارای هویتی تقریبا مشخص است. بیشتر داستان‌ها توسط واتسون و تعداد معدودی توسط خود هولمز یا شخص سوم روایت می‌شود. این کارآگاه ساکن خیابان بیکر در لندن است. یک کلاه دولبه مخصوص که گفته می‌شود برای نخستین‌بار نقاش معروف، «سیدنی پاجت» در نقاشی خود آن را برای هولمز تعریف کرد، در کنار پیپ و ذره‌بین نمادهای او هستند. برادر او مایکرافت و دوست و همکارش دکتر واتسون است. زنی که بیش از هر فرد دیگری توجه او را به خود جلب کرده، خانم ایرن ادلر است. خانم هادسون نیز امور منزل را برعهده دارد. بزرگ‌ترین دشمن او نیز پروفسور موریارتی باهوش است. هولمز عادت‌های ویژه‌ای مانند نگهداشتن تنباکوهایش در داخل و نوک یک کفش راحتی ایرانی دارد.
او ویولن می‌نوازد، از شیمی اطلاع عمیق و از تشریح، حقوق و زمین‌شناسی آگاهی دارد اما در عین حال با زمینه‌هایی مانند فلسفه و نجوم چندان آشنا نیست. مهارت‌های فیزیکی او در مشت‌زنی و شمشیر بازی مثال‌زدنی است. او از تغییر ظاهر و نقش بازی کردن در جهت حل معماها با مهارت استفاده کرده است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های هولمز روش‌های او در حل معماست. مطالعه او از صحنه به کشف کلیدهایی برای وقایع دقیق و سلسله‌وار می‌انجامد. او از ردپا، اثر انگشت، تحلیل دستخط و بسیاری دیگر از تکنیک‌ها استفاده می‌کند. اهمیت این امر در آن است که این موارد که در زمان حاضر از ارکان تحقیقات هستند، در زمان نگارش دویل تقریبا نوپا بودند. هولمز به اهمیت دست نخورده ماندن صحنه جرم واقف بود و در مواردی از به هم خوردگی آن گلایه می‌کرد. او همچنین به تحلیل موارد ریزی همچون خاکستر تنباکو و مو نیز توجه داشت. هولمز اعتقاد دارد: «وقتی همه غیرممکن‌ها را حذف کردی، هرچه باقی بماند، هرچند غیرمحتمل، باید حقیقت باشد».
ارسال نظر
پربیننده