خوش به حال شاعری که شعرش والاست

سیدعلی موسوی‌گرمارودی در آیین اختتامیه چهارمین جشنواره شعر فجر به ارائه متن خطابه خود پرداخت. در بخشی از این خطابه آمده است: داوران با معیارهای خود تا حدودی می‌توانند ملاک‌هایی را در نظر بگیرند که برخی از آن معیارها را در مصاحبه‌های خود در همین جشنواره به عرض همگان رسانده‌ام. تازگی مضمون و چگونگی پرورش آن، قریحه و چند و چون آن، شناخت درست از قالب انتخاب شده، شناخت و کاربرد موسیقی چهارگانه شعر، موسیقی درونی از طریق واج آرایی، جنبه‌های بیرونی شعر، آرایه‌های لفظی و معنوی و... از این قبیل است. نگاهی به مجموعه آنها آشکار می‌سازد که هیچ یک جز قریحه ربطی به ذات شعر ندارند و حتی تعهد و التزام یا بیان حماسی، همه بیرون از ذات شعر و همگی صفت شاعرند نه صفت شعر. مبنای داوری در جشنواره چهارم شعر فجر، براساس شعرهاست نه شاعران و این بدین معناست که تنها شعر خوب مورد توجه داوران بوده است. زیرا ما نام‌ها را برداشته و کدگذاری کرده بوده‌ایم. گرمارودی در بخش دیگری از خطابه خود با اشاره به اینکه قرآن کریم در سوره شعرا، شاعرانی را می‌پسندد که متعهد و به یاد خدا باشند، گفت: امام علی (ع) هم با آن موضع‌گیری‌ که نشان دادیم، به همان موضع‌ قرآن، تأکید می‌کنند. خوشا به حال شاعری که هم شعرش والاست و هم در منش، متعهد است. حوالت تاریخی شعر ما نیز در برجسته‌ترین شاعران، خوشبختانه همین بوده است. فردوسی‌ها، سنایی‌ها، مولوی‌ها، نظامی‌ها، سعدی‌ها، حافظ‌ها و دیگران همه، هم در تعهد شاخصند و سرند و هم در شعر با مقیاس جهانی، برتر.