سعید الهویی: پرسپولیس هنوز هم همان تیم است، تیمی که با زور بازی می‌کند ولی این دلیل قانع‌کننده‌ای برای کوچک شمردن نقاط مثبت این تیم نیست؛ نقاط مثبتی که در برابر مقاومت سپاسی عامل اصلی موفقیت این تیم بود.
1- محسن خلیلی کم‌کم تبدیل به همان مهاجمی می‌شود که روزگاری همه از تماشای مهارت‌هایش به وجد می‌آمدند، او این بازگشت را مدیون دایی است. علی دایی از لحاظ روانی محسن خلیلی را تبدیل به همان مهاجمی کرده است که از هر کجای نیمه زمین حریف می‌تواند اصل گلزنی را در استادیوم پخش کند. خلیلی برابر مقاومت بارها توانست دروازه این تیم را به خطر بیندازد و جالب آنکه این مهاجم چپ پا در 2 نوبت با پای راست تا مرز گلزنی پیش رفت، یکبار در نیمه اول بعد از چرخش سریع و ضربه از راه دور با پای راست و دفعه دوم در نیمه دوم با ضربه برگردان. خلیلی دوباره احیا شده است و این تأثیر مستقیم علی دایی است. باید به او درباره مسائل روانی تیم نمره قبولی داد.
2- خط دفاع پرسپولیس مثبت‌تر از گذشته و موفق‌تر از آن روزهایی که در برابر هر حمله حریف به خود می‌لرزید این روزها مهاجمان حریف را متوقف می‌کند. حداقل در مصاف‌های نفر به نفر که باید قبول کرد موفقیت در تاکتیک‌های گروهی و تیمی نیازمند زمان طولانی‌تری است. علی دایی و همکارانش رضایی، حیدری، محمد و شکوری را به مدافعان بهتری تبدیل کرده‌اند. حداقل بهتر از 6 ماه پیش.
3- باقری هنوز همان شمشیر دو لبه‌ای است که هم می‌تواند حریف را نابود کند (گل دقیقه 86 به استقلال) و هم می‌تواند تیم خود را زمین‌گیر کند. اگر قرار است دایی 90 دقیقه روی باقری پا به سن گذاشته حساب بازکند باید بار روی دوش او را سبک‌تر کند. پرسپولیس نمی‌تواند تنها با اتکا به باقری موفق شود، زیرا او نقاط ضعف فراوانی دارد به اندازه نقاط مثبتش... .
پرسپولیس با دایی به پنجمین برد خود رسید و با 3 امتیاز به صدر جدول نزدیک‌تر شد. شاید در انتهای فصل پرسپولیس به قهرمانی نرسد و شاید علی دایی و تیمش بعد از رسیدن به دست‌اندازهای تیمش حتی صدای اعتراض تماشاگران را بشنود ولی نباید فراموش کرد که این پرسپولیس متفاوت‌تر از پرسپولیس‌های چند سال اخیر است. خصوصیت‌های اخلاقی علی دایی در این تیم ریشه دوانده؛ پرسپولیسی‌ها برای 3 امتیاز می‌دوند، می‌جنگند و از خودشان مایه می‌گذارند و این یک قدم رو به جلو است.
پرسپولیس دایی مشاهده شد
سعید الهویی: پرسپولیس هنوز هم همان تیم است، تیمی که با زور بازی می‌کند ولی این دلیل قانع‌کننده‌ای برای کوچک شمردن نقاط مثبت این تیم نیست؛ نقاط مثبتی که در برابر مقاومت سپاسی عامل اصلی موفقیت این تیم بود.
1- محسن خلیلی کم‌کم تبدیل به همان مهاجمی می‌شود که روزگاری همه از تماشای مهارت‌هایش به وجد می‌آمدند، او این بازگشت را مدیون دایی است. علی دایی از لحاظ روانی محسن خلیلی را تبدیل به همان مهاجمی کرده است که از هر کجای نیمه زمین حریف می‌تواند اصل گلزنی را در استادیوم پخش کند. خلیلی برابر مقاومت بارها توانست دروازه این تیم را به خطر بیندازد و جالب آنکه این مهاجم چپ پا در 2 نوبت با پای راست تا مرز گلزنی پیش رفت، یکبار در نیمه اول بعد از چرخش سریع و ضربه از راه دور با پای راست و دفعه دوم در نیمه دوم با ضربه برگردان. خلیلی دوباره احیا شده است و این تأثیر مستقیم علی دایی است. باید به او درباره مسائل روانی تیم نمره قبولی داد.
2- خط دفاع پرسپولیس مثبت‌تر از گذشته و موفق‌تر از آن روزهایی که در برابر هر حمله حریف به خود می‌لرزید این روزها مهاجمان حریف را متوقف می‌کند. حداقل در مصاف‌های نفر به نفر که باید قبول کرد موفقیت در تاکتیک‌های گروهی و تیمی نیازمند زمان طولانی‌تری است. علی دایی و همکارانش رضایی، حیدری، محمد و شکوری را به مدافعان بهتری تبدیل کرده‌اند. حداقل بهتر از 6 ماه پیش.
3- باقری هنوز همان شمشیر دو لبه‌ای است که هم می‌تواند حریف را نابود کند (گل دقیقه 86 به استقلال) و هم می‌تواند تیم خود را زمین‌گیر کند. اگر قرار است دایی 90 دقیقه روی باقری پا به سن گذاشته حساب بازکند باید بار روی دوش او را سبک‌تر کند. پرسپولیس نمی‌تواند تنها با اتکا به باقری موفق شود، زیرا او نقاط ضعف فراوانی دارد به اندازه نقاط مثبتش... .
پرسپولیس با دایی به پنجمین برد خود رسید و با 3 امتیاز به صدر جدول نزدیک‌تر شد. شاید در انتهای فصل پرسپولیس به قهرمانی نرسد و شاید علی دایی و تیمش بعد از رسیدن به دست‌اندازهای تیمش حتی صدای اعتراض تماشاگران را بشنود ولی نباید فراموش کرد که این پرسپولیس متفاوت‌تر از پرسپولیس‌های چند سال اخیر است. خصوصیت‌های اخلاقی علی دایی در این تیم ریشه دوانده؛ پرسپولیسی‌ها برای 3 امتیاز می‌دوند، می‌جنگند و از خودشان مایه می‌گذارند و این یک قدم رو به جلو است.
ارسال نظر
پربیننده