امید صبوری: حوالی سال‌های میانی دهه 70 بود که گروهی از هنرمندان جوان و فعال در تئاتر دانشجویی گردهم آمده و در قالب تیمی دوستانه به اجرای برنامه‌های طنز می‌پرداختند، به شهرهای مختلف سفر کرده و برنامه‌هایی شاد اجرا می‌کردند. اعضای این گروه بعدها هر یک در عالم طنز سینما و تلویزیون به چهره‌ای شناخته شده تبدیل شدند جز یکی؛ عضو
سر به‌زیر و به‌ظاهر بی‌استعداد در طنازی روی صحنه که در جریان فعالیت گروه هم کم‌کم از بازی فاصله گرفت و به شومنی یا به تعبیر وطنی‌تر «اجرا» روی آورد. نادر سلیمانی، نصرالله رادش، یوسف صیادی، یوسف تیموری و رضا شفیعی‌جم نام‌های بعدتر شناخته شده این گروه کوچک بودند و عضو سر به‌زیر و شومن گروه هم
«سید شهاب‌الدین حسینی تنکابنی». شهاب حسینی جوان از همان سال‌های 75، 76 که حضور در عرصه هنر را در تئاترهای دانشجویی تجربه می‌کرد، در نخستین تجربه تلویزیونی خود به برنامه «جمعه‌ها با شبکه2» از گروه کودک و نوجوان این شبکه پیوست و در حین این همکاری با نادر سلیمانی و بعدها با کامران ملک‌مطیعی آشنا شد. آشنایی با سلیمانی ورودش به همان گروه دوستانه را به دنبال داشت و ملک‌مطیعی هم پل ارتباطی او با دنیای رادیو شد. در همين ايام اشتغال به گویندگی و ایفای نقش در نمایش‌های رادیویی بود كه زمزمه تولید برنامه‌ای متفاوت در گروه کودک و نوجوان شبکه دوم، شهاب کنجکاو را برای ورود به عرصه‌ای نو تحریک می‌کند. اواخر دهه 70 تلویزیون در رویکردی جدید برای جلب توجه نسل نوجوان و جوان برنامه‌های جدیدی را تدارک دید. از جمله این برنامه‌ها «نیم‌رخ» بود که تعدادی از هنرمندان فعلی سینما و تلویزیون از آنجا پا به عرصه شهرت گذاشتند؛ امیرحسین مدرس، حسین رفیعی، شقایق دهقان، صابر ابر، مهدی و محمد سلوکی از این دسته‌اند. همزمان گروه کودک و نوجوان شبکه دوم سیما هم به صرافت ساخت برنامه‌ای در سبک و سیاق «نیم‌رخ» افتاد که این مصادف شده بود با ورود شهاب جوان به این گروه. بعد از مدتی برنامه‌ای در عصرهای نیمه دوم سال 77 از این شبکه روی آنتن رفت که «اکسیژن» نام داشت و جنگی ترکیبی با آیتم‌های موسیقی و نمایش بود. این برنامه متفاوت در مدت کوتاهی توانست در میان گروه سنی جوان به محبوبیتی حتی بالاتر از «نیم‌رخ» برسد و مهم‌ترین دلیل آن هم اجرا بود. مجری جوانی در قاب تلویزیون ظاهر شد که از جنس جوانان آن دوره بود، مثل آنان لباس می‌پوشید و حرف‌های دلشان را به زبانی گویا می‌گفت. شهاب‌الدین همان مجری جوان بود که از میان 150 نفر متقاضی اجرای این برنامه توانست نظر تهیه‌کننده را جلب و مهم‌ترین تجربه آن سال‌ها را در کارنامه خود ثبت کند. او در قیاس با سایرانی که همزمان شناخته‌شدن از شبکه‌های تلویزیونی را تجربه می‌کردند، آینده‌ای متفاوت برای خود ترسیم کرد و به واسطه پشتکار و البته انتخاب‌‌های صحیح به توفیقاتی منطقی و مقبول در نگاه دیگران دست‌یافت؛ شهاب حسینی در میان آن سایران، نه فقط «مشهور» که «محبوب» هم شده بود. این تصویری از شهاب حسینی در پایان دهه 70 است. در آغاز دهه 80 اما مسیری تازه در برابر او قرار گرفت و اعتماد زنده‌یاد امیر قویدل، او را به چهره‌ای سینمایی تبدیل کرد. «رخساره» نخستین حضور رسمی شهاب حسینی بر پرده سینماها بود که موفقیت چندانی را برای او در گام نخست به همراه نداشت، چراکه شهاب سال پیش از آن (1379) و از طریق ایفای نقش در مجموعه «پس از باران» به چهره‌ای آشنا برای مخاطبان بدل شده بود و نیاز به گامی استوارتر برای ماندگاری در سینما داشت. هرچند شهاب در آن سال تنها حضور در فیلم هنوز اکران نشده «آدمک‌ها» را در کنار «رخساره» تجربه کرد اما بعدها حضورش در فیلم‌ها شتاب بیشتری گرفت، تا امروز یکی از پرکارترین‌های سینما شناخته شود. پخش مجموعه تلویزیونی «پلیس جوان» در کنار اکران «رخساره» شهاب را بیش از پیش در برابر چشم مخاطبان قرار داد و کارگردانان دیگر به تکاپوی بهره‌گیری از این جوان خوش‌سیما و بااستعداد افتادند. 3 فیلم «زهرعسل»، «واکنش پنجم» و «این زن حرف نمی‌زند» در سال 81 در همین فضا مقابل دوربین رفت. بعدها کارنامه شهاب بی‌وقفه در هر سال با حداقل 2 فیلم پله‌پله شاکله یافت و پربار شد. هر چند در این مسیر تجربه‌های ناموفقی هم ثبت شد اما پیش روی شهاب راهی باز شد تا بتواند به جایی برسد که در یک سال (۱۳۸۷) 7 فیلم را در کارنامه خود ثبت کند؛ «آناهیتا»، «حوالی اتوبان»، «درباره الی...»، «دل‌شکسته»، «سایه وحشت»، «سوپراستار» و «نیلوفر». او در همین سال توانست سیمرغ جشنواره فجر را برای حضور در «سوپر استار» از آن خود کند و با حضور در «نیلوفر» به عرصه بازی‌های بین‌المللی ورود داشته باشد. «درباره الی...» هم که بی‌تردید یکی از درخشان‌ترین حضورهای سینمایی او را رقم زد. شهاب حسینی که در تلویزیون نیز از درخشش بازنماند و با حضور در «مدار صفر درجه» (حسن فتحی) بار دیگر به خانه اولش در عرصه بازیگری ادای دین کرده بود، این روزها مشغول ایفای نقش شهید بابایی در مجموعه «شوق پرواز» به کارگردانی یدالله صمدی است و مشتاقانه چشم انتظار تجربه‌های تازه‌تر از پیش در سینمای ایران است.
مروری بر کارنامه سینمایی شهاب حسینی
شوق پرواز
امید صبوری: حوالی سال‌های میانی دهه 70 بود که گروهی از هنرمندان جوان و فعال در تئاتر دانشجویی گردهم آمده و در قالب تیمی دوستانه به اجرای برنامه‌های طنز می‌پرداختند، به شهرهای مختلف سفر کرده و برنامه‌هایی شاد اجرا می‌کردند. اعضای این گروه بعدها هر یک در عالم طنز سینما و تلویزیون به چهره‌ای شناخته شده تبدیل شدند جز یکی؛ عضو
سر به‌زیر و به‌ظاهر بی‌استعداد در طنازی روی صحنه که در جریان فعالیت گروه هم کم‌کم از بازی فاصله گرفت و به شومنی یا به تعبیر وطنی‌تر «اجرا» روی آورد. نادر سلیمانی، نصرالله رادش، یوسف صیادی، یوسف تیموری و رضا شفیعی‌جم نام‌های بعدتر شناخته شده این گروه کوچک بودند و عضو سر به‌زیر و شومن گروه هم
«سید شهاب‌الدین حسینی تنکابنی». شهاب حسینی جوان از همان سال‌های 75، 76 که حضور در عرصه هنر را در تئاترهای دانشجویی تجربه می‌کرد، در نخستین تجربه تلویزیونی خود به برنامه «جمعه‌ها با شبکه2» از گروه کودک و نوجوان این شبکه پیوست و در حین این همکاری با نادر سلیمانی و بعدها با کامران ملک‌مطیعی آشنا شد. آشنایی با سلیمانی ورودش به همان گروه دوستانه را به دنبال داشت و ملک‌مطیعی هم پل ارتباطی او با دنیای رادیو شد. در همين ايام اشتغال به گویندگی و ایفای نقش در نمایش‌های رادیویی بود كه زمزمه تولید برنامه‌ای متفاوت در گروه کودک و نوجوان شبکه دوم، شهاب کنجکاو را برای ورود به عرصه‌ای نو تحریک می‌کند. اواخر دهه 70 تلویزیون در رویکردی جدید برای جلب توجه نسل نوجوان و جوان برنامه‌های جدیدی را تدارک دید. از جمله این برنامه‌ها «نیم‌رخ» بود که تعدادی از هنرمندان فعلی سینما و تلویزیون از آنجا پا به عرصه شهرت گذاشتند؛ امیرحسین مدرس، حسین رفیعی، شقایق دهقان، صابر ابر، مهدی و محمد سلوکی از این دسته‌اند. همزمان گروه کودک و نوجوان شبکه دوم سیما هم به صرافت ساخت برنامه‌ای در سبک و سیاق «نیم‌رخ» افتاد که این مصادف شده بود با ورود شهاب جوان به این گروه. بعد از مدتی برنامه‌ای در عصرهای نیمه دوم سال 77 از این شبکه روی آنتن رفت که «اکسیژن» نام داشت و جنگی ترکیبی با آیتم‌های موسیقی و نمایش بود. این برنامه متفاوت در مدت کوتاهی توانست در میان گروه سنی جوان به محبوبیتی حتی بالاتر از «نیم‌رخ» برسد و مهم‌ترین دلیل آن هم اجرا بود. مجری جوانی در قاب تلویزیون ظاهر شد که از جنس جوانان آن دوره بود، مثل آنان لباس می‌پوشید و حرف‌های دلشان را به زبانی گویا می‌گفت. شهاب‌الدین همان مجری جوان بود که از میان 150 نفر متقاضی اجرای این برنامه توانست نظر تهیه‌کننده را جلب و مهم‌ترین تجربه آن سال‌ها را در کارنامه خود ثبت کند. او در قیاس با سایرانی که همزمان شناخته‌شدن از شبکه‌های تلویزیونی را تجربه می‌کردند، آینده‌ای متفاوت برای خود ترسیم کرد و به واسطه پشتکار و البته انتخاب‌‌های صحیح به توفیقاتی منطقی و مقبول در نگاه دیگران دست‌یافت؛ شهاب حسینی در میان آن سایران، نه فقط «مشهور» که «محبوب» هم شده بود. این تصویری از شهاب حسینی در پایان دهه 70 است. در آغاز دهه 80 اما مسیری تازه در برابر او قرار گرفت و اعتماد زنده‌یاد امیر قویدل، او را به چهره‌ای سینمایی تبدیل کرد. «رخساره» نخستین حضور رسمی شهاب حسینی بر پرده سینماها بود که موفقیت چندانی را برای او در گام نخست به همراه نداشت، چراکه شهاب سال پیش از آن (1379) و از طریق ایفای نقش در مجموعه «پس از باران» به چهره‌ای آشنا برای مخاطبان بدل شده بود و نیاز به گامی استوارتر برای ماندگاری در سینما داشت. هرچند شهاب در آن سال تنها حضور در فیلم هنوز اکران نشده «آدمک‌ها» را در کنار «رخساره» تجربه کرد اما بعدها حضورش در فیلم‌ها شتاب بیشتری گرفت، تا امروز یکی از پرکارترین‌های سینما شناخته شود. پخش مجموعه تلویزیونی «پلیس جوان» در کنار اکران «رخساره» شهاب را بیش از پیش در برابر چشم مخاطبان قرار داد و کارگردانان دیگر به تکاپوی بهره‌گیری از این جوان خوش‌سیما و بااستعداد افتادند. 3 فیلم «زهرعسل»، «واکنش پنجم» و «این زن حرف نمی‌زند» در سال 81 در همین فضا مقابل دوربین رفت. بعدها کارنامه شهاب بی‌وقفه در هر سال با حداقل 2 فیلم پله‌پله شاکله یافت و پربار شد. هر چند در این مسیر تجربه‌های ناموفقی هم ثبت شد اما پیش روی شهاب راهی باز شد تا بتواند به جایی برسد که در یک سال (۱۳۸۷) 7 فیلم را در کارنامه خود ثبت کند؛ «آناهیتا»، «حوالی اتوبان»، «درباره الی...»، «دل‌شکسته»، «سایه وحشت»، «سوپراستار» و «نیلوفر». او در همین سال توانست سیمرغ جشنواره فجر را برای حضور در «سوپر استار» از آن خود کند و با حضور در «نیلوفر» به عرصه بازی‌های بین‌المللی ورود داشته باشد. «درباره الی...» هم که بی‌تردید یکی از درخشان‌ترین حضورهای سینمایی او را رقم زد. شهاب حسینی که در تلویزیون نیز از درخشش بازنماند و با حضور در «مدار صفر درجه» (حسن فتحی) بار دیگر به خانه اولش در عرصه بازیگری ادای دین کرده بود، این روزها مشغول ایفای نقش شهید بابایی در مجموعه «شوق پرواز» به کارگردانی یدالله صمدی است و مشتاقانه چشم انتظار تجربه‌های تازه‌تر از پیش در سینمای ایران است.
ارسال نظر
پربیننده