توفان در برنابئو

پسران پيگرینی در سانتیاگو برنابئو، ویارئال را با 6 گل به حقارت کشیدند تا از فشارهای شکست مفتضحانه برابر لیون در لیگ قهرمانان اروپا تا حدودی کاسته شود. البته آخر هم معلوم نشد که چرا کهکشانی‌های2 در بعضی از دیدارها تا این حد پرنوسان ظاهر می‌شوند! به هرصورت ویارئال که آنچنان هم دارودسته قدرتمندی ندارد طعمه خوبی بود تا مادریدی‌ها دق و دلي‌شان را سر آنها خالی کنند. نکته مهم تاکتیکی که با بازبینی نوار ویدئویی دیدار رئال دیده می‌شود این است که مهندس شیلیایی در خط حمله به ثبات تفکر رسیده است. مثلث رونالدو، ایگوآین و کاکا آنقدر با هم هماهنگ عمل می‌کنند که دیگر جایی برای کریم‌بنزما و رائول نمی‌ماند. شاید نیستلروی که حالا پیراهن هامبورگ را به تن کرده خیلی زود‌تر از اینها متوجه شد که جایی برای او در برنابئو نمانده است. به نظر می‌رسد تنها خصوصیت بارز تاکتیک‌های پیگرینی در نوک پیکان خط حمله‌اش دیده می‌شود، چون هنوز توازن میان خط هافبک و دفاع 4 نفره تیم برقرار نشده است. بدون شک 6 گلی که پسران پيگرینی به تور دروازه ویارئال دوختند یکی از عوامل اصلی‌اش دوندگی و جنگندگی کریس‌رونالدو بود. او واقعا یکشنبه شب، فوق‌العاده بود. سرعت بالا، قدرت دریبلینگ و از همه مهم‌تر تیزهوشی او در نواختن ضربات ایستگاهی سبب شد تا باز هم اختلاف امتیاز آنها با بارسلونا در عدد 2 باقی بماند. در اینجا ابتدا باید به این موضوع بپردازیم که رئال‌مادرید در مقابل چه حریفانی می‌تواند اینگونه نتیجه بگیرد؟ بدون شک تیم‌هایی که از ضعف عمده در خط‌ دفاعی و عدم یارگیری با ستاره‌های رئال‌ رنج می‌برند باید دروازه‌شان به این شکل باز شود. اگر قرار باشد از سوپر گل کریس که از روی ضربه کاشته تبدیل به گل شد فاکتور بگیریم، توپ‌هایی که گونسالو ایگوآین به ثمر رساند روی کار سرعتی – تاکتیکی انجام شد که با رد و بدل کردن چند پاس تک‌ضرب و حرکت از کنار به دست آمد. این درست است که مارسلو هرگز نمی‌تواند جای خالی روبرتوکارلوس را در جناح چپ به عنوان یک «Full back» پر کند ولی نفوذهای او تا محوطه جریمه حریف آنقدر خطرناک است که آرایش هر خط دفاعی را براحتی برهم می‌ریزد. تشکیل مثلث مارسلو، رونالدو و ایگوآین سبب شد تا گل چهارم به ثمر برسد، از طرف دیگر گل سوم نیز بی‌نظیر بود، پاس آربلوآ به کریس رونالدو و حرکت سرعتی برلیان پرتغالی از سمت راست و پاس تک ضرب و بی‌نقص او به ایگوآین که شیرازه ویارئال را بهم ریخت. اما نکته اصلی اینجاست که اگر به جای ویارئال تیمی مانند سویا یا بارسلونا بود آنها باز هم می‌توانستند اینگونه بی‌محابا حمله کنند؟ بدون شک جواب این سوال منفی است، چون هرگز نمی‌توانید آن بازی در سانچزپیسخوآن را فراموش کنید، چون معمولا تیم‌هایی که از روش ضدحمله‌های سرعتی، آن هم با فرستادن پاس بلند از جناحین استفاده می‌کنند می‌توانند چنان بلایی بر سر رئال‌مادرید محصول پيگرینی بیاورند که تمام روش‌های او زیر سوال برود! آیا دیارا در اندازه‌های رئال است؟ لاسانا دیارا یک سوءتفاهم یا وصله ناجور است. او تا اینجای کار هرگز نتوانسته از لحاظ ذهنی خودش را با مجموعه‌ هماهنگ کند. چه کسی فکرش را می‌کرد که هافبک فرانسوی پورتسموث بتواند با پیراهن شماره 10 به عنوان بازیکن فیکس در رئال بازی کند. حضور 2 هافبک دفاعی در جلوی خط 4 نفره (آلونسو و دیارا) با خصوصیاتی یکسان بزرگ‌ترین ضعف تاکتیکی تیم رئال به حساب می‌آید، البته آلونسو به مراتب بهتر از لاسانا عمل می‌کند. رئال مادرید در این چند فصل اخیر همیشه از فقدان یک هافبک دفاعی مقتدر مانند ماکلله رنج می‌برد. گاگو، محمد دیارا و لاسانا به هیچ عنوان نتوانسته‌اند جای خالی کلودماکلله را پر کنند. به هر صورت رئال توانست 3 امتیار اصلی را از آن خود کند ولی آیا می‌توانیم اطمینان پیدا کنیم که این تیم بارسلونای رویایی گوآردیولا را پشت‌سر بگذارد؟ تقدیم به حادثه دیدگان ماديرا کریس رونالدو هنوز نسبت به آن دهکده کوچکی که روزی روزگاری در آنجا چشمش به جهان باز شد تعصب دارد. پسر پرتغالی رئال‌ باز با همان فیگور همیشگی پشت ضربه ایستگاهی می‌ایستد، شوت او طبق معمول وارد دروازه می‌شود ولی این‌بار نحوه شادی کردن کریس متفاوت می‌شود. او روی تی‌شرتی که زیر پیراهن اصلی‌اش پوشیده نام «ماديرا» را حک کرده است. کریس این گل را به حادثه‌دیدگان این شهر پرتغال که بر اثر سیل جان خود را باختند تقدیم می‌کند. حادثه‌ای که با کشته شدن 40 نفر همراه بوده است. کریس خودش در این باره می‌گوید: «تراژدی غم‌انگیزی در آنجا به وجود آمده. من در این شهر بزرگ شده‌ام و فکر می‌کنم هر کسی که می‌تواند باید به مردم این شهر به هر طریق ممکن کمک کند. من نیز هر کاری از دستم برآید برای بازسازی دوباره آنجا انجام خواهم داد».