حاشیه‌های عملیاتی شدن
ناوشکن جماران
پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی خامنه‌ای (مد‌ظله‌العالی)
- مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی- گزارشی از حاشیه‌های همراهی رهبر انقلاب در الحاق ناوشكن جماران به ناوگان دریایی ایران در خلیج فارس با عنوان «رهبر بر كرانه خلیج فارس» منتشر كرد. در بخش‌هایی از این گزارش آمده است:
تكاپو برای ورود مرد باابهت
همه لباس سفید پوشیده‌اند؛ نیروی دریایی است و همین لباس‌های یكدست سفیدش. وقتی كنار هم می‌ایستند هم زیبایی‌شان بیشتر می‌شود. در همان محوطه‌ای كه ناوشكن جماران پهلو دارد به حوضچه، گروه موزیك و دسته‌های دیگر برای مراسم سان آماده می‌شوند. دسته‌های آخری كاركنان كارخانه كشتی‌سازی و بچه‌های همین پروژه اخیر هستند. همه تمرین‌های آخرشان را انجام می‌دهند. فرمانده میدان پا می‌كوبد و جملات ورودی و خوشامدگویی كه قرار است جلوی رهبر بگوید را با صدای آرام تمرین می‌كند، غافل از اینكه میكروفن روشن است. بقیه ولی به حرف‌های او توجهی نمی‌كنند... جنب و جوش‌ها تبدیل به نظم می‌شود. 2 نفر از گروه موزیك كه بالای بلندی هستند شیپور ورود فرمانده كل قوا را می‌زنند. رهبر عصازنان وارد می‌شود. چنان سكوتی همه جا را می‌گیرد كه صدای پِرپِر پرچم‌های آویزان از ناوشكن شنیده می‌شود. اطراف رهبر فرماندهان رده یك ارتش و سپاه و ستاد مشترك و وزیر دفاع ایستاده‌اند. فرمانده میدان پا می‌كوبد و با شمشیری جلوی صورت جلو می‌آید، رهبر یك قدم جلو می‌رود. رهبر به جایگاه شهدا احترام می‌گذارد، جایگاهی كه بالای آن نوشته است: «موجیم كه آسودگی ما عدم ماست»، بعد برمی‌گردد و از جلوی صف‌های منظم سان می‌بیند و می‌رود به سمت انتهای صف‌ها. رهبر هر 4-3 قدم یك‌بار عصا می‌زد و قدم‌هایش را آنقدر محكم و منظم برمی‌داشت كه آدم وقتی به جزئیات رفتار او دقت می‌كرد، فكر می‌كرد این مرجع تقلید سال‌ها یك نظامی كاركشته بوده.
این غول آهنی را
بیشتر از بچه‌ام دوست دارم
ایران با ساختن این ناوشكن چهاردهمین كشور طراح و سازنده این دست جنگ‌افزار است؛ اینها را مردی سفیدپوش به یكی از بچه‌های تیم خبری می‌گفت. نزدیك شدم و سلامی كردم و ایستادم به گوش دادن. افسر سفیدپوش می‌گفت: یادم نمی‌رود 12 سال پیش رهبر توی همین ساختمان ـ و با دست ساختمانی را پشت حوضچه نشان‌مان داد ـ آمده بود بازدید، یك ماكتی را از همچین ناوشكنی دید. سوال كرد و گفتیم این ناوشكن چیست و چه خصوصیاتی دارد. بعد ایشان گفت: خب، شما كه ماكتش را ساختید چرا خودش را نمی‌سازید؟ بعد هم جدی‌تر شدند و دستور ساخت ناوشكن با قابلیت حمل هلی‌كوپتر و پرتاب موشك را صادر كردند. ما 12 نفر بودیم كه بعد از دستور رهبر تا مدتی گیج بودیم. 3-2 ماهی طول كشید تا به خودمان بیاییم كه می‌خواهیم چكار كنیم. مطالعات روی آب و ورق‌های مخصوص و نیازهای خودمان و خصوصیات ناوشكن‌های موجود در جهان شروع شد. همان موقع‌ها بود كه بچه‌ام به دنیا آمد. بعد با دست به ناوشكن اشاره كرد و گفت: این غول آهنی هم‌سن بچه من است ولی بیشتر از بچه‌ام دوستش دارم. صبح زود می‌آمدیم روی آن كار می‌كردیم و وقتی بازمی‌گشتم خانه هم ساعت 12 ـ 11 شب بود و بچه خواب. بچه را مادرش بزرگ كرد، این غول را هم ما. 65 نفر شبانه‌روز مستقیما روی آن كار كردیم. 4 ساله اصل كار تمام شد، قرار بود موتورش را یك شركت آلمانی بدهد كه بعد از 4 سال برو - بیا آخرش به خاطر تحریم، نداد. بعد یك شركت فرانسوی قرار شد سیستم رانش را بدهد بعد از 3 سال فقط موتور را داد. ما هم که همه طراحی‌ها را بر اساس موتور آلمانی كرده بودیم، مجبور شدیم كل ناوشكن را عوض كنیم. حالا فرانسوی‌ها هم گیربكس و شفت و پروانه را ندادند. دیگر تصمیم گرفتیم خودمان بسازیم، گفتیم گور پدرشان! یك روز یكی از بچه‌ها گفت: رضا! من دارم گیربكس طراحی می‌كنم. رفتم پای كامپیوتر دیدم توی اتوكد چند تا دایره كشیده! ولی باور كنید خودش گیربكس را طراحی كرد و یك شركت هم توی اصفهان ساخت. فقط 4 ـ 3 كشور توی دنیا می‌توانند چنین گیربكسی طراحی و تولید كنند، شاهكار بود. شفت 12 متری ساختیم. الان دیگر هر شناوری بخواهیم، می‌توانیم بسازیم. الان از خوشحالی نمی‌دانم چكار بكنم. شاید یك مدت بروم استراحت كنم. این یك شاهكار است.
رهبری یعنی نگاه استراتژیك به همه چیز
ما كه از گزارش‌های فرماندهان چیز زیادی متوجه نمی‌شدیم، منتظر بودیم رهبر انقلاب به عنوان رهبر و فرمانده، صحبت‌هایش را شروع كند: امروز برای من روز شیرین و دلپسندی بود. نه فقط به خاطر اینكه یك ناوشكن به نیروی دریایی ملحق شد، بیشتر از این جهت كه جوانان و كاركنان هوشمند ما نتیجه امید، اعتماد و توكل‌شان را به چشم دیدند و این آنها را مُصر خواهد كرد به برداشتن گام‌های بلند دیگر و اساس كار همین است... نیروی انسانی ما باید آنچه خدا در وجودش به ودیعت گذاشته از استعداد و توانایی، به عمل برساند و از بزرگی كارها نترسد... .
خواب از سرمان پریده بود. رفتیم برای نماز. در صف‌های نماز سلسله مراتب نظامی بهم خورد. مرجع تقلید ایستاد به عنوان پیشنماز، توی صف اول كارگر ساخت ناو ایستاد و فیروزآبادی، رئیس ستاد مشترك ارتش صف آخر و خواندن نماز شكسته در كنار ناوشكن جماران و خلیج‌فارس یادمان آورد تهران نیستیم. بعد از نماز هم رهبر انقلاب نشست بالای سفره‌ای بلند كه همه كاركنان پروژه ناو و همه فرماندهان نظامی باز هم بدون رعایت سلسله‌مراتب نظامی نشسته بودند. همه با هم سبزی‌پلو با شیرماهی خوردیم كه یادمان باشد تهران نیستیم. حاشیه
حاشیه‌های عملیاتی شدن
ناوشکن جماران
پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی خامنه‌ای (مد‌ظله‌العالی)
- مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی- گزارشی از حاشیه‌های همراهی رهبر انقلاب در الحاق ناوشكن جماران به ناوگان دریایی ایران در خلیج فارس با عنوان «رهبر بر كرانه خلیج فارس» منتشر كرد. در بخش‌هایی از این گزارش آمده است:
تكاپو برای ورود مرد باابهت
همه لباس سفید پوشیده‌اند؛ نیروی دریایی است و همین لباس‌های یكدست سفیدش. وقتی كنار هم می‌ایستند هم زیبایی‌شان بیشتر می‌شود. در همان محوطه‌ای كه ناوشكن جماران پهلو دارد به حوضچه، گروه موزیك و دسته‌های دیگر برای مراسم سان آماده می‌شوند. دسته‌های آخری كاركنان كارخانه كشتی‌سازی و بچه‌های همین پروژه اخیر هستند. همه تمرین‌های آخرشان را انجام می‌دهند. فرمانده میدان پا می‌كوبد و جملات ورودی و خوشامدگویی كه قرار است جلوی رهبر بگوید را با صدای آرام تمرین می‌كند، غافل از اینكه میكروفن روشن است. بقیه ولی به حرف‌های او توجهی نمی‌كنند... جنب و جوش‌ها تبدیل به نظم می‌شود. 2 نفر از گروه موزیك كه بالای بلندی هستند شیپور ورود فرمانده كل قوا را می‌زنند. رهبر عصازنان وارد می‌شود. چنان سكوتی همه جا را می‌گیرد كه صدای پِرپِر پرچم‌های آویزان از ناوشكن شنیده می‌شود. اطراف رهبر فرماندهان رده یك ارتش و سپاه و ستاد مشترك و وزیر دفاع ایستاده‌اند. فرمانده میدان پا می‌كوبد و با شمشیری جلوی صورت جلو می‌آید، رهبر یك قدم جلو می‌رود. رهبر به جایگاه شهدا احترام می‌گذارد، جایگاهی كه بالای آن نوشته است: «موجیم كه آسودگی ما عدم ماست»، بعد برمی‌گردد و از جلوی صف‌های منظم سان می‌بیند و می‌رود به سمت انتهای صف‌ها. رهبر هر 4-3 قدم یك‌بار عصا می‌زد و قدم‌هایش را آنقدر محكم و منظم برمی‌داشت كه آدم وقتی به جزئیات رفتار او دقت می‌كرد، فكر می‌كرد این مرجع تقلید سال‌ها یك نظامی كاركشته بوده.
این غول آهنی را
بیشتر از بچه‌ام دوست دارم
ایران با ساختن این ناوشكن چهاردهمین كشور طراح و سازنده این دست جنگ‌افزار است؛ اینها را مردی سفیدپوش به یكی از بچه‌های تیم خبری می‌گفت. نزدیك شدم و سلامی كردم و ایستادم به گوش دادن. افسر سفیدپوش می‌گفت: یادم نمی‌رود 12 سال پیش رهبر توی همین ساختمان ـ و با دست ساختمانی را پشت حوضچه نشان‌مان داد ـ آمده بود بازدید، یك ماكتی را از همچین ناوشكنی دید. سوال كرد و گفتیم این ناوشكن چیست و چه خصوصیاتی دارد. بعد ایشان گفت: خب، شما كه ماكتش را ساختید چرا خودش را نمی‌سازید؟ بعد هم جدی‌تر شدند و دستور ساخت ناوشكن با قابلیت حمل هلی‌كوپتر و پرتاب موشك را صادر كردند. ما 12 نفر بودیم كه بعد از دستور رهبر تا مدتی گیج بودیم. 3-2 ماهی طول كشید تا به خودمان بیاییم كه می‌خواهیم چكار كنیم. مطالعات روی آب و ورق‌های مخصوص و نیازهای خودمان و خصوصیات ناوشكن‌های موجود در جهان شروع شد. همان موقع‌ها بود كه بچه‌ام به دنیا آمد. بعد با دست به ناوشكن اشاره كرد و گفت: این غول آهنی هم‌سن بچه من است ولی بیشتر از بچه‌ام دوستش دارم. صبح زود می‌آمدیم روی آن كار می‌كردیم و وقتی بازمی‌گشتم خانه هم ساعت 12 ـ 11 شب بود و بچه خواب. بچه را مادرش بزرگ كرد، این غول را هم ما. 65 نفر شبانه‌روز مستقیما روی آن كار كردیم. 4 ساله اصل كار تمام شد، قرار بود موتورش را یك شركت آلمانی بدهد كه بعد از 4 سال برو - بیا آخرش به خاطر تحریم، نداد. بعد یك شركت فرانسوی قرار شد سیستم رانش را بدهد بعد از 3 سال فقط موتور را داد. ما هم که همه طراحی‌ها را بر اساس موتور آلمانی كرده بودیم، مجبور شدیم كل ناوشكن را عوض كنیم. حالا فرانسوی‌ها هم گیربكس و شفت و پروانه را ندادند. دیگر تصمیم گرفتیم خودمان بسازیم، گفتیم گور پدرشان! یك روز یكی از بچه‌ها گفت: رضا! من دارم گیربكس طراحی می‌كنم. رفتم پای كامپیوتر دیدم توی اتوكد چند تا دایره كشیده! ولی باور كنید خودش گیربكس را طراحی كرد و یك شركت هم توی اصفهان ساخت. فقط 4 ـ 3 كشور توی دنیا می‌توانند چنین گیربكسی طراحی و تولید كنند، شاهكار بود. شفت 12 متری ساختیم. الان دیگر هر شناوری بخواهیم، می‌توانیم بسازیم. الان از خوشحالی نمی‌دانم چكار بكنم. شاید یك مدت بروم استراحت كنم. این یك شاهكار است.
رهبری یعنی نگاه استراتژیك به همه چیز
ما كه از گزارش‌های فرماندهان چیز زیادی متوجه نمی‌شدیم، منتظر بودیم رهبر انقلاب به عنوان رهبر و فرمانده، صحبت‌هایش را شروع كند: امروز برای من روز شیرین و دلپسندی بود. نه فقط به خاطر اینكه یك ناوشكن به نیروی دریایی ملحق شد، بیشتر از این جهت كه جوانان و كاركنان هوشمند ما نتیجه امید، اعتماد و توكل‌شان را به چشم دیدند و این آنها را مُصر خواهد كرد به برداشتن گام‌های بلند دیگر و اساس كار همین است... نیروی انسانی ما باید آنچه خدا در وجودش به ودیعت گذاشته از استعداد و توانایی، به عمل برساند و از بزرگی كارها نترسد... .
خواب از سرمان پریده بود. رفتیم برای نماز. در صف‌های نماز سلسله مراتب نظامی بهم خورد. مرجع تقلید ایستاد به عنوان پیشنماز، توی صف اول كارگر ساخت ناو ایستاد و فیروزآبادی، رئیس ستاد مشترك ارتش صف آخر و خواندن نماز شكسته در كنار ناوشكن جماران و خلیج‌فارس یادمان آورد تهران نیستیم. بعد از نماز هم رهبر انقلاب نشست بالای سفره‌ای بلند كه همه كاركنان پروژه ناو و همه فرماندهان نظامی باز هم بدون رعایت سلسله‌مراتب نظامی نشسته بودند. همه با هم سبزی‌پلو با شیرماهی خوردیم كه یادمان باشد تهران نیستیم. ارسال نظر
پربیننده