با وجودی که کرمانشاه در بحث بیکاری جایگاه سوم کشور را در اختیار دارد اما هنوز وعده مسؤولان اقتصادی و اجرایی این استان برای ایجاد اشتغال محقق نشده است. به گزارش مهر، چند سالی است که استان کرمانشاه در برخی از آمارهای منفی رتبه‌های نخستین کشور را در اختیار دارد. رتبه‌های تک‌رقمی در بحث طلاق، خودکشی، بیکاری و... این سال‌ها استان کرمانشاه را همراهی کرده‌اند و تاسف‌بارتر اینکه، جابه‌جایی کرمانشاه در این آمار به صورت نوسانی بوده تا جایی که در برخی از آمارها، در زمان‌های معینی جایگاه این استان در بحث بیکاری یک پله دیگر هم سقوط می‌کند. مرکز آمار ایران اعلام کرد که رتبه کرمانشاه در تابستان 92 دوم بوده که این خبری هشداردهنده برای مسؤولان اقتصادی این استان است. استانی که به‌رغم تمام پتانسیل‌هایش، همچنان در پایین‌ترین جایگاه اشتغال، اقتصاد و فرهنگ در حال دست و پا زدن است. رتبه‌هایی که امروز در حوزه اقتصادی از استان کرمانشاه منتشر می‌شود به هیچ‌وجه شایسته این استان با وجود این پتانسیل‌های ویژه اقتصادی نیست. طبق آمار، استان کرمانشاه از نظر سرمایه‌گذاری صنعتی رتبه 17، در بحث اشتغال صنعتی رتبه 20 و در تعداد واحدهای صنعتی، رتبه 25 کشور را در اختیار دارد که به نظر می‌رسد این آمارها سالیان سال است که جابه‌جا نشده‌اند ولی آن طرف‌تر، استان‌های همجواری که روزگاری زیرمجموعه کرمانشاه محسوب می‌شدند، جهشی خوب در اقتصاد داشته‌اند. از طرف دیگر، تعداد تمام واحدهای صنعتی در استان کرمانشاه تنها 860 مرکز است که در آخرین آمار منتشر شده، نیروهای شاغل در آنها 27 هزار نفر است که با توجه به رقم نیروی کار در این خطه، این عدد بسیار ناچیز است. اشتغال به دغدغه اصلی جوانان این خطه تبدیل شده است. موضوعی که به علت نبودش در این استان، باعث خروج بسیاری از نیروهای کار از کرمانشاه به سوی شهرهای صنعتی کشور شده است. امروز پناه بردن به حاشیه شهرهای بزرگ و صنعتی، امری طبیعی و معمولی برای مردمان شهرهای محروم از صنعت و ثروت همانند کرمانشاه شده است.
رضا رحیمی، رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان کرمانشاه در این باره می‌گوید: برنامه‌ای که در بحث اشتغال در استان کرمانشاه تدوین کرده‌ایم، می‌تواند در طول 4 سال برای بیش از 48 هزار متقاضی ایجاد شغل کند. با این حال، عمل به این تعهد خود نیازمند اعتبار و سرمایه‌ای کلان و کشوری است، یعنی همان «پاشنه آشیل» کرمانشاه. متاسفانه برخی از بدآموزی‌ها و بدفهمی‌ها موجب شده است که سرمایه‌گذاران نه‌تنها به کرمانشاه نیایند، بلکه امروزه شاهد خروج بسیاری از سرمایه‌های انسانی و مالی از این استان به نقاط مرکزی کشوری باشیم. رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان کرمانشاه در این باره تاکید کرد: برای ایجاد 48 هزار شغل در کرمانشاه در طول 4 سال به اعتباری بالغ بر 350 هزار میلیارد ریال نیازمندیم. به نظر می‌آید با مشکلات موجود در بحث اقتصاد ملی و به تبع آن اقتصاد کرمانشاه، تامین این رقم، کاری بس دشوار و نزدیک به محالات است. مسؤولان اقتصادی استان کرمانشاه این میزان اعتبار را برای راه‌اندازی بیش از یکهزار و 165 واحد صنعتی تعریف کرده‌اند که ایجاد زیرساخت‌های این تعداد کارگاه و کارخانه و نیز تهیه مکان آنها با رعایت اصول اقتصادی و نیز بازار تقاضا، خود موضوع دیگری است که با توجه به تعطیلی صنایع کرمانشاه در سال‌های اخیر، نیازمند بسیج تمام فعالان اقتصادی استان و حتی کشور است. رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان کرمانشاه اعلام کرد تا 3 سال دیگر استان کرمانشاه در زمره 10 استان برتر صنعتی کشور قرار می‌گیرد که به نظر می‌رسد برای رسیدن به این جایگاه هم به زمان طولانی‌تری نیاز است و هم به سرمایه بیشتری. البته در صورت رسیدن به این جایگاه، بیش از 49 هزار نفر در بخش صنعت مشغول به کار می‌شوند و جمعا 76 هزار نفر شاغل در این بخش خواهیم داشت که تحقق این امر می‌تواند بسیاری از مشکلات این استان را حل کند. نعمت‌الله منوچهری، رئیس مجمع نمایندگان استان در واکنش به خبر آمار بیکاری کرمانشاه به مهر گفت: متاسفانه در این رده‌بندی کرمانشاه جایگاه سوم را در میان استان‌های بیکار کشور به خود اختصاص داده است. منوچهری اظهار داشت: بیکاری 6/14 درصدی مردم استان کرمانشاه در سال 92 مساله خوشایندی نیست و مطمئنا این حجم بالای بیکاری تبعات منفی بسیاری برای جامعه شهری و حتی روستایی کرمانشاه به همراه خواهد داشت. این نماینده مجلس می‌گوید: نرخ بیکاری در کرمانشاه 2/4 درصد از میانگین کشوری بیشتر است و این مساله باید هرچه سریع‌تر ریشه‌یابی شود که علت این حجم بالای بیکاری در استان چیست و چرا نزدیک به 15 درصد مردم این دیار باید بیکار باشند. منوچهری تاکید کرد: بیکاری ریشه و مادر تمام بدبختی‌ها و مفاسد است، بیشتر جرائم نشأت گرفته از آمار بالای بیکاری در جامعه است. به دلیل همین بیکاری است که امروز می‌بینیم در کرمانشاه برخی شاخص‌های اجتماعی رشد منفی داشته‌اند.