محمد صابری:
جشنواره فیلم فجر بیست و هشتم هر حاشیه‌ای داشت و هر میزان انتقاد و تحسین به خود دید اما از یک نظر جشنواره‌ای قابل توجه در نگاه مخاطبان بود و آن تنوع نسبی آثار ارائه شده در قالب ژانرهای مختلف. نه اینکه در هر ژانر نمونه‌ای قابل بحث و نظر اکران شده باشد که حتی کارهای ضعیف هم کم نبود، اما لااقل در هر ژانر تلاشی بود و تجربه‌ای. متفاوت‌ترین این تجربه‌ها هم نصیب ژانر تا همین چند سال‌گذشته مهجور مانده «دفاع مقدس» بود. جالب اینکه از فیلم قدردیده «شب واقعه» تا فیلم تأسف‌برانگیز «زم‌هریر» هم در این محدوده ارائه، بررسی و سنجیده شدند. این همه مقدمه‌ای بود برای یادآوری و تصدیق پیش‌بینی تحلیلگرانی که در جشنواره بیست و ششم و پس از اکران یکی از معدود فیلم‌های دفاع مقدسی آن دوره، یعنی «فرزند خاک» احیای سینمای دفاع مقدس را نوید داده بودند و نگاه تازه محمدعلی باشه‌آهنگر را گشایش معبری نو برای پرداختن به زوایای تاریک 8 سال جنگ ایران و عراق تحلیل کردند. جشنواره امسال و تعداد فیلم‌هایی که با نگاهی متفاوت به جنگ و آدم‌های آن پرداخته بودند شاهدی بود بر صحت این پیش‌بینی و چه مقدمه‌ای بهتر از همین شاهد، برای معرفی و بازخوانی دوباره ساخته تحسین شده بانی این احیا؛ «من همیشه در جنگ زندگی کردم اما صرفاً نجنگیده‌ام، یعنی هدف من از جنگیدن، زندگی کردن بود. من در 18 سالگی با همسرم در آبادان زندگی می‌کردم، پسرم هم در همان شهر به دنیا آمد و این نوع زندگی قطعاً متفاوت است از اینکه من از تهران اعزام شوم و برای دفاع به خط مقدم بروم. من تا یک ساعت مشخص روی نوار مرزی می‌جنگیدم و وقت ظهر که می‌شد (مثل کسانی که کارت می‌زنند!) سوار دوچرخه‌ام می‌شدم و به خانه می‌آمدم. یادم می‌آید وقتی ازدواج کردم، وسایل منزل به آن صورت نداشتیم... آن روزها بچه‌های بسیج شبانه می‌رفتند و وسایلی را که داخل لنج‌های کنار اروند مانده بود و هر از چندی به دست عراقی‌ها آتش می‌گرفت، به مساجد می‌آوردند و با قیمت مناسب توزیع می‌کردند. یک یخچال ترکش‌خورده هم از این جریان به ما رسید که تا همین اواخر هم برایم یادگار ماند و من مثل یک جانباز(!) دوستش داشتم». این متن واگویه اول شخص مفرد یک «فیلم» نیست، خاطرات متفاوت یک «کارگردان» است که به روشنی خلق آثار متفاوت برپرده سینما را در کارنامه او موجه جلوه می‌دهد. محمدعلی باشه‌آهنگر که به تعبیر خود نزدیک به 10 سال برای تصویر کردن متفاوت‌ترین فیلمنامه دفاع‌مقدسی خود (به دلیل حساس بودن سوژه)، انتظار جلب نظر مسؤولان سینمایی را تحمل کرده بود، سال 86 با رونمایی از «فرزند خاک» جلوه‌ای متفاوت از دفاع مقدس را سینمایی کرد تا نه فقط تحسین منتقدان که اقبال مخاطبان را هم به سینمای دفاع مقدس جلب کند. باشه‌آهنگر که در جشنواره بیست‌وهشتم هم با فیلم «بیداری رویاها» بار دیگر با سوژه‌ای غریب و مرتبط با آدم‌های جنگ، نظر مخاطبان و منتقدان را به خود جلب کرد، همزمان ورود سومین ساخته‌اش (پس از فیلم‌های اکران نشده نیمه گمشده و نبات داغ) به شبکه نمایش خانگی را شاهد بود. «فرزند خاک» داستان همسر شهیدی به نام میناست که برای بازگرداندن جسد شوهرش از خاک عراق، پای در راه سفر می‌گذارد، اما این سفر سرانجامی متفاوت را برای او رقم می‌زند. فیلم باشه‌آهنگر در شبکه نمایش خانگی هم حائز امتیازات سینمایی قابل ملاحظه‌ای است و باوجود داشتن برخی ضعف‌های حداقلی به کمک داستان خود مخاطب را مجاب به همراهی می‌کند و این مهم‌ترین امتیاز فیلمی است که پس از 2سال می‌توان تنوع نگاه‌ها به سینمای دفاع مقدس را از ثمرات رونمایی از آن دانست. باشه‌آهنگر هنوز حرف‌های زیادی از «جنگیدن برای زندگی» دارد.
باشه‌آهنگر با «فرزند خاک» بابی نو در پرداخت به آدم‌های جنگ گشود
جنگ جنگ تا... زندگی
محمد صابری:
جشنواره فیلم فجر بیست و هشتم هر حاشیه‌ای داشت و هر میزان انتقاد و تحسین به خود دید اما از یک نظر جشنواره‌ای قابل توجه در نگاه مخاطبان بود و آن تنوع نسبی آثار ارائه شده در قالب ژانرهای مختلف. نه اینکه در هر ژانر نمونه‌ای قابل بحث و نظر اکران شده باشد که حتی کارهای ضعیف هم کم نبود، اما لااقل در هر ژانر تلاشی بود و تجربه‌ای. متفاوت‌ترین این تجربه‌ها هم نصیب ژانر تا همین چند سال‌گذشته مهجور مانده «دفاع مقدس» بود. جالب اینکه از فیلم قدردیده «شب واقعه» تا فیلم تأسف‌برانگیز «زم‌هریر» هم در این محدوده ارائه، بررسی و سنجیده شدند. این همه مقدمه‌ای بود برای یادآوری و تصدیق پیش‌بینی تحلیلگرانی که در جشنواره بیست و ششم و پس از اکران یکی از معدود فیلم‌های دفاع مقدسی آن دوره، یعنی «فرزند خاک» احیای سینمای دفاع مقدس را نوید داده بودند و نگاه تازه محمدعلی باشه‌آهنگر را گشایش معبری نو برای پرداختن به زوایای تاریک 8 سال جنگ ایران و عراق تحلیل کردند. جشنواره امسال و تعداد فیلم‌هایی که با نگاهی متفاوت به جنگ و آدم‌های آن پرداخته بودند شاهدی بود بر صحت این پیش‌بینی و چه مقدمه‌ای بهتر از همین شاهد، برای معرفی و بازخوانی دوباره ساخته تحسین شده بانی این احیا؛ «من همیشه در جنگ زندگی کردم اما صرفاً نجنگیده‌ام، یعنی هدف من از جنگیدن، زندگی کردن بود. من در 18 سالگی با همسرم در آبادان زندگی می‌کردم، پسرم هم در همان شهر به دنیا آمد و این نوع زندگی قطعاً متفاوت است از اینکه من از تهران اعزام شوم و برای دفاع به خط مقدم بروم. من تا یک ساعت مشخص روی نوار مرزی می‌جنگیدم و وقت ظهر که می‌شد (مثل کسانی که کارت می‌زنند!) سوار دوچرخه‌ام می‌شدم و به خانه می‌آمدم. یادم می‌آید وقتی ازدواج کردم، وسایل منزل به آن صورت نداشتیم... آن روزها بچه‌های بسیج شبانه می‌رفتند و وسایلی را که داخل لنج‌های کنار اروند مانده بود و هر از چندی به دست عراقی‌ها آتش می‌گرفت، به مساجد می‌آوردند و با قیمت مناسب توزیع می‌کردند. یک یخچال ترکش‌خورده هم از این جریان به ما رسید که تا همین اواخر هم برایم یادگار ماند و من مثل یک جانباز(!) دوستش داشتم». این متن واگویه اول شخص مفرد یک «فیلم» نیست، خاطرات متفاوت یک «کارگردان» است که به روشنی خلق آثار متفاوت برپرده سینما را در کارنامه او موجه جلوه می‌دهد. محمدعلی باشه‌آهنگر که به تعبیر خود نزدیک به 10 سال برای تصویر کردن متفاوت‌ترین فیلمنامه دفاع‌مقدسی خود (به دلیل حساس بودن سوژه)، انتظار جلب نظر مسؤولان سینمایی را تحمل کرده بود، سال 86 با رونمایی از «فرزند خاک» جلوه‌ای متفاوت از دفاع مقدس را سینمایی کرد تا نه فقط تحسین منتقدان که اقبال مخاطبان را هم به سینمای دفاع مقدس جلب کند. باشه‌آهنگر که در جشنواره بیست‌وهشتم هم با فیلم «بیداری رویاها» بار دیگر با سوژه‌ای غریب و مرتبط با آدم‌های جنگ، نظر مخاطبان و منتقدان را به خود جلب کرد، همزمان ورود سومین ساخته‌اش (پس از فیلم‌های اکران نشده نیمه گمشده و نبات داغ) به شبکه نمایش خانگی را شاهد بود. «فرزند خاک» داستان همسر شهیدی به نام میناست که برای بازگرداندن جسد شوهرش از خاک عراق، پای در راه سفر می‌گذارد، اما این سفر سرانجامی متفاوت را برای او رقم می‌زند. فیلم باشه‌آهنگر در شبکه نمایش خانگی هم حائز امتیازات سینمایی قابل ملاحظه‌ای است و باوجود داشتن برخی ضعف‌های حداقلی به کمک داستان خود مخاطب را مجاب به همراهی می‌کند و این مهم‌ترین امتیاز فیلمی است که پس از 2سال می‌توان تنوع نگاه‌ها به سینمای دفاع مقدس را از ثمرات رونمایی از آن دانست. باشه‌آهنگر هنوز حرف‌های زیادی از «جنگیدن برای زندگی» دارد.
ارسال نظر
پربیننده