استعفای «اسدالله علم» از نخست‌وزیری و
انتخاب «حسنعلی منصور» به این مقام- 1342 ش
امیر اسدالله علم که پس از توافق آمریکا و شاه ایران در 28 تیرماه 1341 به نخست‌وزیری رسیده بود، سرانجام پس از 20 ماه صدارت به اراده شاه و بدون اعتنا به قوه مقننه استعفا کرد و جای خود را به حسنعلی منصور داد. در همان روز که علم بر کنار شد، منصور به این مقام انتخاب شد و او که از ماه‌های قبل مهیای این منصب بود در همان روز وزرای خود را معرفی کرد. از نظر ملت ایران دوران حکومت اسدالله علم، یکی از تاریک‌ترین ایام در روزگار سیاه سلطنت محمدرضا پهلوی است. پس از علم، منصور که مورد حمایت انگلیس و آمریکا بود بر سر کار آمد و شاه بار دیگر خوش‌خدمتی خود را به اربابانش نشان داد. منصور نیز طی دوران صدارتش زمینه‌های قانون ننگین کاپیتولاسیون را فراهم آورد و پس از اعتراض امام خمینی(ره) به این مصوبه، آن حضرت را به ترکیه تبعید کرد.
تصرف شهر «ایروان» توسط قوای روس – 1243 ق
در جریان دومین جنگ ایران و روسیه در زمان فتحعلی شاه قاجار، عباس میرزای ولیعهد، در ابتدا پیروزی‌هایی به دست آورد ولی بر اثر خیانت برخی از نیروهایش، قلعه استراتژیک عباس‌آباد در ایروان که دژی محکم بود، به دست روس‌ها افتاد. پس از مدتی جنگ، عباس میرزا شکست خورد و تبریز و اردبیل به دست قوای روسیه سقوط کرد. این حادثه زمینه عقد قرارداد ننگین ترکمانچای شد و مناطق پهناوری از ایران را به خاک روسیه تزاری ملحق کرد.
آغاز حاکمیت حزب بعث در سوریه – 1963 م
هر چند سوریه بعد از جنگ جهانی دوم مستقل شد اما حوادث متعددی باعث شد تا آرامش سیاسی پایدار در این کشور برقرار نشود. وقوع جنگ با اسرائیل در سال‌های 1948 و 1956، شکل‌گیری و فروپاشی جمهوری متحد عربی و وقوع کودتاهای پی‌در پی در سوریه، نمونه‌ای از مشکلات فراروی این کشور تازه‌استقلال‌یافته بود. در این میان، کودتای 28 سپتامبر 1961 و خروج تدریجی سوریه از جمهوری متحد عربی، مرحله‌ای دیگر از حیات سیاسی این کشور را رقم زد. با این حال حزب بعث سوریه آرام‌آرام جایگاه خویش را تثبیت کرد و از طریق افکار عمومی و جراید، دولت را برای پذیرش خواسته‌های خود تحت فشار قرار می‌داد. حاکمیت حزب بعث در سوریه پس از گذشت بیش از 4 دهه، همچنان ادامه دارد.