«بازخوانی فتنه 14 اسفند» عنوان نشستی بود که دهم اسفندماه از سوی بسیج دانشجویی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در این دانشکده برگزار شد. در این برنامه دکتر شفیعی‌فر، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران و سپس مهندس نبوی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در جمع دانشجویان دانشگاه تهران حاضر شده و از نگاه خود به واکاوی جریان بنی‌صدر و فتنه 14 اسفند در دانشگاه تهران پرداختند. نظر به اهمیت مطالب مطروحه در این نشست و ارتباط آن با پرونده این هفته، چکیده‌ای از اظهارات آنان را از نظر می‌گذرانیم: دکتر شفیعی‌فر، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران ریشه فتنه 14 اسفند را مربوط به دوره بی‌ثباتی سال‌های اول انقلاب دانست که گروه‌های مختلف دنبال سهم‌خواهی بودند. وی ادامه داد: وقتی انقلاب اسلامی پیروز شد تفکری که از بیرون به ایران نگاه می‌کرد گمان کرد روحانیت نمی‌تواند مدیریت جامعه را به‌عهده بگیرد و امثال بازرگان که بر اساس تفکرات سیاسی غرب عمل می‌کنند اداره جامعه را به عهده خواهند گرفت.
استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران ادامه داد: امام در برهه‌های مختلف تلاش کردند حضور عده‌ای روشنفکر که بر اساس نظام غربی برای ایران برنامه‌ریزی می‌کردند را محدود کنند. این عده وقتی که دیدند4 هزار نقد علیه پیش‌نویس تنظیم شده آنها برای قانون اساسی نوشته شده در انتخابات پیش‌نویس قانون اساسی شرکت نکردند، اما نتیجه چه شد؟ 9/99درصد از واجدان شرایط به قانون اساسی رای دادند و آنها در نخستین ایستگاه از قطار انقلاب پیاده شدند. شفیعی‌فر به جریان نخستین انتخابات ریاست‌جمهوری اشاره کرد و گفت: برای نخستین انتخابات ریاست‌جمهوری از سوی کمیسیون انتخابات 8نفر تایید شدند. رجوی چون به قانون اساسی رای نداده بود و جلال‌الدین فارسی به دلیل تشکیک در ایرانی‌الاصل بودنش از دور رقابت خارج شدند. با این وضع میان مدنی و بنی‌صدر تردید وجود داشت. با بعضی از تحلیل‌ها شایع شد نظر امام روی بنی‌صدر است و نام او به‌عنوان یک چهره موجه مطرح شد. بنی‌صدر با امام به ایران آمده بود و در آن مدت کوتاه با توجه به بحث‌ها و مناظره‌هایی که انجام داده بود، وجهه مناسبی پیدا کرده بود. فضای رادیکال پس از انقلاب اجازه تحلیل نداد و بنی‌صدر11میلیون رای آورد. این ماجرا گذشت تا اینکه امام بعدها در قسمتی از نامه مشهور 6 فروردین عزل آقای منتظری قسم خوردند که به وی رای نداده بودند، اما در آن شرایط تحلیل‌های غلط به کرسی نشست و فضای افکار عمومی را به سمت انتخاب بنی‌صدر منحرف کرد. شفیعی‌فر ادامه داد: بعدها سازمان جاسوسی آمریکا (سیا) گزارش داده بود که از قبل از انقلاب برای جذب بنی‌صدر برنامه‌ریزی کرده است. در گزارشات این سازمان آمده بود که بنی‌صدر بشدت جاه‌طلب است، لذا روی این وجه او برنامه‌ریزی شده بود. این احساس او، نوع تفکرات و کسب 11میلیون رای باعث شد بنی‌صدرفکر کند، می‌تواند در قدرت با امام(ره) شریک شود و سعی کرد در بیشتر سخنرانی‌هایش قدرت خود را نمایش دهد. وی ادامه داد: در این میان سازمان مجاهدین خلق (منافقین) برای کسب جایگاه از سخنرانی‌های او استفاده می‌کرد و دنبال درگیری و شلوغ کردن در این مناسبت‌ها بودند تا با این درگیری‌ها بتواند جایگاه خود را تثبیت کند و واقعه 14 اسفند را باید از همین چارچوب ارزیابی کرد. استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران در ادامه صحبت‌های خود به شرح واقعه 14 اسفند پرداخت و گفت: آن روز از صبح عده زیادی مجهز به سلاح سرد و با لباس‌های متحد‌الشکل فضای دانشگاه تهران را پر کرده بودند. نخستین جمله‌ای که بنی‌صدر گفت این است: عده‌ای برای اخلال به اینجا آمده‌اند و اگر دست از اخلال برندارند و مسؤولان هم با آنها برخورد نکنند از شما مردم می‌خواهم که برای همیشه این عده را از صحنه حذف کنید. با امثال این جملات، بنی‌صدر فضا را ملتهب نگه می‌داشت. رفتار او به‌عنوان یک نخبه اجتماعی اصلا قابل توجیه نیست، اما با همین حرف‌ها توانست فضا را به سود خود جهت دهی کند. دکتر شفیعی‌فر به سخنان دیگری از بنی‌صدر در این مراسم اشاره کرد و گفت: وی در جایی می‌گوید: «یک نوع رهبری وجود دارد که معتقد است خود باید سرنوشت مردم را تایید کند که این نوع رهبری از نوع دیکتاتوری است. اما مصدق این‌طوری نبود.» یعنی علناً مقابل مدل رهبری امام (ره) می‌ایستد، ضمن اینکه با بعضی جملات سعی می‌کند خود را از مظان اتهام خارج کند. وی در پایان به اهمیت تحلیل درست در چنین شرایطی اشاره کرد و گفت: در فضا‌های گرد و غبار آلود سیاسی، تصمیم‌گیری بسیار دشوار است. پس یا فرد باید به جایی مطمئن وصل باشد یا خودش اهل بصیرت باشد. اگر بصیرت وجود نداشته باشد اتفاقی مثل انتخاب بنی‌صدر قطعا تکرار شدنی خواهد بود.
نبوی: امام همواره بنی‌صدر را به رعایت قانون دعوت می‌کرد
مهندس نبوی نيز در نشست «بازخوانی فتنه 14اسفند» ضمن توضیحاتی پیرامون شرایط اول انقلاب گفت: در زمان انتخابات ریاست جمهوری حزب جمهوری اسلامی جلال‌الدین فارسی را به‌عنوان کاندیدای خود معرفی کرد اما آقای شیخ علی تهرانی یک شبهه‌ای را مطرح کرد و آن این بود که آقای فارسی ایرانی‌الاصل نیست که این شبهه هم گرفت و قوی شد و حضرت امام نیز نظرشان این شد که او کنار رود. جامعه مدرسان هم دکتر حسن حبیبی را به‌عنوان کاندیدای خود مطرح کرد که حزب جمهوری اسلامی پس از بررسی‌هایی به این نتیجه رسید که از کاندیدای جامعه مدرسین حمایت کند.وی افزود: زمانی هم که در مجلس خبرگان قانون اساسی رای آورد برخی خواص متوجه دیدگاه‌های او شدند. بعدا در مجلس خبرگان قانون اساسی با اصل ولایت فقیه مخالفت می‌کند ولی آن زمان خیلی برای مردم شناخته نشده بود. همچنین بنی‌صدر ترفند تبلیغاتی بسیار قشنگی راه انداخت و آن این بود که بعد از دیدار با حضرت امام در جمع خبرنگاران مطرح کرد الان تصمیم گرفتم که کاندیدای ریاست‌جمهوری شوم و در واقع خود را به‌عنوان کاندیدای حضرت امام معرفی کرد. وی افزود: در آن روزها برای ما مهم‌تر از روزنامه جمهوری اسلامی، روزنامه انقلاب اسلامی (متعلق به بنی‌صدر) بود چون این روزنامه به‌طور جدی شایعه‌سازی می‌کرد و تهمت می‌زد به‌طوری که حتی حزب جمهوری اسلامی را به عنوان حزب بداخلاق معرفی می‌کرد. حضرت امام به مسؤولان می‌گفتند که به اختلافات دامن نزنید اما بنی‌صدر این امر را مراعات نمی‌کرد و در روزنامه و سخنرانی‌هایش فتنه‌انگیزی می‌کرد. در ادامه، نبوی با اشاره به اینکه در 14 اسفند 59 دو جریان وجود داشت، یکی جریان بنی‌صدر و دیگری جریان آقای بهشتی، گفت: در دانشگاه در روز تشییع جنازه طالقانی شعار مرگ بر بهشتی و بهشتی طالقانی را تو کشتی، سر می‌دادند و این جریانات در حوادث مختلف حالت نماد پیدا می‌کند؛ مثل دوم خرداد که خاتمی نماد شد و حوادث پس از انتخابات که برخی اشخاص به‌عنوان نماد قرار گرفتند و یک نماد دیگر نیز روزنامه‌ها بودند مثل روزنامه جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی که هر کدام حامی یک جریان بودند. عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با بیان اینکه در 14 اسفند 59 افرادی که در حمایت از بنی‌صدر در دانشگاه تهران جمع شده بودند، شعار مرگ بر روحانیت سرمی‌دادند، اظهار کرد: منظور آنها این بود که می‌خواستند مرزبندی خود را با کمیته انقلاب اسلامی و سپاه پاسداران نشان دهند و در همان دانشگاه تهران در آن زمان وقتی عکس امام را پاره کردند با کف و سوت حضار مواجه شدند و شعار آزادی زندانی سیاسی مطرح می‌شد که این جریان مورد حمایت منافقین و رجوی قرار گرفت که در مقابل آنها روحانیت، حزب جمهوری اسلامی، سپاه پاسداران و کمیته انقلاب اسلامی قرار داشتند. در آن دوره کسی که در دانشگاه تهران ریش می‌گذاشت او را به عنوان حزب‌اللهی کتک می‌زدند. وی با اشاره به اینکه بنی‌صدر فردی متکبر بود که کسی را قبول نداشت، تصریح کرد: در مجلس خبرگان وقتی درباره ولایت فقیه صحبت شد، گفت که ولایت فقیه عبایی است که به تن همه گشاد است و فقط به تن من برازنده است! وی با بیان این مطلب که بنی‌صدر از ضدیت با حزب جمهوری اسلامی و مرحوم بهشتی آغاز کرد و بعدها با حضرت امام مقابله کرد، گفت: هر چه امام بنی‌صدر را نصیحت می‌کرد او قبول نمی‌کرد و امام او را تحمل می‌کرد، اما وقتی بنی‌صدر به دیدار مرزنشینان ایلام رفت و در صالح‌آباد با سنگ از او پذیرایی کردند امام او را از جانشینی فرماندهی کل قوا عزل کرد و مجلس هم رای به عدم کفایت سیاسی او داد. وی با اشاره به این نکته که در آن دوره آقای بهشتی با آرامی با بنی‌صدر صحبت می‌کرد و می‌گفت اگر مشکلی دارید از راه قانونی پیگیری کنید و هیچ‌گونه توهینی در صحبت‌های او وجود نداشت اما بنی‌صدر این طور نبود، گفت: بنی‌صدر در 14 اسفند از مصدق یک رهبر ایده‌آل ایرانی- اسلامی می‌سازد و او را مقابل امام قرار می‌دهد. عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام اضافه کرد: اگر بخواهید فرق 2 جریان موجود مقابل هم در آن دوره را بدانید باید بگویم جریان بنی‌صدر ولایت فقیه را در عمل قبول نداشتند گرچه شعار مرگ بر اصل ولایت فقیه نمی‌دادند، مثلا بازرگان می‌گفت دین باید از سیاست جدا شود و مجاهدین خلق هم ولایت فقیه را قبول نداشتند و خود را مقابل حضرت امام می‌دیدند.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام از موارد بسیار مهم برخورد 2 جریان بنی‌صدر، جبهه ملی، مجاهدین خلق و طرفداران حزب جمهوری اسلامی را این دانست که وقتی بهشتی در انفجار شهید شد در اوج مظلومیت به شهادت رسید و فضایی ایجاد شد که در آن به‌طور مثال افراد یک خانواده یک نفر طرفدار بهشتی و 3 نفر علیه بهشتی بودند و این موضوع به تمام محافل سیاسی و اجتماعی کشیده شد و در نهایت شهادت بهشتی باعث ایجاد بصیرت فوق‌العاده‌ای در میان مردم شده و خط امام از نظر سیاسی تثبیت شد و در ادامه سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، حزب جمهوری اسلامی، روحانیت مبارز و انجمن اسلامی معلمان از نظر خط سیاسی طرفدار امام بودند و شهادت بهشتی نقطه تثبیت خط امام شد.