سیداصغر نوربخش
چه شد که به ایران آمدید و اکنون چه احساسی دارید که در سرزمین پدری خود حضور دارید و به اجرای برنامه‌های موفقی نیز پرداخته‌اید؟
چه شد که به ایران آمدید و اکنون چه احساسی دارید که در سرزمین پدری خود حضور دارید و به اجرای برنامه‌های موفقی نیز پرداخته‌اید؟با وجود اینکه در کالیفرنیا زندگی می‌کنم اما خوشحالم که در ایران هستم. برای اولین بار به اینجا آمدهام. خیلی برای من جالب است که در ایران هستم. آنچه برخلاف گفته‌ها در غرب وجود دارد این است که مردم ایران، مردمی مطمئن و دلگرم در کارشان هستند و این نکته مهمی برای موفق شدن است. اگر انسان دلگرم به کارش نباشد و با اطمینان به جلو حرکت نکند، موفق نخواهد بود.در واقع با اطمینان توأم با کار زیاد و کمک یکدیگر می‌توانیم هر کاری را انجام دهیم. من در اینجا دیدم ایرانی‌ها بسیار مطمئن به کارشان هستند و اگر آدم‌های موفق به مردم کمک کنند، ملت ایران، ملت موفقی خواهد بود. من هم برای دیدن سرزمین پدری‌ام به ایران آمدهام و هم برای کمک به ملتم. من در آمریکا و اروپا، ایرانی‌های زیادی دیده‌ام. ایرانی‌هایی که از کشور خارج می‌شوند بسیار موفق هستند؛ در مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها بسیار زرنگ و موفق هستند و در عرصه کار نیز همین‌طور. بنابراین من و همه ایرانی‌های موفق مسؤولیت داريم که به کشور بازگرديم و به موفقیت کشور کمک کنيم. ما لازم داریم که از فکر و نظر آدم‌های موفق استفاده کنیم. هرچند که شاید در اینجا برای آدم‌هایی مانند من کسب و درآمد آنچنانی وجود نداشته باشد اما شايد حضور ما تاثیر مثبتی دارد. در اینجا من با برخی از ایرانی‌ها آشنا شده‌ام که دائما می‌گویند من می‌خواهم به آمریکا بروم، به اروپا بروم؛ این به نظر من خیلی بد است. من تلاش خواهم کرد که هم در اروپا و آمریکا و هم در ایران حضور داشته باشم و براساس داشته‌هایم کار کنم، زیرا من نسبت به کشورم مسؤولیت دارم.
موسیقی کلاسیک در ایران را چطور دیدید؟
اینجا اطلاعات زیادی درباره موسیقی کلاسیک ندارند. اما علاقه‌مندان زیادی هستند که به موسیقی ما گرایش دارند و به آن گوش می‌سپارند ضمن اینکه برای آنها خیلی جالب است که موسیقیدان‌های موفق به اینجا بیایند. اینکه موسیقیدان‌های موفق به ایران می‌آیند نکته مهمی است، چرا که آنها می‌خواهند ایرانی‌ها را ملتی موفق ببینند. هیچ‌کس نخواهد فهمید که در ایران میلیون‌ها نفر انسان خوشحال زندگی می‌کند و بچه‌هایی دارند که همه بااستعداد و خوب هستند. اما به طور مشخص، در کشورهای دیگر همان‌طور که اشاره کردم، اطلاعات زیادی از موسیقی ایرانی کلاسیک در دست نیست.
چندساله هستید؟
33 سال.
سلیقه موسیقی خانواده‌تان در دوران کودکی چطور بود؟
پدر و مادر من انسان‌های عجیبی هستند. آنها موسیقی کلاسیک را بسیار دوست دارند. آنها در تهران برای اولین‌بار در دانشگاه‌های تهران با اپراها و اصولا موسیقی کلاسیک آشنا و بتدریج به آن علاقه‌مند شدند. من هم از کودکی به موسیقی کلاسیک گوش می‌کردم و از همان دوران نوازندگی پیانو را شروع کردم. پدر و مادرم از اینکه من به موسیقی کلاسیک علاقه‌مند هستم و پیانو می‌نوازم بسیار خوشحال بودند، اما در زمان جوانی، مشکلی در این زمینه به وجود آمد. من می‌خواستم نوازندگی پیانو را ادامه دهم و نمی‌خواستم تحصیلاتم را در دانشگاه ادامه دهم. این کار خطرناکی بود اما من از کار خودم مطمئن بودم و بالاخره در این کار موفق شدم. حالا هم از این وضع خوشحال هستم.
چقدر با موسیقی ایرانی آشنا هستید؟
ببینید حضور خواننده در موسیقی ایرانی بسیار مهم است. این نکته‌ای است که در موسیقی کلاسیک و نوازندگی پیانو چندان دیده نمی‌شود و جالب هم به نظر نمی‌رسد. از این جهت است که من به موسیقی ایرانی علاقه زیادی دارم. در اروپا و روسیه در 300 سال گذشته روی موسیقی کار زیادی کرده‌اند و پیشرفت‌های زیادی هم دراین زمینه حاصل شده است. «باخ»، «موتسارت»، «بتهوون»، «شومان واگنر» و ... فعالیت‌های زیادی در زمینه موسیقی کلاسیک داشته‌اند. اما موسیقی ایرانی در حد موسیقی فولکلور و محلی باقی مانده است. مردم ایران موسیقی ساده و فولکلور را بیشتر دوست دارند. اما من موسیقی ساده را دوست ندارم. در همه آهنگ‌های ایرانی ما معمولا دارای یک احساس هستیم. اما در موسیقی کلاسیک، ما با افت و خیزهای زیادی در موسیقی مواجه هستیم. آهنگساز، مخاطبش را به هر کجا که می‌خواهد همراه خود می‌برد و این طرف و آن طرف می‌کشاند، اما در موسیقی ایراني سکون وجود دارد و حرکت و جابه‌جایی را در آن مشاهده نمی‌کنیم. در کنسرت‌های موسیقی کلاسیک، مخاطبان با هم صحبت نمی‌کنند بلکه کاملا به موسیقی گوش می‌دهند. در ایران حدود 5 درصد مردم موسیقی کلاسیک را دوست دارند اما در اروپا درصد بسیار بالاتری وجود دارد. در اینجا موسیقی، بیشتر موسیقی کار است. اگر بخواهیم موسیقی کلاسیک غربی و موسیقی ایرانی را با هم مقایسه کنیم، مانند کتاب خواندن و تلویزیون دیدن است. موسیقی کلاسیک مانند کتاب خواندن است که نیاز به دقت دارد. اما موسیقی ایرانی مانند تلویزیون دیدن است. البته هر کسی سلیقه‌ای برای خود دارد. مثلا من به دیدن نقاشی در گالری‌ها و نمایشگاه‌ها علاقه‌ای ندارم و وقتی به نقاشی‌ها نگاه می‌کنم چیز زیادی از آن متوجه نمی‌شوم اما کس دیگری شاید از دیدن نقاشی‌هایی که به دیوار زده شده، لذت زیادی ببرد. من به موسیقی کلاسیک بسیار علاقه دارم و مشکلی نیست اگر کسی موسیقی کلاسیک را دوست نداشته باشد. من می‌خواهم ایرانی‌ها را به موسیقی کلاسیک بیشتر علاقه‌مند کنم. شاید به این خاطر که خود من یکی از پر‌و‌پا قرص‌ترین علاقه‌مندان به این حیطه هستم و در کنسرت‌‌هایم معمولا فقط به اجرای آثار کلاسیک می‌پردازم. در ضمن یکی از هدف‌هایم این است که موسیقی کلاسیک را به دانش‌آموزان و مردمی که با آن آشنایی ندارند، بشناسانم. به نظر من یکی از راه‌های آشنا شدن با موسیقی کلاسیک این است که اول به قطعه‌های آسان و در درجه دوم به آثار پیچیده‌تر گوش کرد. من این روش را در بیش از 60 مدرسه آمریکایی و برای 25 هزار دانش‌آموز به کار برده‌ام و می‌خواهم این کار را در ایران انجام دهم. در مدارس اروپا از این قبیل کارها زیاد انجام شده است اما در آمریکا و ایران این کار کم انجام شده است.
آقای ناصری! همان‌طور که می‌دانید ایران، يكي از جوان‌ترین کشورهاي دنیاست. از طرفی موسیقی ایرانی برگرفته از عرفان و جهان‌بینی توحیدی بوده است و ما با این موسیقی بزرگ شده‌ایم و در ما ریشه گرفته است. پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های ما هم قصه‌های عرفانی برای ما تعریف کرده‌اند و عرفان با ایرانی‌ها عجین است. شاید موسیقی ایرانی برای شما موسیقی ساده‌ای باشد اما برای ما بسیار باعظمت و وسیع است. حالا برای بچه‌هایی که موسیقی ایرانی در خونشان است آشنایی و علاقه‌مندی آنان به موسیقی کلاسیک چگونه صورت خواهد گرفت؟
در آمریکا و اروپا بچه‌های زیادی هستند که موسیقی کلاسیک نمی‌دانند. اگر این بچه‌ها موسیقی‌های ساده کلاسیک را خوب گوش کنند آن را بسیار دوست خواهند داشت. اگر این اتفاق به وقوع پیوندد هیچ مشکلی به وجود نمی‌آید. اگر در اینجا چند هنرجوی کودک در اختیار من باشد من می‌توانم با آنها کار کنم و موسیقی کلاسیک را به آنها بشناسانم. من تابلوهای نقاشی زیادی دیده‌ام اما هیچ‌کدام مرا به گریه وانداشته است. اما ممکن است این امر درباره مخاطب دیگر فرق داشته باشد. من خود قطعات زیادی از موسیقی ایرانی را می‌نوازم که از جمله آنها می‌توان به «ای ایران»، آثار جواد معروفی، «الهه ناز»، «مرا ببوس» و آثار دیگر اشاره کرد. درعین حال، «بتهوون» را بسیار دوست دارم. به هر حال، ما در دنیای بزرگی زندگی می‌کنیم و فکر می‌کنم اگر کسی یک نوع موسیقی را دوست دارد می‌تواند به آن موسیقی گوش کند و آن را بنوازد. امیدوارم همه ما موسیقی‌های خوب را خوب گوش کنیم. اگر موسیقی کلاسیک را چندبار گوش کنیم متوجه خواهیم شد که چه عظمتی در آن وجود دارد.
آیا این موضوع را قبول دارید که موسیقی یک زبان بین‌المللی است؟
اینکه موسیقی به عنوان یک زبان گفتار مثل انگلیسی، فارسی، عربی و... باشد، نه اینطور نیست. من با موسیقی نمی‌توانم بگويم که مثلا من نان می‌خواهم. منظورم این است که هر شنونده‌ای، برداشت خود را از شنیدن موسیقی مثلا بتهوون دارد. من با شنیدن قطعه‌ای از او احساس شور و شعف می‌کنم اما اگردیگری گوش دهد،ممکن است، محزون شود.
منظور من از زبان این نیست که حرف‌های معمولی با آن بزنیم. منظورم این است که انسان‌ها با موسیقی در هر زبان و جغرافیایی بتوانند ارتباط روحانی و روانی
پیدا کنند.
بله این را قبول دارم. من روزی به کوهی در ایتالیا می‌رفتم و سمفونی طبیعت بتهوون را گوش می‌سپردم. زمانی که به قله کوه رسیدم و موسیقی بتهوون تمام شد و من به اطراف نگاه کردم، همه آنچه را که در موسیقی گوش کردم، اکنون به چشم می‌دیدم. همه چیز اجرا شده در موسیقی، آنجا بود که با احساس بتهوون آشنا شدم. آنجا به خودم گفتم آیا این موسیقی را بتهوون نوشته است یا اینکه خداوند از طریق کوه و دشت به او الهام کرده است؟
فکر می‌کنید موسیقی چقدر می‌تواند انسان‌ها را به هم بیشتر نزدیک کند و صلح را بین آنان برقرار کند؟
من یک ایرانی هستم و احساسات زیادی دارم. موسیقی را از این جهت دوست دارم که مرا از عصبانی شدن دور می‌کند. ما می‌توانیم با هنر، ورزش و اساسا همه کارهای انسانی، کینه‌ها را از دل‌ها بیرون کنیم و در یک جهان پر از صلح زندگی کنیم. موسیقی می‌تواند انسان‌ها را بی‌کینه کند.
قصد دارید در آینده برای اجرای کنسرت یا آموزش به کودکان به ایران سفری دوباره داشته باشید؟
بله، حتما می‌آیم. من در حد توانم آموزش کودکان را در زمینه موسیقی کلاسیک انجام خواهم داد،
چرا که این کار، یک ایده خوبی است و اگر با پیچیدگی‌های اداری زیادی مواجه نشوم، کارم را آغاز خواهم کرد حتی می‌توانم پیانوهایی را برای مدارس تهیه کنم. اگر دولت با من دراین زمینه همکاری کند، برای من جای خوشحالی است که بتوانم کاری برای کودکان ایرانی انجام دهم. در زمینه کنسرت هم فکر می‌کنم در اینجا باید کنسرت‌های بیشتری در زمینه موسیقی کلاسیک برگزار کنیم. در نیویورک اگر به اجرای برنامه نپردازم، هنرمندان دیگری هستند که به اجرای موسیقی کلاسیک می‌پردازند اما متاسفانه در ایران، هنرمندان انگشت شماری در موسیقی کلاسیک فعالیت می‌کنند. شناخت بیشتر موسیقی کلاسیک، سبب نزدیک‌تر شدن به مردم دیگر
کشورها می‌شود.