افتاده از چشم پدرخوانده

رکوردداران بیشترین جوایز و نامزدی:

تاکنون 3 فیلم «بن هور» (1959)، «تایتانیک» (1997) و «ارباب حلقه‌ها: بازگشت پادشاه» (2003) توانسته‌اند 11 اسکار را همزمان کسب کنند و ارباب حلقه‌ها تنها فیلمی است که توانسته از 11 نامزدی 11 جایزه را از آن خود کند. همچنین تنها 3 فیلم «در یک شب اتفاق افتاد» (1934)، «پرواز برفراز آشیانه فاخته» (1975) و «سکوت بره‌ها» (1991) تاکنون توانسته‌اند 5 جایزه بزرگ (بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین هنرپیشه مرد و زن و بهترین نویسندگی) را در یک سال از آن خود کنند. فیلم «همه چیز درباره ایو» و «تایتانیک» نیز با 14 نامزدی تنها فیلم‌هایی هستند که به این رکورد دست یافته‌اند. 2 فیلم «نقطه بازگشت» (1977) و «رنگ بنفش» (1985) بیشترین نامزدی (11 نامزدی) را بدون برد حتی یک اسکار تجربه کرده‌اند و در مجموع والت دیزنی با حدود 60 نامزدی و 26 جایزه (22 جایزه رقابتی و 4 جایزه افتخاری) بیشترین تعداد نامزدی و جوایز را داراست. دیزنی همچنین تنها فردی است که توانسته در یک سال 4 اسکار را از آن خود کند. جان فورد تنها کارگردانی است که توانسته 4 جایزه اسکار بهترین کارگردانی را در کارنامه داشته باشد و کاترین هپبورن با 4 اسکار بهترین هنرپیشه زن، تنها هنرپیشه‌ای است که توانسته این تعداد جایزه بازیگری را دریافت کند. او 12 بار نامزد اسکار شد اما در هیچ یک از این نامزدی‌ها در مراسم حضور نداشت. کوین اوکانل نیز با 20 نامزدی بدون برد، تنها فردی است که این رکورد را در کارنامه دارد.

رکوردهای سنی:

جوان‌ترین فردی که جایزه اسکار به او اهدا شد شرلی تمپل (1934 و در 6 سالگی) و مسن‌ترین آنها رابرت اف. بویل (2008 و در 98 سالگی) است. اما در بخش‌های رقابتی جوان‌ترین برنده جایزه اسکار تاتوم اونیل نام دارد که در سال 1973 و زمانی که 10 سال بیشتر نداشت موفق شد جایزه بهترین هنرپیشه نقش مکمل زن را برای فیلم «ماه کاغذی» از آن خود کند. جوان‌ترین نامزد دریافت جایزه اسکار نیز جاستین هنری است که در سال 1979 و در 8 سالگی برای فیلم «کرامر علیه کرامر» نامزد جایزه اسکار بهترین هنرپیشه مکمل مرد شد. مسن‌ترین برنده جایزه اسکار جسیکا تاندی‌ است که در سال 1989 و در 80 سالگی برای بازی در فیلم «رانندگی برای خانم دیزی» اسکار بهترین هنرپیشه نقش اول زن را دریافت کرد. مسن‌ترین نامزد اسکار نیز گلوریا استوارت است که در سال 1998 و برای فیلم «تایتانیک» نامزد جایزه بهترین هنرپیشه مکمل زن شد. او نقش رز را در سنین پیری ایفا می‌کرد.

امشب نمی‌توانند در کنار ما باشند:

تاکنون 70 نامزدی اسکار پس از مرگ در بخش‌های رقابتی اهدا شده است که شامل 53 نفر می‌شود. از این بین 13 جایزه اهدا شد که نخستین‌ آن به سیدنی هوارد برای بهترین فیلمنامه اقتباسی برای فیلم «بربادرفته» رسید. هوارد اشمن نیز تنها فردی است که پس از مرگ 4 بار نامزد اسکار شد (3 بار در سال 1992 و یک‌بار در سال 1993). ویلیام‌ای هورنینگ هم تنها فردی است که 2 بار پس از مرگ خود اسکار را از آن خود کرد.

بی‌کلام، مختصر و مفید:

تنها 7 بازیگر برای نقش‌های بدون کلام (یا با حداقل استفاده از کلام و بیشتر زبان اشاره) برنده اسکار شده‌اند اما تنها نقش‌آفرینی «پتی دوک» در فیلم «معجزه‌گر» بود که در سال 1963 بدون دیالوگ و البته با حداقل استفاده از زبان اشاره موفق به کسب اسکار شد. با این وجود گفته می‌شود که فیلم «بادکنک قرمز» (1956) تنها فیلم بدون دیالوگی است که اسکار را دریافت کرده، چراکه حتی فیلم‌های صامت نیز دیالوگ‌های نوشته شده داشته‌اند. این فیلم جایزه بهترین فیلمنامه غیراقتباسی را در آن سال دریافت کرد. همچنین کوتاه‌ترین نقشی که اسکار را از آن خود کرد توسط بئاتریس استریت ایفا شد که حدود 5 دقیقه و 40 ثانیه طول کشید و عنوان بهترین هنرپیشه مکمل زن را در فیلم نتورک برای او به همراه داشت. کوتاه‌ترین ایفای نقش توسط هنرپیشه نقش اول مرد که به اسکار ختم شد هم توسط دیوید نیون و در فیلم «میزهای جدا» (1958) ایفا شد. این نقش تنها 15 دقیقه و 38 ثانیه بود. پس از او آنتونی هاپکینز در سال 1991 برای نقش هانیبال لکتر در فیلم «سکوت بره‌ها» با 24 دقیقه و 17 ثانیه ایفای نقش جای دارد. کوتاه‌ترین نقش نامزد اسکار نیز متعلق به هرمیون بدلی در فیلم اتاق بالایی است. او در سال 1960 برای این نقش 2 دقیقه و 32 ثانیه‌ای نامزد این جایزه شد.

آنان که اسکار را نپذیرفتند:

دادلی نیکولز نخستین فردی بود که اسکار را نپذیرفت. او جایزه بهترین فیلمنامه را برای فیلم «مخبر» (1935) به نام خود ثبت کرد اما بر سر مسائلی که میان اتحادیه نویسندگان و آکادمی روی داد آن را نپذیرفت. همچنین 2 هنرپیشه یعنی جورج سی‌اسکات برای فیلم «پاتون» (1970) و مارلون براندو برای فیلم «پدرخوانده» (1972) جایزه اسکار را رد کردند. گفته می‌شود اسکات احساس می‌کرد تمام این فرآیند هنرپیشه‌ها را مجبور به ستاره شدن کرده و او آن را به نمایشی تشبیه می‌کرد که با انگیزه‌های اقتصادی بی‌ارتباط نیست. اسکات اعتقاد داشت که هیچ رقابتی با هیچ بازیگری ندارد. درباره دیگر نامزدی او در سال 1962 نیز اینگونه اظهار شده که او با پیام «نه، متشکرم» آن را رد کرده است. براندو نیز اعتقاد داشت با این حرکت از مردمان بومی آمریکا‌ حمایت می‌کند.