مجسمه اسکار بی‌تردید یکی از معروف‌ترین و شناخته شده‌ترین جوایز جهان به‌شمار می‌رود و شاید بتوان از این منظر آن را با جام جهانی فوتبال مقایسه کرد. به فاصله کوتاهی از تاسیس آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک در سال 1927، این سازمان مراسم شامی را در لس‌آنجلس ترتیب داد تا در آن اهداف خود را تبیین کند. در میان موضوعاتی که مورد بحث قرار گرفت، این مساله نیز مطرح شد که بهتر است از دستاوردهای برجسته فیلمسازی تقدیر به عمل آید تا این امر مشوقی برای بهبود در تمام جنبه‌های تولید تصاویر متحرک شود. با توافق سر برپایی جوایز سالانه، این گروه توجه خود را معطوف به درنظر گرفتن یک جایزه کرد. برای همین منظور سدریک گیبسون، کارگردان هنری کمپانی مترو گلدوین مایر، مجسمه‌ای از یک شوالیه را که روی یک حلقه فیلم ایستاده‌است و یک شمشیر صلیبی را در دست می‌فشارد طراحی کرد تا جورج استنلی، مجسمه‌ساز لس‌آنجلسی مجسمه‌ای سه‌بعدی از آن بسازد. گفته می‌شود که امیلیو فرناندز، کارگردان مکزیکی به خاطر فیزک بدنی مناسب خود مدل طراحی این مجسمه بود. این جایزه از نخستین مراسم اسکار تاکنون اهدا می‌شود و کمپانی
« آر. اس. اونز و شركا» از سال 1982 و در هر ژانویه جوایز جدید را قالبگیری، ریخته‌گری، پرداخت و پولیش می‌کند. تولید هر 50 اسکار حدود 3 تا 4 هفته زمان می‌طلبد. مجسمه اسکار 5/13 اینچ (34 سانتیمتر) ارتفاع و 5/8 پوند (85/3 کیلوگرم) وزن دارد. حلقه فیلم نیز دارای 5 بخش است تا یادآور 5 بخش مهم آکادمی یعنی بازیگران، کارگردانان، تهیه‌کنندگان، تکنیسين‌ها و نویسندگان باشد. گرچه مجسمه به طراحی اولیه خود وفادار مانده است اما اندازه آن در طول زمان تغییراتی داشته است تا با رسیدن سال 1945 استاندارد فعلی بدون تغییر بماند. همچنین جوایزی که به برندگان اهدا می‌شود بدون نشان است تا به این ترتیب محرمانه بودن نام برندگان تا آخرین دقایق محفوظ باشد. پس از اهدای جایزه، آکادمی با فرصتی که در اختیار می‌گیرد نام برنده، گروه‌بندی، عنوان فیلم و سال آن را روی مجسمه حک می‌کند. عنوان رسمی مجسمه «جایزه شایستگی آکادمی» است اما این نماد بیشتر با نام مستعار خود یعنی «اسکار» شناخته می‌شود. گرچه ریشه این نام دقیقا مشخص نیست اما برای آن چندین احتمال بیان شده است. بر اساس بسیاری از منابع زمانی که «مارگارت هریک» از متصدیان آکادمی برای نخستین‌بار جایزه را می‌بیند، عنوان می‌کند که این نماد شبیه عموی او «اسکار» است و این بهانه برای این نامیدن می‌شود. از دیگر گمانه‌زنی‌ها پیرامون این نامگذاری به بت دیویس، هنرپیشه مطرح سینمای کلاسیک بازمی‌گردد که خود 2 بار جایزه اسکار را دریافت کرده است. گفته می‌شود که دیویس این نام را از روی نام همسر اول خود به مجسمه داده است. البته بر اساس مطالب «پایگاه اینترنتی اطلاعات فیلم» وی بعدها این مساله را رد کرد. نام اسکار تا پیش از سال 1939 از سوی آکادمی رسما پذیرفته نشده بود اما قبل از آن کاملا مورد استفاده بود. گفته می‌شود که در سال 1934 والت دیزنی در یکی از سخنرانی‌های خود هنگام پذیرش این جایزه از نام اسکار استفاده کرد. در همان سال روزنامه‌نگار معروف، سیدنی اسکولسکی در مطلبی پیرامون اولین جایزه اسکار کاترین هپبورن، به نام اسکار اشاره داشت و مجله تایم نیز در یکی از مقالات خود (در سال 1934) از این نام استفاده کرد. در اواخر دهه 1930 بسیاری از روزنامه‌نگاران از این عنوان استفاده می‌کردند. نخستین مجسمه‌های اسکار از جنس برنز و روی آنها با لایه طلا پوشانده شده بود. پس از مدتی برنز جای خود را به آلیاژی به نام بریتانیا داد که پوششی مسی داشت و بعدها این پوشش با نیکل نقره و در نهایت با طلای 24 جایگزین شد اما در زمان جنگ جهانی دوم و به‌دلیل کمبود فلز، اسکار به مدت 3 سال از گچ رنگ شده ساخته می‌شد. پس از جنگ، آکادمی از دریافت‌کنندگان این جوایز دعوت کرد تا جوایز فلزی با پوشش طلا را دریافت کنند. همچنین هر ساله جوایز اسکار اضافه‌ای که در انتهای هر مراسم باقی می‌ماند برای سال بعد نزد آکادمی محافظت می‌شود.