بهزاد کاویانی، گزارشگر برنامه 90 که چندی قبل با دوربین به ملاقات شادروان منصور امیرآصفی رفته بود، بدون درنظر گرفتن پیشینه این چهره خوشنام فوتبال ایران، درباره کمک مسؤولان برای تقبل مخارج درمان وی سوال کرد که امیرآصفی در پاسخ گفت که بیمه بانک مسکن است و تمام هزینه‌هایش پرداخت شده است... . این نگاه و این شیوه سال‌هاست که در فوتبال ما وجود دارد و ورزشکاران در هر شرایط مالی به‌دنبال راهی برای دریافت مخارج درمان بیماری‌های خود هستند اما صرفنظر از اینکه کار بیمه چیست و آنها توسط نهاد خاصی بیمه شده‌اند یا نه، انگار مسؤولیتی پای مسؤولان فدراسیون‌های مختلف وجود دارد که در این مواقع به کمک بشتابند البته نه اینکه کمک کار قبیحی باشد، اما به نظر ادامه این سنت با توجه به درآمد مناسب افرادی مثل فوتبالیست‌های درجه اول چندان هم ضروری نیست. دوشنبه شب هم کاویانی در برنامه 90 این اشتباه را تکرار کرد و از حجازی در این باره پرسید که آیا مسؤولی برای پرداخت هزینه‌های بیماری وی پیشقدم شده یا نه... . این سوال 2 وجه منفی دارد، اول اینکه بدون توجه به تمکن حجازی به زبان آمده و دوم اینکه حجازی را در موضع درخواست قرار می‌دهد، چیزی که او در این سال‌ها همیشه از آن فرار کرده و این بخشی از راز محبوبیت فوق‌العاده اوست. حجازی که در پاسخ به کاویانی این جمله را به زبان آورد: «شکر خدا وضع مالی‌ام خوب است و خودم از پس مخارج برمی‌آیم» اشاره کرد که اگر لازم باشد مردم به کمکش خواهند شتافت. درهر صورت، دیدن حجازی در شرایط بیماری به خودی خود ناراحت کننده بود. خوب است که این ترحم‌های بیجا برای آدم‌هایی خرج بشود که قامت استوار حجازی را ندارند. آدمی که خودش برای خودش هزینه می‌کند تا بعدا در راهروهای فدراسیون به دنبال دریافت امضا برای چندرغاز پول نباشد. آدمی که کاش به کاویانی تذکر می‌داد که کاسه گدایی را به او