رحلت فقیه جلیل
«سیدمحمد مهدی خوانساری»- 1284 ش
میرزا محمدمهدی خوانساری در حدود سال 1214 در خاندان علم و فضیلت و دانش در اصفهان به دنیا آمد. پدر وی میرزا محمدباقر خوانساری، صاحب کتاب «روضات‌الجنات» بود او از فضلا و علمای شیعه زمان و فقیهی اصولی و مجتهدی کامل و مفسری زاهد بود.
میرزا محمدمهدی تحصیلات خود را نزد پدر دانشمند و عمویش، سیدمحمدهاشم چهارسوقی و دیگر بزرگان حوزه علمیه اصفهان پشت‌سر گذاشت و از استادان خود به دریافت اجازه اجتهاد نائل آمد. وی از آن پس به تدریس و تالیف روی‌آورد و آثاری نوشت که «فرائض‌الیومیه»، «حاشیه برقوانین» و «تعلیقه بر لمعه» از آن جمله‌اند. میرزا مهدی خوانساری سرانجام در نوزدهم اسفند 1284شمسی در 70 سالگی درگذشت و در جوار پدر، در اصفهان
مدفون شد.
رحلت «میرزا حسين‌خان دانش» ادیب و شاعر – 1362 ق
میرزا حسین دانش، مردی فاضل و شاعری با ذوق بود. این شاعر ایرانی بخشی از عمر خویش را در استانبول و آنکارا سپری کرد و تمام این مدت را به تحقیق و تالیف در ادب پارسی گذراند. از آثار دانش می‌توان به دستور زبان‌فارسی، سرآمدان سخن، درباره احوال 15 نفر از مشاهیر شعر ایران از رودکی تا حافظ و ترجمه رباعیات حکیم عمرخیام که همگی به زبان ترکی هستند، اشاره کرد.
اختراع تلفن توسط «الکساندرگراهام‌بل» ـ 1876م
الکساندرگراهام‌بل مخترع آمریکایی، در آغاز استاد ناشنوایان و افراد لال بود. او فکر اختراع وسیله‌ای را در سرداشت که به وسیله آن 2 نفر از راه دور بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. گراهام‌بل به چگونگی ترکیب و تغییر اصوات کنجکاو بود و راهی برای نوشتن اصوات پیدا کرد که هرکس آنها را بر صفحه کاغذ می‌دید، نوشته را به آسانی می‌فهمید. بل به فکر ساخت دستگاهی افتاد که 2 جعبه داشته باشد و از یک باتری برق بگیرد كه هنگامی که کسی در یکی از این جبعه‌ها حرف می‌زد ارتعاشات صوتی به دستگاه دیگر منتقل می‌شد.
بل سرانجام براثر تلاشی بسیار، نخستین مکالمه آزمایشی تلفنی را با دستیارش برقرار کرد که در دهم مارس 1876 میلادی با موفقیت انجام شد و تحولی بزرگ را در وسایل ارتباطی به وجود آورد.