داستان طولانی‌ای است. شاید بعدا نوشتم نقش و شخصیتی را که حاج آقا مرتضوی** در دانشگاه شریف برای نهاد رهبری ایجاد کرد که چطور با این کارش و با بودنش، گوشه‌ای از آنچه یک آخوند باید باشد را نشان داد و در دوره‌ای این را نشان داد که کمتر آخوندی در جایگاهی حکومتی توانسته آن مفهوم چند صد ساله «آخوند یک جمع بودن» را زنده نگه دارد. مرتضوی واقعا توانست آخوند دانشگاه باشد؛ چیزی که رهبر معظم در سال‌های دور
دهه 70 به عنوان رسالت دفاتر نهاد تعریف کرده بود.
اگر روزی بتوانم، خواهم نوشت که چگونه توانست مامن کسانی باشد که اگر تا دیروز فحشش می‌دادند، امروز با خیال راحت می‌آمدند که کارمان فلان جا گیر کرده، کمکمان کن. خواهم نوشت چه بزرگوارانه اصلا هیچوقت در چنین لحظه‌هایی رفتاری را که با او کرده بودند به یاد نمی‌آورد و دنبال کارشان را می‌گرفت. هیچکس نیامد که کاری بخواهد و از دست او بربیاید و برایش انجام ندهد. چقدر سعی کرد به همه کسانی که قدرتی دستشان بود، بفهماند که خواسته رهبر، گذشت کریمانه است نه میرغضب منتقم بودن. شاید بعدا همه اینها را ریز به ریز نوشتم.
با حاج‌آقا صحبت می‌کردم، می‌گفتم «این جماعت ارزش انرژی گذاشتن شما را ندارند. هر چند به نفع دانشگاه و شخصیتی که برای نهاد ایجاد کرده‌اید نیست، اما دیگر بس است. شما مسؤولیت خودتان را انجام داده‌اید».
تعریف کرد که رفته و بهشان گفته که من نیستم دیگر و گفته‌اند «نه، هیچکس کارنامه موفقی مثل شما نداشته، بویژه در این 8 ماه اخیر. باید بمانید». از او انکار بوده که «دیگر ما را بس است»، از آنها اصرار که «باید بمانید». می‌گفت آمدیم و شروع کردیم برنامه‌ریزی برای «پس از 30 سال، صورت و سیرت انقلاب اسلامی». یکی، دو روز که می‌گذرد، زنگ می‌زنند که «باید بروی». گفته بود «من که خودم آمدم و گفتم باید بروم، شما گفتید نه و آن همه به عرش رساندید ما را...». و در هفته گذشته به دوستان جریانات مختلف گفتم که تغییراتی در راه است و دیر یا زود انجام می‌گیرد و هرکس هم که جای او بیاید، مجبوریم برای حفظ شأن کسی که اینجا به او منتسب است و حفظ سلامت دانشگاه کمکش کنیم، اما موضع منفی و مثبت خودتان را آشکار نکنید. با صاحبان امر بحث کنید؛ سعی کنید توجیهشان کنید که تصمیمشان اشتباه یا درست است، اما نگذارید این ماجرا از پرده برون افتد.
اما دیروز چیز دیگری درد به دلم کرد؛ آنقدر که دیگر خودم هم نتوانستم به خودم مسلط باشم.
طرف زنگ زده به خبرگزاری که «من حکم انتصابم خورده به عنوان مسؤول نهاد شریف. معارفه‌ام هم اردیبهشت است. این را به عنوان مصاحبه با من منتشر کنید».
چنين آدمی می‌تواند هدایت فرهنگی دانشگاه شریف را به عهده بگیرد؟ شریف قطعا ظرفیت چنین موجودی را ندارد.
کسی که خودش زنگ می‌زند به خبرگزاری که حکم انتصاب من خورده و 2 ماه دیگر معارفه‌ام است، به اندازه یک فلاپی 5 و یک‌چهارم 254 کیلوبایتی ظرفيت دارد؟
خب اگر حکم تو خورده، این بنده خدا چرا توی شورای فرهنگی دانشگاه نشسته به عنوان رئیس نهاد؟ چرا 2ماه دیگر؟ بیا همین امروز معارفه‌ات کنند. چرا در این اوضاع 2 ماه نهاد نمایندگی دانشگاه بی‌صاحب بماند؟
یادم آمد که خودم دیروز صبح داشتم به حاجی می‌گفتم «بی‌خیال، گور پدرشان، بیا برو دنبال زندگیت. کار را باید از یک جای دیگر شروع کرد، شما سهم خودت را ادا کردی، هر کار می‌توانستی برای نشان دادن خواسته واقعی رهبری انجام دادی».
اما حالا، بعد از این خبر، حاضر نیستم از کنار ماجرا بگذرم. کار دانشگاه به خودشان مربوط است، اما از کنار دریدگی در برابر این سید نجیب نمی‌توانم بگذرم.
هرچند اطلاعات من حاکی از تایید نشده بودن این خبر است و اين حرکت شايد برای پیش‌دستی کردن و در مقابل عمل انجام شده قرار دادن مقامات مسؤول انجام شده باشد. اما اين نوع رویکرد آقايان بشدت ضدفرهنگی و متنافر با رویکرد رهبری است؛ چنانکه در این سال‌ها هم بارها اعتراضم را به آنها منتقل کرده‌ام.
* فارغ‌التحصیل دانشگاه صنعتی شریف
** حجت الاسلام والمسلمین سید ابومحمد مرتضوی، مسؤول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه شریف
تلاش مسکو
برای حل دیپلماتیک موضوع ایران
ایسنا:
وزیر خارجه روسیه با تاکید بر اینکه ایران تهدیدی برای اروپا و آمریکا نیست، گفت: مسکو برای حل مساله هسته‌ای ایران از راه دیپلماتیک تلاش خواهد کرد. سرگئی لاوروف در پاسخ به خبرگزاری نووستی افزود: واقعیت این است که در حال حاضر ایران نه آمریکا و نه کشورهای اروپا را تهدید نمی‌کند. در همین حال لاوروف با بیان اینکه اولویت باید بر اهرم‌های تاثیر سیاسی- دیپلماتيك باشد، تاکید کرد: مسکو تمام تلاش خود را به کار خواهد بست تا اوضاع مربوط به مساله هسته‌ای ایران صرفا از راه سیاسی- دیپلماتیک حل شود. موضع اصولی ما بر اساس جایگزین‌پذیر نبودن روش‌های
سیاسی- دیپلماتيك حل برنامه هسته‌ای ایران و غیرقابل قبول و غیرسازنده بودن گزینه نظامی استوار است. وزیر خارجه روسیه در همین حال گفت: تنش‌های منفی پیرامون ایران حاشیه سیاسی نامناسب و جو بی‌اعتمادی را ایجاد کرد که کار روی یافتن راه‌حل تفاهم‌آمیز آن را دشوار می‌کند.