رائول، گوتی، دودک، متزلدر، کاکو، درنته و دیارا. این 7 نفر در رختکن کهکشانی‌های 2 دیگر ستاره به حساب نمی‌آیند و زیادی هستند.
پس از حذف رئال‌مادرید از لیگ قهرمانان اروپا و از دست رفتن هدف اصلی و غایی پروژه پر‌ریخت و پاشی چون پروژه کهکشانی فلورنتینو پرس، حالا تاریخ مصرف اهالی برنابئو یکی یکی برملا می‌شود. به احتمال قریب به یقین «مانوئل پیگرینی» نخستین اخراجی رئال مادرید خواهد بود.
خورخه والدانو مدیر فنی و همه‌کاره باشگاه مادریدی در مسائل مربوط به فوتبال که فلورنتینو عملا همه تصمیم‌گیری‌های پشت پرده را به او واگذار کرده است بلافاصله پس از تساوی منجر به حذف رئال، در جلسه‌ای یک نفره، رای به بقای پیگرینی داد اما در فرهنگ فوتبال اروپا این اتفاق نه به معنی ثبات یک نیمکت بلکه دقیقا به معنای نزدیک بودن پایان عمر سرمربیگری فردی است که این رای اعتماد را دریافت داشته است.
در روزهایی که زلزله‌های پی در پی امان شیلیایی‌ها را بریده است، انگار این مهندس شیلیایی‌ها، کیلومترها دور از خاک کشورش هم روی یک گسل خطرناک ایستاده است و در حالی‌که خطر سونامی پس از زلزله پنجشنبه مرکز شیلی از بیخ گوش مردم این کشور گذشت اما بعید است سونامی تبعات تحقیر پرافتخارترین تیم اروپایی در مهم‌ترین رقابت اروپایی، پیگرینی را با خود نبرد.
حتی با وجود حمایت‌های آشکار والدانوی آرژانتینی از انتخاب نخستش برای هدایت پروژه کهکشانی 2 پیگرینی تا چند صباحی بیشتر میهمان سانتیاگو برنابئو نخواهد بود (شاید والدانو تنها آرژانتینی‌ای باشد که از یک شیلیایی دفاع می‌کند، چون رابطه تاریخی 2 کشور حقیقتا شکرآب است).
بدین ترتیب باید نام پیگرینی را در صدر لیست سیاه فلورنتینو نوشت، چنانکه روزنامه مارکا بانفوذترین رسانه چه در افکار عمومی مادریدی‌ها و چه در داخل لابی‌های باشگاه سلطنتی هم صبح فردای ناکامی مقابل لیون از پیگرینی خداحافظی کرده بود. طبق اخبار درگوشی کوریدورهای برنابئو آخرین مهلت مهندس معمار این بنای در آستانه ویرانی، بازی ال‌کلاسیکو در برنابئو خواهد بود یعنی تا حدود یک ماه دیگر. تازه اگر در این فاصله پیگرینی بتواند تیم از هم پاشیده‌اش را که به تازگی به صدر جدول لالیگا بازگشته بود همان بالا نگه دارد لیگ اسپانیا آخرین امید جام برای کهکشانی‌‌هاست اما آنطور که شاهد هستیم، تصمیمات زلزله‌آسای پرس و رسانه‌های پشت سر رئال ثبات لازم برای رسیدن به یک جام هرچند کوچک را از سپیدها گرفته است.
همین حالا شایعه جدی قطار شدن 7 نام دیگر پشت سر مربی شیلیایی در لیست سیاه عملا به معنای تفرقه و دودستگی در رختکن تیم است.
رائول و گوتی که شاخص‌ترین چهره‌های این لیست سیاه و در حقیقت تنها بازیکنان ثابت ترکیب رئال از میان این جمع مغضوب 7 نفری هستند، ارکان آنچه را که خانواده رئال مادرید نامیده می‌شود تشکیل می‌دهند. این‌دو نه‌تنها سابقه و ردپای انکار نشدني در رئال مادرید را دارند که سهامداران اصلی ققنوس‌ها هم به شمار می‌آیند و حمایت گسترده طیف‌های هواداران و بسیاری از اعضای شورای مجمع رئال مادرید را پشت سر خود دارند. پس بی‌دلیل نبود که کارشناسان بزرگ فوتبال اسپانیا (نظیر فیل بال مولف انگلیسی فوتبال اسپانیا که یادداشت او را روز پنجشنبه گذشته در «وطن امروز» خواندید) حذف رئال از لیگ قهرمانان و واماندن آنها از فینال اروپایی تاریخی برنابئو را عامل تشدید شیزوفرنی (چندگانگی شخصیتی) باشگاه سلطنتی اسپانیا برمی‌شمردند. به نظر می‌رسد پروژه عریض و طویل فلورنتینو در آستانه فروپاشی زودهنگام قرار گرفته است؛ پروژه‌ای که می‌خواست چندصد میلیون یورو پول و انبوهی از ابرستاره‌های لنگه به لنگه را جایگزین یک سبک اصیل فوتبالی و مدیریتی همانند آنچه در بارسا وجود دارد بسازد ولی در همین ابتدای کار دچار زلزله‌ای وحشتناک شده، ناشی از بی‌ثباتی گسل‌هایی که پایه‌های خود را بر آنها بنا کرده بود.
غرور ایگوآین کار دست رئال داد
واقعا چرا ایگوآین در 2 موقعیت بسیار عالی توپ‌ها را برای کریس رونالدو ارسال نکرد؟
شاید اگر مهاجم آرژانتینی غرور کاذبش را زیر پا می‌گذاشت، کریس رونالدو می‌توانست در موقعیت صددرصد گل قرار بگیرد. این مساله در حالی اتفاق افتاد که رونالدو که بر حسب روش‌های تاکتیکی حرکت‌های بدون توپ در بهترین فضای خالی ایجاد شده برابر دروازه لیون قرار گرفته بود، می‌دانست که ایگوآین وقتی به عمق دفاع حریف می‌زند باید به کدام قسمت از منطقه یک‌سوم دفاعی لیون برود اما متاسفانه ایگوآین در دقایق 27 و 58 با خودخواهی هر چه تمام‌تر موقعیت‌ها را به هدر داد. یکی از آن موقعیت‌ها، «سه در مقابل سه» بود که می‌توانست با دادن پاس به رونالدو که در فضای بهتری قرار داشت نتیجه دیدار را تغییر دهد ولی خب، آخر هم متوجه نشدیم که چرا مهاجمی در سطح ایگوآین این اشتباهات بزرگ را مرتکب شد؟
منبع: marca